The article presents the study of the short film Apocrypha by Andrei Zvyagintsev. The text is aimed at the interpretation of the movie in the context of the problem of memory, which is emphasised in the selected work in the explicit and implicit visual associations with the figure and poetry of Iosif Brodsky. The recognition of these characteristic elements in the structure of Zvyagintsev’s film has the influence on the perception of its meaning, leading the culturally aware recipient towards discovering its broad interpretative potential in view of the Russian literary tradition. The study is conducted using the comparative method of analysis. The core theory which constitutes the methodological foundation of the study is Astrid Erll’s concept of cultural memory expounded as intertextuality, i.e. the continuous building up of layers of texts, which are mediated, as well as her idea of transcultural memory, defined in the first instance as a process of fluctuation between the individual and collective level of remembering. Attention is turned to the motifs, which are characteristic both for Brodsky’s and Zvyagintsev’s poetics, such as the aquatic symbolism, temporal and topographical relationships, chromatography of cold colours etc. The application of the selected methodology in the presented discussion allows for exposing the dynamics of the changing nature of culture, which becomes the container of the social and territorial fluctuations of memory.
The paper is focusing on the relationship between space and identity. According to the term genius loci, which may be understood as location’s distinctive atmosphere or a “spirit of place”, it is possible to explore some visible and invisible features of the place which play substantial role in social life of the local community. The case study of Saint Peterburg illustrates how the context of place, where people live, can have a significant influence on how they define themselves. The article raises the subject of cultural interpretation of space and compares the past and the present identity of St. Peterburg inhabitants. It focuses on myths, images and crucial events from the history, which constitute memory, value-system and social practices of modern citizens.
The matter of the article is the representation of ancient arms and armour in Saint Petetrburg’s architecture. Classisism style (1770-1840) and New Classicism style (1905-1915) are studied. The main point of the article is the representation of helmets in military décor. The article contains: 1. Typology of ancient military décor; 2. The full list of buildings with ancient military décor of Saint Petersburg; 3. Examples of ancient helmets in military décor of Saint Petersburg; 4. Aesthetical Analysis of the art, symbolic and ideological reasons for using ancient military décor in Saint Petersburg’s buildings; 5. The attempt to prove that archaic helmets are the most frequent kind of Saint Petersburg’s military décor; 6. The attempt to prove that Russian architects and sculptors did not copy ancient helmets and other arms but they created new samples according to the canons of Classicism art.
The article presents general conditions of the housing stock in Latvia and Russia by the example of the cities of Riga and Saint Petersburg and presents analysis of conducting capital repairs (renovation) in multi-apartment buildings of typical design built during the Soviet era in both countries. The article draws attention to the necessity of forwarding capital repairs and implementation of energy efficiency programs for residential buildings. The authors implemented methods of statistical and economic analysis and expert evaluation. In conclusion, the authors justified presence of high potential growth for labor market that can be achieved by developing process of housing stock renovation. As the result of this research, the authors have concluded that investigation of Latvia’s and Russia’s experience in the field of conducting capital repairs and implementing energy efficiency programs for residential buildings can create conditions for making optimal choices in this field for both countries. This work can be of interest to the cities of all the post-Soviet countries where residential districts were built up by the Soviet multi-apartment buildings of typical design.
Idzi Radziszewski’s activity in St. Petersburg during his fouryear term as rector of the Spiritual Academy was multilateral. The Rector became involved in pastoral activities, conducting retreats and preachingin St. Petersburg parishes. He was also active in charitable and aid organizations. The main sphere of activity was the education of the clergy and lay youth. Radziszewski, shortly after his arrival in the Russian capital, developed a project to reform the Spiritual Academy, emphasizing the improvement of the level of studies and specializations. In the situation of constant ministerial supervision, the reform was limited in scope, hence not all projects were implemented by the Rector. The establishment of the Higher Polish Courses gave the rector a new impulse to create a university whose graduates will build an independent state on Christian foundations. Recognizing the need for the formation of both priests and laity, Fr. Radziszewski was also involved in the work of the Social Council at the Ordinariate of the Mogilev Archdiocese. The preserved documentation of this activity allows us to outline the unchanging attitude of Fr. Radziszewski – action towards the common good.
