In the judgement, the European Court of Human Rights found the Russian Federation had violated Article 8 of the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms by failing to take any appropriate protective measures to minimise or eliminate the effects of serious, long-standing excessive industrial air pollution and thus to protect the complaints from the associated risk to their health. The majority of the judges considered that this regulation implies positive obligations for the state, which were not fulfilled in this case. The European Court of Human Rights interpreted Article 8, guaranteeing the right to respect for private and family life, in the context of excessive industrial pollution that poses risks to the complaints’ health. This ruling is commendable and may have far-reaching consequences with reference to both ongoing and future cases related to the environment or the climate. It is an important contribution by the European Court of Human Rights to the jurisprudence on Article 8.
Whistleblower protection is mainly a subject of interest for labour law. However, the jurisprudence of the European Court of Human Rights indicates the relations between whistleblower protection and freedom of speech protection. A person who discloses information about certain irregularities exercises the right to impart information, which is protected by the Polish Constitution as well as by the European Convention of Human Rights. Whistleblowing allows public institutions to be subjected to scrutiny and increases transparency in public life. Hence, a democratic society should protect a person who discloses irregularities from any sanctions that may be imposed. The aim of this paper is to establish under which circumstances a person disclosing information should enjoy protection as a whistleblower, to analyse the relations between whistleblower protection and the freedom of speech, and to consider whether the state has a positive obligation to introduce whistleblower protection.
PL
Ochrona sygnalistów jest przede wszystkim przedmiotem zainteresowania prawa pracy, jednakże w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka wskazuje się na związki ochrony sygnalistów z ochroną wolności wypowiedzi. Ujawnienie nieprawidłowości przez sygnalistę jest bowiem realizacją prawa do rozpowszechniania informacji, chronionego przez Konstytucję RP oraz Konwencję o ochronie podstawowych praw i wolności. Sygnalizacja pozwala na kontrolę funkcjonowania instytucji publicznych oraz realizację postulatu transparentności życia publicznego, dlatego w demokratycznym społeczeństwie jest szczególnie istotne, by zapewnić sygnalistom ochronę przed różnego rodzaju sankcjami, które mogą być na nich nałożone w następstwie ujawnienia informacji o nieprawidłowościach. Celem niniejszego artykułu jest ustalenie, w jakich warunkach osobie ujawniającej nieprawidłowości przysługuje status sygnalisty, dokonanie analizy związków ochrony sygnalistów z wolnością wypowiedzi, a także próba rozważenia, czy na państwie ciążą obowiązki objęcia sygnalistów ochroną.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.