The paper is focused on projects of reconstruction/establishment of an empire being pushed by contemporary authorities of the Russian Federation, with special reference to the perception of Ukraine in these notions. The text pays attention to inspirations by nationalistic and imperial ideas either (especially in the shape of Eurasian doctrines) visible in the activity of Russian authorities. Examples of ideas issued by Ivan Ilyin, Lev Gumilov and Alexander Dugin and referred to by president Putin are taken into account. Russian authorities, following the doctrines voiced by the above-mentioned ideologists, perceive Ukraine as a necessary structural element of the reconstruction of the Eurasian empire, stressing the historical unity of Russians and Ukrainians and at the same time refusing the right of Ukraine to make a choice as far as self-determination is concerned. That sort of message constituted the core of Russian justification of the invasion of Ukraine on 24.02.2022. The role of Russian Orthodox Church supporting authorities in this justification of the war in Ukraine and attitudes of the Russian society towards the invasion are taken into account.
PL
Artykuł analizuje projekty odtworzenia/ zbudowania imperium, lansowane przez współczesne władze Federacji Rosyjskiej, ze szczególnym uwzględnieniem miejsca Ukrainy w tych zamysłach. W tekście zwrócono uwagę na widoczne w działaniach władz rosyjskich inspiracje ideologią nacjonalistyczną i imperialną – zwłaszcza w wariancie eurazjatyckim. Przywoływane są przykłady ujęć proponowanych przez Iwana Iljina, Lwa Gumilowa, Aleksandra Dugina i ich echa w wystąpieniach prezydenta Putina. Idąc śladem wspomnianych trzech ideologów, władze Federacji Rosyjskiej traktują Ukrainę jako niezbędny strukturalny element odtwarzanego imperium eurazjatyckiego, podkreślając historyczną jedność narodu ukraińskiego i rosyjskiego oraz negując prawo Ukrainy do samostanowienia o własnej drodze rozwoju cywilizacyjnego. Ten rodzaj oficjalnego przekazu legł u podstaw propagandowego uzasadniania inwazji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę 24 lutego 2022 r. W artykule zwrócono uwagę na rolę Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej we wspieraniu decyzji władz rosyjskich o rozpoczęciu wojny na Ukrainie oraz na postawę społeczeństwa rosyjskiego w tej kwestii.
War is always a time of difficult decisions. This is a test of the reality of the “will for peace”, but also a verification of “preparing for war”. The fire of war therefore verifies preparation and reactivity towards war. It turns out, however, that given the traditionally great importance of the decisions of the political and military establishment and their impact on the course of the defensive war and the fate of society’s survival, the sequence and, above all, the continuity of signals coming from the social side are equally important. The methodological composition of this article assumes an updated reflection on the “triad of war” and its systemic relations that become visible in the face of war challenges of statehood and war challenges, security challenges of everyday social life. While it is possible to react reactively rather than preventively to the aggressor’s volleys, appreciating the possibility of war allows us to strengthen many of the foundations of statehood in advance. There are also certain opportunities among the already materialized threats. Hence the title “challenges” category. The reflections and conclusions of this article, made on the basis of the assumed cognitive and utilitarian purpose, can serve as a proposal to shed new light on the functioning of the state and the development of immunity, which makes the invasion more difficult for the aggressor.
PL
Wojna to zawsze czas trudnych decyzji. To test realności „chęci pokoju”, ale również weryfikacja „szykowania się na wojnę”. Ogień wojny weryfikuje więc preparację i reaktywność wobec wojny. Okazuje się jednak, że przy tradycyjnie dużym znaczeniu decyzji establishmentu polityczno-wojskowego i ich wpływie na przebieg wojny obronnej i losy przetrwania społeczeństwa, równie ważne znaczenie ma sekwencja, a przede wszystkim ciągłość sygnałów napływających od strony społecznej. Kompozycja metodologiczna niniejszego artykułu zakłada aktualizacyjną refleksję nad „triadą wojny” i jej systemowymi relacjami, jakie uwidaczniają się w obliczu wyzwań wojennych państwowości i wyzwań wojennych, wyzwań bezpieczeństwa codzienności społecznej. O ile raczej reaktywnie niż prewencyjnie można reagować na salwy agresora, o tyle docenianie ewentualności ryzyka wojny, pozwala wzmocnić wiele fundamentów państwowości zawczasu. Występują również określone szanse, pośród już zmaterializowanych zagrożeń. Stąd tytułowa kategoria „wyzwania”. Refleksje i konstatacje niniejszego artykułu, dokonane na podstawie założonego celu: poznawczego i utylitarnego – mogą posłużyć jako propozycja rzucenia nowego światła na funkcjonowanie państwa i wykształcenie utrudniającej agresorowi inwazję - odporności.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.