Artykuł ten, oparty o wystąpienie na konferencji „Zagrożenia globalne barierami rozwoju”, przedstawia listę oraz krótką charakterystykę najważniejszych zagrożeń dla Polski zaczynając od zagrożeń wewnętrznych a kończąc na zewnętrznych. Artykuł zwraca też uwagę na ogólny niedostatek myśli strategicznej w Polsce. Jednym z wniosków jest powtórzenie dawnego postulatu Komitetu Prognoz PAN o powołanie instytutu badań strategicznych.
EN
This paper presents a list and a short characteristics of most important threats for the development of Poland, starting with internal or local threats and finishing with global threats. The paper draws also attention to the weakness of strategic thinking in Poland. One of the conclusions is the repetition of old postulate of the Committee of Future Studies of P.Ac.Sc. to create an institute of strategic studies.
The proposed in the text attempt to diagnose the policy of development in Poland, including the policy of development of higher education, and the - indispensable for managing the development - strategie thought, has been included in a wider context of issues of sociology and economics of development. Due to the transformational experience of Poland, the concept of the development of the “catching up” and “imitation” modernization was invoked in this consideration. The purpose of article is to draw attention to the perceived in the world threat (and empirically proven) importance of education and science for the sociology-economic and civilization development. Given the late in time benefits of State investment in education and learning, the indispensability of formulating an educational policy, long-term and integrated with other development policies, was stressed. The main thesis of the article concerns the over two decades non-appreciation by decision-makers of higher education and science as modernization and pro-development factors. In this context, it is important that Poland is able to make the civilization leap, what is unambiguous with whether it recognizes the role of these sectors in the Poland’s making up for its backwardness and “catching up with Europę”.
PL
Proponowana w tekście próba zdiagnozowania polityki rozwoju w Polsce, w tym polityki rozwoju szkolnictwa wyższego, oraz - niezbędnej w kierowaniu rozwojem - myśli strategicznej, zostata ujęta w szerszym kontekście problematyki socjologii i ekonomii rozwoju. Z uwagi na doświadczenia transformacyjne Polski, w rozważaniach tych przywołano koncepcję rozwoju „doganiającego” i modernizacji „imitacyjnej”. Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na dostrzegane na świecie (i empirycznie dowiedzione) znaczenie edukacji i nauki dla rozwoju społeczno-gospodarczego, rozwoju cywilizacyjnego. Zważywszy na opóźnione w czasie korzyści z inwestowania państwa w edukację i naukę, podkreślona została nieodzowność formułowania długofalowej i zintegrowanej z innymi politykami rozwoju polityki edukacyjnej. Główna teza artykułu dotyczy niedoceniania przez ponad dwie dekady przez decydentów w Polsce szkolnictwa wyższego i nauki jako czynników modernizacyjnych, czynników prorozwojowych. W tym kontekście istotne jest, czy Polska potrafi dokonać skoku cywilizacyjnego, co jest jednoznaczne z tym, czy dostrzega rolę tych sektorów w nadrabianiu przez Polskę zacofania i w „doganianiu Europy”.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.