Celem artykułu było określenie maksymalnej ceny zakupu najnowocześniejszej technologii oraz mierników marnotrawstwa technologicznego po wdrożeniu w przedsiębiorstwie technologii gorszej niż najnowocześniejsza. Cena maksymalna została obliczona za pomocą dyskontowego, symulacyjnego modelu TC oraz dodatku Excela Solver. Cena rynkowa była od niej niższa. Z tego powodu zastosowano wskaźniki niefinansowe i finansowo- księgowe do zmierzenia marnotrawstwa technologicznego, jako przykładu, huty szkła. Opracowanie ma duże znaczenie praktyczne, dostarcza bowiem wzorca rozwiązywania problemu maksymalnej ceny za najnowszą technologię, uświadamia kadrze zarządzającej istnienie marnotrawstwa technologicznego i wpływa na zmianę postaw wobec wdrażania najnowocześniejszych technologii. Upowszechnienie się stosowania TC jako narzędzia wspierającego proces podejmowania decyzji inwestycyjnych może przyczynić się do wzrostu poziomu innowacyjności przedsiębiorstw.
Celem artykułu było wypełnienie luki w rachunku kosztów docelowych, polegającej na braku etapu wyboru wariantu inwestycyjnego. Stwierdzono, że maksymalna wartość nakładów inwestycyjnych jest liniową funkcją malejącą jednostkowych kosztów dopuszczalnych. Jeżeli planowany jednostkowy koszt własny sprzedaży bez amortyzacji jest wyższy od jednostkowego kosztu dopuszczalnego, to można znaleźć za pomocą funkcji nakładu inwestycyjnego nowy wariant inwestycyjny, w którym koszt planowany stanie się równy kosztowi dopuszczalnemu. Jeżeli planowany jednostkowy koszt własny sprzedaży bez amortyzacji jest liniową funkcją malejącą nakładów inwestycyjnych, to punkt przecięcia się tej funkcji z funkcją jednostkowego kosztu dopuszczalnego wyznacza wariant inwestycyjny z minimalnym nakładem inwestycyjnym, dla którego są jeszcze spełnione dla najniższych wartości dyskontowe kryteria akceptacji przedsięwzięcia inwestycyjnego.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.