The modern, global passenger services market operates in the circumstances of constantly evolving occurrences of competition and cooperation. In the interbranch transport relationships it is characterized by a variety of economic relations connecting market entities. The pace and direction of these transformations drive processes of globalization as well as liberalization and deregulation of this sector of services. Liberalization drives interbranch competition, whereas cost and political pressure stimulates development of various forms of cooperation. The article aims at demonstrating areas of competition and planes of interbranch cooperation in the Polish passenger services market with an example of sea, air and rail transport.
The paper analyses the PNR Directive as pre-emptive data surveillance practice. The 2016/681 Directive regulates the use of Passenger Name Record (PNR) data in the EU for the prevention, detection, investigation and prosecution of terrorist offences and serious crime. It obliges airlines to hand national authorities passengers’ data for all flights from third countries to the EU and vice versa, but Member States can also extend it to ‘intra-EU’ ones (i.e. from an EU country to one or more other EU countries), provided that they notify the EU Commission. Thus, PNR Directive affects all passengers who arrive in the territory of one Member State originating from a third country, or who depart from a Member State’s territory to a non-EU country, including any transfer or transit flights. Using PNR data, the individual is profiled and encoded in terms of degrees of risk.
The maritime transport in Bulgaria is controlled and coordinated by the Executive Agency "Maritime administration". This institutionis a legal entity on budget support to the Ministry of transport, information technology and communications, a second level user of budget credits, based in Sofia with regional offices in Bourgas, Varna, Lom and Rousse (where are the Bulgarian major ports). EAMA status is regulated by the Merchant Shipping Code – Art. 360, para. 1. The problem of forecasting in the new strategic documents is crucial to the formation of proper infrastructure policy which has to be innovative and for the future strategic development of the tourism in the country. This paper is aimed at presenting the lack of real forecasting in many of the strategic documents and projects adopted for the development of the maritime transport in Bulgaria (i.e. Directive2008/106/EC of European Parliament and Council on the minimum level of training of sea farers; Ordinance No. 9 of 2013 on the requirements for operational suitability of ports and specialised port facilities; Ordinance No. 10 of 2014 on the scope and content, preparation, approval and amendment of the general plans of the public transport ports). There are also many Mutual Agreements for Recognition of Seafarers" certificates. The paper provides a practical example for the use of the so called single or simple exponential smoothing without the presence of any seasonality and the lack of cyclicity on the number of passengersarrivals at the Bulgarian maritime ports.
Background: The aim of this paper is to present and analyze a new method of the logistics disaster management and concentrates particularly on terrorist attacks of CBRN type (C - chemical attack/weapon, B - biological attack/weapon, R - radiological attack/weapon, N - nuclear attack/weapon) at the airports. Each of the aforementioned is an issue of great importance and high priority for the airport communication. Methods: The research of a ROIT project (Realtime Observation, Identification and Tracking from dangerous people in airports) has been conducted in a way that enables the application of the three-step computer system. The program has been configured to identify, observe and protect from undesired actions of people suspected of involvement in CBRN. Results: The main results of applying the device in different scenarios are: enabling reliable automatic identification and classification of potentially hazardous materials and substances, association of the materials with their owners or distributors. Conclusion: Simultaneous passing information to the airport security guards, police and expert team guarantees that further purposes involve the independent opportunity to observe in real time the CBRN suspects as well as to eliminate them secretly and quickly from the rest of airport passengers after thorough and credible identification.
