W artykule naszkicowano historię ekonomii dobrobytu (ED), podkreślając „hybrydowy” charakter tej koncepcji teoretycznej i odwieczne swary dotykające racji naukowego bytu tej konstrukcji myślowej, głównie „starej ED” – „normatywnej herezji”, pozbawionej mocy objaśniającej („folklor” omawianej tematyki). Impulsem do zaistnienia „nowej” ED była idea porządku Pareta i ordynalnego ujęcia użyteczności. Od czasów „wczesnego Arrowa” środek ciężkości „nowej” ED przesuwa się w kierunku teorii wyboru społecznego, agregacji preferencji, a następnie: polityki energetycznej, bio-ekonomii i ekonomii środowiska. Celem pracy jest zwrócenie uwagi na „horyzontalną mutację” ED. Idee trwałości (sustainability) rozwoju ekonomiczno-społecznego można włączyć do obszaru badawczego „najnowszej” ED: „Dynamic Welfare Eonomics” (Goeffreya Heala), „New Welfare Economics for Sustainability” (Johna Gowdy’ego). W pracy przywołano klasyczne koncepcje Hotellinga, Hartwicka i Solowa, dylemat granic zastępowalności (weak vs strong sustainability), „zielone” mutacje kanonicznych reguł ekonomicznych oraz podkreślono rolę technik dyskonta.
Celem artykułu jest próba określenia mikroekonomicznych podstaw koncepcji rozwoju trwałego, z ukazaniem zarazem, iż mikroekonomiczne przesłanki normatywne i pozytywne tego rozwoju są (powinny być) postrzegane jako komplementarne, a nie konkurencyjne czy wykluczające się. Ujęcie normatywne rozwoju trwałego oznacza, iż kategorię tę traktuje się jako pewien wzorzec lub postulowany zintegrowany ład. Ujęcie pozytywne ustala, że dąży się do identyfikacji czynników i przesłanek działających na poziomie mikropodmiotów gospodarczych. Umożliwiają one bądź uprawdopodobniają przejście od dotychczasowych wzorców rozwoju do rozwoju trwałego. Podstawą poznawczą objaśniania zachowań mikroekonomicznych w szeroko rozumianej sferze gospodarowania zasobami środowiska nie może być odwołanie się do koncepcji homo oeconomicus i immanentnie z nią związanej hipotezy maksymalizacji użyteczności. W artykule autorzy określają przesłanki, które współcześnie pozwalają na stwierdzenie o kształtowaniu się mikroekonomicznego modelu zachowań czy modelu behawioralnego, określanego w literaturze przedmiotu jako homo sustinens.
EN
The goal of the paper is to define the microeconomic foundations of sustainable development, and to prove that its normative and positive prerequisites should be perceived as complimentary and not competitive or mutually exclusive. The normative approach towards sustainable development implies that this category is regarded as a development pattern or integrated order. The positive approach involves striving for the identification of factors and premises which apply to microeconomic entities. They enable a transition from the hitherto prevailing development patterns to sustainable development, or at least make it plausible. To explain microeconomic behaviours in the sphere of broadly understand natural resources management, it is not enough to take as one's cognitive foundation the notion of homo oeconomicus and utility maximization hypothesis. In the paper, the authors define the conditions that are necessary for the realisation of the model of microeconomic behaviour (or behavioural model) which is described in the subject literature as homo sustinens.
Faced with the economic problems vexing the world in recent years, we have witnessed an increased number of voices pointing to the need to redirect economics towards values. In relation to economics as a science, it means a shift towards a normative approach. The author supports this view and encourages the adoption of the normative approach in the area of accounting. The aim of the article is to point out the need to apply the normative approach in accounting to a greater extent than before, to present the benefits resulting from the approach and to indicate several vital problems that normative accounting could contribute to solving.
PL
W ostatnich latach wobec problemów ekonomicznych trapiących świat nasiliły się głosy wskazujące na konieczność powrotu ekonomii do wartości. W odniesieniu do nauki ekonomii oznacza to zwrot w stronę podejścia normatywnego. Autor popiera to stanowisko i nawołuje do przyjęcia go również w nauce rachunkowości. Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na potrzebę zastosowania w rachunkowości podejścia normatywnego w większym niż dotychczas zakresie, przedstawienie wynikających z tego korzyści oraz wskazanie kilku istotnych problemów, do rozwiązania których nauka rachunkowości w wydaniu normatywnym mogłaby się znacząco przyczynić.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.