In this article we will present the mistakes made both by ordering and executing side in understanding and defining the evaluation criterion of utility. We will discuss the problems with final use of this criterion in the Polish evaluation reports of EU Operational Programmes. The analysis will eventually show how important it is to understand ex post evaluation as measuring the adequacy of the program effects in targeting the needs of final users.
PL
W niniejszym artykule zaprezentowane zostaną błędy w rozumieniu i definiowaniu kryterium ewaluacyjnego „użyteczność” w polskich raportach ewaluacyjnych, zarówno poprzez zamawiających badania, jak i je realizujących. Omówione zostaną problemy związane z badaniem i ostatecznym wykorzystaniem tego kryterium w ocenie końcowej. To wszystko ma uświadomić istotną rolę oceny ex post w świetle adekwatności efektów programów względem adresowanych potrzeb.
Edukacja zróżnicowana ze względu na płeć budzi wiele kontrowersji wśród polityków, rodziców, nauczycieli, a także badaczy edukacyjnych. Niestety dyskusja na temat jej ewentualnych przewag nad szkolnictwem koedukacyjnym, w obliczu niepewnych dowodów naukowych, została zdominowana ideologicznie i do dziś taką pozostaje. W artykule zidentyfikowano problemy definicyjne, które utrudniają prowadzenie dyskusji nad efektywnością edukacji zróżnicowanej ze względu na płeć. W neutralny sposób, oczyszczone z nieścisłości i pozamerytorycznych treści, zostały przedstawione argumenty wysuwane zarówno przez zwolenników, jak i przeciwników tego, uważanego za kontrowersyjny, sposobu organizacji nauczania.
EN
Single-sex education provokes many controversies among policy makers, parents, teachers, as well as education researchers. Unfortunately, the discussion about its potential advantages over coeducational schooling, in light of uncertain empirical evidence, has been ideologically dominated and remains this way to date. This article identifies definitional problems, which hinder effective discussions on the issue of single-sex education. Arguments proposed by advocates and opponents of this form of education are outlined in a neutral way, focusing on their merits rather than on their ideological grounds.
Znacząca rola Unii Europejskiej w rozpowszechnianiu ewaluacji w Europie jest ogólnie uznana (Stern, 2009). Chociaż ewaluacja ma długoletnią tradycję w Unii, a zwłaszcza w Komisji Europejskiej, w ostatnich latach można zaobserwować proces jej ekspansji, dywersyfikacji i instytucjonalizacji. Celem artykułu jest zbadanie nowych rozwiązań w dziedzinie polityki ewaluacyjnej w Unii Europejskiej, którą można scharakteryzować między innymi, wzmocnieniem powiązań między oceną wpływu ex ante i ex post, zamykając tym samym cykl polityki, w którym wnioski z ewaluacji ex post przekładają się na ocenę nowych przedsięwzięć publicznych. Stąd też, w artykule poruszony został problem wykorzystania wyników ewaluacji. Zakres ewaluacji również został rozszerzony i obejmuje nie tylko instrumenty związane z wydatkowaniem środków finansowych, ale także instrumenty regulacyjne. Ponadto, ewaluacji podlegają nie tylko pojedyncze programy czy projekty, ale polityki i grupy powiązanych ze sobą działań. W tym celu dokonano przeglądu literatury i dokumentów w dziedzinie teorii i praktyki ewaluacyjnej, w tym analizy przepisów prawnych regulujących praktykę ewaluacyjną w Unii Europejskiej.
EN
The significant role of the European Union in diffusion of evaluation in Europe is widely acknowledged (Stern, 2009). Although evaluation has a long-standing tradition in the EU, and in particular within the European Commission, in recent years one can observe the process of its expansion, diversification and institutionalisation. The aim of the paper is to explore the new developments in evaluation policy in the EU, which can be characterised, among others, by strengthening the links between ex ante and ex post impact evaluations and thus closing the policy cycle, where ex post evaluation feeds into ex ante assessment of new public actions. Hence, the problem of utilisation of evaluation findings is discussed. The scope of evaluation performed at the EU level has also been extended from expenditure to regulatory instruments. Moreover, there has been a shift from evaluating merely projects and programmes to evaluating policies and aggregated activities. To this end, a literature and documentary review on evaluation theory and practice have been conducted, as well as the analysis of the normative provisions that are applied to guide the practice of evaluation in the EU.
Recenzja raportu: Mona Mourshed, Chinezi Chijioke i Michael Barber, Jak najlepiej doskonalone systemy szkolne na świecie stają się jeszcze lepsze. Warszawa 2012, Centrum Edukacji Obywatelskiej (wydanie oryginalne: How the world’s most improved school systems keep getting better. McKinsey & Company, 2010).
EN
We discuss the inter-country comparison of education systems and its implications for public policy. The challenges for comparative studies in this field are shown with reference to the influential report ‘How the world’s most improved school systems keep getting better’. We claim that inter-country comparisons of education systems should comply with the methodological requirements defined by comparative politics, otherwise the conclusions may be false and may lead to inappropriate policy recommendations.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.