The article presents the most substantial and original ways of the symbolic interpretation of white and black eagles in the selected emblems of three old town houses in Krakow. The preface presents the essence of the symbol, its different receptions in various cultures and its ambivalent character which leads to numerous ways of interpretation. The main part of the text discusses the wide possibilities of deciphering the symbolic meaning of white and black eagles in literature, history, tradition and pagan or Cristian art, be it Polish or international, focusing on the analysis of local, Krakow representations of eagles to which some of the proposed meanings can be attributed.
PL
W artykule przedstawiono najbardziej istotne i oryginalne z punktu widzenia analizy symbolicznej możliwości interpretacji przedstawień białego i czarnego orła, obecnych w godłach trzech wybranych kamienic starego Krakowa. We wstępie wyjaśniono istotę symbolu, zróżnicowanie jego recepcji w różnych kręgach kulturowych oraz ambiwalentny charakter i wynikające z niego szerokie możliwości interpretacyjne. Główna część tekstu prezentuje liczne sposoby odczytania symboliki białego i czarnego orła w literaturze, historii, tradycji i sztuce pogańskiej oraz chrześcijańskiej, polskiej i międzynarodowej, skupiając się następnie na analizie lokalnych, krakowskich przedstawień orłów, do których proponowane treści mogą mieć zastosowanie.
The article attempts at explaining the motif of the eagle which appears in the final Song XIV in the poem Rzecz o wolności słowa. Previous scholars have unambiguously associated this symbolic vision with the apocalypse and with the figure of St John. The reading of Volney’s Travels through Syria and Egypt, supported by the source description of Palmyra’s ruins from Robert Wood’s The Ruines of Palmyra, otherwise Tedmor, in the Desert (1753), points rather to an archaeological source of Norwid’s imagery – the image of the ruins of the Palmyrene Temple of the Sun (Baal).
From the dawn of time, fire have been always a threat and a challenge to a men who have tried more or less successfully combat with it. The development of an industry, changes in the economy, the technical progress, the development of factories and workshops as well as the introduced fire regulations (in the mid-nineteenth century) - influenced the formation of specialized groups of men who, properly prepared and undertaken the fight against fires. In order to distinguish from civilians participating in extinguishing the fire, firefighters were gradually equipped with protective clothing and equipment. These elements were accompanied by emblems related to the place of operation, functional ranks, badges of the falcon or eagle, and the town’s coat of arms - first placed on helmets, then on caps and uniforms. Many of them were transferred to banners, seals, decorations, letterheads and logotypes of fire magazines. This article focuses on tracing the changes that took place and distinguish volunteer and professional firefighters. The matter of the problem, due to censorship and legal codifications, made it possible to precisely trace the changes - that have taken place in that regard - from the early establishment of fire brigades to the present days, on which this article is mainly focusing on.
PL
Od zarania dziejów towarzyszący człowiekowi ogień stanowił także niebezpieczeństwo pożarów, które w mniej lub bardziej skuteczny sposób były zwalczane. Rozwój przemysłu, zmiany w gospodarce, wdrażanie postępu technicznego, rozwój fabryk i warsztatów oraz wprowadzane przepisy przeciwpożarowe – w połowie XIX w. – miały wpływ na powstawanie wyspecjalizowanych grup mężczyzn, którzy odpowiednio przygotowani, podejmowali walkę z pożarami. W celu odróżnienia od osób cywilnych, uczestniczących w gaszeniu ognia, strażacy stopniowo byli wyposażani w ubrania ochronne i sprzęt ochronny. Tym elementom towarzyszyły emblematy związane z miejscowością działania, stopniami funkcyjnymi, wizerunkami sokoła, orła, herbu miejscowości – najpierw umieszczanych na hełmach, później na czapkach i mundurach. Wiele z nich zostało przeniesionych na proporce, sztandary, pieczęcie, odznaczenia,listowniki i logotypy czasopism pożarniczych. W niniejszym artykule skupiono się na prześledzeniu zmian, jakie zachodziły w zewnętrznych wyróżnikach cechujących strażaków ochotników i zawodowych. Materia problemu, ze względu na cezurę czasową oraz kodyfikację prawną, pozwalała na precyzyjne prześledzenie zmian – jakie zachodziły w tej materii – od początku zorganizowania straży pożarnych do czasów współczesnych, czego próbą jest niniejszy materiał.
