In this paper, the ballet of Igor Stravinsky The Rite of Spring is interpreted from the perspective of Gaston Bachelard’s philosophical thought. Bachelard’s systematic psychoanalysis of literary images in The Psychoanalysis of Fire is applied to the interpretation of musical images in The Rite of Spring. Bearing in mind that rhythm is a key characteristic of Stravinsky’s composition, the paper analyses the immediate correspondences between Stravinsky’s and Bachelard’s perception and interpretation of rhythm in the works under consideration.
In the article I present different faces of the theme of the Holy Dance in the realizations of contemporary artists, indicating how they approach or deviate from the original. The fea- tures of dance and ecstasy will serve as a screen on which their subsequent transformations occurring in selected interpretations will be performed.
PL
W historii tańca utwór Święto wiosny Igora Fiodorowicza Strawinskiego zajął szczególne miejsce jako skandaliczny i przełomowy. Jego najbardziej przejmującą częścią jest kończący libreto Wielki, święty taniec Wybranej/Ofiary, która tańczy na śmierć. Taniec Wybranej nie jest mową ciała wolnego, lecz koniecznością. Przeciwnie więc do koncepcji Fridricha Nietzschego taniec ofiary jest obdarzony „duchem ciężkości” jako wyrazem narzuconej woli.Motyw „świętego tańca” powraca we współczesnych interpretacjach za każdym razem obarczony innym znaczeniem. Wychodząc od dzieła pierwotnego i koncentrując się na postaci Wybranej oraz charakterze pradawnego rytuału, omówione zostaną dzieła PinyBausch, Katarzyny Kozyry oraz Klausa Obermaiera, by na ich podstawie wskazać w jaki sposób łączą się one lub odbiegają od pierwoworu. Istotne będzie również odniesienie do metafory tańca i pojęcia ekstazy, które wraz z utworami zmieniają znaczenia, przemieszczając się pomiędzy funkcją aktywnej mocy a siłą, powodującą zniewolenie.
W historii tańca utwór Święto wiosny Igora Fiodorowicza Strawinskiego zajął szczególne miejsce jako skandaliczny i przełomowy. Jego najbardziej przejmującą częścią jest kończący libreto Wielki, święty taniec Wybranej/Ofiary, która tańczy na śmierć. Taniec Wybranej nie jest mową ciała wolnego, lecz koniecznością. Przeciwnie więc do koncepcji Fridricha Nietzschego taniec ofiary jest obdarzony „duchem ciężkości” jako wyrazem narzuconej woli.Motyw „świętego tańca” powraca we współczesnych interpretacjach za każdym razem obarczony innym znaczeniem. Wychodząc od dzieła pierwotnego i koncentrując się na postaci Wybranej oraz charakterze pradawnego rytuału, omówione zostaną dzieła PinyBausch, Katarzyny Kozyry oraz Klausa Obermaiera, by na ich podstawie wskazać w jaki sposób łączą się one lub odbiegają od pierwoworu. Istotne będzie również odniesienie do metafory tańca i pojęcia ekstazy, które wraz z utworami zmieniają znaczenia, przemieszczając się pomiędzy funkcją aktywnej mocy a siłą, powodującą zniewolenie.
EN
In the article I present different faces of the theme of the Holy Dance in the realizations of contemporary artists, indicating how they approach or deviate from the original. The fea- tures of dance and ecstasy will serve as a screen on which their subsequent transformations occurring in selected interpretations will be performed.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.