The European Union is gradually losing competitive advantage against the biggest rivals on a global scale, due to the difficulty of creating new technologies and their application in the economy. This process is related to the withdrawal from industrial policy, which has its source in focusing the European integration on neoliberal common market, open to outside competitors. Moreover, the main trajectory of development of the EU was the expansion of the common market, achieved by successive rounds of enlargement of the Community, rather than building competitive advantages on a global scale. Added to this are the problems of the EU innovation policy related to the troubles in the coordination of national policies, bureaucratic obstacles, as well as the deficit of offsetting the differences of innovative economy in the whole Community. Unia Europejska stopniowo traci przewagę konkurencyjną w stosunku do największych rywali w skali globalnej, co wynika z trudności tworzenia nowoczesnych technologii i ich aplikacji w gospodarce. Utrata przewagi wiąże się z zanikiem polityki przemysłowej i ma swoje źródło w ukierunkowaniu integracji europejskiej na rozwój neoliberalnego wspólnego rynku, dodatkowo otwartego na zewnętrznych konkurentów. Główną trajektorią rozwoju w UE była ponadto ekspansja wspólnego rynku, przede wszystkim w wyniku kolejnych rund poszerzania Wspólnoty, a nie budowanie przewag konkurencyjnych w skali globalnej. Nałożyły się na to problemy samej polityki innowacyjnej UE, związane z jej kłopotami w zakresie koordynacji polityk narodowych, utrudnieniami biurokratycznymi i deficytem wyrównywania różnic innowacyjnej gospodarki w skali całej Wspólnoty.
Artykuł przedstawia ogólną analizę instrumentów wsparcia klastrów kreatywnych w oparciu o opisane, istniejące instrumenty wsparcia ze środków publicznych. Instrumenty wsparcia klastrów są bezpośrednią konsekwencją prowadzonej polityki innowacyjnej i klastrowej na poziomie UE, kraju (polityka narodowa) oraz regionu. Ze względu na swoją specyfikę klastry kreatywne wymagają również specyficznych instrumentów wsparcia dostosowanych do sposobów zarządzania wiedzą w klastrze oraz prowadzonych przez klaster aktywności. W nowym okresie programowania (2014–2020) przewidziano różne formy wsparcia w których mogłyby uczestniczyć bezpośrednio lub pośrednio klastry kreatywne.
EN
The paper presents the general analysis of exiting instruments supporting creative clusters using described information about existing public support for clusters. Instruments for supporting clusters are the direct consequence of innovation policy and cluster policy realized on the EU, national and regional level. Because its specificity creative cluster needs specific instruments of support adapted to the methods of knowledge management in the cluster and activities carried out by the cluster. In the new programming period (2014–2020) varied forms of support have been provided, involving directly and indirectly creative clusters.
Celem artykułu jest analiza polityki innowacyjnej Unii Europejskiej. Realizacji powyższego zamierzania służyć będzie zarówno przedstawienie założeń strategii oraz narzędzi wspierających innowacyjność w ramach integracji europejskiej, jak również prześledzenie ewolucji podejmowanych w tym zakresie działań. Również istotnym zagadnieniem omawianym w tekście jest ocena efektywności prowadzonej przez Unię Europejską polityki innowacyjnej.
EN
The article presents the evolution of innovation policy of the European Union. The analyses of EU policy contained in the article are based on the theory of the innovation. The text focuses on the European programmes and initiatives for increasing innovativeness and competitiveness of the Community economy. The aim of this article is also to present the impact of the Lisbon and “Europe 2020” EU strategies in the context of the “third generation innovation policy”.