PL
Wstęp: Celem artykułu jest przedstawienie i poddanie analizie nowej metody zarządzania logistycznego zagrożeniami (Disaster-Management), w zakresie ataków terrorystycznych typu CBRN (C - atak chemiczny, B - atak biologiczny, dla R - atak radiologiczny i dla N - atak nuklearny) w portach lotniczych. Każda z tych form działalności terrorystycznej stanowi na całym świecie problem o najwyższym, priorytetowym znaczeniu w komunikacji lotniczej. Metody: Proponowany w przeprowadzonych przez autorów badaniach projekt logistycznego rozwiązania systemu ROIT (Realtime Observation, Identification and Tracking from dangerous persons in airports), został opracowany w ten sposób, że możliwa jest aplikacja trójstopniowego systemu informatycznego, skonfigurowanego na potrzeby identyfikacji, obserwacji i zabezpieczenia przed niepożądanym działaniem ze strony osób, co do których istnieje podejrzenie o generowanie zagrożeń typu CBRN. Wyniki: Praktyczna aplikacja systemu w różnych scenariuszach, co umożliwia niezawodną i automatyczną identyfikację oraz klasyfikację potencjalnych materiałów i substancji niebezpiecznych przy powiązaniu ich z właścicielami lub dysponentami. Wnioski: Stworzenie możliwości równoległego przekazywania stosownych informacji do odpowiednich służb portu lotniczego oraz zespołów eksperckich i służb bezpieczeństwa, gwarantuje możliwości samodzielnej obserwacji w czasie rzeczywistym osób, co do których istnieje podejrzenie o generowanie zagrożeń typu CBRN, oraz umożliwia dyskretną i sprawną eliminację tego typu osób ze strumienia przepływu pasażerów w przestrzeni portu lotniczego po ich skutecznej i wiarygodnej identyfikacji.
Artykuł prezentuje najważniejsze założenia rozporządzenia nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym. Dokonuje ich analizy w kontekście idei rozwoju zrównoważonego transportu w UE. Praca zawiera charakterystykę sektora transportu autokarowego i autobusowego oraz wskazuje czynniki przesądzające o sposobie jego rozwoju.
EN
The article presents the main features of Regulation No 181/2011 of 16 February 2011 concerning the rights of passengers in bus and coach transport. The author analyzes passenger rights provided by this act in the context of the idea of the development of sustainable transport in the EU. The article presents the characteristics of coach and bus transport and indicates factors which shape its development.
Celem artykułu jest przedstawienie kwestii związanych z możliwością wyboru drogi dochodzenia zryczałtowanego odszkodowania, wynikającego z art. 7 rozporządzenia nr 261/2004 przez pasażerów linii lotniczych, w świetle art. 12 i 16 tego rozporządzenia. Omówiono uchwałę SN z 7 lutego 2014 r., wskazując na problemy, jakie wynikają z przyjętej przez SN możliwości dochodzenia zryczałtowanych roszczeń, o których mowa w ww. przepisach, zarówno przed Prezesem ULC, jak i sądami powszechnymi. Problemy te wynikają głównie z przyjętego w prawie rozdziału kompetencji organów sądowych i organów administracyjnych do orzekania w danym rodzaju spraw, a co za tym idzie – z nieuwzględnienia w obowiązujących w Polsce procedurach sytuacji, w których kompetencja do rozstrzygania określonego rodzaju spraw została powierzona tak sądom powszechnym, jak i organom administracyjnym. Autorka podejmuje próbę oceny rozwiązania przyjętego w prawie polskim, w szczególności mając na uwadze wyrok TS z 17 marca 2016 r. w połączonych sprawach C-145/15 i C-146/15.
EN
The aim of this article is to present issues concerning the choice of how air passengers are able to seek compensation referred to in Article 7 of Regulation No 261/2004, in the light of Article 12 and 16 of the said Regulation. The resolution of the Polish Supreme Court of 7 February 2014 is discussed. The author points out to problems arising from the position taken by the Supreme Court, which allows passengers to seek compensation before common courts as well as before the President of the Civil Aviation Authority. These problems are mainly due to the division of competences which exists in Polish law between judicial and administrative authorities. Therefore, civil and administrative procedures do not regulate a situation where the competence to decide on specific matters has been entrusted both to common courts and to administrative bodies. The author attempts to assess the solution adopted in Polish law, in particular with regard to the CJEU judgement of 17 March 2016 in joined cases C-145/15 and C-146/15.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.