By analyzing the key words we reconstruct the conceptions created by the two speech communities in their languages in order to understand their interpretation of reality. The analysis of the collocations and expressions identifies common basic principles reflecting the relationship between language and thought. The analysis is based on the theory of linguistic relativity and uses methods recommended by Bańczerovski Janusz, Lera Boroditsky and Anna Wierzbicka in order to investigate connections between language and culture, language and thought. By adapting the recommended evaluation methods an evaluation model was created, able to reconstruct the Hungarian and Romanian linguistic image of man.
The article is devoted to the main directions of studying emotions in linguistics. The subject of the study are the works of Polish, Russian and Ukrainian linguists, devoted to the description of the verbalisation of emotions. The analysis of works shows that the main linguistic directions in the study of the concepts of emotions are linguocognitivistics and linguoculturology. The main approaches to the semantic description of the verbalisation of emotions can be called semantic, metaphorical and combined. Despite the diversity of vectors of linguistic analysis, each study reconstructs a separate fragment of the general linguistic picture of the world of emotions.
Modern abstract terms such as HEALTH and RISK can be paraphrased by metaphorical idioms (auf dem Damm sein / to be back to normal, auf Messers Schneide stehen / to be on a razor’s edge, mit dem Feuer spielen / to play with fire). Some questions arise concerning the relationship between concept and image. It can be shown that the images represent some cognitive models of the meaning of the term. Special interest deserve semantic constructions (as inventions within the framework of the fantasy world) which allow making highly abstract concepts concrete. The onomasiological approach provides some preference for the understanding of the interaction between source domain and target domain instead of transfer directed from the image to the concept.
The purpose of the article is to re-create the linguistic image of animals that appears in the novel of Stanisław Kujot Pierwsze nawrócenie Prusaków [“The first conversion of Prussians”] published between 1877–1878. In order to re-create this image 1. the role animals played – according to the novel – in the life of Prussians was described, 2. the words naming animals were identified, and 3. linguistic means used to characterize and value animals were investigated. It was found that the image of animals presented in the novel is rich cognitively (a variety of animals’ roles in everyday life and in the Prussian beliefs are shown), but slightly poorer linguistically (in the novel only basic animal names are used, e.g. koń, niedźwiedź, pies, wilk, żmija, synonyms are rare, used only with regard to two names: koń – rumak, konik, podjezdek and żmija – wąż, gad, gadzina), adjectives that characterize or value are scarce, e.g. rączy, święty, niski, żartki, żwawy, verbs and their modifiers are numerous and mainly describe ways animals produce sound and move, e.g. świegotliwie śpiewać, krakać, syczeć, biegać lotem jastrzębia, hasać, unosić się).
PL
Celem artykułu jest odtworzenie językowego obrazu zwierząt wyłaniającego się z powieści ks. S. Kujota Pierwsze nawrócenie Prusaków (wyd. 1877–1878). By odtworzyć ten obraz: 1. określono, jaką rolę – zgodnie z powieściowym przekazem – odgrywały zwierzęta w życiu Prusów; 2. wydzielono wyrazy nazywające zwierzęta; 3. prześledzono określenia charakteryzujące i waloryzujące zwierzęta. Ustalono, że powieściowy obraz zwierząt jest bogaty poznawczo (w powieści pokazane różnorodne role zwierząt w życiu codziennym i w wierzeniach Prusów), a nieco uboższy językowo (w powieści obecne tylko podstawowe nazwy zwierząt, takie jak np. koń, niedźwiedź, pies, wilk, żmija; uboga synonimia tylko dwóch nazw: koń – rumak, konik, podjezdek oraz żmija – wąż, gad, gadzina; nieliczne przymiotniki charakteryzujące i waloryzujące, takie jak np. rączy, święty, niski, żartki, żwawy; liczne czasowniki i ich określenia wskazujące głównie na sposób wydawania głosu przez zwierzęta oraz nazywające ruch, np. świegotliwie śpiewać, krakać, syczeć, biegać lotem jastrzębia, hasać, unosić się).
The main issue discussed in this article is a linguistic image of clergy in Polish-language Soviet magazine “Bezbożnik Wojujący”. This magazine was published in Moscow between 1929 and 1935, and its main goal was anti-religious atheist propaganda in national minority communities. One of the objects of pejorativization were clergy of all confessions. Soviet propaganda considered them to be ‘class enemies’, representative of ‘old’ imperial world. The article reconstructs the linguistic image of clergy and answers the question of what was the propaganda image in the researched sources. It shows the mechanisms of the propaganda creation.
PL
Tematem artykułu jest językowy wizerunek osób duchownych w polskojęzycznym radzieckim czasopiśmie „Bezbożnik Wojujący”. Czasopismo było wydawane w Moskwie w latach 1929–1935, a jego głównym celem było propagowanie ateizmu i postaw antyreligijnych w środowisku mniejszości narodowych. Jeden z obiektów pejoratywizacji stanowili duchowni różnych wyznań. Radziecka propaganda postrzegała ich jako „wrogów klasowych”, przedstawicieli „starego” przedrewolucyjnego świata. Artykuł rekonstruuje językowy wizerunek osób duchownych, analizuje jego cechy charakterystyczne ukazane w badanych źródłach. Opisane zostały poszczególne mechanizmy, za pomocą których polskojęzyczna propaganda radziecka kreowała ów wizerunek.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.