Artykuł podejmuje kwestię polityki innowacyjnej analizowanej w perspektywie konstruktywistycznego modelu poznania. Celem przedstawionego tekstu jest dowiedzenie, że narzędzie systemu innowacji, wdrożone obecnie w kilkudziesięciu państwach na całym świecie, determinuje nadmiernie strukturalistyczny model polityki innowacyjnej. Zastosowaną metodą badawczą jest studium przypadku Finlandii oraz krytyczna analiza piśmiennictwa studiów o innowacji. Naukowe rozpoznanie zostanie przeprowadzone w obszarze genezy tzw. tradycji europejskiej, czyli naukowych studiów o innowacji oraz procesu konstrukcji instrumentu narodowego systemu innowacji, za którego modelowy przykład od lat uznana jest Finlandia. Podjęto próbę identyfikacji pewnych społecznych, m.in. politycznych, mechanizmów konstrukcji wiedzy o innowacji w Europie. Na przykładzie Finlandii zrekonstruowano genealogię systemu innowacji, która wykazała, że jest to narzędzie w znacznym stopniu uwikłane w skomplikowane relacje władzy i wiedzy. Dokonano zwięzłej krytyki opracowanego przez OECD systemu porównywalnych międzynarodowo wskaźników do pomiaru innowacyjności, przedstawianego przez organizację w podręczniku „Oslo Manual”. Przeprowadzona analiza dowiodła, że niezasadne jest przypisanie gwałtownego rozwoju gospodarczego Finlandii realizowanej przez państwo polityce innowacyjnej. Nie prawomocne jest również popularyzowanie przypadku Finlandii jako wzoru do naśladowania przez inne państwa zmagające się z problemem recesji gospodarczej. Idea innowacyjności forsowana jako remedium na wzrost konkurencyjności ignoruje bowiem wyjątkowe okoliczności historyczne, które odegrały istotne znaczenie w przypadku sukcesu Finlandii. W konsekwencji, narzędzie narodowego systemu innowacji determinuje strukturalistyczny model polityki innowacyjnej, który marginalizuje kulturowe uwarunkowania postaw innowacyjnych.
The article presents the theoretical implications of creating a network of scientific and research units in the framework of innovation policy. Multidimensional approaches are presented for the classification of scientific and research networks. The present solution was analyzed in comparison to similar institutions in selected European Union countries, i.e. Germany, Netherlands, France and Finland. In this context, the assumptions of the first Polish scientific and research network (“Łukasiewicz”) are presented. The creation of this network has been described in relation to structural conditions on both the supply and demand sides. The main purpose of the article is to indicate the demand and supply conditions that may condition the operation of the first Polish network of scientific and research institutes. The supply conditions include: the method of selecting network institutes, their research specializations, and previous results related to knowledge and technology transfer. The demand factors include: the innovative activity of Polish enterprises, companies’ expenditures on purchasing knowledge from external sources, and the number of companies that have implemented innovations and indicators related to social capital, including those related to trust in business. The research methods used to operationalize the research goals were the medium-range system method, the institutional and legal method, and historical neo-institutionalism. The research thesis assumes that the effectiveness and efficiency of scientific and research networks as an instrument of the state’s innovation policy is conditioned by institutional and social factors, which require a longer time perspective and suitable legal and institutional instruments for the occurrence of positive effects. The conclusions and recommendations regarding the Polish network were formulated based on Polish conditions and foreign experience. The presented analysis shows that the decision to establish a network of research institutes in Poland and the defined goals of its operation are correct. The indicated demand and supply conditions are not as optimistic; therefore, such activities as internationalization, restructuring of institutes, effective mechanisms of networking and exchange of resources, enforcement of commercialization results and the active role of the state, at least in the initial period, will be important for the effectiveness of this institution.
