The topic of this paper is the situation of language skills and a determining factor of it in minority context: languages of instruction in Transylvania. Presenting the socio-demographic context and the status of languages as they are manifested in language skills. Language skills are presented referring to mother tongue skills, second and foreign language competence. The paper emphasizes that the connection between schooling, education, and language usage is evident in the case of minority languages since the instruction in minority languages is a key factor for the maintenance of the language. The empirical data used in the paper come from several sources, most important of them being a sociolinguistic survey in a representative sample of Hungarians in Transylvania carried out by The Romanian Institute for Research on National Minorities (Cluj/Kolozsvár) in 2009.
From the earliest attempt at Igbo codification by the protestant missionaries and the Igbo exslaves resettled in Sierra Leone to the present day, Igbo orthography is associated with criticisms, suspicion and conflicts (Ogbo 1984; Achebe 1984; Capo 1990; Uwalaka 2001; Ugorji 2003, 2005, etc.). While the introduction of the official Onwu orthography of 1961 seemed to have resolved the seven-decade fiendish orthography controversy which bedevilled the development of the language, it actually only resolved those controversies that came along religious lines involving the Roman and Protestant Missions. This study identifies two other problems, namely the linguistic and the sociological, that are yet outstanding: hence the recent and sustained complaints about literary constraints, dialect exclusion (detailed in Ugorji 2003, among others) and the diversionary linguistic engineering involving the dialects of Izii, Ezaa, Ikwo, Ikwere, Ika, etc. Following the imperatives of the new world democratic order (Emenanjo 2002), this paper suggests a democratic and integrated orthography, built on the principles that preserve citizens' personal and collective linguistic rights as well as linguistic and cultural diversity. In Ugorji (2003), the principles for language and dialect vitality are outlined; the concern of the present work is to show how the tenets are implemented in Igbo graphisation as a case in point. More importantly, it is an effort to demonstrate how language or dialect vitality option proves to be a solution to conflicts associated with language or dialect, and a means to implement the democratic demands for sociolinguistic equity, enunciated in the Universal Declaration of Human Rights (1948), the Universal Declaration of Linguistic Rights (1996), the Declaration of Rights of Persons Belonging to National, Ethnic, Religious and Linguistic Minorities (1992), among others, which seek to assert the rights of individuals and communities.
There is neither consensus whether the category of linguistic rights shall be distinguished, nor international agreement on the catalogue of such rights. Nevertheless, access to education in mother tongue constitutes a core element of most of the international and national frameworks of minority protection. Academic and legal disputes are particularly absorbing in Europe, where linguistic policies frequently intertwine with politics (e.g. Cyprus, Moldova, Ukraine). Thus, it is essential to pose the question, whether the right to education in mother tongue is always granted the equal scope of protection or is such protection differentiated by any additional criteria. Most of all, it shall be considered whether the analyzed right has an independent character or its protection is associated with perception of other fundamental rights and freedoms. This paper investigates the scope of the protection of this right within the framework of the Council of Europe.
Presupposing invariability of hitherto centrifugal tendencies in a frames of devolution reform and predevolution processes in Wales and Cornwall, questions of protection and development of national language are expected to remain in the Welsh/Cornish authorities centre of interests. Published by the Welsh Government and the Cornish Council schemes of national languages contains postulates of widening range of cymraeg or kernewek teaching, strengthening of bilingualism in public sphere and subsidizing of Welsh/Cornish media. However top to down stimulation of bilingualism would not succeed if most of people in Wales and Cornwall will be still English speaking. Which is more reducing number of Welsh speakers and slow growing number of Cornish speakers shows both these languages have no practical sense and are not able to compete with English. There is no reason to overestimate meaning of Welsh and Cornish in political mobilization processes because their role was only to confront Welsh and Cornish cultural diversity. Literally interpreted and appeased by the UK Government demands of legal and institutional guarantees of both languages protection and development caused finally displacement of public interests to other measures for realizing main aim, it is widening or implementing devolution processes.
PL
Zakładając niezmienność dotychczasowych tendencji odśrodkowych, zachodzących w ramach reformy dewolucyjnej i procesów paradewolucyjnych w Walii i Kornwalii, należy sądzić, że sprawy dotyczące ochrony i rozwoju języka narodowego pozostaną w centrum uwagi miejscowych ośrodków decyzyjnych. Opublikowane przez rząd walijski i Radę Kornwalii językowe strategie rozwojowe wyraźnie wskazują na zamiar systematycznego rozszerzania zakresu nauczania cymraeg i kernewek, umacnianie bilingwizmu w przestrzeni publicznej oraz dotowanie walijskojęzycznych i kornijskojęzycznych mediów. Odgórna stymulacja dwujęzyczności nie może jednak przynieść spodziewanych rezultatów w sytuacji, gdy większość mieszkańców Walii i Kornwalii nadal porozumiewa się między sobą po angielsku. Co więcej, zmniejszanie się liczby osób mówiących językiem walijskim oraz powolny przyrost populacji używającej na co dzień języka kornijskiego pozwalają sądzić, że oba te języki nie uzyskają w najbliższym czasie większego znaczenia praktycznego i nie będą mogły skutecznie konkurować z językiem angielskim. Nie należy zatem przeceniać ich znaczenia w odniesieniu do procesów mobilizacji politycznej, w których posłużyły jedynie do unaocznienia odrębności kulturowej Walijczyków i Kornwalijczyków. Literalne odczytanie i zaspokojenie przez rząd brytyjski postulatów dotyczących utworzenia prawnych i instytucjonalnych gwarancji ochrony i rozwoju obu języków spowodowało więc przesunięcie zainteresowania społeczności walijskiej i kornwalijskiej na inne środki służące realizacji zasadniczego celu, tj. rozszerzenia lub implementacji procesów dewolucyjnych.