PL
Działalność ks. Idziego Radziszewskiego w Petersburgu w ciągu jego czteroletniej kadencji na stanowisku rektora Akademii Duchownej była wielostronna. Ks. Rektor zaangażował się w działalność duszpasterską, prowadząc rekolekcje i głosząc kazania w petersburskich parafiach. Działał także w organizacjach o charakterze charytatywnymi pomocowym. Główną zaś sferą aktywności było kształcenie duchowieństwa i młodzieży świeckiej. Ks. Radziszewski wkrótce po przybyciu do rosyjskiejstolicy opracował projekt reformy Akademii Duchownej, kładąc nacisk na podniesienie poziomu studiów oraz specjalizacje. W sytuacji ciągłegodozoru ministerialnego reforma miała ograniczony zasięg, stąd nie wszystkie projekty udało się Rektorowi zrealizować. Powołanie do życia WyższychKursów Polskich dało zaś Rektorowi nowy impuls do tworzenia uczelni, której absolwenci będą budować niezawisłe państwo na chrześcijańskich podwalinach. Uznając potrzebę formacji zarówno kapłanów jak i świeckich, zaangażował się ks. Radziszewski także w prace Rady Społecznej przy ordynariacie mohylewskiej archidiecezji. Zachowana dokumentacja tej działalności pozwala na zakreślenie niezmiennej postawy ks. Radziszewskiego – działania ku dobru wspólnemu.
Na tle globalnej pandemii COVID-19 i trwających napięć geopolitycznych między Federacją Rosyjską a Zachodem, niniejszy tekst zajmuje się dynamiką europejsko-rosyjskiej dyplomacji miast w czasach kryzysu. Na podstawie dwóch reprezentatywnych studiów przypadków istniejących miast partnerskich, a mianowicie Hamburg–Sankt Petersburg z jednej strony oraz Nicea–Sankt Petersburg z drugiej, rozdział ten bada ewolucję relacji partnerskich w politycznie wrażliwych czasach. Zwracając uwagę na podstawy prawne i historyczną ewolucję wybranych przypadków współpracy miast, autorzy identyfikują główne tendencje, jak również możliwości w dziedzinie partnerstwa miast i angażują się w tak zwany zwrot cyfrowy w dyplomacji miejskiej, który przejawia się od początku globalnego kryzysu zdrowotnego na początku 2020 roku.
EN
Against the background of the global COVID-19 pandemic and ongoing geopolitical tensions between the Russian Federation and the West, this chapter engages with the dynamics of European-Russia city diplomacy in times of crisis. By means of two representative case studies of existing twinning cities, namely Hamburg–Saint Petersburg on the one hand, and Nice–Saint Petersburg on the other, this chapter explores the evolution of twinning relations during the politically sensitive times. While paying attention to the legal bases and the historic evolution of selected cases of city cooperation, the authors identify major tendencies as well as opportunities in the field of city twinning and engage with the so-called digital turn in city diplomacy which has manifested itself since the start of the global health crisis in early 2020.
The article is devoted to the family history of the Stein family. Unique genealogical information about seven generations of the family is given. According to the family legend, the Stein family moved to the Catholic Poland in the second half of the 16th century after the victory of the reformation movement in Germany. The representatives of the Stein family served to the Polish, Russian, and Austrian Crown. This paper traces the history of the Russian branch of the family, which includes officers and government officials, writers, and journalists. One of the main characters of the publication is the famous philologist and Slavist Sergey Vladimirovich Stein (1882–1955). For the first time, it was possible to precisely reconstruct the events of the last 15 years of S. V. Stein's life. The article is accompanied by a large number of illustrations, most of which are published for the first time.
PL
Przedmiotem zainteresowania w niniejszym artykule jest historia rodziny Stein. W tekście przedstawione zostały unikalne dane genealogiczne o siedmiu pokoleniach rodu. Rodzina Stein, zgodnie z legendą, przeniosła się do katolickiej Polski w drugiej połowie XVI w. po zwycięstwie Reformacji w Niemczech. Przedstawiciele rodziny Stein służyli władcom Polski, Rosji i Austrii. W danym artykule uwaga zostaje skupiona na rosyjskiej gałęzi rodu, w której można odnaleźć m.in. oficerów, urzędników państwowych, literatów, czy też dziennikarzy. Jednym z głównych bohaterów publikacji jest słynny filolog i slawista Siergiej Władimirowicz Stein (1882–1955). Po raz pierwszy udało się dokładnie odtworzyć wydarzenia z ostatnich piętnastu lat życia S. W. Steina. W artykule znajduje się ponadto duża ilość ilustracji. Dla większości z nich jest to pierwsza publikacja.
