Background. The ranking system can be considered a measure of athletes’ performance. In addition, countries with high performance are expected to have better athletes. Problem and Aim. The present study aimed to verify whether ranking scores and country performance by competitors differ between winners and losers; and whether ranking scores and country performance by competitors could predict winners and losers in a high-level taekwondo competition. Methods. A total of 759 combats at the 2019 World Taekwondo (WT) Championship were analyzed in the present study. We used as variables the ranking scores and country performance score (CPS) calculated based on the number of Olympic medals won by a given country. The Bayesian t-test was used to estimate the difference in the rank score and CPS between winners and losers, and Support Vector Machine was used to predict the winners. Results. In summary, the results showed that both the ranking scores and CPS of losing athletes were lower than winners. Moreover the ranking score and CPS of the athlete and their opponent predicted the winners with a moderate degree of accuracy (higher than 0.70) in both the grouped sample and females separated out, but had low accuracy (0.69) in male athletes. Conclusions.Considering the complexity of a Taekwondo competition, it is possible to interpret that the ranking scores and the CPS of the competitors are important variables in predicting winners in high-level taekwondo competition.
PL
Tło. System rankingowy można uznać za miarę osiągnięć sportowców. Ponadto oczekuje się, że kraje o wysokich wynikach będą miały lepszych sportowców. Problem i cel. Celem niniejszego badania było sprawdzenie, czy wyniki rankingowe i wyniki poszczególnych krajów różnią się w przypadku zwycięzców i przegranych; oraz czy na podstawie wyników rankingowych i wyników poszczególnych krajów można przewidzieć zwycięzców i przegranych na zawodach Taekwondo wysokiego szczebla. Metody. W niniejszej pracy przeanalizowano łącznie 759 walk Mistrzostw Świata w Taekwondo (WT) 2019. Jako zmienne wykorzystano wyniki rankingowe i wyniki krajowe (CPS) obliczone na podstawie liczby zdobytych przez dany kraj medali olimpijskich. Do oszacowania różnic w wynikach rankingowych został użyty T-test Bayesa, test określający wynik krajowy (CPS) pomiędzy zwycięzcami i przegranymi, a do przewidywania zwycięzców została użyta maszyna wektorów nośnych (Support Vector Machine). Wyniki. Podsumowując, wyniki pokazały, że zarówno wynik rankingowy jak i CPS zawodników przegrywających były niższe od zwycięzców. Ponadto, wynik rankingowy i CPS zawodników oraz ich przeciwników przewidywały zwycięzców z umiarkowaną dokładnością (wyższą niż 0,70) w grupie testowej oraz w grupie kobiet, ale z niską dokładnością (0,69) w grupie mężczyzn. Wnioski. Biorąc pod uwagę złożoność zawodów Taekwondo, możliwa jest interpretacja, z której wynika, że wynik rankingu i CPS zawodników są ważnymi zmiennymi służącymi do przewidzenia zwycięzców na zawodach Taekwondo wysokiego szczebla.
Introduction and aim. Intense taekwondo (TKD) training, it is important to know the exercise-induced hematological and inflammatory conditions and to develop conditions suitable for physiological needs. The aim of study is to investigate the effects of TKD-specific training containing a high-intensity interval training (HIIT) component hematological parameters and on systemic inflammatory biomarkers between gender. Material and methods. The research was carried out with twenty-four elite TKD athletes (12 female, 12 male). 90 minutes of TKD-specific unit training, including 50 minutes of HIIT component was applied to the athletes. Hematological parameters included erythrocytes, platelets, leukocytes and their subgroups and inflammatory biomarkers. Results. With the effect of TKD-specific HIIT, erythrocytes and hematocrit values decreased regardless of gender (p=0.003, p<0.001, respectively). Platelet values decreased in male and increased in female (p=0.637). White blood cells and neutrophil (p<0.001) and inflammatory biomarkers neutrophils-to-lymphocytes ratio (NLR) and platelet-to-lymphocytes ratio PLR (p<0.001, p=0.022, respectively) increased regardless of gender. Lymphocyte decreased marginally significantly (p=0.059). Conclusion. This study showed that TKD-specific HIIT increased systemic inflammatory conditions and decreased oxygen-carrying blood parameters. These fundamental findings can contribute to training science in arranging a specific taekwondo training program and sports medicine in protecting the health of athletes.
