W artykule przedstawiono analizę i ocenę nowych regulacji prawnych w przepisach art. 25¹ Kodeksu pracy w brzmieniu ustalonym przez ustawę z 25.6.2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw, które weszły w życie w dniu 22.2.2016 r. Zwrócono uwagę na zmianę, która polega na próbie ograniczenia procesu nadużywania umów na czas określony, ze szczególnym naciskiem na to, by zidentyfikować potencjalne problemy związane z interpretacją nowych przepisów. Ponadto autorka skupia się na aktach europejskiego prawa, ponieważ są podstawą do oceny nowej ochrony przeciwko nadużyciom zatrudnienia na czas określony. Pozwala to ujawnić negatywne aspekty znowelizowanych przepisów Kodeksu pracy, a także braki.
EN
The article presents analysis and an assessment of the new legal regulation in rules art. 25¹ of Labour Code set by the act from 25.6.2015 on change of the act – Labor Code and certain other acts which came into force on 22.2.2016. Attention has been paid to change which involves The attempt to constrain process of abusing fixed term employment contracts, with special emphasis on this to have identified potential problems associated with the interpretation of the new rules. Furthermore the author focuses on European law legal acts, because they are the basis for the assessment of new protection against malpractice employment of fixed-term.That allows to reveal the negative aspects of the amended provisions of the Labour Code, as well as deficiencies.
A temporary employment contract is a departure from the employment rule on the basis of an indefinite duration contract and use of that form of employment requires objective justification. Despite the numerous legal amendments to the fixed-term employment contract, the Polish legislature still does not need to indicate the reasons for its conclusion, unless the parties wish to avoid a counting period of employment under a given contract or a specific agreement to code limits. As a result of the amendment effective from 22 February 2015, an artificial division of fixed-term contracts was established, which is not systematically justified. In addition, rigid regulation of quantitative and temporal restrictions on the term employment was imposed unreasonably, which would unduly restrict the use of such contracts in the future, imposing too much responsibility on employers for verifying the quantity and the total length of all previously concluded terms contracts. Establishing by law the ability to terminate a fixed-term employment contract without the need to justify this action does not favor maintaining the durability of the term contrac.
PL
Umowa o pracę na czas określony stanowi odstępstwo od reguły zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony i korzystanie z tej formy zatrudnienia wymaga obiektywnego uzasadnienia. Ustawodawca polski, pomimo licznych nowelizacji prawnej regulacji umowy o pracę na czas określony, nadal nie wymaga każdorazowego wskazywania przyczyny dla jej zawarcia, chyba że strony chcą uniknąć wliczania okresu zatrudnienia na podstawie danej umowy lub też konkretnej umowy do limitów kodeksowych. W wyniku nowelizacji obowiązującej od 22 lutego 2015 r. stworzono sztuczny podział umów na czas określony, który nie znajduje uzasadnienia systemowego. Nadto bezzasadnie wprowadzono sztywną regulację ograniczeń ilościowych i czasowych pracowniczego zatrudnienia terminowego, co nadmiernie ograniczy w przyszłości korzystanie z tego rodzaju umów, nakładając równocześnie na pracodawców zbyt dużą odpowiedzialność za weryfikację ilości i łącznej długości wszystkich wcześniej zawieranych umów terminowych. Ustanowienie z mocy prawa wypowiadalności umów o pracę na czas określony przy równoczesnym braku konieczności uzasadnienia tej czynności nie sprzyja zachowaniu trwałości umowy terminowej.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.