Artykuł koncentruje się na ukazaniu literackiego wizerunku marszałka Finlandii C.G.E. Mannerheima z okresu jego służby w armii carskiej w Petersburgu. Bohater utworu wykreowany został przez Paavo Rintalę, jednego z najbardziej znaczących fińskich prozaików po II wojnie światowej, w jego trylogii Moja babcia i Mannerheim. Pisarz usiłuje w swojej powieści rozprawić się z mitem marszałka Mannerheima, jaki rodził się w świadomości Finów, począwszy od chwili jego powrotu do ojczyzny z Rosji w 1917 roku i udziału w fińskiej wojnie domowej w 1918 roku (stanął na czele tworzonej wówczas armii fińskiej). Wówczas po raz pierwszy dawnemu carskiemu oficerowi i generałowi udało się uratować uzyskaną kilka miesięcy wcześniej niepodległość kraju. Rintala w pierwszej części trylogii, będącej przedmiotem analizy, koncentruje się na ważnym dla kształtowania osobowości Mannerheima okresie pobytu w Petersburgu — w Mikołajewskiej Szkole Kawalerii oraz w służbie oficerskiej w przybocznej gwardii cara (carów). Artykuł podkreśla te momenty w powieści, które w literackim wizerunku służyły demitologizacji postaci przyszłego marszałka i nadaniu mu właściwości zwyczajnego człowieka. Proces kształtowania tych cech (głównie wolicjonalnych) — jak akcentuje Rintala — przyczyniających się do godnej uwagi kariery wojskowej (a później politycznej), przypada na ważne dla rozwoju osobowego Mannerheima lata służby wojskowej i życia towarzyskiego w Petersburgu.
EN
The article concentrates on presenting a literary picture of the Marshall of Finland C.G.E. Mannerheim from the time of his service in the Tsar’s army in Petersburg, which was created by of the most prominent Finnish writers after World War II in his trilogy My Grandmother and Mannerheim. The writer tries to settle with the myth of Marshall Mannerheim which was created in the awareness of the Fins starting from his return to Finland from Russia in 1917 and participation in the 1918 civil war (he was the commander-in-chief of the new-born Finnish army). It was then when the former Tsarist officer and general for the first managed to save the independence of the country, which had been regained only a few months before. In the first part of the trilogy, which is the object this analysis, Rintala concentrates on a period which was very important for the formation of Mannerheim’s personality during his stay in Saint Petersburg — in the Mikolayevska School of Cavalry and his officer’s service in the Tsar’s personal guard. The article stresses those moments in the novel, which in the literary picture created by the writer were to demythicize the figure of the future Marshall and give him features of and ordinary human being. As Rintala stresses it, the formation of these qualities of character which contributed to the future military and political carrier of Mannerheim took place during the years of his stay and service in Petersburg.
The execution of the prelate Konstantin Budkiewicz in March 1923, as well as an open court trial that took place in Moscow, shocked public opinion in Poland and abroad. Archbishop Jan Cieplak and the dean of Piotrogrod, Father Budkiewicz, were sentenced to death, while other clergy received less several sentences from 3 to 10 years in the Gulag. The governments of Poland, Germany, France, the United States, Brazil, Czechoslovakia, Spain, England and other countries sent protest notes. After was shot of Budkiewicz, as a resulr of international protest, the archbishop was expelled from the Soviet Union. 13 priests return to their pastoral duties in Piotrogrod after serving their punishment. Threatened with renewed arrest, part of the priests in the exchange of prisoners left the Soviet Union until 1934. Bishop Antoni Malecki was the last to come to Poland, exhauted by prisonment and exile, a few months after return he died in Warsaw. The others died in the Gulag after arrrested or were shot in the following years. A testimony written down by priests imprisoned in 1923 about the martyrdom of Father Budkiewicz id present to a wider group of readers. It describes almost a whole month of his life before the execution od the death sentence. For almost 20 yers Fr. Budkiewicz was the parish priest of the largest parish in St. Catherine in St. Petersburg. Several primary schools, two middle schools, a charity society and fraternities operated at the parish. The cultural and Polnish community life was also concentrated here. Father Budkiewicz, since 1908 also was the Dean of St. Petersburg, took care of more than 40 parishes and chapels in the vast area of Pskov, Novgorod and Finland. In the 1918 he became prelate and Vicar General for Bishop Jan Cieplak, who served in Petersburg. After the Bolsheviks came to power, he bravely defended the rights of the Church and organised the clergy. From 1922 he was professor in the underground seminary. Threatened with arrest, he refused to go to Poland twice. He considered it his duty to remain in the clergy under his authority and to remain faithful to the end. The protocol written down by the priests imprisoned with him was transmitted through diplomatic channels to Poland and then to the Holy See. It became a testimony to the martyrdom of the Catholic Church in the Soviet Union. Father Budkiewicz`s cause for sainthood was opened in 2003 and remains under investigation.
