Autor rozważa swoje doświadczenia z 50-letniej praktyki akademickiej, kiedy nauczał prawa obcego Amerykanów oraz prawa amerykańskiego studentów zagranicznych. Po pierwsze, autor zastanawia się dlaczego studenci z innych krajów powinni studiować prawo obce i podaje następujące przyczyny: 1. Uczenie się przez wzgląd na sam rozwój naukowy; 2. By lepiej zrozumieć własny system prawny i panujące w nim zasady; 3. By udoskonalić własne prawo i cały system prawny; 4. By móc doradzać klientom w sprawach między dwoma lub więcej krajami odnośnie stosowanych przepisów i regulacji. Następnie autor rozważa jak powinno się uczyć prawa obcego amerykańskich studentów prawa i wyróżnia następujące modele: 1. Kursy prawno-porównawcze prowadzone przez nauczycieli krajowych, jak i zagranicznych; 2. Krajowe zajęcia prawnicze z elementami prawa obcego; 3. Zajęcia z prawa obcego; 4. Letnie kursy i zagraniczne sesje naukowe; 5. Kursy LL.M.; 6. Centra Prawa Obcego – na wzór tych na Uniwersytecie Warszawskim. W końcowej części artykułu, autor przedstawia w jaki sposób amerykańscy nauczyciele akademiccy powinni uczyć prawa amerykańskiego studentów zagranicznych i przedstawia kilka prostych sugestii: 1. Branie pod uwagę możliwości komunikacji w języku obcym studentów i dostosowanie własnego sposobu komunikacji do ich potrzeb; 2. Używanie pomocy wizualnych – prezentacji; 3. Nie zagłębianie się zbytnio w szczegóły; 4. Próba dodania elementów pochodzących z krajowych systemów prawnych studentów; 5. Poproszenie lokalnego nauczyciela akademickiego o udział w zajęciach. Autor konkluduje, że istnieje wzrastające zapotrzebowanie wśród studentów ze wszystkich zakątków świata do studiowania obcych systemów prawnych. Co więcej, stosunek kadry akademickiej nie jest adekwatny do tych potrzeb. Nauczyciele akademiccy na kierunkach prawniczych powinni stale poszukiwać bardziej efektywnych i innowacyjnych metod „globalizacji” nauczania prawa.
The author reflects on the lessons he believes he has learned from 50 years of teaching foreign law to Americans and American law to foreigners. He first considers why students of any country should study foreign law and suggests the following reasons: 1. Learning for learning’s sake, 2. To understand your own legal system and laws better, 3. To improve your laws and legal systems, and 4. To be able to advise clients about the relevant laws and regulations of two or more countries. The author next considers how we should teach foreign law to American law students and considers several models: 1. Comparative law courses taught by domestic and/or foreign professors, 2. Domestic law courses with an element of foreign law added, 3. Foreign enrichment courses, 4. Summer Programs and “short sessions” abroad, 5. LL. M Programs, 6. Centers of Foreign Law – the University of Warsaw approach. In the final section of the paper the author considers how American law professors should teach American law to foreign law students and offers several basic suggestions: 1. Consider the Language ability of the students and adjust your language accordingly, 2. Use visual aids, 3. Don’t go too deep or try to cover too much, 4. Try to incorporate legal concepts from the student’s own system, 5. Have a local professor attend class. The author concludes there is an increasing need for students from all nations to learn about the laws and legal systems of other nations. Secondly, no one approach is adequate. Legal academicians must constantly seek more effective and more innovative ways to globalize law teaching.
PL
Autor rozważa swoje doświadczenia z 50-letniej praktyki akademickiej, kiedy nauczał prawa obcego Amerykanów oraz prawa amerykańskiego studentów zagranicznych. Po pierwsze, autor zastanawia się dlaczego studenci z innych krajów powinni studiować prawo obce i podaje następujące przyczyny: 1. Uczenie się przez wzgląd na sam rozwój naukowy; 2. By lepiej zrozumieć własny system prawny i panujące w nim zasady; 3. By udoskonalić własne prawo i cały system prawny; 4. By móc doradzać klientom w sprawach między dwoma lub więcej krajami odnośnie stosowanych przepisów i regulacji. Następnie autor rozważa jak powinno się uczyć prawa obcego amerykańskich studentów prawa i wyróżnia następujące modele: 1. Kursy prawno-porównawcze prowadzone przez nauczycieli krajowych, jak i zagranicznych; 2. Krajowe zajęcia prawnicze z elementami prawa obcego; 3. Zajęcia z prawa obcego; 4. Letnie kursy i zagraniczne sesje naukowe; 5. Kursy LL.M.; 6. Centra Prawa Obcego – na wzór tych na Uniwersytecie Warszawskim. W końcowej części artykułu, autor przedstawia w jaki sposób amerykańscy nauczyciele akademiccy powinni uczyć prawa amerykańskiego studentów zagranicznych i przedstawia kilka prostych sugestii: 1. Branie pod uwagę możliwości komunikacji w języku obcym studentów i dostosowanie własnego sposobu komunikacji do ich potrzeb; 2. Używanie pomocy wizualnych – prezentacji; 3. Nie zagłębianie się zbytnio w szczegóły; 4. Próba dodania elementów pochodzących z krajowych systemów prawnych studentów; 5. Poproszenie lokalnego nauczyciela akademickiego o udział w zajęciach. Autor konkluduje, że istnieje wzrastające zapotrzebowanie wśród studentów ze wszystkich zakątków świata do studiowania obcych systemów prawnych. Co więcej, stosunek kadry akademickiej nie jest adekwatny do tych potrzeb. Nauczyciele akademiccy na kierunkach prawniczych powinni stale poszukiwać bardziej efektywnych i innowacyjnych metod „globalizacji” nauczania prawa.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.