Introduction:This article is an attempt to show the constructivist learning environment as a model, as a concept that assumes that the student is an active, not a passive participant in the process of gaining in-depth, flexible and systemic knowledge rather than fragmentary, rigid or mechanically reproduced. The text focuses on the contemporary needs of students based on radical and social constructivism. The main dimensions of critical constructivism and elements of a constructivist learning environment are outlined based on Peter Taylor and Barry Fraser’s concept. Research Aim:The aim is to show critical constructivism as a set of various theories, concepts creating conditions for independent construction of knowledge and creating a friendly-learning environment. Evidence-based Facts:The concept is derived from the teaching imperative (John Dewey, Jean Piaget, Lev Vygotsky and Howard Gardner). It assumes that learning is an active process of constructing knowledge based on the experience of the learner and such construction is usually completed subjectively and metacognitively). The concept of constructivism is quite often used by both theoreticians (academic lecturers and researchers) as well as practitioners (school teachers). Summary: In the article, we analyze the role played by a constructivist learning environment that radically questions the vision of a student as a passive recipient and gives him the status of an active subject contributing to the construction of a learning-friendly environment. Education should be seen as supporting the student in the process of creating meanings that allow to construct your own understanding of the world.
PL
Wprowadzenie: Artykuł jest próbą ukazania konstruktywistycznego środowiska uczenia się jako modelu, koncepcji, która zakłada, że uczeń jest aktywnym, a nie pasywnym uczestnikiem w procesie zdobywania wiedzy pogłębionej, elastycznej i systemowej, a nie fragmentarycznej, sztywnej czy mechanicznie odtwarzanej. W tekście skupiono się na współczesnych potrzebach uczniów w ujęciu konstruktywizmu radykalnego i społecznego. Nakreślono główne wymiary konstruktywizmu krytycznego i zaprezentowano elementy konstruktywistycznego środowiska uczenia się opartego na koncepcji Petera Taylora i Barrego Frasera. Cel badań:Celem jest ukazanie konstruktywizmu krytycznego jako zbioru różnorodnych teorii, pojęć, koncepcji stwarzających warunki do samodzielnego konstruowania wiedzy oraz tworzenia przyjaznego środowiska uczenia się. Stan wiedzy: Pojęcie konstruktywistycznego środowiska uczenia się wywodzi się z imperatywu nauczania (John Dewey, Jean Piaget, Lew Wygotski i Howard Gardner). Zakłada, że uczenie się to aktywny proces konstruowania wiedzy na podstawie doświadczenia uczącego się i taka konstrukcja zazwyczaj jest zakończona subiektywnie i metapoznawczo. Pojęciem konstruktywizmu w kontekście uczenia się w klasie szkolnej posługują się w ostatnich dziesięcioleciach dość często zarówno teoretycy (wykładowcy akademiccy i badacze), jak i praktycy (nauczyciele szkolni). Podsumowanie: W artykule analizujemy, jaką rolę odgrywa konstruktywistyczne środowisko uczenia się, które radykalnie kwestionuje wizje ucznia jako pasywnego odbiorcy i nadaje mu status aktywnego podmiotu mającego wkład w konstruowanie środowiska przyjaznego uczeniu się. Zgodnie z konstruktywistyczną teorią uczenia się edukacja powinna być postrzegana jako wspomaganie ucznia w procesie wytwarzania znaczeń, które umożliwiają konstruowanie własnego rozumienia świata.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.