Good implementation of an ERP (Enterprise Resource Planning) system differs from unsuccessful one before everything the ability of both foreseeing and reducing the amount and the size of numerous traps which appear at every stage of the life cycle project implementation. In this article, based on the results of questionnaire sent to 50 companies with different employment size, events affecting the failures of the ERP system implementation were identified and on their base a level of risk as well as additional costs related to preventive actions (reducing the probability or effects of the problem occurrence) were investigated. To evaluate the risk values of chosen ERP system implementation tasks, a spot risk assessment method was used.
W artykule poruszono zagadnienia zarządzania kryzysowego na poziomie gminy, co jest istotne wobec rosnącego znaczenia problematyki szybkiej reakcji jednostek administracji terytorialnej na zaistnienie sytuacji kryzysowej oraz prawidłowej oceny możliwości jej wystąpienia. Celem artykułu jest identyfikacja metod analizy i oceny ryzyka stosowanych oraz możliwych do zastosowania w ramach zarządzania kryzysowego na poziomie gminy. Przedstawione zostały potrzeby jednostek administracji terytorialnej w zakresie dokonywania oceny ryzyka. Zaprezentowano wyniki przeglądu stosowanych i możliwych do zastosowania metod pod kątem ich praktycznej użyteczności. Zostały również przedstawione najlepsze praktyki analizy i oceny ryzyka na świecie.
EN
This article examines crisis management on the municipal level. The rapid reaction of territorial administration units to crisis and the correct assessment of the possibility of it occurring is more and more important. The goal of the article is to identify the risk analysis and assessment methods which are or could be used for crisis management purposes on the municipal level. The risk assessment needs of territorial administration units are defined and the survey results of practical utility of risk analysis and assessment methods is presented. The best risk analysis and assessment practices in the world are also discussed.
This article presents the risks associated with all business ventures, especially start-ups. The notion of a start-up has been defined and its specific features have been characterized. The most important methods of risk estimation in undertaking such projects have been mentioned. The article focuses on four risk estimation methods, namely: NPV, IRR, DTA and DEA. It also uses information from representatives of the start-up environment. The key to the choice of methods was the usability and ease of use of these models with respect to the reliability of their results. The essence of the use of risk assessment methods is the knowledge and ability to use or interpret the results of such attempts. In practice, initiators of start-up undertaking have no or limited knowledge in this respect. On the other hand, using the knowledge and support of specialists and experts generates additional costs associated with their work, which is especially felt at the beginning of business investment. Therefore, two relatively simple and easy-to-use methods, namely NPV and IRR, and more complex DTA and DEA methods have been discussed in this paper. They show more detailed possibilities for conducting such a project in the future. Each of these methods is suitable for risk assessment in relation to specific business activities including start-ups.
PL
W niniejszym artykule przedstawiono problematykę związaną z ryzykiem, które towarzyszy wszystkim przedsięwzięciom biznesowym, a zwłaszcza start-upowym. Przybliżono pojęcie start-upu oraz scharakteryzowano jego specyficzne cechy. Wymienione zostały najważniejsze metody szacowania ryzyka przy podejmowaniu tego rodzaju przedsięwzięć. W artykule uwagę skupiono na czterech metodach szacowania ryzyka: NPV, IRR, DTA oraz DEA. Ponadto wykorzystano informacje pochodzące od przedstawicieli środowiska start-upowego. Motywem decydującym o wyborze metod była użyteczność oraz łatwość zastosowania tych modeli w odniesieniu do wiarygodności ich wyników. Istotą zastosowania metod oceny ryzyka jest odpowiednia wiedza i umiejętność ich wykorzystania czy interpretacji wyników przez osoby taką próbę podejmujące. W praktyce osoby będące inicjatorami przedsięwzięć start-upowych nie mają takiej wiedzy bądź jest ona na niskim poziomie. Z kolei skorzystanie z wiedzy i wsparcia specjalistów i ekspertów generuje dodatkowe koszty związane z ich pracą, co na początku inwestycji biznesowej jest wyjątkowo odczuwalne. Dlatego w niniejszym opracowaniu zostały przybliżone dwie stosunkowo proste i łatwe do samodzielnego zastosowania metody, mianowicie NPV i IRR, oraz bardziej złożone metody DTA i DEA, ukazujące bardziej szczegółowe możliwości związane z prowadzeniem takiego przedsięwzięcia w przyszłości. Każda z tych metod nadaje się do oceny ryzyka w odniesieniu do specyficznych form działalności gospodarczej, w tym również start-upów.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.