The goal of the current article is an attempt to synthesize the knowledge on the consequences of cognitive overload/underload of the employees on their work outcomes. The course of the argument has been organized in the form of 4 theses. (1) Employee performance depends curvilinearly on the level of arousal (Yerkes i Dodson, 1908). This relationship is affected by the size of the available cognitive resources. The effect of emotions on the level of arousal depends on their type. (2) The magnitude of tonic arousal is primarily defined by the temperamental traits. The relationship between the arousal level and the temperament can be moderated by permanent personality traits, sociodemographic situation, as well as variable features, such as the level of fatigue (lack of sleep, cold…). (3). Employee’s phasic arousal depends not only on the objective stimuli and performed activity, but can also be moderated by the automatically operating perceptual filters, cognitive schemas, and a deliberate cognitive activity aimed at assigning meaning to the stimuli. (4). An employee can actively influence his/her arousal level by undertaking activities of a certain stimulative value. There are large differences regarding the type of preferred stimulation (intellectual, physical, social…).
PL
Celem artykułu jest próba syntezy wiedzy dotyczącej przeciążenia/niedociążenia poznawczego pracowników, które ma wymierne konsekwencje dla efektów ich pracy. Tok wywodu zorganizowano w postaci 4 tez. (1) Efektywność wykonywania zadań zależy krzywoliniowo od PAO (poziomu aktywacji organizmu) pracownika (Yerkes i Dodson, 1908). Zależność ta jest efektem wpływu PAO na wielkość aktualnie dostępnych zasobów poznawczych. Wpływ emocji na poziom pobudzenia organizmu zależy od ich typu. (2) Wielkość pobudzenia tonicznego wyznaczają przede wszystkim cechy temperamentalne. Moderatorem związku PAO z temperamentem mogą być zarówno stałe cechy osobowościowe czy sytuacja socjodemograficzna, jak i cechy zmienne, takie jak poziom zmęczenia (niewyspanie, przeziębienie…). (3) Pobudzenie fazowe pracownika zależy nie tylko od obiektywnej sytuacji bodźcowej i wykonywanej aktywności, ale jest także moderowane przez automatycznie działające filtry percepcyjne, schematy poznawcze i celową aktywność poznawczą przypisującą znaczenie bodźcom. (4) Pracownik zazwyczaj aktywnie wpływa na PAO podejmując działania o określonej wartości stymulacyjnej. Widoczne są duże różnice w preferencjach co do typu stymulacji (intelektualna, fizyczna, społeczna…).
The article contributes to the reopened debate on the overload of the Czech Supreme Administrative Court. In particular, it points out that it is necessary to take a step back. Instead of directly addressing the overload itself, it is necessary first to clarify what role – ensuring individual justice or uniformity of case law – the court is primarily supposed to play. Only then can we discuss specific changes to decongest the court. Based on a brief analysis of the private and public roles of the supreme courts and related courts’ configurations for preference for one role or the other, I then analyse specific proposals occurring in the current debate. Namely, increasing the number of permanent justices and judicial clerks, widening the inadmissibility, and the computerisation and automation of the cassation process. While examining them, I conclude that it is appropriate to reflect first on the role of the Czech Supreme Administrative Court in our legal system since the changes presented or discussed are not consistent with each other. Thus, the desired goal of solving the overload may not be achieved.
CS
Článek je přispěním do znovuotevřené debaty o přetíženosti Nejvyššího správního soudu. Poukazuje zejména na to, že je nutné se vrátit o krok zpět. Místo přímého řešení samotné přetíženosti je nutné si nejdříve vyjasnit, jakou roli – zajišťování individuální spravedlnosti anebo jednotnosti judikatury – má primárně soud plnit. Až následně je možné se bavit o konkrétních změnách, jak soud odbřemenit. Na základě krátkého rozboru individuální a celospolečenské role nejvyšších soudů, a s tím spojeného nastavení soudu preferujícího tu či onu roli, dále analyzuji konkrétní návrhy vyskytující se v současné diskusi. Jmenovitě jde o navýšení počtu stálých soudců a soudkyň a jejich asistentů a asistentek, rozšíření institutu nepřijatelnosti a elektronizaci a automatizaci kasačního řízení. Při jejich zkoumání docházím k závěru, že je skutečně namístě se nejdříve zamyslet nad rolí Nejvyššího správního soudu v našem právním systému, jelikož představené či diskutované změny nejsou ve vzájemném souladu. Ke chtěnému cíli odbřemenění tak nemusí dojít.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.