Celem niniejszego artykułu jest spojrzenie na audiodeskrypcję rozumianą jako forma przekładu audiowizualnego i na osobę tłumacza (audiodeskryptora) przez pryzmat głównych założeń hermeneutyki przekładu oraz przedstawienie modelu refleksji nad filmem, który mógłby stanowić narzędzie audiodeskryptora w metodologicznym usystematyzowaniu własnej interpretacji. Od tłumacza jako metaodbiorcy oczekuje się podejścia do filmu jako tekstu, które wykracza poza spontaniczną i nacechowaną subiektywnie interpretację i poddaje film metodologicznie usystematyzowanej refleksji, pozwalającej na zweryfikowanie i zobiektywizowanie owej interpretacji.
EN
The aim of this article is to look at audio description, understood as a form of audiovisual translation, and the interpreter (audio descriptor) through the prism of the main premises of translation hermeneutics and film theory, and to present a model of reflection on film that could serve audio descriptors as a tool in the methodological systematization of their own interpretations. The translator as a meta-recipient is expected to approach the film as a text, which goes far beyond a spontaneous and subjectively marked interpretation, and translates into subjecting the film to a methodologically systematic reflection, allowing for verification and objectivization of this interpretation.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.