The ethical problems of music should be divided into two layers. The outer layer of musicethics (1) concerns interdisciplinary aspects and, more specifically, relations between musicand other areas of culture and civilization. This complex layer may be explored in orderto find answers to questions regarding the problem of the negative ethical content of contemporaryculture influencing the realm of music. Regarding the commonly understoodcharacteristic tendencies in social life, this category of problems does not, in fact, relateto music. Contrary, the inner layer of music ethics (2) concerns the autonomous music:this is a kind of music which has no contact with non-musical content. It seems that theemotional response which occurs much more often in music listeners than in people experiencingother forms of art suggests the presence of ethical elements in the very core ofautonomic music. Will, the practical force which according to Schopenhauer is directlyrepresented in music, may be considered while analyzing this yet unexplored problem.The unique ethical status of music intrigued a number of twentieth-century philosophers,including T.W. Adorno, E. Bloch, E. Cioran, N. Hartmann, and K.R. Popper. Their numerouscomments may be regarded as a call for the Platonic reuniting of music with beauty,good, and truth.
Etyczne zagadnienia muzyki należy podzielić na dwie warstwy. Warstwa zewnętrzna etykimuzycznej (1) dotyczyć będzie spraw interdyscyplinarnych, czyli związków między muzykąa innymi dziedzinami kultury i cywilizacji. W tej bogatej warstwie można znaleźć odpowiedźna pytanie o przesiąkanie treści etycznie negatywnych dzisiejszej rzeczywistości nateren muzyki; jednak ten kompleks zagadnień dotyczy w gruncie rzeczy typowych tendencjiszeroko pojętego życia społecznego, jest zatem dla czystej muzyki nieswoisty. Warstwa wewnętrznaetyki muzycznej (2) odnosić się natomiast będzie do tej muzyki, która nie ma kontaktuz pozamuzycznymi treściami, do muzyki autonomicznej. Wydaje się, że wzruszenie,które dzieła muzyczne wywołują u słuchaczy w stopniu przerastającym analogiczne zjawiskow wypadku innych sztuk, świadczy o obecności pierwiastków etycznych w samym jądrzemuzyki autonomicznej. Wola, siła praktyczna, której muzyka jest – według Schopenhauera– bezpośrednim przedstawieniem, mogłaby przyczynić się do rozważenia tego wciąż niezbadanegoproblemu. Niepowtarzalny status etyczny muzyki wielokrotnie skłaniał do zastanowieniasię nad nim wielu filozofów XX wieku, w tym T.W. Adorna, E. Blocha, E. Ciorana,N. Hartmanna, K.R. Poppera. Te liczne wypowiedzi trzeba odczytać jako nawoływanie dozwrotu w stronę ponownego platońskiego połączenia muzyki z pięknem, dobrem i prawdą.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.