PL
W artykule przedstawiono teoretyczne implikacje związane z tworzeniem sieci jednostek naukowo-badawczych w ramach polityki innowacyjnej. Zaprezentowano wielowymiarowe ujęcia klasyfikacji sieci naukowo-badawczych. Analizie poddano funkcjonujące w wybranych państwach Unii Europejskiej sieci naukowo-badawcze, tj. w Niemczech, Holandii, we Francji i w Finlandii. Na tym tle przedstawiono założenia pierwszej polskiej sieci naukowo-badawczej Łukasiewicz. Tworzenie tej sieci ukazano w odniesieniu do warunków strukturalnych zarówno od strony podażowej, jak i od strony popytowej. Głównym celem artykułu jest wskazanie uwarunkowań popytowych i podażowych, które mogą warunkować działanie pierwszej polskiej sieci instytutów naukowo-badawczych. Do uwarunkowań podażowych zaliczono: sposób wyłaniania instytutów sieci, ich specjalizacje badawcze, dotychczasowe wyniki związane z transferem wiedzy i technologii. Z kolei do czynników popytowych zaliczono aktywność innowacyjną polskich przedsiębiorstw, nakłady firm na zakup wiedzy ze źródeł zewnętrznych czy liczbę firm, które wdrożyły innowacje oraz wskaźniki związane z kapitałem społecznym, w tym głównie odnoszące się do zaufania w biznesie. Metodami badawczymi zastosowanymi do operacjonalizacji celów badawczych są metoda systemowa średniego rzędu, metoda instytucjonalno-prawna oraz neoinstytucjonalizm historyczny. Sformułowana teza badawcza zakłada, że skuteczność i efektywność sieci naukowo-badawczych jako instrumentu polityki innowacyjnej państwa jest warunkowana czynnikami instytucjonalno-społecznymi, które dla zaistnienia pozytywnych efektów wymagają dłuższej perspektywy czasowej oraz odpowiednio zastosowanych instrumentów prawno-instytucjonalnych. W zakończeniu sformułowano wnioski oraz rekomendacje odnoszące się do polskiej sieci, bazując na polskich uwarunkowaniach oraz doświadczeniach zagranicznych. Z zaprezentowanej analizy wynika, że decyzja o powołaniu sieci instytutów badawczych w Polsce oraz zdefiniowane cele jej działania są prawidłowe. Wskazane uwarunkowania popytowo-podażowe nie są jednak już tak optymistyczne, stąd też dla efektywności funkcjonowania tej instytucji ważne będą takie działania jak: internacjonalizacja, restrukturyzacja instytutów, skuteczne mechanizmy sieciowania i wymiany zasobów, egzekwowanie wyników dotyczących komercjalizacji czy wreszcie aktywna rola państwa przynajmniej w pierwszym okresie działalności Sieci.
The implementation of innovations in the public sector allows to satisfy public needs and meet socio-economic objectives. Their aim is also to provide services and public goods of higher quality and in an efficient manner, which results in an improved user access to information, faster delivery of services for business and citizens and competitive performance of companies. The purpose of the research paper is to identify the key determinants of innovation in the public sector. The paper presents the analysis of the most important instruments contributing to the development of innovation in the public sector and the mechanisms of improving the quality of management. Among the external drivers of innovation in the public sector much attention has been paid to the European cohesion policy, and the requirements related to the adoption of specific standards. The research methods include literature analysis, logic models illustrating the causal links and individual interviews with the representatives of the central administration.
PL
Dzięki innowacjom w sektorze publicznym możliwe jest zaspokajanie potrzeb zgłaszanych przez społeczeństwo oraz realizacja celów społeczno-gospodarczych. Ich celem jest również dostarczanie usług i dóbr publicznych coraz wyższej jakości i w coraz bardziej efektywny sposób, dzięki czemu poprawia się dostęp do informacji, szybkość dostarczania usług dla przedsiębiorstw i mieszkańców oraz konkurencyjność firm. Celem artykułu jest identyfikacja kluczowych determinant innowacji w sektorze publicznym na przykładzie Polski. Dokonano analizy najważniejszych instrumentów przyczyniających się do wzrostu innowacyjności w sektorze publicznym i mechanizmów, dzięki którym poprawia się jakość zarządzania w administracji publicznej. Wśród zewnętrznych czynników wpływających na innowacje w sektorze publicznym dużo miejsca poświęcono polityce Unii Europejskiej oraz wymogom związanym z dostosowaniem do określonych standardów. W badaniu wykorzystano analizę literatury, modele logiczne obrazujące związki przyczynowo-skutkowe oraz wywiady indywidualne z przedstawicielami administracji centralnej.
