The discussion in the Church on admition of divorced and remarried to the Holy Communion is a part of a broader debate on the possibility of reception of the Holy Communion in the state of mortal sin. Theologians of various periods in the history of the Church, gave their opinions on that subject. A genius Franciscan scholastic theologian bl. John Duns Scotus considers such an action as a further mortal sin. At the same time he respects the judgement made by an upright conscience of such a prior sin and allows reception of the Holy Communion in order to avoid depravity of the faithful, on condition of a firm resolution of confessing the sin in the sacrament of Reconciliation as soon as possible. These exceptions cannot refer to people who do not have a firm resolution of rejecting the sin. The author of the article reflects that allowing the reception of the Holy Communion by such people would be with damage to their spiritual life and would contribute to a greater loss of the sense of sin among contemporary Catholics.
PL
Dyskusja w Kościele nad dopuszczeniem osób rozwiedzionych, żyjących w powtórnych związkach do komunii świętej jest częścią szerszej debaty nad możliwością przyjmowania komunii w grzechu śmiertelnym. Na ten temat wypowiadali się teologowie w różnych wiekach. Genialny franciszkański teolog bł. Jan Duns Szkot rozumie takie działanie jako następny grzech śmiertelny. Jednocześnie respektuje osąd dokonany przez prawe sumienie, czy taki grzech przed przyjęciem komunii miał miejsce. Pozwala on także na przyjęcie komunii w celu uniknięcia zgorszenia wiernych, pod warunkiem mocnego postanowienia wyznania grzechu w sakramencie pojednania tak szybko, jak będzie to możliwe. Ten wyjątek nie dotyczy wiernych, którzy nie mają mocnego postanowienia zerwania z grzechem. Autor artykułu wskazuje, że dopuszczenie do przyjmowania komunii osób w takim stanie będzie szkodą dla ich życia duchowego i przyczyni się do większej utraty poczucia grzechu wśród współczesnych katolików.
The Extraordinary Synod of Bishops at the Vatican in 2014 was dedicated to the pastoral care of the family. From the very beginning of the synod, and even before it had started, it was accompanied with a large dose of emotion and media commentaries. Some of the reports have begun to create a specific atmosphere around the synod, seeing in it a breakthrough which is able to change the existing discipline, and perhaps, even the doctrine of the Church on marriage and family. This article indicates expectations of the world directed at the Church, which were spoken in many mass-media. It reminds the discussion which was rolling around the synod and finally reveals the official position of the synod specified in the final document Relatio Synodi.
PL
Nadzwyczajny Synod Biskupów obradujący w Watykanie w 2014 roku poświęcony był duszpasterskiej trosce o rodzinę. Od samego początku obrad synodu, a nawet jeszcze przed jego rozpoczęciem, towarzyszyła mu spora doza emocji i komentarzy medialnych. Niektóre z nich zaczęły kreować specyficzny klimat wokół synodu, upatrując w nim moment przełomowy, który zmieni dotychczasową dyscyplinę, a może nawet i doktrynę Kościoła dotyczącą małżeństwa i rodziny. Niniejszy artykuł przybliża wypowiadane na łamach wielu mediów oczekiwania świata kierowane pod adresem Kościoła, przypomina toczącą się wokół obrad synodalnych dyskusję, by ostatecznie ukazać oficjalne stanowisko synodu sprecyzowane w dokumencie końcowym Relatio Synodi.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.