Licinius was a ruler whose attitude towards Christians changed over the years. First, he guaranteed freedom of religion to them; then, he persecuted them. This article aims to analyse how these persecutions are described by sources originating from the period during or shortly after the reign of Licinius. The analysis of the sources shows that the details of the persecution under Licinius are known only from the works of Eusebius of Caesarea. However, although he portrays Licinius in a negative light only to justify the war between him and Constantine, other sources confirm that there was indeed persecution though limited in scope under Licinius.
PL
Licyniusz był władcą, który zmieniał swój stosunek do chrześcijan. Najpierw zagwarantował im wolność wyznania, następnie prześladował ich. Celem artykułu jest analiza tego, co na temat tych prześladowań mówią źródła powstałe w czasie panowania Licyniusza lub krótko po nim. Analiza źródeł pokazuje, że szczegóły prześladowań za Licyniusza znane są jedynie z dzieł Euzebiusza z Cezarei. Jednak choć przedstawia on Licyniusza w złym świetle, by uzasadnić wojnę między nim a Konstantynem, to inne źródła potwierdzają to, że za Licyniusza dochodziło do prześladowań, choć miały one ograniczony zakres.
W obliczu przybierającego na sile prześladowania chrześcijan w świecie zasadnym jest pytanie o postawę ruchu ekumenicznego wobec tego zjawiska. Ekumenizm – tak w swej istocie, jak i w sposobie oddziaływania – stwarza podstawy dla wykształcenia chrześcijańskiej platformy przeciwstawiania się dyskryminacji chrześcijan. Zdaniem wielu obserwatorów instytucjonalny ruch ekumeniczny w sposób niewystarczający wykorzystuje swój potencjał. Miejsce wielkich instytucji ekumenicznych zajmują niewielkie, tworzone najczęściej oddolnie organizacje, które na wiele sposobów realizują pomoc prześladowanym chrześcijanom. Artykuł wprowadza w tematykę prześladowania chrześcijan, zmierza do zarysowania ambiwalentnej postawy Światowej Rady Kościołów, ujętej jako reprezentanta instytucjonalnego ruchu ekumenicznego, wobec tego zagadnienia oraz przybliża przykłady oddolnych organizacji ekumenicznych: The Voice of the Martyrs i Open Doors.
EN
In the face of increasing persecutions of Christians in the world, the question of ecumenical attitude towards this phenomenon becomes more and more legitimate. Ecumenism – both in its essence as well as in the method of interaction – forms the basis for Christian education platform to oppose discrimination of Christians. According to many observers, the institutional ecumenical movement employs their potential not sufficiently enough. The place of great ecumenical institutions is occupied by small, created in most of the cases on down-the-roots basis, organisations which in many ways carry aid to the persecuted Christians. The present article introduces the topic of the persecution of Christians, tends to outline the ambivalent attitude of the World Council of Churches, recognised as the institutional representative of the ecumenical movement, towards this problem and introduces the examples of grassroots ecumenical organisations: The Voice of the Martyrs and Open Doors.
The publication’s goal is to fill a void by demonstrating the value of missionary martyrdom in the context of the right to religious freedom. Furthermore, the study defends the dignity of Christians and reveals the value of the sacrifice made by the community of believers in every corner of the world, as represented in the martyrdom of missionaries. Martyrdom has been present in the Church as a form of testimony from its inception. However, it is important to remember that it is always the result of abuses of the right to life and the freedom to practise one’s faith. The purpose of this publication is to identify the current reference of the martyrdom of missionaries to religious freedom rights, as well as the causes and consequences of violations of these rights, not only by individuals, but also by representatives of various social movements or even state institutions.
PL
Publikacja ma na celu wypełnienie luki w prezentowaniu wartości męczeństwa misjonarzy w kontekście prawa do wolności religijnej. Ponadto opracowanie to stanowi wyraz obrony godności chrześcijan oraz ukazuje wartość ofiary wyrażonej w męczeństwie misjonarzy, jaką wspólnota wierzących ponosi w każdej części świata. Jako forma świadectwa, męczeństwo obecne jest w Kościele od samego początku chrześcijaństwa. Jednak dzisiaj należy nieustannie przypominać, że stanowi ono zawsze konsekwencję łamania prawa do życia i swobodnego wyznawania własnej religii. Publikacja zawiera określenie aktualnego odniesienia męczeństwa misjonarzy do praw wolności religijnej, a także przyczyn i skutków łamania tychże praw nie tylko przez jednostki, ale i przez reprezentantów rozmaitych ruchów społecznych czy nawet instytucji państwowych.