W zakresie nauki i badań naukowych Unia Europejska respektuje odpowiedzialność państw członkowskich za system nauki, jej organizację, a także jej różnorodność profilową i tematyczn ą. Unijna wspólna polityka w tej dziedzinie ma przede wszystkim na celu rozwój i wspieranie nauki, wymianę studentów i badaczy, współpracę pomiędzy instytucjami naukowymi, wymianę informacji i doświadczeń, rozwój instrumentów badawczych oraz rozwój kształcenia naukowego. Wyzwania związane z globalizacją, kryzysem finansowym i politycznym Unii Europejskiej, polityką spójności oraz zmianą hierarchii celów w ramach poszczególnych funkcji nauki spowodowały konieczność przeprowadzenia szeregu zmian w systemie badawczym zarówno na poziomie UE, jak i państw członkowskich. Na uwagę zasługuje próba przyspieszenia wdrożenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej podjęta przez Komisję Europejską w połowie 2012 r. Jej priorytety zdefiniowano w sposób następujący: zwiększenie skuteczności krajowych systemów badawczych; optymalizacja współpracy i konkurencji transnarodowej; otwarcie rynku pracy dla naukowców; propagowanie równości płci i uwzględniania tego aspektu w dziedzinie badań naukowych; optymalizacja przepływu wiedzy naukowej. Najważniejszym sposobem na przezwyciężenie problemów z konkurencyjnością gospodarki UE jest doprowadzenie do syntezy europejskiej polityki naukowej ze strategicznymi celami rozwojowymi UE na poziomie supranarodowym, a nie jak dotychczas międzyrządowym. Do tego potrzebna będzie zmiana filozofii funkcjonowania w tym zakresie całej Unii Europejskiej i uczynienie z polityki naukowej/ badawczej kompetencji wyłącznej UE.
Celem artykułu jest empiryczna weryfikacja występowania zjawiska efektu wypychania inwestycji prywatnych przez publiczne w odniesieniu do działalności badawczo-rozwojowej. Realizacja przyjętego celu wymagała zastosowania metody krytycznej analizy literatury poświęconej wybranej problematyce, którą wzbogacono o analizę empiryczną struktury finansowania działalności B+R w skali makro dla 31 gospodarek należących do OECD. W ramach analizy wyróżniono 3 grupy krajów, w zależności od rodzaju stosowanych narzędzi wsparcia: wyłącznie finansowanie bezpośrednie, głównie finansowanie bezpośrednie i głównie finansowanie pośrednie. Przeprowadzona analiza pozwoliła na pozytywne zweryfikowanie hipotezy mówiącej, że efekt wypychania w sektorze B+R w krajach OECD przyczynia się do zmiany struktury finansowania tej działalności oraz przyjmuje silniejszą formę w przypadku bezpośrednich form finansowania działalności B+R sektora prywatnego przez państwo.
Celem artykułu jest identyfikacja najważniejszych tendencji występujących we współczesnej polityce innowacyjnej, zarówno w ujęciu koncepcyjnym, jak i od strony praktycznej jej implementacji. W artykule przedstawiono teoretyczne podejście do polityki innowacyjnej, które uzupełnia szczegółowa analiza porównawcza celów i narzędzi tej polityki w państwach wiodących pod względem innowacyjności w gospodarce światowej. Są to: Finlandia, Stany Zjednoczone oraz Korea Południowa. Wyniki analizy wykazały, iż w państwach tych stosuje się postulowane w teorii, holistyczne podejście do kształtowania polityki innowacyjnej, które polega na dopasowaniu całego instrumentarium polityki do najważniejszych problemów i wzywań funkcjonowania narodowego systemu innowacji. Instrumentem polityki innowacyjnej, który nabiera na znaczeniu w drugiej dekadzie XXI wieku, zarówno w Korei Południowej, jak i w Stanach Zjednoczonych, a także do pewnego stopnia w Finlandii, są ulgi podatkowe związane z prowadzeniem działalności badawczo-rozwojowej
Artykuł ma na celu przedstawienie wniosków i rekomendacji dla kierunków stosowania instrumentów polityki innowacyjnej Polski wspierających współpracę sfery nauki i przedsiębiorstw. Autorzy opisują teoretyczne znaczenie współpracy nauki i biznesu dla procesu innowacyjnego i transferu technologii, a także jej pośredni wpływ na rozwój gospodarczy i konkurencyjność gospodarki narodowej. W opracowaniu wskazuje się również trudności występujące w ramach opisanej współpracy, które wynikają z jej specyficznego charakteru. Autorzy prezentują założenia i instrumenty polityki innowacyjnej Polski wspierające naukę i biznes oraz identyfikują najważniejsze problemy przy stosowaniu instrumentów polityki innowacyjnej Polski wspierających współpracę. Na podstawie wniosków płynących z dokonanej analizy formułują postulaty, których realizacja może służyć poprawie jakości współpracy sfery nauki i przedsiębiorstw.
