Artykuł dotyczy listu Stefana Kardynała Wyszyńskiego do Czechów i Słowaków, przesłanego z okazji obchodów tysiąclecia chrześcijaństwa w Polsce w 1965 r. Jest to krótki list napisany w otwartej atmosferze zakończenia Soboru Watykańskiego II. Chociaż list ten nie był tak niezwykły, jak przesłanie skierowane do narodu niemieckiego, to w kontekście sytuacji braku wolności w Polsce i Czechosłowacji był wyrazem przyłączenia się, zachęcenia i afirmacji Czechów i Słowaków, że należą do wspólnej rodziny chrześcijańskich narodów Europy Środkowej, że ich kultura wyrasta ze wspólnych chrześcijańskich tradycji. Był zachętą w czasie prześladowań i ucisku dla ówczesnego Kościoła czeskiego. Świadomość tej tożsamości narodów może być szczytem i przypomnieniem korzeni całej Unii Europejskiej również dzisiaj.
EN
The aim of the article is the letter of Stephan Cardinal Wyszyński addressed to the Czechs and the Slovaks people and sent on the occasion of the celebration of a thousand years of Christianity in Poland in 1965. This letter is matter of interest, a short one, written in the open atmosphere at the end of the II Vatican Council. Although this letter was not so extraordinary as the message sent to the German nation, it was in the context of the situation of non-freedom in Poland and Czechoslovakia; it was an expression of joining, encouraging and affirming of the belonging of the Czechs and Slovaks to the common family of Christian nations of Central Europe, those culture grows from common Christian traditions. For the Czech Church, it was an incitement at the time of persecution and oppression. Awareness of this analogous identity of our nations can be an apex and a reminder of the roots of the whole of the European Union even today.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.