On the basis of the analysis of the letters of Vladimir Naklajev to his wife, Vola, the author con- cludes that the linguistic forms used in the letters serve the function of conceptualisation of the emo- tions of their author. In fact, they are an example of ego-documents that represent the self-perception and interpretation of a particular political event in Minsk in 2010, through which the Belarussian poet, Vladimir Naklajev, verbalises his personal accounts of himself, events and other people linked with these events in the Belarussian capital. It is worth pinpointing that the language of the letters has a specific emotional climate that changes in accordance with events, situations and people, to which their author refers. The properties of the linguistic code of the letters allow to understand them as texts that symbolise the personal senses of their author.
The Language of Cruelty of the Holocaust on the Example of The Ringelblum Archive. Annihilation – Day by DayThe Underground Archive of the Warsaw Ghetto is one of the most significant testimonies of the annihilation of Polish Jews to be preserved in social life documents, mainly written reports and photographs. The founder of the Archive, Emanuel Ringelblum, described the purpose of the collected materials as follows: “We wanted the events in every town, the experiences of every Jew – and every Jew during this war is a world unto himself – to be conveyed in the simplest, most faithful manner. Every redundant word, every literary addition or embellishment, stood out, causing a sense of dissonance and distaste. The life of Jews during this war is so tragic that not a single extra word is needed”. The aim of the paper is a linguistic analysis of the drastic language of the Holocaust on the basis of The Ringelblum Archive: Annihilation - Day by Day. Język okrucieństwa Holokaustu na przykładzie Archiwum Ringelbluma. Dzień po dniu ZagładyPodziemne Archiwum Getta Warszawskiego jest jednym z najważniejszych świadectw zagłady polskich Żydów zachowanych w dokumentach życia społecznego, głównie w reportażach i fotografiach. Założyciel Archiwum, Emanuel Ringelblum, następująco opisał cel zebranych materiałów: „Chcieliśmy, aby wydarzenia w każdym mieście, doświadczenia każdego Żyda – a każdy Żyd w czasie tej wojny jest światem dla siebie – były przekazywane w najprostszy, najwierniejszy sposób. Każde zbędne słowo, każdy dodatek literacki czy ozdoba wyróżniały się, powodując poczucie dysonansu i niesmaku. Życie Żydów w czasie tej wojny jest tak tragiczne, że nie potrzeba ani jednego dodatkowego słowa”. Celem artykułu jest analiza lingwistyczna drastycznego języka Holokaustu na podstawie książki Archiwum Ringelbluma. Dzień po dniu Zagłady.
In the past fifteen years, the Polish linguistics faced a significant increase of interest in research into positive emotions: their naming, the ways in which they are expressed and manifested in the texts. The largest group of such research pieces concerns the field of joy and happiness and includes the noun “humor” and its derivatives. The semantic development of the above-mentioned noun can be traced basing on lexicographical sources: ‘body fluids’ (XVI c., the meaning disappears in the nineteenth century) – ‘character, temperament, mood’ (XVII c.) – ‘good mood’ (XVII c.) – ‘whim, fantasy’ (XVIII c., this meaning becomes soon characteristic solely for the plural uses) – ‘type of comedy’ (XIX c.). Being less aggressive, more intellectual and requiring developer cultural competence from both the sender and the receiver, “humor” in the latter sense quite soon begins to be regarded as more valuable than the other types of comedy. High evaluation is attributed also to “humor” in the sense of ‘character, temperament’, associated with positive emotions such as joy, serenity and optimism.
The goal of the paper is collecting hitherto existing ways of understanding the concept of the language of feelings by linguists and suggesting a way of describing the language of feelings. This question was the subject interest of such researchers as Wierzbicka, Grabias, Nowakowska-Kempna, Awdiejew, Habrajska, Pajdzińska, and Data. Taking into account the levels of a language, included in communication grammar, the author considers naming of feelings and expressing them. The naming is contained in the ideation level, the expressing – in the interaction level. Examining utterances with reference to the language of feelings one can notice that it is not easy to show a borderline between the mentioned levels. The difficulties are mainly connected with two questions. The first one consists in using the names of feelings for expressing them, in which the feelings are expressed by naming them. The second question is the emotive marking of the names of feelings or emotive naming of reactions which can manifest the feeling. The analysis the utterances including naming and expressing feelings proves that the phenomenon in question occurs in various scopes and manifest in diverse means of language.
