Bogumiła Noiszewska przyszła na świat 11 czerwca 1885 r., w Osaniszkach, w guberni wileńskiej (obecnie: Białoruś), jako córka okulisty – Kazimierza Noiszewskiego i Marii, z domu Andruszkiewicz. Gimnazjum żeńskie, z wyróżnieniem, ukończyła w Tule. W 1902 r. wstąpiła do Stowarzyszenia Córek Maryi pod Opieką św. Agnieszki. Po ukończeniu szkoły średniej chciała wstąpić do zakonu, by oddać się kontemplacji i pracy z sierotami i ubogimi. Za namową swojej rodziny, jak również kierownika duchowego – ks. Zygmunta Łozińskiego, później biskupa mińskiego i pińskiego, kontynuowała naukę i podjęła studia medyczne w Żeńskim Instytucie Medycznym w Sankt Petersburgu. Podczas studiów zastanawiała się nad zmianą ich kierunku, pragnąc poświecić się pracy dydaktycznej. W maju 1914 r. ukończyła z wyróżnieniem studia medyczne. Podczas I wojny światowej pracowała w szpitalu dla chorych zakaźnie w Kijowie. W czerwcu 1918 r. odbyła tam kurs nauczycielski, po czym wyjechała w ślad za rodzicami, do Warszawy, gdzie rozpoczęła pracę w Prywatnej Żeńskiej Szkole Heleny Rzeszotarskiej. Odbyła również kurs dla lekarzy szkolnych. W 1919 r. wstąpiła do Zgromadzenia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Przybrała imię siostra Ewa od Opatrzności. W kolejnych latach pracowała jako nauczycielka w szkołach Zgromadzenia w Szymanowie, Jazłowcu, Jarosławiu i Słonimie. W latach 1930-1936 była również dyrektorem Seminarium Gospodarczego w Jazłowcu. Przede wszystkim posługiwała jednak jako lekarz zgromadzenia i lekarz szkolny oraz infirmerka w internatach. Udzielała ponadto pomocy medycznej ludziom spoza klasztoru. W czasie II wojny światowej, po wkroczeniu do miasta wojsk Armii Czerwonej, tamtejszy klasztor przeznaczono na szpital dziecięcy, w którym siostra Ewa Noiszewska pracowała do kwietnia 1940 r., do momentu zwolnienia. Po zajęciu Słonima przez władze niemieckie, w lipcu 1941 r., ponownie podjęła pracę w szpitalu, przekształconym na lazaret polowy. Objęła także stanowisko lekarza chorób wewnętrznych w przyszpitalnej przychodni. Udzielała pomocy, wspólnie z siostrą przełożoną – Martą Wołowską – oraz ks. Adamem Sztarkiem, ludności żydowskiej, wiele osób ukrywano na terenie klasztoru, oraz partyzantom. 18 grudnia 1942 r. została aresztowana przez gestapo. W dzień później zginęła od strzału w tył głowy, podczas masowej egzekucji na Górze Pietralewickiej. 13 czerwca 1999 r. została beatyfikowana w grupie 108 męczenników II wojny światowej.
EN
Bogumiła Noiszewska was born on 11 June 1885, in Osaniszki in the province of Vilnius (currently:Belarus) as the daughter of an ophthalmologist – Kazimierz Noiszewski and Maria, nee Andruszkiewicz.She completed the Female Middle School in Tula with honors. In 1902, she joined the Association of the Daughters of Mary under the Care of the Holy Agnes. After completing the high school she wanted to enter the Order, to devote herself to contemplation and work with orphans and the poor people. At instigation of her family, as well as her spiritual tutor – priest Zygmunt Łoziński, a later bishop of Minsk and Pinsk, she continued her education and started her medical studies in the Female Medical Institute in St. Petersburg. During her studies she thought about changing the faculty, since she wanted to devote herself to teaching. In May of 1914, she graduated from the medical university with honors. During World War I, she worked in a hospital for patients with infectious diseases in Kiev. In June of 1918, she attended a teachertraining course there, after which she left in the wake of his parents, to Warsaw, where she began workingin Helena Rzeszotarska Female Private School. She also attended a course for school physicians. In 1919, she entered the Congregation of the Immaculate Conception of the Blessed Virgin Mary. She took the name Sister Eve of Providence. During the following years she worked as a teacher in the schools of the Congregation in Szymanów, Jazłowiec, Jarosław and Słonim. In the years 1930-1936 she was also the director of the Economic Seminar in Jazłowiec. However, above all, she served as a doctor of the congregation and school physician and nurse in boarding houses. Moreover, she gave medical aid to people outside the monastery. During World War II, when the Red Army entered the city, the abbey was dedicated to children’s hospital, where Sister Ewa Noiszewska worked until April 1940. After the occupation of Słonim by the Germans in July 1941, she again undertook a job in a hospital converted into a field hospital. She also took the position of a doctor of internal medicine in the hospital ambulatory. She was providing assistance, together with the head nurse – Marta Wołowska – and the priest Adam Sztartek, to the Jewish population; many people were hidden in the monastery, and the guerrillas. On 18 December 1942 she was arrested by the Gestapo. The day after she died from a shot in the head during a mass execution at Pietralewicka Mountain. On 13 June 1999 she was beatified together with the group of 108 martyrs of World War II.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.