A frieze of the synagogue in Korazin displays a half-lying man with a stuff in his hand, reaching for a bunch of grapes - with the eagle in the background. The aim of this article is a description and interpretation of the relief in the broad context of other motifs and narrative scenes on the frieze. Although at present time the relief is preserved in a very damaged State, its interpretation has been conducted on the basis of the State of maintenance recorded on a photography from the beginning of the XX-th century.
This article provides an extensive analysis of the passage from the Book of Revelation (4:6-8) devoted to the mysterious “Four Living Creatures”. These creatures are the closest to the divine throne and should be understood as non-material beings, also known as cherubs. It can be argued that their strong resemblance to animals should be interpreted as a representation of the whole universe, with its basic elements of fire (lion), earth (calf), and air (eagle). While one important basic element, that of water, seems to be missing here, we can nevertheless detect it in the affinity of one of the “Living Creatures” to man. The human face of this creature alludes to the astrological sign of Aquarius or Pisces. The ancient traditions of the Near East were undoubtedly one source of inspiration for the author of the Book of Revelation, who drew also upon themes and imagery from certain Old Testament books (primarily the Book of Ezekiel), or from various apocryphal texts (especially those of an apocalyptic nature). The “Living Creatures” in Rev 4 play a key role in the liturgical adoration of God and in stimulating the twenty-four elders to the worship of the One Sitting on the heavenly throne.
PL
Przedmiotem analizy jest tekst Ap 4,6-8 mówiący o tajemniczych „Istotach żyjących” znajdujących się najbliżej tronu Bożego. Najprawdopodobniej należy je rozumieć jako niematerialne stworzenia, zwane cherubinami. Ich podobieństwo do zwierząt może być interpretowane jako reprezentowanie całego wszechświata z jego podstawowymi elementami składowymi, takimi jak: ogień (lew), ziemia (wół) i powietrze (orzeł). Brakującego elementu wody można doszukiwać się w podobieństwie jednej z „Istot” do człowieka, stanowiącego aluzję do zodiakalnego znaku Wodnika czy Ryb. Źródłem inspiracji dla autora Apokalipsy mogły być tradycje starożytnego Bliskiego Wschodu. Bezpośrednio czerpał jednak ze Starego Testamentu, szczególnie z Księgi Ezechiela oraz z wybranych tekstów apokryficznych o zabarwieniu apokaliptycznym. Rola „Istot żyjących” w Ap 4 koncentruje się na liturgicznym wysławianiu Boga oraz pobudzaniu dwudziestu czterech starców do składania czci Zasiadającemu na niebiańskim tronie.
Artykuł przynosi próbę wyjaśnienia motywu orła, który pojawia się w finalnej XIV pieśni poematu Rzeczy o wolności słowa. Dotąd w literaturze przedmiotu tę symboliczną wizję łączono jednoznacznie z apokalipsą oraz z postacią św. Jana. Lektura Volney’owskiej Podróży do Syrii i Egiptu, wspartej źródłowym dla niej opisem ruin Palmiry z dzieła Roberta Wooda The Ruines of Palmyra otherwise Tedmor in the Desert (1753), wskazuje raczej na archeologiczne źródło Norwidowskiego obrazowania: obraz ruin palmireńskiej Świątyni Słońca (Baala).
EN
The article attempts at explaining the motif of the eagle which appears in the final Song XIV in the poem Rzecz o wolności słowa. Previous scholars have unambiguously associated this symbolic vision with the apocalypse and with the figure of St John. The reading of Volney’s Travels through Syria and Egypt, supported by the source description of Palmyra’s ruins from Robert Wood’s The Ruines of Palmyra, otherwise Tedmor, in the Desert (1753), points rather to an archaeological source of Norwid’s imagery – the image of the ruins of the Palmyrene Temple of the Sun (Baal).
