Research background: European Structural and Investment Funds (ESIF) as the main instruments of cohesion policy (CP) in the EU, provide a broad source of financing opportunities for the EU member states. The biggest amount in the CP budget is oriented to convergence NUTS 2 regions that have GDP p.c. below 75% of the EU average. The new members of the EU (accessed in 2004 and 2007) had available 176.3 billion EUR in the period 2007?2013 and 217 billion EUR in the period 2014?2020. Even the absorption rate (in 2007?2013) of available ESIFs is high (above 90%), the real implications on their economies don?t come automatically and they represent the area for examination. Purpose of the article: The research aims to analyse the impact of ESIFs absorption in EU new member states in the period 2008?2016 on their GDP p.c. Methods: As the sample has time and cross-sectional dimension, the panel data in static and dynamic form is employed. The analysis covers the major part of the financial framework 2007?2013 and a part of financial perspective 2014?2020 (depending on the available data). Findings & value added: The results indicate that increase in ESIF p.c. for 1% will contribute to the GDP p.c. increase for 0.0053 to 0.0064 % (static model) and for 0.008% (dynamic model). Although the impact of ESIFs is significant and positive, it is quite (and unexpectedly) small, and consequently new EU member states should not rely too much on them as the source of economic progress. It is necessary that countries should focus on channeling funds into specific segments (sectors, policies) that will result in increased competitiveness of their economies. The contributions lie in creating GDP p.c. determination function; in including all new EU member states; in including more recent available data and by observing ESIFs as a part of growth model.
W ostatnich dwóch dekadach w krajach Europy Środkowej nastąpił spektakularny wzrost obrotów handlu zagranicznego pod wpływem integracji z Unią Europejską oraz towarzyszącej jej wzrostowi aktywności korporacji międzynarodowych. Największy wpływ na kształt struktury eksportu miało przesunięcie na dużą skalę procesów produkcji, któremu sprzyjały niższe koszty produkcji oraz bezpośrednie sąsiedztwo największych rynków europejskich. Ekspansja korporacji międzynarodowych spowodowała silne przyspieszenie obrotów handlowych w Europie Środkowej i wzrost udziału regionu w handlu światowym. Dynamika eksportu krajów Europy Środkowej niewiele ustępowała w tym okresie (zwłaszcza do czasu światowego kryzysu w 2008 r.) dynamice chińskiego eksportu. Pod wpływem rosnącego znaczenia międzynarodowych korporacji zmienił się model eksportu oparty na przewagach komparatywnych w grupach o wysokim stopniu pracochłonności i surowcochłonnych. W coraz większym stopniu struktura eksportu upodabniała się do struktury eksportu gospodarek Europy Zachodniej. W rezultacie kraje Europy Środkowej w dużym stopniu stały się producentem tańszych odpowiedników produktów wytwarzanych w krajach Europy Zachodniej. Międzynarodowe korporacje utworzyły w regionie własne sieci podaży, co prowadziło do zmian w strukturze geograficznej handlu. głównie w kierunku zwiększenia się znaczenia handlu pomiędzy krajami Europy Środkowej. Jednak pomimo rosnącej roli korporacji w eksporcie, udział rynków odległych geograficznie kształtuje się od połowy lat 90. na niemal niezmienionym niskim poziomie.
EN
In the last two decades, Central European countries recorded a spectacular growth in foreign trade impacted by the European integration and connected with it an increase in the activity of multinational corporations. The greatest influence on the exports pattern was moving on a large scale of production processes pushed by lower production costs and the neighbourhood of the largest European markets. The expansion of multinationals caused a strong acceleration of trade in Central Europe and an increase in the region's share in world trade. Dynamics of Central European exports much resolved during this period (especially the time of the global crisis in 2008) the dynamics of Chinese exports. The growing importance of multinationals changed the export model based on comparative advantages in groups with a high degree of labour and raw material intensity. Increasingly, the exports pattern likened to the structure of the export economies of Western Europe. As a result, the CE countries to a large extent become the manufacturer of the products produced cheaper counterparts in Western Europe. Multinational corporations set up their own networks in the region of supply, which led to changes in the geographical structure of trade, mainly in the direction of increase in the importance of trade between the CE countries. However, despite the increasing role of corporations in exports, since the mid-1990s the share of geographically distant markets has remained on an almost unchanged low level. Keywords: international trade, new member states, European Union.
