Młodzież niedostosowana społecznie to bardzo niejednorodna grupa pod względem predyspozycji intelektualnych, motywacyjnych, emocjonalnych, wymagająca zróżnicowanych oraz zindywidualizowanych oddziaływań. Bardzo ważne zatem w pracy resocjalizacyjnej z wychowankami wydaje się organizowanie i kreowanie takich sytuacji oraz zadań, w których, pracując w oparciu o założenia twórczej resocjalizacji, ich potencjalne zasoby mogą się uaktywnić. Istotne, z perspektywy analizy efektywności procesu resocjalizacji, jest odpowiednie planowanie oraz organizacja tego procesu, właściwie dobrane zadania oraz cele do realizacji, wynikające z diagnozy. One to doprowadzą do efektów, które utrwalone same staną się zasobem danej jednostki oraz jej kapitałem w funkcjonowaniu już poza instytucją, w środowisku otwartym. Artykuł prezentuje specyfikę tworzenia indywidualnych programów edukacyjno-terapeutycznych dla nieletnich akcentując ich rolę porządkującą oraz ukierunkowującą wszystkie działania. Ponadto, w prezentowanym artykule zwrócono uwagę na znaczenie IPET-ów w procesie ewaluacji działań wychowawczych, jak i rozwoju osobistego oraz podnoszenia jakości pracy resocjalizacyjnej.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.