Full-text resources of CEJSH and other databases are now available in the new Library of Science.
Visit https://bibliotekanauki.pl

Results found: 2

first rewind previous Page / 1 next fast forward last

Search results

Search:
in the keywords:  bharatanatjam
help Sort By:

help Limit search:
first rewind previous Page / 1 next fast forward last
PL
Artykuł stanowi refleksję na temat edukacyjnych walorów klasycznego tańca indyjskiego. Indyjski taniec klasyczny łączy dwa aspekty: taniec abstrakcyjny (sanskr. nritta) i taniec przedstawiający (sanskr. nritja). Szczególnie ta druga postać tańca – w której tancerz lub tancerka, za pomocą ruchów ciała, skodyfikowanego języka gestów oraz mimiki twarzy, przekazuje treści i opowiada historie – stanowić może nośnik treści edukacyjnych. Przyjmując za punkt wyjścia role, jakie przedstawieniu teatralnemu wyznacza najstarszy zachowany indyjski traktat o teatrze, Natjaśastra, artykuł przedstawia, jak edukacyjna rola tradycji taneczno-teatralnych realizowana jest współcześnie. Główny przedmiot analizy stanowi jeden z najbardziej znanych stylów indyjskiego tańca klasycznego – bharatanatjam.
EN
Indian classical dance is a remarkable source of knowledge about the culture of the Indian Peninsula. Admired in theatres, community centres, at festivals, and Hindu temples across the world, the current form of this dance is a product of multiple cultures and ‘bodily tools’ developed over the centuries of people’s migrations. Indian classical dance also says a lot about its performer. Does it matter who practices it? What processes take place in the body of a modern Western dancer who studies the Indian classical dance? Is her body prepared to accommodate a dance such as odissi or bharatanatyam? To what extent? Shaped by Western techniques and placed in modern reality, the body is hardly a blank slate. It needs to adapt to a new form. Can the history of ancient temple dancers be reflected in the body of a modern European dancer? This article analyses the author’s learning process of two Indian classical dances, primarily odissi and also bharatanatyam. In her study she approaches her own body as the object of research, applying Richard Shusterman’s concept of somaesthetics, or body consciousness, as the theoretical background.
first rewind previous Page / 1 next fast forward last
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.