The article analyses case law concerning national minority protection in the jurisprudence of the European Court of Human Rights and UN Human Rights Committee. The protection of national minorities is realized through protecting individual right of persons belonging to minorities. Due to significant amount of cases and given the importance of discussed issues, the analysis is restricted to three topics: names, education and political participation. The case law has set some important standards in those areas. In most of the analyzed aspects the approach of both organs has been the same, for example in regard to names and surnames of persons belonging to national minorities. The research also showed areas in which the case law was not consistent – while examining cases concerning the same French law regarding wearing of religious clothing by students in state schools, the UN Committee, contrary to the Court, found a violation by the state. However, in the vast majority of studied subjects, the jurisprudence of the Court and Committee is very similar and allows to formulate an international standard of national minority protection. Among national minorities indigenous people enjoy in some aspects greater protection than other groups, which is particularly evident in the Committee decisions.
In this paper I argue for the establishment of specialised corporate courts in Poland. There is a sharp contrast between the growing specialisation and territorial concentration of private legal services (large “departmental” law firms) and the principle of territoriality applicable in the organisation of the provision of public legal services (viz. in the Polish judiciary). Te increasing divergence between its “business” and “consumer” segments, characteristic of today’s legal market in Poland, has not been sufficiently addressed in the development of the country’s judicial system. This discrepancy has no functional justification, yet it may be explained by the different mechanisms operating in the private and public services (respectively microeconomics and public choice theory). The remarkably strong territorial concentration of legal services (law firms) for business entities is even higher than the concentration of companies, especially of the large listed ones (clients), and these two figures contrast with the relatively even territorial distribution of public legal services for business (business courts). Te consequence of this contrast is an unequal distribution (influx) of corporate cases sent to the various geographical locations in the country. At the same time, corporate disputes constitute only a small fraction of all business cases sent to the courts, which is another hindrance impeding specialisation.
PL
W niniejszym artykule postuluję utworzenie w Polsce specjalistycznych sądów korporacyjnych. Postępująca specjalizacja i koncentracja terytorialna usług prawnych prywatnych (duże kancelarie „departamentowe”) kontrastuje z przywiązaniem do zasady terytorialności w sposobie organizacji usług prawnych publicznych (wymiar sprawiedliwości). Wykształcenie się w doradztwie prawnym segmentów „biznesowego” i „konsumenckiego” nie znajduje wystarczającej paraleli w ewolucji wymiaru sprawiedliwości. Rozbieżność ta nie ma uzasadnienia celowościowego, ma za to swoje uzasadnienie przyczynowe (odmienne mechanizmy funkcjonowania rynku usług prywatnych i wyboru publicznego). Koncentracja geograficzna „biznesowych” usług prawnych prywatnych (kancelarie) przewyższa silną koncentrację spółek, zwłaszcza dużych spółek publicznych (klienci) i pozostaje w kontraście do stosunkowo równomiernego rozłożenia dostarczycieli usług prawnych publicznych (sądy gospodarcze). Konsekwencją tego kontrastu jest nierównomierność wpływu spraw korporacyjnych do sądów w różnych lokalizacjach. Jednocześnie sprawy z zakresu prawa spółek stanowią jedynie ułamek spraw gospodarczych, co dodatkowo utrudnia specjalizację.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.