Aim. The aim of the present study was to provide an overview of the scientific literature on taekwondo indexed in the Web of Science main databases (SCI-Expanded, SSCI and A&HCI) until 2013. Method. For that purpose, a bibliometric analysis focused on the distribution of articles per year, research areas, authors, countries represented and journals was performed. One-hundred-seventy-six articles were retrieved from 1989 to 2013, with an increase from 2009 onwards. Results. Among the 38 research areas observed, Sport Sciences accounted the highest percentage (57.4%), whereas Pieter resulted the most represented author (i.e., 15 contributions). South Korea, the USA and Turkey produced the 45.5% of the retrieved papers, whereas the Journal of Strength and Conditioning Research resulted the journal which published the majority of taekwondo articles (i.e., 5.6%). Conclusions. An overview on how the inclusion of taekwondo within the Olympic programme, the development of the Sport Sciences field, and the increase of the Web of Science master journal list could explain the important rise of the scientific production on taekwondo was provided. Despite the considerable amount of research areas, authors, countries and journals involved in taekwondo research, there is a scarcity of scholars developing a continuous and solid research on this martial art.
PL
Wstęp. Taekwondo jest prawdopodobnie jednym z najważniejszych sportów walki / sztuk walki na całym świecie, a jego popularność zwróciła uwagę społeczności naukowej już w ostatnich dekadach 20 wieku. Niemniej jednak, o ile autorom wiadomo, próba ogólnej oceny aktualnego stanu badań dotyczących taekwondo nie została do tej pory opublikowana w czasopismach naukowych. Stąd celem niniejszego badania było przedstawienie przeglądu naukowego rozwoju taekwondo przez bibliometryczną analizę artykułów dotyczących tego sportu opublikowanych w „Web of Science”. Metody. W niniejszym badaniu uwzględnione zostały artykuły lub recenzje dotyczące taekwondo indeksowane w „Web of Science” (SCI-Expanded, SSCI i & HCI) do roku 2013. Dane zostały przeniesione do Endnote X6 dla oceny roku publikacji i tematów uzyskanych artykułów do ich ostatecznego włączenia / wyłączenia z badania. Następnie dokumenty zostały ponownie wprowadzone do „Web of Science” w celu przeprowadzenia analizy bibliometrycznej, która skupiła się na ilości publikacji artykułów rocznie, obszaru badań, autora, kraju i rodzaju czasopisma. Wyniki. łącznie 176 artykułów zostało pobranych, opublikowanych od 1989 do 2013 roku, z tego 71% prac zostało opublikowanych w latach 2009 i 2013. Wśród 38 różnych obszarów badawczych, artykuły opublikowane w Sport Sciences stanowiły 57,4% wszystkich artykułów, natomiast w grupie 12 obszarów badawczych odnotowano po jednym artykule. Jeśli chodzi o autorów, 476 autorów było zaangażowanych w badania taekwondo, w tym Pieter był autorem 15 artykułów, a 377 autorów (79,2%), opublikowało tylko po jednym artykule. Jeśli chodzi o kraje biorące udział w badaniach taekwondo to stwierdzono ich w sumie 35, z Koreą Południową jako liderem (17,6% wszystkich artykułów), następnie USA i Turcją (16,5% i 11,4% wszystkich publikacji). Literatura naukowa na temat taekwondo została opublikowana w 83 różnych czasopismach, najwięcej w „Journal of Strength and Conditioning Research” (5,7%), a następnie w „Archives of Budo” (czyli czasopismach dot. sztuk walki) (4,5%) . Dyskusja. Wyniki sugerują, że rozwój badań taekwondo mógł być związany z jego włączeniem do programu olimpijskiego, wzrostem i rozwojem dziedziny nauk o sporcie oraz zwiększeniem liczby czasopism uwzględnionych na liście czasopisma „Web of Science”. Znaczący był też fakt, że 205 krajów stało się członkami Światowej Federacji Taekwondo. Stwierdzono także fakt współpracy badaczy, gdyż wiele opublikowanych prac miało dwóch lub więcej autorów. Jeśli chodzi o zaangażowanie w badania taekwondo to Korea Południowa, jako miejsce narodzin taekwondo, miała najwięcej opublikowanych analiz dotyczących tego sportu, na kolejnych miejscach były USA i Turcja. Wnioski. Włączenie taekwondo do programu olimpijskiego, rozwój badań w dziedzinie nauk o sporcie, wzrost znaczenia listy publikacji „Web of Science” mogły przyczynić się do istotnego wzrostu prac dotyczących taekwondo indeksowanych w „Web of Science” od 2009 r. Pomimo znacznej ilości obszarów badawczych, autorów, krajów i czasopism dotyczących badań taekwondo, istnieje niedobór uczonych zajmujących się ciągłymi i solidnymi badaniami nad tym sztukami walki.