Od czasu przystąpienia do Unii Europejskiej nastąpił znaczący wzrost eksportu krajów Europy Środkowo-Wschodniej (EŚW) do Rosji. W 2011 r. wartość tego eksportu była blisko sześciokrotnie wyższa niż w 2003 r., tj. bezpośrednio przed akcesją krajów EŚW do UE. W latach 2004-2008 wartość eksportu na rynek rosyjski (wyrażona w euro) zwiększała się o blisko 40% średnio rocznie, co wskazuje, że w tym okresie eksport EŚW do Rosji był jednym z najszybciej rosnących strumieni handlu międzynarodowego. W efekcie kraj ten stał się ponownie jednym z najważniejszych rynków dla eksporterów z EŚW. Na wysoką dynamikę eksportu do Rosji złożył się nie tylko szybki wzrost popytu w tym kraju, ale przede wszystkim strategia realizowana przez korporacje międzynarodowe. Korporacje te za pośrednictwem filii zlokalizowanych w Europie Środkowo-Wschodniej prowadziły ekspansję eksportową swoich marek na rynku rosyjskim, wykorzystując przede wszystkim niższe koszty produkcji w krajach tego regionu. Miało to na celu, uwzględniając niższą siłę nabywczą Rosjan, dostosowanie i rozszerzenie oferty na rynek rosyjski. W wyniku tego procesu nastąpiła zasadnicza zmiana w strukturze towarowej eksportu EŚW w kierunku zwiększenia udziału produktów związanych z międzynarodowymi sieciami produkcji.
EN
After joining the European Union the ten Central and Eastern Europe countries (CEEC) have significantly increased their exports to Russia. In 2011, the value of these exports was nearly six times higher than in 2003, in the year proceeding EU accession. In 2004-2008, the value of exports to the Russian market (expressed in euros) increased on average by nearly 40% per year what indicates that at that time the CEEC exports to Russia was one of the fastest growing international trade flows. As a result, this country has become again one of the most important markets for CEEC exporters. The high growth in exports to Russia was caused not only by a rapid growth in demand in this country, but mainly by strategies of international corporations. These corporations through their subsidiaries located in Central and Eastern Europe led the expansion of exports of their brands in the Russian market, using mostly lower production costs of the said subsidiaries in the countries of the region. It was aimed at taking into account the lower purchasing power of Russians, customise and extend the offer to the Russian market. As a result of this process, there has been a fundamental change in the pattern of CEEC exports in favour of production related to the global value chains.
In the years 2007-2013 the new member states were subject to much greater assistance from the EU budget than in 2004-2006. The main sources of financing of this aid are the Structural Funds (i.e. ERDF and ESF) and Cohesion Fund. Among the new EU member states the main beneficiary of these funds in the years 2007-2013 will be Poland. Recourses granted from the EU budget will be assign by the EU-12 states for: promotion of business, human resource development, development of transport, environmental protection and territorial development. Given the experience from previous years (i.e. 2004-2006) it can be expected that in 2007-2013 the use of aid funds will contribute to reducing disparities in the level of economic development that divides the EU-12 from the "old" countries.
The paper concentrates on the new European Union member states, i.e. the states of central and eastern Europe which entered the Union in 2004 (Czech Republic, Slovakia, Poland, Hungary, Lithuania, Latvia, Estonia and Slovenia) and 2007 (Bulgaria and Romania). The basis of the paper is the evaluation of the cohesion policy in the countries in question, which are then analysed at the level of NUTS 2 regions (cohesion regions). The aim of the socioeconomic analysis is to assess the economic level of the regions and to use the results to form their typology. Ten characteristic indicators were chosen so that the study was as complex as possible. For each indicator in the examined countries the average was calculated, which allowed for a considerable increase of the information relevance of the study conclusions. For the cartographic representation of the regional differentiation intervals based on this average and the standard deviation were used. The final part of the study presents a concluding synthesis together with the above-mentioned typology of the regions. The results are interpreted in the context of the optimal strategy selection for the regional policy determined by the EU cohesion policy.
