Polska należy do krajów europejskich, w których liczba ubezpieczeń o charakterze obowiązkowym jest największa. Dotyczy to w szczególności ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej zawodowej. W artykule wskazujemy na kontrowersje i wątpliwości, jakie rodzić może duża liczba obowiązkowych ubezpieczeń: skłonność do hazardu moralnego ubezpieczonych, administracyjna ingerencja w swobodę wyboru przez konsumenta nabywanych na rynku towarów i usług itp. Analizując zakres obowiązku ubezpieczenia w innych krajach (przede wszystkim w Wielkiej Brytanii), w powiązaniu z poziomem rozwoju gospodarczego, uzasadniamy tezę, iż ograniczanie skali obowiązku ubezpieczenia powinno następować stopniowo, wraz ze wzrostem ogólnej konsumpcji, a towarzyszyć temu powinny intensywne działania na rzecz zwiększenia świadomości ubezpieczeniowej przedsiębiorców i konsumentów.
Okresowi kryzysu finansowego towarzyszyła ogromna dywersyfikacja wynagrodzeń oraz bulwersujące opinię publiczną przypadki wypłacania wysokich premii i bonusów menedżerom, którzy doprowadzali przedsiębiorstwa do kryzysu. Wywołało to potrzebę ponownego przeanalizowania systemów motywacji pod kątem nie tylko teorii agencji, ale również hazardu moralnego towarzyszącego motywacji menedżerów i pracowników do pomnażania swojego bogactwa kosztem właścicieli i społeczeństwa. Analiza teoretyczna, liczne debaty oraz doświadczenia własne autora doprowadziły do konkluzji zawartychw rekomendacjach Europejskiego Kongresu Finansowego, mających na celu doskonalenie systemów motywacyjnych dla potrzeb zrównoważonego wzrostu wartości spółek kapitałowych w dłuższym okresie.
Ustawa o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej wprowadziła mechanizm odstąpienia / wystąpienia z umowy ubezpieczenia na życie z elementem inwestycyjnym. Mimo iż w toku prac legislacyjnych udało się wyeliminować niektóre wady regulacji, to jej ostateczna wersja może budzić poważne wątpliwości co zgodności z Konstytucją, w tym w szczególności – w zakresie zasady proporcjonalności. Jednym z kluczowych błędów jest promocja zjawiska tzw. hazardu moralnego po stronie klientów ubezpieczyciela. Wskutek nowych przepisów do długoterminowej umowy ubezpieczenia wprowadzony został okres próbny, który przerzuca ryzyko przedterminowego zakończenia umowy na ubezpieczyciela.
EN
The Polish Insurance and Reinsurance Act introduced a mechanism for rescinding / withdrawing from investment-type life insurance contracts. Although certain low points of this regulation were eliminated already at the legislative stage, the Act’s final version rises serious concerns about its constitutionality and, in particular, may be assessed as violating the principle of proportionality. One of the drafters’ key mistakes is the promotion of the concept of “moral hazard” affecting customers of insurance undertakings. The new piece of legislation introduced a cooling-off period for long-term insurance contracts, a measure that effectively transfers the risk of a contract’s premature termination to the insurer.
The paper discusses in detail the question of bonuses to medical services. The first part characterises various kinds of bonuses. In further parts the are functions of mutual charges in the sector of medical care are discussed. Another part of the paper is devoted to the negative effects that may be connected with co-charges. Then we discuss the system of co-charges, i.e., the decision that must be made when bonuses are introduced to medical services. Such decisions deal, among other things, with co-charges and various rates of bonuses in different sectors of the system of medical care (outpatient care, stationary care, medicines), then exemptions and lower rates. The last part of the paper is devoted to the alternative instruments in relation to co-charges.
The market of hybrid recapitalization instruments is relatively young, but the first years indicate that the regulatory changes to their scope, introduced in response to the weaknesses of Basel II loss absorption instruments, did not significantly reduce the risk of bank failure in relation to classic capital instruments and did not significantly increase the stability of the financial system. Moreover, these instruments increase the cost of banks’ financing while at the same time increasing volatility. Due to the small share of hybrid bonds in banks’ capitals and too low thresholds of triggers, their ability to restructure and recapitalize problem banks without involving public funds is limited. At the same time, the premises for the continuation of the moral hazard are preserved. It is advisable to further regulate the structure of these instruments and calibrate the initiating events, as well as to create an intermediate class of loss absorption instruments.
PL
Rynek hybrydowych instrumentów rekapitalizacyjnych jest stosunkowo młody, ale pierwsze lata jego funkcjonowania wskazują, że przeprowadzone zmiany regulacyjne w ich zakresie, w odpowiedzi na słabości instrumentów absorpcji strat Bazylei II, nie zmniejszyły w sposób istotny ryzyka upadłości banków względem klasycznych instrumentów kapitałowych i nie przyczyniły się istotnie do zwiększenia stabilności systemu finansowego. Co więcej podnoszą one koszt finansowania problematycznych banków przy jednoczesnym zwiększeniu zmienności. Niewielki udział obligacji hybrydowych w kapitałach banków i zbyt nisko ustawione progi zdarzeń inicjujących sprawiają, że ich zdolność do restrukturyzacji i rekapitalizacji problematycznych banków, bez angażowania środków publicznych, jest niewielka. Jednocześnie zachowane zostały przesłanki do kontynuacji hazardu moralnego. Wskazane są dalsze prace regulacyjne w zakresie struktury tych instrumentów i kalibracji zdarzeń inicjujących a także na rzecz stworzenia pośredniej klasy instrumentów absorpcji strat.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.