Głównym celem niniejszej pracy stała się prezentacja symboliki rzymskiego orła na przykładzie okresu rządów princepsa Oktawiana Augusta (44/31 przed Chr. - 14 n.e.), poprzez zgłębienie genezy, zastosowania oraz roli ideowej jego wizerunku w sztuce i kulturze Imperium Romanum. Analizie poddane zostają zarówno świadectwa pisane autorów starożytnych, jak i liczne zabytki kultury materialnej (numizmaty, gemmy). Rozważania uzupełniają uwagi odnośnie początków wizerunku orła jako rozpoznawalnego atrybutu cesarskiego (władzy cesarskiej).
EN
The presented paper focuses on comprehending the symbolism, variety and scale of the eagle’s image implementation in art and broadly named culture of ancient Rome of the Augustan age (ca. 27 B.C.-14 A.D.). Both literary, numismatical, as well as gemmoglyptical evidence are examined, in our att empt to bett er understand the ideological notion of the fawn bird’s image in the ancient times.
The seals from the Cistercian monastery in Rudy have already been a subject for sphragistic consideration several times. However, the abbot of Rudy in the years 1595-1608, Piotr Sebicki’s (von Saebisch) stamp, which legalized a document from 1602 stored in the National Archive in Racibórz, has not been taken into account yet. The presented text is a contribution which complements the catalogue of seals owned by the superiors of the monastery in Rudy during the time of its existence (about 1254-1810). The seal, in an oval shape with a width of about 22 mm and height of about 25 mm, represents a heraldic type. The seal field presents an Iberian shield, party per cross, and decorated with a delicate volute fringe. It is crowned with an infula with scrolls formed in the shape of mantling, which flows down on both sides. On the left side (heraldically) of the infula there is a crook of a crosier slanting and protruding behind the shield, with a letter “R” centrally inscribed on it and on the right side – majuscules “PA”. They form a monogram of the owner of the seal: “Petrus Abbas R[a]udensis”. What is displayed on the shield is the Upper Silesian eagle (without a band on the chest and wings) wearing a duke’s coronet on its head, as well as the letters “MO” (dexter chief) and “RS” (sinister base, now blurred), which form a motto characteristic for Cistercians – “MORS” („Morimondus”). As regards iconography, the seal does not differ from the sigilla used by the abbots of other orders at that time. However, as opposed to many of the seals, it is devoid of the personal symbolism and refers only to a slightly modified monastic heraldry. The emblem relates to the classical coat of arms of the monastery in Rudy, but it does not expose a Morimond cross, which was replaced by a simple division of a shield into a cross. The eagle of the Silesian Piasts was placed on the whole surface of the shield and not in the inescutcheon. Therefore, they can be treated as a contribution of the owner to the heraldisation process of this sign of the abbey in Rudy, which lasted at least from the middle of the 16th to the middle of the 17th century.
The article discusses the symbolism of birds and shows how Augustine in his work "Enarrationes in Psalmos" uses in his pastoral work the appearing in the text references to such the birds: eagle, hen, pelican, tawny owl, sparrow and turtle dove. In explaining the texts of the Psalms, Augustine tries to relate their symbolic meanings, if possible, to Christ. In all the analyzed passages, we can see Bishop Hippo as a pastor who not only tries to explain the difficult texts of the Old Testament based on his knowledge, but also makes efforts that they best influence the Christians.
PL
Artykuł omawia symbolikę ptaków i ukazuje w jaki sposób Augustyn w swym dziele "Enarrationes in Psalmos" wykorzystuje pojawiające się odniesienia do ptaków: orła, kokoszy, pelikana, puszczyka, wróbla i synogarlicy. Augustyn wyjaśniając teksty psalmów stara się dostrzeżone w nich symboliczne znaczenia odnieść, o ile to możliwe, do Chrystusa. We wszystkich analizowanych fragmentach możemy dostrzec biskupa Hippony jako duszpasterza, który nie tylko stara się w oparciu o posiadaną wiedzę tłumaczyć niełatwe teksty Starego Testamentu, ale dokłada też starań, aby jak najlepiej wpływały one na powierzonych jego opiece chrześcijan.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.