Przeciętne wynagrodzenie w sektorze publicznym przewyższa wynagrodzenie uzyskiwane przez pracowników sektora prywatnego. Jednak w dużej mierze różnica ta może być związana ze specyfiką struktury zatrudnienia w tym sektorze. Sektor publiczny charakteryzuje się wyższym przeciętnym poziomem wykształcenia swoich pracowników oraz dłuższym średnim stażem pracy, co – w kontekście teorii kapitału ludzkiego – pozwala wyjaśniać obserwowane wyższe przeciętne płace w sektorze publicznym. Celem tego artykułu jest ustalenie, w jakim stopniu obserwowane różnice w płacach są wynikiem zróżnicowanej struktury zatrudnienia. Wykorzystano w nim dane z BAEL do 2013 r. oraz metodę dekompozycji zaproponowana przez Blindera i Oaxacę, aby pokazać, że premia netto z tytułu pracy w sektorze publicznym (przy kontroli struktury zatrudnienia) jest ujemna. Dotyczy to zwłaszcza kobiet, osób z wyższymi kwalifikacjami oraz najmłodszych pracowników.
EN
The average salary in the public sector in Poland exceeds received by private sector employees. However, to a large extent a public sector wage premium may be attributed to the specificity of the employment structure in the sector. The public sector is characterized by a higher average level of education of its employees and longer tenure, which – in the context of human capital theory – may explain the observed higher average wages in the public sector. The purpose of this article is to establish to what extent the observed differences in wages are the result of diverse employment structures in both sectors. It uses data from the Labour Force Survey for 2013, and the method of decomposition proposed by Blinder and Oaxaca, to show that the net public sector wage premium (while controlling the structure of employment) is negative. This result refers particularly to women, employees with the highest qualifications and young people.
Artykuł zawiera analizę empiryczną premii za wykształcenie z rozróżnieniem na stopnie studiów w Polsce i niektórych innych krajach OECD. Dostępna literatura zajmowała się głównie premią za wykształcenie wyższe ogólnie lub stopą zwrotu z tytułu dodatkowego roku studiów, natomiast kwestia premii za poszczególne stopnie wyższego wykształcenia jest znacznie mniej zbadanym obszarem. W artykule omówione zostały dotychczasowe badania poświęcone analizie wpływu wyższego wykształcenia na zarobki oraz przedstawione zostały wyniki badania empirycznego dotyczącego estymacji premii za wykształcenie wyższe ogólnie oraz z rozróżnieniem na pierwszy i drugi stopień edukacji wyższej w wybranych krajach OECD. W analizie wykorzystano dane ankietowe międzynarodowego programu badania kompetencji osób dorosłych (PIAAC). Analiza dla Polski została przeprowadzona osobno na podstawie badania aktywności ekonomicznej ludności (BAEL) prowadzonego przez Główny Urząd Statystyczny (GUS). Wyniki otrzymane dla 12 wybranych państw OECD wskazują, że stopa zwrotu z edukacji wyższej w stosunku do wykształcenia średniego jest najwyższa w Grecji (40%), a najniższa w Norwegii (17%). Z kolei wyniki regresji wskazują, że w Danii stopa zwrotu z posiadania tytułu magistra jest prawie trzy razy wyższa w porównaniu do stopy zwrotu dla licencjata, a w Irlandii i Izraelu jest ona wyższa jedynie o około jedną trzecią. W Polsce szacowana stopa zwrotu wyniosła 24% dla wykształcenia wyższego ogólnie, 17% dla wykształcenia licencjackiego, a 29% dla wykształcenia magisterskiego.
EN
The article presents an empirical analysis of the wage premium for education, with the consideration of different study levels for Poland and some other OECD countries. The available literature deals mainly with wage premium for higher education in general or with the rate of return for an additional year of study while the question of wage premium for different levels of tertiary education is much less elucidated. The authors discuss the research on the subject made until now and present their own empirical analysis concerning the estimation of the wage premium for higher education in general and form the 1st and 2nd degree of tertiary education in the selected OECD countries. The analysis uses survey data from the Programme for the International Assessment of Adult Competences (PIAAC). The separate analysis for Poland is based on the data from the survey of economic activity of population conducted by the Central Statistical Office. The results obtained for 12 selected OECD countries indicate that the return rate from higher education as compared to secondary education is the highest in Greece (40%) and the lowest in Norway (17%). The regression results indicate that the return rate from possessing the M.A. degree in Denmark is almost three times as high as for B.A. degree, but in Ireland and Israel it is only about one third higher. In Poland, the estimated return rate was 24% for tertiary education in general, 17% for B.A. degree, and 29% for M.A. degree.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.