Każda organizacja ma swoje sfery jawności i strefę tajemnicy. Nie inaczej jest z sądami, które zgodnie z prawem są depozytariuszami informacji niejawnych. Zarządzanie informacją obejmuje specyficzne dla klasycznych funkcji zarządzania sekwencje, takie jak planowanie, organizowanie, decydowanie, motywowanie i kontrolowanie. Prawidłowe wypełnianie tych funkcji wymaga świadomości przedmiotu zarządzania, jakim w tym wypadku są informacje niejawne. Uprzytomnienie sobie przez pracowników, czym są informacje niejawne, jaki jest ich podział, a także jak je chronić, jest warunkiem sine qua non właściwego utajnienia informacji. Innymi słowy, by chronić informacje, należy mieć wiedzę, które informacje chronić i w jaki sposób to robić. Utajnienie jest konieczne dla prawidłowej pracy sądów – utrzymania tajemnicy śledztwa, intymności ofiar i świadków.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.