An Economic and Monetary Union is the next stage of European integration. The membership in the euro zone should result in strengthening the safety and stability of the national economy. Therefore, the new member countries ought to aspire to accession, meeting in advance the Maastricht convergence criteria. The paper presents the assessment of the nominal convergence of new EU members (general government deficit and general public debt related to GDP, annual average inflation rates, long-term interest rates) in 2004–2009.
PL
Jednym z istotnych etapów integracji europejskiej jest Unia Gospodarcza i Walutowa, w obrębie której używa się wspólnej waluty – euro. Przynależność do strefy euro powinna zwiększać bezpieczeństwo i stabilność gospodarki. Dlatego wskazane jest, aby nowe kraje członkowskie Unii Europejskie starały się o akcesję do strefy euro, spełniając odpowiednio wcześniej tzw. kryteria zbieżności z Maastricht. W artykule oceniono konwergencję nominalną nowych członków (relacja deficytu i długu publicznego do PKB, przeciętne roczne stopy inflacji, długoterminowe stopy procentowe) w latach 2004–2009.
The purpose of the study is to present the problematic situation when capturing the economic growth mechanism in the European Union. Due to intra-EU migration, the prominent production function framework fails to deliver consistent results. Estimation of structural parameters on data covering the post-accession period up to 2016 delivered a negative (!) assessment of the contribution of “labour” to output for most of the new member states. This result called for further investigations, and a holistic interpretation. It seems that this is the first time a methodological study on the production function framework offers an explicit formulation of the requirements for this method to be effectively employed in output investigations. In short, the production function can be used for cases where the growth mode is extensive, while arguments display declining or ascending trends. However, when the growth mode is intensive, while any of the arguments decline in value, this particular framework will become invalid for capturing the growth mechanism. The observed failure of the production function calls for introducing a new term to the economic growth literature: EU-production-function-anomaly. The method seems to be a far-reaching simplification. The reason for utilizing a very general formulation (excluding human capital and technology) is motivated by the focus on the demographic developments responsible for the anomaly.
PL
Celem badawczym jest prezentacja problematycznej sytuacji występującej podczas próby uchwycenia mechanizmu wzrostu gospodarczego w krajach członkowskich Unii Europejskiej. W wyniku wewnątrzunijnej migracji, popularna funkcja produkcji przynosi niespójne wyniki podczas estymacji na poziomie kraju członkowskiego. Oszacowania parametrów strukturalnych modelu dokonano w oparciu o szeregi czasowe od 2004 do 2016 roku. W przypadku wielu nowych krajów członkowskich uzyskano ujemne oszacowanie parametru odpowiadającego za wkład czynnika „praca”. Taki wynik, istotny statystycznie, stanowił wyzwanie i przyczynę dalszych, rozszerzonych badań w celu holistycznej interpretacji przyczyn. Wydaje się, że niniejsze studium funkcji produkcji jest pierwszym w literaturze przedmiotu, które podaje dyskusji explicite wymagania dotyczące poprawności metodologicznej funkcji produkcji, w zależności od natury procesów wzrostowych. Funkcja produkcji może być stosowana w przypadkach, gdy wzrost jest ekstensywny, przy argumentach podlegających trendom wzrostowym lub spadkowym. Jednakże, w przypadkach wzrostu intensywnego, gdy wartość argumentów funkcji produkcji maleje w czasie, to podejście do modelowania wzrostu staje się nieskuteczne. Zaobserwowana niezdolność funkcji produkcji do poprawnego uchwycenia procesów wzrostowych wzywa do wprowadzenia nowego terminu do literatury: anomalia funkcji produkcji na poziomie kraju członkowskiego UE. Wykorzystana metoda badania wzrostu gospodarczego jest oczywiście daleko idącym uproszczeniem. Przyczyną wyboru prostej funkcji produkcji (bez kapitału ludzkiego i technologii) jest intencjonalne skoncentrowanie się na zmianach sytuacji demograficznej, odpowiedzialnych za postulowaną anomalię.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.