EN
The aim of the article is to review the conclusions and recommendations regarding the directions of implementation of Poland's innovation policy to support co-operation between scientific institutions and enterprises. The authors discuss the theoretical significance of co-operation between science and business for the innovation process and transfer of technology, as well as its indirect impact on economic growth and competitiveness of the national economy. The article also describes the foundations and instruments of Poland's innovation policy in support of co-operation between scientific institutions and enterprises, and details the difficulties inherent in such co-operation. Following up on the conclusions resulting from the material discussed, the authors recommend activities aimed at improving the cooperation between science and business.
W artykule poruszono problematykę pomiaru stopnia innowacyjności gospodarki. W pierwszej i drugiej części zarysowano okoliczności i przesłanki zastosowania pewnych koncepcji do dokonania takiego pomiaru oraz przedstawiono podstawowe wskaźniki oparte na pomiarze działalności B+R i jej efektach oraz bezpośrednie wskaźniki innowacji. W trzeciej części naszkicowano perspektywę oceny tych wskaźników i jej kryteria, w czwartej i piątej zaś miary te poddano analizie z punktu widzenia ich adekwatności do porównania stopnia innowacyjności gospodarek. Szczególnie skoncentrowano się na ograniczonej przydatności wskaźników pośrednich do oceny innowacyjności krajów rozwijających się.
EN
The article deals with the issues related to measuring the innovativeness of an economy. Parts one and two outline the contexts and premises behind the application of certain approaches to such measurement and present crucial indicators based on the measurement of R&D activity and its effects as well as direct indicators of innovation. Part three sketches the perspective and criteria for the evaluation of these coefficients; parts four and five analyse these measures from pointing terms of their applicability to comparisons of innovativeness of economies. The discussion thereafter focuses on the limited usefulness of indirect indicators to the estimation of innovativeness of developing countries.
The effectiveness and efficiency of the entrepreneurial discovery process is a complex issue and requires close cooperation, participation and involvement of all interested parties. The essence of the process is to establish and strengthen contacts between various groups of stakeholders in innovation ecosystem for the better management of intelligent development, generating and implementing innovation and increasing value added. The article presents part of the research results on entrepreneurial discovery process conducted by a team of Central Mining Institute commissioned by the Silesian Voivodeship, which included the practical implication of the prepared model of the entrepreneurial discovery process that facilitates the acquisition and interpretation of data on expectations and conditions for the region's innovative development.
Współcześnie wśród czynników rozwoju istotne miejsce przypisuje się innowacjom. Nowe rozwiązania dotyczą wiedzy, technologii oraz systemów organizacyjnych. Rozwój technologiczny jest związany z wydatkami na badania i rozwój oraz podniesieniem jakości siły roboczej. Innowacja jest rozumiana szeroko jako proces informacyjny wykorzystujący współczesną wiedzę. Z biegiem lat definicja innowacji uległa rozbudowie łącząc w sobie proces powstawania idei produktu lub procesu aż po jego wdrożenie. Innowacje mogą powstawać w drodze ewolucyjnej jako skutek stopniowych zmian. Mogą też wynikać z podjętej działalności naukowo-badawczej lub być odpowiedzią na zapotrzebowanie rynku. Innowacje wspierane są przez państwo, działania te podporządkowane są strategii rozwoju gospodarczego oraz poprawie konkurencyjności. Polityka proinnowacyjna dąży do budowania infrastruktury pobudzającej rozwój myśli technologicznej oraz praktycznego wykorzystania nowych rozwiązań. Polityka ta prowadzona jest zarówno na szczeblu centralnym jak i regionalnym. Innowacje są również przedmiotem zainteresowania Unii Europejskiej. Polityka proinnowacyjna jest zgodna z założeniami gospodarki opartej na wiedzy.
