Przedmiotem artykułu jest analiza stosunku obywateli włoskich do wyzwań społecznych - politycznych i ekonomicznych, ocenianych z punktu widzenia własnej (nie) religijności. W toku prowadzonych badań zastosowano dwie metody: porównawczą, który pozwala wykazać różnorodność poglądów grup społeczno-religijnych, a także statystyczną, zakładającą podejście ilościowe i jakościowe. Realizacja wskazanego celu została oparta na przyjęciu hipotez badawczych potwierdzonych następnie przez zgromadzony materiał. Po pierwsze, w wielu kwestiach poglądy wierzących są zgodne z opiniami niewierzących a odległe w stosunku do oficjalnego stanowiska Kościoła. Po drugie, poglądy ludzi deklarujących się jako wierzący różnią się, co dowodzi, że religia nie jest podstawowym punktem odniesienia dla oceny zmian systemu politycznego. Można przy tym zauważyć odejście od obrazu jednorodnego kulturowo. Przywoływana religijna homogeniczność włoskiego społeczeństwa stoi w opozycji do rosnącej liczby osób deklarujących się jako niewierzący bądź jako wyznawcy religii niekatolickich. Nie potwierdza tego również wewnętrzne zróżnicowanie w grupie katolików, którzy w ocenie zjawisk społecznych i wydarzeń politycznych skłonni są podążać za względami niereligijnymi, głównie programami partii prawicowych, często populistycznych i antysystemowych.
EN
The analysis of the attitude of Italian citizens to social challenges - political and economic, assessed from the point of view of their own (non)religiousness, is the purpose of this study. Two methods were used during the study. The comparative one, which allows indicating the diversity of views of socio-religious groups, and the statistical one, including the quantitative and qualitative approach.The implementation of the chosen goal was based on the adoption of research hypotheses confirmed by the collected material. First of all: on many issues, the views of believers are consistent with the opinions of non-believers and distant in relation to the official position of the Church and hierarchy. Secondly, the views of people declaring themselves as believers differ, which proves that religion is not the primary reference for assessing changes within the political system. In the field of research, the change and collapse of the image of a culturally homogenous state can be noticed. The religious homogeneity of Italy does not confirm the growing number of people declaring themselves as non-believers and non-Catholic religionists. This is also not confirmed by the diversity within the group of Catholics who, in the assessment of social phenomena and political events, are inclined to follow non-religious reasons, mainly programs of right-wing parties, often populist and anti-system, which many Italian Catholics support.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.