CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest próba syntetycznego przedstawienia obszarów problemowych i zagadnień, które dotyczą pracy z rodziną biologiczną dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej, a także ukazanie tego zadania jako aktualnej i pilnej potrzeby społecznej. PROBLEM I METODY BADAWCZE: Pytanie problemowe sformułowano następująco: jakie zagadnienia uwzględniane są w pedagogicznym namyśle nad znaczeniem pracy z rodziną biologiczną dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej? W artykule podjęto próbę ukazania konieczności intensyfikacji i optymalizacji tego procesu. Zastosowano metodę analizy literatury oraz selekcji treści w celu uzyskania syntezy omawianych zagadnień. PROCES WYWODU: Realizacja założonego celu oraz odpowiedź na sformułowane pytanie problemoweujęta jest w procesie wywodu, na który składa się: wprowadzenie w zagadnienie poprzez analizę podstawowych założeń systemu pomocy dziecku i rodzinie, zaprezentowanie istoty kontaktu dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej z rodziną biologiczną dla procesu reintegracji rodziny. WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Refleksja nad podjętą problematyką wskazuje na wieloaspektowość przedstawionego obszaru. Wyniki przywoływanych danych wskazują, że system pieczy zastępczej nie zapewnia dzieciom w oczekiwanym stopniu zakładanego w ustawie stabilnego środowiska wychowawczego. Wbrew przyjętym założeniom, niezadowalający odsetek dzieci, które trafiły do pieczy zastępczej, ma możliwość trwałego wyjścia z systemu przed osiągnięciem pełnoletniości. WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Dostrzeżono pilną potrzebę przygotowania optymalnych modeli wsparcia rodzin, których dzieci przebywają w pieczy zastępczej. W obliczu nowych wyzwań edukacyjnych koniecznością wydaje się także podjęcie niezbędnych starań w kierunku rozwoju wiedzy, umiejętności i kompetencji nie tylko pracowników socjalnych, ale również studentów pedagogiki i kierunków nauczycielskich, którzy winni zostać przygotowani do podejmowania niezbędnych działań w pracy z rodziną biologiczną oraz dzieckiem umieszczonym w pieczy zastępczej.
Rodzina to podstawowe środowisko wychowawcze, w którym człowiek wzrasta, zdobywa wiedzę o sobie i otaczającym świecie. Rodzice powinni być zatem osobami, które dostrzegają i zaspokajają potrzeby swoich pociech oraz zapewniają im odpowiednie warunki do rozwoju. Czasami zdarzają się sytuacje, że rodzice z różnych powodów nie są w stanie prawidłowo wywiązywać się z pełnionej roli, więc dzieci nie mogą wychowywać się w środowisku domowym. Wtedy małoletni umieszczani są w rodzinnej lub instytucjonalnej pieczy zastępczej. Opuszczenie domu rodzinnego, różne wydarzenia z dzieciństwa, jak również separacja od rodziców mogą mieć ogromny wpływ na dzieci i młodzież. Adolescenci, wychowując się w rodzinie zastępczej, mają świadomość posiadania rodziców biologicznych, z którymi mogą mieć kontakt lub nie. Świadomość wychowywania się w dwóch rodzinach może nieść za sobą różne konsekwencje dla rozwoju. Celem niniejszego artykułu jest przyjrzenie się, z jakimi dylematami bądź trudnościami może borykać się młodzież przebywająca w rodzinie zastępczej, niezależnie czy kontakt z rodzicami biologicznymi jest zachowany, czy też nie.
Adoption guidance is a special form of family guidance whose aim is to support people involved in adoption. They include the biological family, the child and the candidates for adoptive parents. Each of them needs specific kind of aid. It is difficult to unequivocally classify adoption guidance in one of the standard counselling categories (i.e. as directive, liberal or dialogical guidance) since it displays traits of them all. Influencing the advice-seekers strongly, the counsellor is crucial to the process. S/he fosters the clients’ maturation, builds trust and creates possibilities to accompany them in the post-adoption follow-up even for a period of several years.
PL
Poradnictwo adopcyjne to szczególna forma poradnictwa rodzinnego, stawiająca sobie za cel udzielanie wsparcia podmiotom uczestniczącym w procesie przysposobienia dziecka. Należą do nich: rodzina biologiczna, dziecko oraz kandydaci na rodziców adopcyjnych. Każdy z wymienionych podmiotów potrzebuje specyficznej pomocy. Poradnictwo adopcyjne trudno jednoznacznie przypisać do jednego z klasycznych rodzajów: dyrektywnego, liberalnego czy dialogowego. Posiada bowiem cechy każdego z nich. Szczególna jest tu rola doradców, którzy wywierają silny wpływ na radzących się, a którym równocześnie zależy na procesie dojrzewania podmiotów, budowania zaufania oraz możliwości towarzyszenia im w formach pomocy postadopcyjnej, nawet, przez okres wielu lat.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.