PL
Celem referatu jest zebranie dotychczasowych sposobów rozumienia zagadnienia języka uczuć przez lingwistów oraz zaproponowanie sposobu opisu języka uczuć. Zagadnienie to było przedmiotem zainteresowania takich badaczy jak Wierzbicka, Grabias, Nowakowska-Kempna, Awdiejew, Habrajska, Pajdzińska, Data. Biorąc pod uwagę poziomy języka, uwzględniane w gramatyce komunikacyjnej, autorka rozważa zjawiska nazywanie uczuć oraz ich wyrażania. Nazywanie mieści się na poziomie ideacyjnym, Wyrażanie – na poziomie interakcyjnym. Badając wypowiedzi pod względem języka uczuć, zauważyć można, że nie zawsze łatwo jest wskazać granicę między wymienionymi poziomami. Trudności te związane są przede wszystkim z dwiema kwestiami. Pierwsza z nich polega na wykorzystaniu nazw uczuć do ich wyrażania, mamy wtedy do czynienia z wyrażaniem uczuć za pomocą ich nazywania. Druga kwestia to emotywne nacechowania nazw uczuć albo też emotywne nazywanie reakcji mogących świadczyć o uczuciu. Analiza wypowiedzi, zawierających nazywanie i wyrażanie uczuć dowodzi, że w różnych odmianach języka omawiane zjawisko występuje w bardzo różnych zakresach i przejawia się bardzo zróżnicowanymi środkami językowymi).
The goal of the paper is collecting hitherto existing ways of understanding the concept of the language of feelings by linguists and suggesting a way of describing the language of feelings. This question was the subject interest of such researchers as Wierzbicka, Grabias, Nowakowska-Kempna, Awdiejew, Habrajska, Pajdzińska, and Data. Taking into account the levels of a language, included in communication grammar, the author considers naming of feelings and expressing them. The naming is contained in the ideation level, the expressing – in the interaction level. Examining utterances with reference to the language of feelings one can notice that it is not easy to show a borderline between the mentioned levels. The difficulties are mainly connected with two questions. The first one consists in using the names of feelings for expressing them, in which the feelings are expressed by naming them. The second question is the emotive marking of the names of feelings or emotive naming of reactions which can manifest the feeling. The analysis the utterances including naming and expressing feelings proves that the phenomenon in question occurs in various scopes and manifest in diverse means of language.
PL
Celem referatu jest zebranie dotychczasowych sposobów rozumienia zagadnienia języka uczuć przez lingwistów oraz zaproponowanie sposobu opisu języka uczuć. Zagadnienie to było przedmiotem zainteresowania takich badaczy jak Wierzbicka, Grabias, Nowakowska-Kempna, Awdiejew, Habrajska, Pajdzińska, Data. Biorąc pod uwagę poziomy języka, uwzględniane w gramatyce komunikacyjnej, autorka rozważa zjawiska nazywanie uczuć oraz ich wyrażania. Nazywanie mieści się na poziomie ideacyjnym, Wyrażanie – na poziomie interakcyjnym. Badając wypowiedzi pod względem języka uczuć, zauważyć można, że nie zawsze łatwo jest wskazać granicę między wymienionymi poziomami. Trudności te związane są przede wszystkim z dwiema kwestiami. Pierwsza z nich polega na wykorzystaniu nazw uczuć do ich wyrażania, mamy wtedy do czynienia z wyrażaniem uczuć za pomocą ich nazywania. Druga kwestia to emotywne nacechowania nazw uczuć albo też emotywne nazywanie reakcji mogących świadczyć o uczuciu. Analiza wypowiedzi, zawierających nazywanie i wyrażanie uczuć dowodzi, że w różnych odmianach języka omawiane zjawisko występuje w bardzo różnych zakresach i przejawia się bardzo zróżnicowanymi środkami językowymi).
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.