1. Cel Celem artykułu jest wskazanie imion i nazwisk człowieka jako koniecznych elementów bezpieczeństwa personalnego. Tego bezpieczeństwa, które w wymiarze subiektywnym determinowane jest zarówno czynnikami środowiskowymi (intencjonalnymi i nieintencjonalnymi), jak i wewnętrznymi (emocjonalnymi, duchowymi, psychicznymi, mistycznymi). Poprzez analizę poszczególnych przypadków autor stara się udowodnić, że wybór imienia oraz zmiana imienia lub nazwiska determinowane są zarówno czynnikami środowiskowymi (jak dobre skojarzenia i potrzeba akceptacji), jak i ściśle wewnętrznymi (jak względy religijne, rodzinne czy potrzeba szacunku). 2. Wprowadzenie Bezpieczeństwo jest nadrzędną potrzebą człowieka i jako takie determinuje inne jego potrzeby oraz motywy podejmowanych działań. Występuje nie tylko w ujęciu negatywnym, co przejawia się brakiem występowania zagrożeń determinujących prawidłowy rozwój społeczny realizujący zasady współżycia społecznego, ale także w ujęciu pozytywnym, co z kolei objawia się zdolnością do kształtowania optymalnych warunków rozwojowych, zapewniających realizację szerokiego zakresu potrzeb społecznych. Dzisiejsze pojęcie bezpieczeństwa, oprócz wymiaru obiektywnego, musi respektować wymiar subiektywny, który implikuje pojęcie bezpieczeństwa personalnego, którego poziom uzależniony jest od czynników środowiskowych (zarówno intencjonalnych jak i nieintencjonalnych) oraz czynników wewnętrznych, takich jak duchowe, psychiczne, emocjonalne, intuicyjne, mistyczne, a nawet zdrowotne. Imiona i nazwiska stają się jednym z wyznaczników i elementów tego bezpieczeństwa personalnego. 3. Metodologia Autor identyfikuje imiona i nazwiska jako elementy bezpieczeństwa personalnego śledząc poglądy na jego temat i w tym zakresie posiłkuje się metodą intuicyjną. Niezbędna jest także analiza poszczególnych aktów prawa odnoszących się do nadawania imion oraz zmiany imion lub nazwisk i na potrzeby tego zabiegu wykorzystuje metodę formalno-prawną. Całość wnioskowań oparta jest w znacznej mierze na badaniach własnych autora przeprowadzonych za lata 2012‒2015, co z kolei wiąże się z wykorzystaniem zarówno metody ankietowej i metody wywiadu, jak i metody statystycznej. Przeprowadzone ankiety dotyczą motywów nadawania imion przez rodziców, z kolei wywiad został przeprowadzony w 84 urzędach stanu cywilnego w Polsce (w największych miastach według liczby mieszkańców). 4. Wnioski Autor dowodzi, że imiona i nazwiska są ważnym wyznacznikiem oraz elementem pojęcia bezpieczeństwa personalnego. Zarówno proces nadawania imion jak i zmiany imion lub nazwisk człowieka związany jest z wymiarem subiektywnym bezpieczeństwa. Konkluduje, że zarówno czynniki środowiskowe (intencjonalne i nieintencjonalne), jak i stricte wewnętrzne (duchowe, emocjonalne, mistyczne) mają istotny wpływ na podejmowane decyzje o wyborze lub zmianie. Często te czynniki występują jednocześnie, stanowiąc swoistego rodzaju implikację wzajemnie przenikających się przyczyn.
1. Cel Celem artykułu jest przedstawienie potrzeby kontroli jako nieodzownego elementu bezpieczeństwa na przykładzie jednej z jednostek działalności publicznej jaką jest regionalne centrum krwiodawstwa i krwiolecznictwa, podmiot uprawniony do pobierania krwi i jej składników, preparatyki oraz zaopatrzenia w krew lub jej składniki. Autorzy starają się udowodnić, że kontrole w RCKiK w Krakowie istotnie wpływają na bezpieczeństwo publicznej służby krwi. 2. Wprowadzenie Bezpieczeństwo, prócz potrzeb fizjologicznych, jest nadrzędną potrzebą człowieka i jako takie determinuje inne jego potrzeby oraz motywy podejmowanych działań. Przejawia się nie tylko brakiem występowania zagrożeń (co jest jego zasadniczym przejawem), ale także potrzebą działań na rzecz zapewnienia odpowiednich warunków rozwoju, zarówno jednostki jak i mniejszych i większych grup społecznych. Stąd też dzisiejsze rozumienie bezpieczeństwa nie jest wyłącznie związane z bytem człowieka czy grup społecznych (brakiem zagrożeń), ale musi być rozpatrywane z punktu widzenia jego rozwoju, co determinuje z kolei ewolucję takich kategorii bezpieczeństwa jak na przykład bezpieczeństwo kulturowe czy bezpieczeństwo pracy. Nieodzownym elementem bezpieczeństwa wydaje się kontrola, bez której istota bezpieczeństwa nie ma sensu, jako że stan pożądany (gwarantowany przez determinanty bezpieczeństwa) nie może być pewny, o ile nie jest właściwie kontrolowany (często i w odpowiedni sposób). Kontrola jest składnikiem różnych obszarów bezpieczeństwa, w tym bezpieczeństwa publicznej służby krwi. 3. Metodologia Autorzy analizują problematykę kontroli jako nieodzownego elementu bezpieczeństwa i starają się w ten sposób udowodnić jakim jest ona ważnym elementem sfery publicznej. Posiłkują się przy tym zarówno metodą formalno-dogmatyczną, jak i badawczą, bowiem analizie poddają kontrole przeprowadzone w ostatnich latach w RCKiK w Krakowie. Spojrzenie na pojęcie bezpieczeństwa od strony jego poszczególnych elementów (tutaj: kontroli) pozwala potwierdzić ukształtowany już wniosek, że jest ono zjawiskiem multipłaszczyznowym, występującym w wielu dziedzinach życia i nauki. 4. Wnioski Autorzy dowodzą, że kontrola jest nieodzowny elementem bezpieczeństwa, bez którego niemożliwa jest dyskusja o bezpieczeństwie nie tylko z punktu widzenia naukowego, ale nade wszystko praktycznego. Stąd też konkludują, że kontrola jest elementem zarówno bezpieczeństwa w znaczeniu globalnym, jak i bezpieczeństwa publicznego, a nawet samego poczucia bezpieczeństwa. Wskazują końcowo, że kontrola ma wpływ na poziom bezpieczeństwa publicznej służby krwi.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.