Background: Studies assessing the quality of life of patients with multiple sclerosis (MS) seek to determine which quality of life dimensions are the most significantly decreased as a result of the illness. For MS patients the broad term “the quality of life” is not exclusively associated with the degree of physical disability or the progress of the illness. It is also affected by cultural and socio-economic factors. Aim of the study: An assessment of the impact of the chronic disease a multiple sclerosis is which, is a main purpose to the quality of life of persons being dying for it. Material and methods: The study was conducted between 2013 and 2014 on a population of 50 members of the Association of Multiple Sclerosis Patients in Głogów. The study method of choice was a diagnostic survey, including the standardized questionnaire Ferrans and Powers’ Quality of Life Index for Multiple Sclerosis (version III ). Results: The highest quality of life satisfaction among MS patients was recorded for the Family subscale and the lowest in the Health/functioning subscale. Conclusions: The general assessment of the quality of life made by the participants rates on an average level (mean 4.34). The result can be considered good and focus may turn on the elements which require additional support.
PL
Wstęp: W badaniach oceniających jakość życia chorych na stwardnienie rozsiane (MS) poszukuje się odpowiedzi na pytanie, które wymiary jakości życia są najbardziej obniżone na skutek choroby. Szeroko rozumiana jakość życia chorych na MS nie jest jedynie związana ze stopniem ich fizycznej niepełnosprawności i zaawansowania choroby. Wpływ na nią mają również czynniki kulturowe oraz społeczno-ekonomiczne. Cel pracy: Głównym celem pracy jest ocena wpływu choroby przewlekłej, jaką jest stwardnienie rozsiane, na jakość życia osób na nią chorujących. Materiał i metody: Badania przeprowadzono na przełomie 2013 i 2014 r. wśród 50 członków Stowarzyszenia Chorych na Stwardnienie Rozsiane w Głogowie. Wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego, a w niej kwestionariusz standaryzowany Indeksu Jakości Życia Ferrans i Powers dla Stwardnienia Rozsianego (wersja III ). Wyniki: Najwyższe zadowolenie z jakości życia chorych na MS odnotowano w podskali rodzinnej, a najmniejsze w podskali zdrowie i funkcjonowanie. Wnioski: Ogólna ocena jakości życia dokonana przez badanych chorych mieści się na średnim poziomie (średnia 4,34). Można ją uznać jako dobrą i zwrócić uwagę na te elementy, które wymagają dodatkowego wsparcia.
A person experiences many diferrent events in life, which significantly influence the course and quality of life. It is worth remembering that health does not exhaust the list of challenging situations which can relate to poverty, orphanhood, family abuse, the loss of close ones, homelessness, unemployment, handicap, motherhood, addictions or freedom restrictions. Within this context, the problem of so called ”doing well” when one has to adapt to troubles and challenges appearing in life has been raised. In the case of the elderly one of such challenges is to accept one's old age and to acknowledge one's disabilities, decreased capabilities or disease. Obviously, it is not easy, but also here hope and taking proper attitude to new situations play important roles. Hope can help even when medicine is hopeless. A chronic patient and his or her environment at a health care center often relies on it. It is hope which frequently gives sense to the life of a sick person and his or her relatives.
PL
Człowiek w swym życiu doświadcza wielu różnych zdarzeń, wpływających znacząco na przebieg i jakość życia. Należy pamiętać, że zdrowie nie wyczerpuje listy trudnych sytuacji, które dotyczyć mogą ubóstwa, sieroctwa, przemocy w rodzinie, utraty bliskich osób, bezdomności, bezrobocia, niepełnosprawności, macierzyństwa, uzależnień czy ograniczenia wolności. W tym kontekście poruszono problematykę tzw. „radzenia sobie”, polegającego m.in. na umiejętności przystosowania się do kłopotów i zawirowań, jakie przynosi życie. W przypadku ludzi starszych takim zadaniem rozwojowym staje się np. akceptacja starości, uznanie swojej ułomności, obniżonej sprawności lub choroby.Nie jest to oczywiście łatwe ale i w tym przypadku istotną rolę odgrywa nadzieja i przyjęcie odpowiedniej postawy wobec zaistniałych zjawisk. Nadzieja, niezwykły bodziec, który może pomóc nawet tam, gdzie medycyna bywa bezsilna. To nią karmi się osoba przewlekle chora przebywająca w ZOL oraz jej otoczenie. To nadzieja nadaje często sens życiu chorym i ich bliskim.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.