Il paesaggio è un elemento della superficie terrestre. L’articolo si propone di rispondere alla domanda se e in quale misura il legislatore riesca a tutelarlo nel processo di riassetto, e se la tutela offerta riguardi solo il profilo naturale del terreno oppure anche la possibilità di sottoporlo a rimodellamenti migliorativi. Nella parte conclusiva, l’autore afferma, tra l’altro, che il paesaggio influisce sui valori utilitaristici e aspetti naturalistici della superficie terrestre. Il legislatore non vieta trasformazioni del paesaggio, se esse sono in linea con la destinazione d’uso e se i principi di corretta gestione vengono garantiti. Non è intenzione del legislatore preservare il paesaggio in modo incondizionato. Contano anche i suoi valori utilitaristici. Pertanto, il legislatore consente trasformazioni territoriali, se esse sono vantaggiose, aumentano i valori utilitaristici del terreno e non hanno un impatto negativo sul terreno limitrofo e sull’ambiente.
EN
Landscape is an element of the earth’s surface. The aim of the considerations is to answer the question if and to what extent the legislator subjects landscape to protection in the process of land development, whether this protection covers only the natural shape of the terrain or whether it also includes the possibility of its improvement. In conclusion, the author states, among other things, that the formation of the land affects the usable and natural values of the earth’s surface. However, changes to the shape of the terrain made appropriately to its intended use are not forbidden, provided that the principles of sound land management are observed. It is not the legislator’s intention to preserve the natural landform unconditionally. What matters is also its foreseen utility and values. Therefore, transformation of landforms may be permitted on condition that it is beneficial, increases the utility of the land and does not adversely affect any of the adjacent land or the environment.
PL
Ukształtowanie terenu jest elementem powierzchni ziemi. Celem rozważań jest odpowiedź na pytanie, czy i w jakim zakresie ustawodawca poddaje ochronie ukształtowanie terenu w procesie jego zagospodarowania, czy ochrona obejmuje tylko naturalne ukształtowanie terenu, czy także możliwość jego ulepszenia. W konkluzji artykułu stwierdzono, że ukształtowanie terenu wpływa na walory użytkowe i przyrodnicze powierzchni ziemi. Ustawodawca nie zabrania zmian ukształtowania terenu odpowiednich do jego przeznaczenia, z zachowaniem zasad prawidłowej gospodarki. Zamiarem ustawodawcy nie jest bezwarunkowe zachowanie naturalnego ukształtowania terenu. Liczą się także jego walory użytkowe. Dlatego ustawodawca zezwala na przekształcenie form terenowych, jeśli jest to korzystne i podnosi walory użytkowe terenu oraz nie wpływa negatywnie na grunty sąsiednie i środowisko.
Degradation of the land in various forms is one of the basic and persistent global problems. Irrational agricultural activity, deforestation, increasing industrialization and progressive urbanization lead to the loss of important functions of this natural resource. This is a serious problem throughout the European Union, as evidenced by statistical data disclosed in reports of the European Commission. Due to the failure to develop regulations at the EU level ordering the issues of protection of land surface and the fragmentary nature of binding regulations, each of the Member States, including Poland, selected legal means to achieve the assumed objectives related to both the obligation to protect the function of this resource, quality monitoring, registration pollution, or restoring utility and natural values. The aim of the conducted research was to analyze legal regulations establishing administrative law forms of rationing for the use of earth’s surface and their assessment in terms of implementing the principles of sustainable management of this resource. It should be stated that the gradually introduced instruments of land use regulation are not completely used to implement the principle of sustainable land management, although de lege ferenda would have to make an application for ensuring stable, comprehensive and coherent solutions.
PL
Degradacja powierzchni ziemi w różnych formach to jeden z podstawowych i utrzymujących się problemów globalnych. Nieracjonalna działalność rolnicza, deforestacja, coraz większe uprzemysłowienie oraz postępująca urbanizacja prowadzą do utraty ważnych funkcji tego zasobu naturalnego. Jest to poważny problem na terenie całej Unii Europejskiej, o czym świadczą dane statystyczne ujawnione w przywołanych sprawozdaniach i raportach Komisji Europejskiej. Z uwagi na fiasko opracowania regulacji na poziomie UE, porządkującej problematykę ochrony powierzchni ziemi, oraz fragmentaryczność wiążących przepisów każde z państw członkowskich, w tym Polska, dokonało doboru środków prawnych do realizacji zakładanych celów, związanych zarówno z obowiązkiem ochrony funkcji tego zasobu, monitoringu jakości, rejestracji zanieczyszczeń, jak i przywracania wartości użytkowej i przyrodniczej. Celem prowadzonych badań była analiza regulacji prawnych ustanawiających administracyjne formy reglamentacji korzystania z powierzchni ziemi oraz ich ocena dokonana pod kątem implementacji zasad zrównoważonego gospodarowania tym zasobem. Reasumując, należy stwierdzić, że wprowadzane stopniowo instrumenty reglamentacji korzystania z powierzchni ziemi nie do końca służą wdrożeniu zasady zrównoważonego gospodarowania powierzchnią ziemi, chociaż de lege ferenda należałoby wnioskować o zapewnienie stabilności, kompleksowości i spójności wprowadzanych rozwiązań.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.