Współczesne ludobójstwo wyznawców Chrystusa na terenie Iraku i Syrii. Terytoria dzisiejszego Iraku, niegdyś Mezopotamii, od pierwszych wieków zamieszkiwane były przez chrześcijan. Od czasu wzrostu potęgi religii islamskiej chrześcijanie doświadczali na tych terenach prześladowań. Współcześnie najbardziej dotkliwe prześladowania chrześcijan na tych terenach rozpoczęły się w 2003 roku, kiedy wraz z Amerykanami w Iraku pojawił się chaos i próżnia władzy. Całkowicie odsunięci od władzy Sunnici – jednym z nich był Saddam Hussein – odbudowali swoją pozycję w Iraku, wstępując w szeregi sunnickiego Państwa Islamskiego. Od czasu jego powstania w czerwcu 2014 roku chrześcijanie, wraz z innymi mniejszościami religijnymi na terenach Iraku i Syrii są regularnie i masowo zabijani, ludność ta zmuszona jest do życia w warunkach uwłaczających godności, bez odpowiedniej opieki zdrowotnej i pracy, chrześcijańskie dzieci są odbierane rodzicom i oddawane na wychowanie w bazach Państwa Islamskiego. Wszystkie te czynniki noszą znamiona ludobójstwa wymienione w Konwencji ws. zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa. Artykuł ten jest próbą odpowiedzi na pytanie, czy w Iraku i Syrii dochodzi do ludobójstwa mniejszości chrześcijańskiej i czy istnieje obawa całkowitego wyparcia chrześcijan z Bliskiego Wschodu. Aby udzielić odpowiedzi na zadane pytania, przytoczę świadectwa osób mieszkających w Iraku i cierpiących prześladowania, posłużę się także opiniami ekspertów i analizami dotyczącymi przyszłości Bliskiego Wschodu i perspektyw na pokonanie Państwa Islamskiego.
EN
Contemporary genocide of the followers of Jesus Christ in Iraq and Syria. Christians inhabited territories of todays Iraq and Syria, laying on what was anciently Mesopotamia from the very time of Jesus Christ. The persecution of Christianity had begun when Islam arose and lasts to this day. In contemporary times persecution became especially regular, bloody and intolerable since 2003 when American forces invaded Iraq, toppling not only the bloody dictator but also local status quo that kept the country and it’s society in one piece. When jihadist fighters announced the creation of an Islamic State across Iraq and Syria in June 2014, persecution turned into genocide. Christians, along with other religious minorities, but also Shia Muslims (being in the opposition to IS) are facing mass killings in most brutal of possible ways, but also they face deliberate infliction on the group conditions of life, calculated to bring about its physical and psychological destruction. Christian children are forcibly transferred to Islamic locations. Those terms are the core of the so‑called „Genocide convention“. Along with trying to answer two major questions in this article – whether ISIS’ actions are to be called genocide and whether the Middle East is being wiped out of christianity, I am trying to focus on the presentation of life conditions of Christians in Iraq and Syria and consequences of the deadly march of ISIS fighters through the Middle East.
Christians inhabited territories of todays Iraq and Syria, laying on what was anciently Mesopotamia from the very time of Jesus Christ. The persecution of Christianity had begun when Islam arose and lasts to this day. In contemporary times persecution became especially regular, bloody and intolerable since 2003 when American forces invaded Iraq, toppling not only the bloody dictator but also local status quo that kept the country and it’s society in one piece. When jihadist fighters announced the creation of an Islamic State across Iraq and Syria in June 2014, persecution turned into genocide. Christians, along with other religious minorities, but also Shia Muslims (being in the opposition to IS) are facing mass killings in most brutal of possible ways, but also they face deliberate infliction on the group conditions of life, calculated to bring about its physical and psychological destruction. Christian children are forcibly transferred to Islamic locations. Those terms are the core of the so‑called „Genocide convention“. Along with trying to answer two major questions in this article – whether ISIS’ actions are to be called genocide and whether the Middle East is being wiped out of christianity, I am trying to focus on the presentation of life conditions of Christians in Iraq and Syria and consequences of the deadly march of ISIS fighters through the Middle East.
This article turns our attention to the facts which can be researched empirically and at the same time it reminds us that we deal with the reality which cannot be only described by words. We deal here with the mystery of evil (mysterium iniquitatis), which must be understood in a deeper Christian perspective. Those facts are persecutions of clergy by totalitarian systems. Speaking about them, we must apply short presentations concerning two such regimes which are most meaningful for us, i.e. German Nazism and Soviet communism. Both of them developed in different spiritual and material cultures, but in their ideological assumptions and their implementations those systems turned out to be very similar. We have enough evidence to speak about them as of the persecutors of faith.
The article presents both chronology of Dignity Revolution events (21 November 2013 – February 2014) and the role of Churches and Christian communities in the social-political changes in Ukraine, beginning with Maidan events to Crimean occupation and the war in Donbass. Moreover, the problem of religious extremism and persecution of Christians by the Russian occupation authorities on the territory of the South-East of Ukraine has been arisen.
PL
Artykuł przedstawia zarówno chronologię wydarzeń Rewolucji Godności na Ukrainie (21 listopada 2013 – luty 2014 roku), jak również ukazuje rolę Kościołów i Wspólnot chrześcijańskich w przemianach społeczno-politycznych na Ukrainie, poczynając od Majdanu, a kończąc na okupacji Krymu oraz wojnie w Donbasie. Ponadto w artykule został podjęty problem ekstremizmu religijnego oraz prześladowania chrześcijan przez rosyjskie władze okupacyjne na terenach Południowego-Wschodu Ukrainy.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.