EN
Nowadays innovations are one of the most significant development factors. New solutions concern knowledge, technology and organisational systems. Technological advancement is linked to spending on research and development as well as enhancing the quality of workforce. Innovation is widely understood as an information process based on and using contemporary knowledge. With the time passing the definition of innovation has been extended comprising a process of developing a product concept until the product launch. Innovations may emerge in an evolutionary way as a result of gradual changes. They might also result from the conducted scientific and research activity, or might be a reaction to market demand. Innovations are state-supported and comply with the strategy of economic development and enhancement in competitiveness. Pro-innovation policy is aimed at developing infrastructure triggering technological progress and making practical use of new solutions. Such a policy is conducted both on central and regional level. Innovations are also a focal point of the European Union’s consideration. Pro-innovation policy conforms to the guidelines of knowledge-based economy.
Przedmiotem analizy są stosowane obecnie w Polsce instrumenty wsparcia innowacyjności. Celem artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie: Czy i w jakim stopniu poszczególne instrumenty ułatwiają przedsiębiorstwom /przedsiębiorcom podejmowanie i prowadzenie działalności innowacyjnej? Przeanalizowane są kolejno narzędzia adresowane do firm bezpośrednio i pośrednio. Wyniki analizy nie pozwalają, niestety, na udzielenie pozytywnej odpowiedzi na tytułowe pytanie. Na zakończenie podjęta jest próba ustalenia przyczyn takiego stanu rzeczy.
EN
The main aim of this paper is an attempt to answer the question whether the existing public policy instruments in Poland are useful (helpful) for enterprises/entrepreneurs who intend to start or develop their innovation activities. The tools addressed directly and indirectly to firms are here deeply analyzed. Unfortunately, the results of this analysis do not allow us to give a positive answer to this question.
The article presents main assumptions of the innovation policy in the EU, based on two vital European programmes – the Lisbon Strategy and the strategy Europe 2020. The article consists of three parts. The first one includes the definition of the industrial policy, the second focuses on the main assumptions of the EU’s innovation policy, the third part concentrates on the role of the service sector in the contemporary economy of the EU as well as suggested solutions aiming at enhancing innovations coming from this sector.
PL
Artykuł skupia się na przedstawieniu głównych założeń polityki innowacyjnej Unii Europejskiej, wynikających z dwóch ważnych programów Unii – strategii lizbońskiej i strategii Europa 2020. Składa się z trzech części, wprowadzenia i zakończenia. Pierwsza część zawiera definicję polityki przemysłowej, druga prezentuje podstawowe założenia polityki innowacyjnej Unii, a trzecia skupia się na roli sektora usług we współczesnej gospodarce unijnej i proponowanych rozwiązaniach mających wzmocnić innowacje pochodzące z tego sektora.
Treścią artykułu jest przedstawienie genezy i ewolucji polityki innowacyjnej Unii Europejskiej. Omówiono kwestie rozwoju tego obszaru unijnego, Strategię Lizbońską, politykę Unii po 2005 r. oraz planowane wsparcie wiedzy i innowacyjności w świetle nowej perspektywy finansowej 2014 – 2020. Analiza początków i rozwoju aktywności Unii w tej tematyce umożliwia zrozumienie jej obecnego kształtu, podejmowanych wysiłków na rzecz wzmocnienia jej roli. Zdaniem autorki zaszły spore zmiany w zakresie udostępnianych środków finansowych w ramach unijnego budżetu, jak i proponowanych instrumentów wsparcia. Przeznaczenie znacznie większych funduszy w obecnym budżecie 2014 – 2020 w porównaniu do alokacji z poprzedniego okresu w celu finansowania działalności naukowo – badawczej i innowacji oznacza, iż rozwijanie obszaru innowacyjności jest jednym z priorytetów Unii Europejskiej, a jej znaczenie będzie wzrastać w najbliższych latach.
EN
The content of the article is an origin and development of the innovative policy in the European Union. Development issues of this EU area, a Lisbon strategy, European Union politics after 2005 and planned support for knowledge and innovation within new financial framework 2014 – 2020 were presented. Analysis of beginnings and activity development in this field enables to understand its current shape and efforts made to strengthen the role of this area. According to the author of the article considerable changes have happened within current frames of EU budget 2014 – 2020 concerning available funds, as well as offered support instruments. Allocating much larger funds in the budget 2014 – 2020, in comparison with allocation from previous period, in order to finance R+D activity and innovation means that developing innovation area is one of the most priorities in the EU and its meaning will be growing in the nearest years.