The Constitutional Court of the Czechoslovak Republic did not get any competence with respect to individual protection of fundamental rights and minority rights. This lack of competence provoked, together with some other facts, its bitter deal of a “bystander on the road towards the decomposition of the common state”. Cases in the field of nationality were considered by both Czechoslovak supreme Courts. They produced however a casuistic and inconsistent case law that missed in some cases the international and constitutional legal framework within which existed the Czechoslovak Republic. An eventual involvement of the Constitutional Court would have provided for a more credible regulation instrument against a real danger of criticism coming from interested neighbouring countries. The interpretation of § 3 [1] of the 1920 Constitution made by the Constitutional Court on the occasion of incorporation of former Austrian territories into the new Czechoslovak State manifested a certain nonchalance in granting a constitutional protection to politically vulnerable Czechoslovak State frontiers. Indeed, in that case, the Constitutional Court did not contest a modification of the state frontiers which was not executed by means of a constitutional law, contrary to § 3 [1]. Precisely for this reason, in 1938, when Czechoslovakia has ceded the Sudeten to Germany, Czechoslovak constitutional law did not play a significant role. From the angle of international law, the Munich Agreement could not be validly invoked vis-à-vis Czechoslovakia as a third state, for the Czechoslovakia’s expression of acceptance of the obligation to cede that territory was not free. The sad story of the Constitutional Court of the Czechoslovak Republic as “bystander” had unfortunately repetitions when the Czechoslovak frontiers moved again, namely, both when Transcarpathian Ukraine was ceded to the USSR in 1945 and when Czechoslovakia disappeared in 1992.
CS
Ústavní soud ČSR neobdržel kompetence v oblastech individuální ochrany základních práv ani práv příslušníků menšin. I v důsledku toho se stal „divákem za plotem u cesty k rozpadu společného státu“. Národnostní otázky se ujaly československé nejvyšší soudy, jež však generovaly kazuistickou a axiologicky nesourodou judikaturu. V ní se občas ztrácel mezinárodněprávní i ústavněprávní rámec, v němž existovala Československá republika. Případné zapojení ústavního soudu by poskytlo republice věrohodnější regulační nástroj proti reálnému nebezpečí kritiky ze strany zainteresovaných sousedních států. Výklad § 3 [1] Ústavy Ústavním soudem ve věci inkorporace bývalých rakouských území vyjádřil určitou lehkomyslnost při poskytování ústavní ochrany politicky zranitelným hranicím československého státu. Ústavní soud v daném případě akceptoval změnu státní hranice, která nebyla provedena ústavním zákonem. I proto později v souvislosti s odstoupením sudetoněmeckého území nehrálo ústavní právo ČSR významnou úlohu. Z hlediska mezinárodního práva se nelze Mnichovské dohody vůči Československu coby „třetímu státu“ platně dovolat, neboť jeho přijetí závazku z této dohody nebylo svobodné. Tristní příběh Ústavního soudu ČSR coby „diváka“ se bohužel opakoval i při dalších historických územních změnách, a to jak v souvislosti se Zakarpatskou Ukrajinou v roce 1945, tak při rozpadu ČSFR v roce 1992.
Jurysprudencja terapeutyczna zajmuje się badaniami interdyscyplinarnymi wpływu prawa na zdrowie psychiczne i emocjonalne osób zaangażowanych w proces sądowy. Koncentruje się przede wszystkim na psychologicznym wpływie przepisów i procedur prawnych, a także na zachowaniu osób biorących udział w procedurze. Jest ono narzędziem rzadko używanym w propagowaniu praw językowych. Wyposażona w podwójną misję, zarówno normatywną, jak i opisową, jurysprudencja terapeutyczna umożliwia pomiar wpływu badanych zachorowań na zdrowie. Zapewniając twórcom prawa bardziej precyzyjne narzędzia do oceny wpływu nowych standardów praw językowych na zdrowie, propaguje ścieżkę wdrażania praw językowych – nie tylko z formalnego punktu widzenia, ale uwzględniając ich faktyczną skuteczność – integrując prawo i języki w celu łagodzenia ich wpływu na zdrowia populacji.
EN
Therapeutic jurisprudence is an interdisciplinary examination on the effect of the law on the mental and emotional health of those implicated in the judicial process. It concentrates primarily on the psychological impact of legal rules and procedures, as well as on the behaviour of legal players. TJ is a tool not often used in the promotion of linguistic rights. Endowed with a double mission, both normative and descriptive, TJ makes it possible to measure the impact of health incidences. In providing legal reformers with more precise tools to assess the health impacts of new linguistic rights standards TJ offers such a path of implementation of linguistic rights – not only from the formal point of view, but by keeping in mind their actual effectiveness - integrating law and languages in a way to mitigate their consequences on a population’s health.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.