PL
Rozstrzelanie w marcu 1923 r. ks. prałata Konstantego Budkiewicza, jak i proces pokazowy, który odbył się w Moskwie, zbulwersował opinię publiczną w Polsce i za granicą. W jego wyniku skazano na karę śmierci arcybiskupa Jana Cieplaka oraz dziekana piotrogrodzkiego, ks. Konstantego Budkiewicza, inni duchowni otrzymali łagodniejsze wyroki – od 3 do 10 lat więzienia. Noty protestacyjne wysłały rządy m.in. Polski, Niemiec, Francji, Stanów Zjednoczonych, Brazylii, Czechosłowacji, Hiszpanii, Anglii i innych krajów. Po rozstrzelaniu ks. Budkiewicza, w wyniku międzynarodowych protestów arcybiskupa wydalono z kraju. Trzynastu kapłanów po odbyciu kary wróciło do duszpasterskich obowiązków. Zagrożona ponownym aresztowaniem, część kapłanów w ramach wymiany więźniów do 1934 r. opuściła Związek Radziecki. Jako ostatni do Polski przyjechał bp Antoni Malecki, wycieńczony uwięzieniem i zesłaniem, kilka miesięcy po powrocie zmarł. Pozostali zginęli w łagrach lub zostali rozstrzelani w następnych latach. Szerszemu gronu Czytelników prezentowane jest świadectwo o męczeńskiej śmierci ks. Budkiewicza spisane przez uwięzionych w 1923 r. kapłanów. Opisano w nim prawie miesiąc życia księdza przed wykonaniem wyroku śmierci. Ks. Budkiewicz przez prawie 20 lat był proboszczem największej parafii w Petersburgu pw. św. Katarzyny. Przy kościele działały szkoły podstawowe, dwa gimnazja, towarzystwo dobroczynne oraz bractwa modlitewne. Skupiało się tu także życie kulturalne i polonijne. Ks. Budkiewicz, od 1908 r. dziekan petersburski, opiekował się ponad 40 parafiami i kaplicami na rozległym terenie Pskowa, Nowogrodu oraz Finlandii. W 1918 r. został też wikarym generalnym bpa Cieplaka. Po dojściu do władzy bolszewików ks. Budkiewicz dzielnie bronił praw Kościoła. Zagrożony aresztowaniem, dwukrotnie odmówił wyjazdu do Polski. Za swój obowiązek uznał pozostanie z podległym mu duchowieństwem oraz wiernymi do końca. Spisany przez uwięzionych razem z nim kapłanów protokół został przekazany drogą dyplomatyczną do Polski, a następnie do Stolicy Apostolskiej. Stał się on świadectwem męczeństwa Kościoła katolickiego w Związku Radzieckim. Proces beatyfikacyjny ks. Budkiewicza rozpoczął się w 2003 r.
The article is the review of the book by Paweł Siemionowicz Riejfman, historian of press and literature, Cenzura w doriewolucyonnoj, sowietskoj i postsowietskoj Rossii. T. 1. Cenzura w doriewolucyonnoj Rossii (Censorship in pre-revolutionary, Soviet and post-Soviet Russia, vol. 1. Censorship in pre-revolutionary Russia), published in Moscow in 2017. This is the third number of this first volume. There will be two volumes in total, consisting of lectures given by Riejfman in the years 2001-2003 at the university in Tartu. This number refers to the period from the Alexander II accession to the throne up to the end of the Nicholas II ruling. The author focuses on the authorities’ control of the press at that time. This is a compilation work, as Riejfman did not any own studies on censorship.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.