W artykule dokonano analizy „systemowego” wymiaru istniejących instytucjonalno‑prawno‑organizacyjnych osobliwości polityki innowacyjnej na Ukrainie, w oparciu o podejście SI (SI – System Innowacji), które jest uważane za jedną z głównych wytycznych dla kształtowania polityki innowacyjnej, w tym w szczególności również na Ukrainie. Stwierdzono, że państwowe dokumenty strategiczne w niewystarczający sposób odzwierciedlają systemowy charakter NSI (NSI – Narodowy System Innowacji), ani też nie sytuują powiązań ani przedsiębiorstw w centrum narodowego systemu innowacji. Określono obszary, w których polityka innowacyjna nie może być w pełni realizowana ze względu na obecny sposób organizacji działań i uprawnienia centralnych organów wykonawczych w tej dziedzinie, a w szczególności na ich wpływ na biznes, tworzenie infrastruktury i rozwój powiązań. Przedmiotem analizy są doświadczenia krajów europejskich w zakresie wdrażania polityki innowacyjnej, w szczególności w zakresie tworzenia i funkcjonowania modeli krajowych agencji innowacji, a także spektrum ich funkcji. W oparciu o doświadczenia europejskie proponuje się utworzenie Państwowej Agencji ds. Innowacji i Rozwoju na Ukrainie, która będzie integrować funkcje finansowania projektów regionalnych, udzielać porad i realizować podstawowe funkcje instytucji wspomagającej innowacje.
EN
The article investigates the “systemic” dimension of the existing institutional‑legal and organizational peculiarities of the innovation policy in Ukraine, based on the IS approach, which is seen as one of the main guidelines for the innovation policy formation, and, in particular, underlies the Ukrainian framework as well. The authors found that state strategic documents do not sufficiently reflect the systemic character of the NIS, nor do they place linkages or firms at the core of the national innovation system. Areas are determined where the innovation policy cannot be realized completely because of the current organization of activities and powers of the central executive authorities in this field, specifically: the impact on business, the formation of infrastructure, and the development of linkages. European countries’ experience in the field of innovation policy implementation is explored, particularly, the creation and operating of the models of the national innovation agencies as well as the spectrum of their functions. Based on the European experience, it is proposed that a State Agency for Innovation and Development in Ukraine be created that will integrate the functions of regional project funding, provide advice, and realize the basic functions of the innovation intermediary.
W warunkach postępującej globalizacji, światowej konkurencji, szybko zachodzących zmian, rozwój innowacji oraz ich komercjalizacja są tym, w czym Unia Europejska upatruje skutecznego rozwiązania dla budowy długoterminowej, globalnej przewagi konkurencyjnej. Polityka innowacyjności stanowi łącznik pomiędzy polityką dotyczącą badań i rozwoju technologicznego a polityką przemysłową oraz umożliwia stworzenie warunków sprzyjających wprowadzaniu pomysłów na rynek. Jest ona również ściśle powiązana z innymi politykami UE, np. dotyczącymi zatrudnienia, konkurencyjności, środowiska, przemysłu i energii. W artykule przedstawiono ewolucję, uwarunkowania oraz cele polityki innowacyjnej Unii Europejskiej. Opisano również założenia głównych strategii, tj. Lizbońskiej oraz Europa 2020. Ponadto wskazano możliwości oceny podjętych działań w zakresie ww. polityki.
EN
In the context of increasing globalization, global competition and rapid change the EU sees innovation and its commercialization as an effective way to build long-term global competitive advantage. Innovation policy is a link between research and technological development policy and industrial policy and makes it possible to create conditions conducive to bringing ideas to the market. It is also closely linked to other EU policies regarding e.g. employment, competitiveness, environment, industry and energy. This paper presents the evolution, conditions and objectives of the innovation policy of the European, and describes the main assumptions of the Lisbon and Europe 2020 strategies. Additionally it indicates possible ways of assessing the measures undertaken within the above-mentioned policies and of determining the tools necessary to implement the strategies.
