Paradygmat realistyczny oparty jest na państwocentrycznym postrzeganiu stosunków międzynarodowych. Państwa, realizując własne interesy, dążą do zwiększenia potęgi, posługując się przy tym szeroką gamą środków i metod. W celu osiągnięcia maksymalnej skuteczności na arenie międzynarodowej, państwa prowadzą politykę zagraniczną w sposób egoistyczny, charakterystyczny dla natury ludzkiej. W taki sposób postępuje Federacja Rosyjska dążąc do integracji obszaru postradzieckiego, odzyskania utraconej po rozpadzie Związku Radzieckiego strefy wpływów oraz wzmocnienia pozycji na arenie międzynarodowej. Celem opracowania jest próba przeniesienia założeń paradygmatu realistycznego na grunt polityki Federacji Rosyjskiej w stosunku do państw powstałych w wyniku rozpadu Związku Radzieckiego, ze szczególnym uwzględnieniem rosyjskiej polityki zagranicznej wobec Ukrainy.
EN
The paradigm of realism is based on a country-centered perception of international relations. Countries, pursuing their own interests, seek to increase their power, using a wide range of the means and methods. In order to achieve maximum effectiveness in the international arena, the states conduct foreign policy in a selfish way, that is typical for human behavior. States, like humans, strive for their security, development and glory, while their fundamental interests can be achieved through a variety of means. The Russian Federation is targeted at the integration of the post-Soviet area and strengthen its position in the international arena. The pro-European orientation of the new authorities in Ukraine, which belongs to a strategically important area for the Russian Federation directly influenced the imbalance in the implementation of the fundamental principles of the Russian foreign policy towards the post-Soviet area. The purpose of this article is to attempt to apply the assumptions of the realistic paradigm to the Russian Federation policies towards the area of the former Soviet Union, with particular emphasis on Ukraine.
During and after the Second World War, representatives of Central and Eastern European nations oppressed by the totalitarian regimes attempted to lobby for alternative projects of Old Continent integration that were to form the basis for discussion on the future of a global safety system after liberating the region from the Soviet domination. In the presented paper, the author describes one of these projects, the Constitution of Central European Federation, in the political and legal context, verifies, on its basis, the hypotheses and the theory of international politics, and tries to answer a question concerning the causes for failure of this proposal for system changes, as well as other options. Considerations follow the definition of the notion of national interest, understood in the categories of power, which helps to read reasons behind actions pursued by various entities. In conclusion, it is emphasised that the idealistic paradigm evoking natural laws and reflected in the expression of “peace through law” was replaced by force used effectively to achieve the set goals, and the Polish emigration milieus were too optimistic about the methods of solving conflicts of that time, without noticing its full meaning and without noticing that law, justice, and morality started to lose their importance in international relations when juxtaposed with political realism whose paradigm had its moment of a great triumph.
PL
Przedstawiciele ujarzmionych przez totalitaryzmy narodów Europy Środkowo-Wschodniej podjęli podczas II wojny światowej oraz po jej zakończeniu próby lansowania alternatywnych projektów integracji Starego Kontynentu, które miały stać się po uwolnieniu regionu spod sowieckiej dominacji podstawą do dyskusji na temat przyszłości globalnego systemu bezpieczeństwa. W prezentowanym artykule autor przybliża w kontekście polityczno-prawnym jeden z nich, projekt Konstytucji Federacji Środkowo-Europejskiej, a następnie weryfikując na jego bazie hipotezy z teorią polityki międzynarodowej, próbuje odpowiedzieć na pytanie o przyczyny niepowodzenia nie tylko tej propozycji zmian systemowych. Drogowskazem w tych rozważaniach stało się zdefiniowanie, pozwalającego odczytać motywy działania podmiotów, pojęcia interesu narodowego rozumianego w kategoriach potęgi. W konkluzji podkreślono, że odwołujący się do praw naturalnych i odwzorowywany w sformułowaniu „pokój przez prawo” paradygmat idealistyczny zastąpiła skutecznie użyta dla osiągnięcia założonych celów siła, a środowiska polskiego wychodźstwa nie w pełni dostrzegając jej znaczenie, zbyt optymistycznie odnosiły się do metod rozwiązywania ówczesnych konfliktów, nie zauważając tym samym, że prawo, sprawiedliwość czy też moralność w stosunkach międzynarodowych niewiele zaczęły znaczyć w starciu z realizmem politycznym, którego paradygmat święcił swój wielki triumf.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.