The text is a short review of the seventh edition of Alane Jordan Starko’s book Creativity in the Classroom. Schools of Curious Delight, recognized by the author of the review as the best American academic textbook on the pedagogy of creativity. The content of this very informative publication is briefly outlined and its basic advantages as well as additions and developments in relation to previous editions are indicated.
PL
Tekst jest krótką recenzją siódmego już wydania książki Alane Jordan Starko Creativity in the Classroom. Schools of Curious Delight, uznanego przez autora recenzji za najlepszy amerykański podręcznik akademicki do nauki pedagogiki twórczości. Została zarysowana krótko treść tej bardzo bogatej w informacje publikacji i wskazano jej podstawowe walory oraz uzupełnienia i rozwinięcia w stosunku do poprzednich wydań.
The teaching process depends on various factors. This paper attempts to show that two factors have a significant impact on the acquisition of knowledge, namely the personality of the teacher and the individual perception of the new material by the student. One of the main tasks of teaching and upbringing is the development of individual thinking. Different paths of development of logical thinking in the didactics of natural sciences have been defined, while there are no descriptions of ways for developing the right-hemispheric thinking and the implementation of image-centered teaching. Teaching children creativity allows to perform appropriate pedagogical technologies. The aims of the CARUS method are based on structural and functional transformations and the use of main strategies in creativity (combinatorial activities, analogue search, reconstruction, universal strategies, resultant exchanges) and tactics (interpolation, duplication, reproduction, convergence, deformation/transformation). The psychological characteristics of the CARUS system are education with the use of hindering conditions. The development of creative strategies constitutes an important indicator of the mental formation of the individual.
PL
Proces nauczania zależy od wielu czynników, z których dwa istotnie wpływają na proces przyswojenia wiedzy, mianowicie osobowość nauczyciela oraz indywidualne percypowanie nowego materiału przez ucznia. Jednym z naczelnych zadań nauczania i wychowania jest rozwój myślenia jednostki. W dydaktyce nauk przyrodniczych określono różne drogi rozwoju myślenia logicznego, brakuje natomiast opisów sposobów rozwoju myślenia prawopółkulnego i realizacji nauczania opartego na obrazach. Nauczanie dzieci twórczości umożliwia wykorzystanie stosownych technologii pedagogicznych. Metoda KARUS ma na celu transformacje strukturalne i funkcjonalne oraz zastosowanie w twórczości głównych strategii (takich jak czynności kombinatoryczne, poszukiwanie analogów, rekonstrukcja, strategie uniwersalne, wypadkowe wymiany) i taktyki (jak np. interpolacja, dublowanie, rozmnażanie, konwergencja, deformacja/transformacja). Charakterystyką psychologiczną systemu KARUS jest kształcenie z wykorzystaniem warunków utrudniających. Kształtowanie twórczych strategii staje się ważnym wskaźnikiem wychowania umysłowego jednostki.
The article presents the basic directions of development of the narrative of creativity in Polish pedagogical thought. The analysis began in the interwar period and the publication of the first monograph devoted to the creative school. The achievements of social pedagogy in the area of developing the concept of help in creation were indicated. Concepts of creativity in educational sciences in the next decades of the 20th century were presented. Attention was paid, inter alia, to the theory of upbringing and education to creativity, didactics of creativity, the concept of a creative lifestyle. The main trends of the narrative of pedagogy of creativity in the first years of the 21st century and the shaping of a new subdiscipline of pedagogical creatology were exposed. Three levels of the narrative of creativity in pedagogy were indicated: (1) theoretical – various concepts are created; (2) empirical – quantitative and qualitative explorations are carried out, and (3) practical – specific programs to help in creating and methodological guides are developed.
PL
W artykule przedstawiono podstawowe kierunki rozwoju narracji twórczości w polskiej myśli pedagogicznej. Analizę rozpoczęto od dwudziestolecia międzywojennego i ukazania się pierwszej monografii poświęconej szkole twórczej. Wskazano na osiągnięcia pedagogiki społecznej w zakresie rozwijania koncepcji pomocy w tworzeniu. Przedstawiono koncepcje twórczości w naukach o wychowaniu w kolejnych dekadach XX wieku. Zwrócono m.in. uwagę na teorię wychowania i kształcenia do twórczości, dydaktykę twórczości, koncepcję twórczego stylu życia. Wyeksponowano główne nurty narracji pedagogiki twórczości w pierwszych latach XXI wieku i kształtowanie się nowej subdyscypliny kreatologii pedagogicznej. Wskazano na trzy płaszczyzny narracji twórczości w pedagogice: 1) teoretyczną – tworzone są różne koncepcje; 2) empiryczną – realizowane są eksploracje o charakterze ilościowym i jakościowym, a także 3) praktyczną – opracowywane są konkretne programy pomocy w tworzeniu i poradniki metodyczne.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.