Celem artykułu jest przedstawienie jednej ze strategii retorycznych Donalda Trumpa, opartej na konstruowaniu wroga w postaci mediów. Zebrany materiał językowy analizowany jest z perspektywy koncepcji ramowania E. Goffmana, co pozwala na rozpoznanie wprowadzonych przez Trumpa sposobów kategoryzowania i interpretowania elementów rzeczywistości w celach perswazyjnych. Uruchomienie i narzucenie w dyskursie odbiorcom ramy wroga (podział my-oni wraz z jednoznacznym wartościowaniem i emocjonalizacją przekazu) oraz językowe wykładniki pozwalają na uznanie języka Trumpa za populistyczny, a obsadzenie mediów w roli wroga jest przemyślaną strategią polityka.
EN
The aim of this article is to present one of Donald Trump’s rhetorical strategies, namely constructing the press as an enemy. Trump’s linguistic production is analyzed in terms of E. Goffman’s frame analysis, which allows us to recognize how Trump categorizes and interprets the elements of reality with evident persuasive intentions. Activating and imposing the enemy frame in discourse (distinction us-others with unambiguous values assigned to these categories, emotionalization of the message) together with its linguistic exponents may lead to the conclusion that Trump’s discourse is of populist character; moreover, framing the press as an enemy definitely can be seen as the politician’s deliberate rhetorical strategy.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.