Artykuł opisuje sytuację edukacyjną dzieci przewlekle chorych. Autorka podkreśla w nim, że szkoła jest miejscem rozwijania zdolności oraz zdobywania wiedzy przez dzieci, a także umożliwia im nawiązanie prawidłowych relacji z rówieśnikami. Jednak pojawienie się choroby może negatywnie oddziaływać na ich sytuację edukacyjną oraz społeczną, gdyż schorzenie utrudnia im wypełnianie roli ucznia i członka klasy we właściwy sposób. Ponadto stara się ona przybliżyć jak wygląda edukacja uczniów cierpiących na schorzenie o długotrwałym przebiegu i prezentuje jej poszczególne formy. Autorka opisuje także funkcjonowanie dziecka przewlekle chorego w szkole, a także podkreśla rolę nauczyciela w procesie ich kształcenia.
W artykule podkreślam interdyscyplinarny charakter pojęcia jakość życia, które występuje w wielu dyscyplinach naukowych. Sposób podejścia do tego zagadnienia w dużym stopniu zależy od perspektywy podmiotu zajmującego się tą problematyką. Jakość życia zmienia się wraz z wiekiem, stopniem samoświadomości, podejmowanymi rolami społecznymi czy zadaniami życiowymi człowieka. Z tego względu starałam się przybliżyć uwarunkowania jakości życia i jego wymiary. Zaznaczam, że ta problematyka jest szczególnie istotna z punktu widzenia dzieci przewlekle chorych, gdyż pojawienie się choroby może negatywnie oddziaływać na ich sferę fizyczną, psychiczną i społeczną. Ponadto stale wzrastająca liczba dzieci cierpiących na schorzenia o charakterze przewlekłym wywołuje potrzebę bliższego przyjrzenia się problemom w ich psychospołecznym funkcjonowaniu, determinowanych ich stanem zdrowia. Celem artykułu jest przedstawienie problematyki jakości życia, a także choroby i jej wpływu na jakość życia dzieci dotkniętych przewlekłym schorzeniem.
The work of a doctor of any specialty requires not only knowledge of a specific field of medicine, but also the ability to get to know other people and their problems and establish good contact with them. These skills become especially important when the patient is a child. Parents are essential partners in the treatment of young patients. It is up to the doctor whether he will be able to make contact with them, both to gather information about their well-being and to establish contact. Parents often struggle with feelings of helplessness and loneliness, as well as feelings of guilt. Parents’ ability to share with their doctor their hidden negative feelings and how they experience their child’s illness gives them a feeling of being supported and relieves tension. Conversation and support must be tailored to the specific family, which means that it is necessary to understand the situation and needs of family members and take into account their expectations. The aim of this article is to discuss the most basic issues related to the psychological aspects of providing medical care to a child and the functioning of a chronically psychosomatically ill child and its family.
PL
Praca lekarza każdej specjalności wymaga nie tylko znajomości określonej dziedziny medycyny, lecz także umiejętności poznawania drugiego człowieka i jego problemów oraz nawiązywania z nim dobrego kontaktu. Umiejętności te nabierają szczególnego znaczenia w sytuacji, gdy pacjentem jest dziecko. W leczeniu małych pacjentów niezbędnymi partnerami są rodzice. Od lekarza zależy, czy będzie potrafił nawiązać z nimi kontakt, zarówno w celu zebrania informacji o samopoczuciu, jak i w celu nawiązania kontaktu. Rodzice często borykają się z poczuciem bezradności oraz samotności, a także z poczuciem winy. Możliwość podzielenia się przez rodziców z lekarzem ukrywanymi negatywnymi uczuciami i tym, jak przeżywają chorobę dziecka, daje im poczucie bycia wspieranym i łagodzi napięcie. Rozmowa i wsparcie muszą być dostosowane do konkretnej rodziny, co oznacza, że niezbędne jest rozeznanie sytuacji i potrzeb członków rodziny oraz wzięcie pod uwagę ich oczekiwań. Celem niniejszego artykułu jest omówienie najbardziej podstawowych zagadnień dotyczących psychologicznych aspektów sprawowania opieki medycznej nad dzieckiem oraz funkcjonowania dziecka przewlekle chorego psychosomatycznie, jak i jego rodziny.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.