Głoszona ostatnio, zwłaszcza po kryzysie lat 2008–2009, krytyka wykorzystywanych metod koordynacji polityki innowacyjnej (nowego zarządzania publicznego oraz governance) nie znalazła dotychczas odzwierciedlenia w zmianie zapisów dokumentów Unii Europejskiej warunkujących jej realizację. W unijnych opracowaniach preferowany jest mechanizm multi-level governance. Tymczasem jedną z głównych przyczyn niepowodzeń przy wdrażaniu strategii lizbońskiej należy upatrywać w nieuwzględnieniu konieczności funkcjonowania kompetentnej, myślącej długofalowo administracji publicznej. Podejście kładące nacisk na uzależnienie sukcesu wdrażania polityk publicznych od istnienia sprawnej administracji, nawiązujące do dorobku Maxa Webera, jest nazywane neoweberyzmem (neo-Weberian state). Celem niniejszego artykułu jest opisanie neoweberyzmu na tle innych podejść do zarządzania publicznego oraz wskazanie, jakie cechy posiada mechanizm koordynacji działań zbiorowych wykorzystywany przy projektowaniu założeń polityki innowacyjnej. Jako umożliwiający tę ostatnią przedstawiono proces wyodrębniania inteligentnych specjalizacji regionalnych na przykładzie województwa małopolskiego. Następnie zestawiono go z idealnotypicznymi cechami czterech modeli administracji: administracji weberowskiej, NZP, współzarządzania oraz modelu neoweberowskiego. Przeprowadzona analiza wskazuje, że proces ten posiada cechy współzarządzania oraz neoweberyzmu. Można oczekiwać, że podejście neoweberowskie będzie rozpatrywane jako alternatywny mechanizm koordynacji w kontekście planowania polityki innowacyjnej w najbliższych latach.
EN
Critical opinions on the methods of innovation policy coordination (New Public Management and governance), which abound recently, especially after the 2008–2009 crisis, are not yet ref lected in adequate changes in EU documents determining the implementation of this policy. In EU studies, multi-level governance is the preferred mechanism of coordination. Meanwhile, one of the main reasons of the failure to implement the Lisbon Strategy is rejecting the need for competently functioning public administration capable of long-term thinking. The approach emphasizing that successful implementation of public policies depends on the existence of efficient administration, derived from M. Weber’s oeuvre, called the neo-Weberian state. The purpose of this paper is to describe the neo-Weberian state approach compared to other approaches to public management, and to indicate which features of a mechanism for coordinating collective action are used in the design of innovation policy. In order to achieve the goal, the author discusses the process of establishing regional smart specializations in the Małopolskie voivodeship. Next, he matches it with four models of administration: Weber’s administration, New Public Management, governance, and neo-Weberian state model. The analysis shows that this process has some characteristics of both the governance model and the neo-Weberian state. One can expect that the neo-Webarian state approach will be considered as an alternative mechanism of coordination in the context of innovation policy planning in the coming years.
Artykuł prezentuje koncepcję aktywnej polityki innowacyjnej „przedsiębiorczego państwa” w ujęciu M. Mazzucato. Jego interwencje mają wykraczać poza uzasadnienie wynikające z porażek rynkowych innowacji, sformułowane przez K. Arrowa. Przykład amerykańskiej agencji DARPA, na której wzoruje się Mazzucato, uzasadnia jednak inną formę aktywnej interwencji państwa, jaką jest zdecentralizowane „zarządzanie siecią”. Przegląd problemów koncepcji „przedsiębiorczego państwa” wskazuje na problematyczność wynikających z niej rekomendacji, zwł. w postaci „ogniwa ryzyko-nagroda”.
EN
The paper discusses M. Mazzucato’s conception of “entrepreneurial state” as an active innovation policy. It is supposed to transgress the justification of state intervention based on innovation market failures (K. Arrow). Her benchmark case study of DARPA substantiates a different form of active state innovation policy, i.e. “embedded network governance”. The overview of problems of “the entrepreneurial state” undermines the entailed recommendations, esp. based on “risk-reward nexus”.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.