Background. There are many motives for participating in sports. Three major martial art sports in Malaysia that took part in this study were Karate-Do, Silat and Taekwondo. Aim. The present research evaluated the motives that encouraged different martial art to participate in sports, in order to develop sports according to each needs. Methods. The sample of this study consisted of 123 athletes, which included Malay Silat (N=57), Taekwondo (N=35) and KarateDo athletes (N=31). A 46-item questionnaire called Purpose of Sport Questionnaire designed by Duda (1989) was used. Results. The result showed that the motives of Malay Silat and Taekwondo athletes were the highest in Physically Active Lifestyle. The result of this research also showed that the motive of Karate-Do athletes were the highest in Social Status or Getting Ahead. Conclusions. Identifying the range of motives given by different martial art participants will help sports psychologists provide adequate and variety of sport programmes to maintain interest among those martial sport. Focusing and development on those particular motives can encourage more people to involve in those sports.
PL
Tło teoretyczne. Motywy można zdefiniować jako intencje, które składniają osoby do działania lub zachowywania się w określony sposób [Brehm 2004]. Istnieje wiele motywów do uprawiania sportu wśród sportowców [Wann 1997]. Gdy ktoś angażuje się w działanie dla samego działania, a nie z innego powodu, możemy stwierdzić, że jest to zaangażowanie z powodu motywacji wewnętrznej. Z drugiej strony, jeśli ktoś posiada zewnętrzny powód uprawiania sportu, jest to motywacja zewnętrzna. Wcześniejsze badania wykazały, że główne motywy zawodników biorących udział w sportach to: czerpanie radości, dla pobudzenia, emocji, osiągnięć, gibkości, uwolnienia energii, rozwoju umiejętności, przyjaźni, zabawy, i aby stać się sprawnym fizycznie oraz prowadzić zdrowy styl życia. Sporty walki, jak judo, karate-do, silat, taekwondo i kick-boxing, stały się coraz bardziej popularne w ostatnich latach. Badania dotyczące najbardziej popularnych sportów wśród młodzieży pokazały, że sporty walki, znajdują się wśród 10 popularnych sportów we Francji, Holandii, Kanadzie, Finlandii, Australii i Belgii [Vertonghen, Theeboom 2010]. Jednak badania nad motywami udziału w sztukach walki są bardzo ograniczone. Problem i cel. Trzy główne sportowe sztuki walki w Malezji, które podlegały badaniu, to karate-do, silat i taekwondo. W obecnych badaniach oceniano motywy, które zachęciły innych adeptów sztuk walki do udziału w zajęciach sportowych, w celu rozwoju sportu według indywidualnych potrzeb. Metody. Uczestnikami badania było 123 sportowców praktykujących malajski silat (N = 57), taekwondo (N = 35) i karate-do (N = 31). Do przeprowadzenia badania użyto 46 punktowego kwestionariusza Dudy [1989] o nazwie Cele Sportowe. W ankiecie znajdowało się 7 czynników: Mistrzostwo, Współpraca, Aktywny Fizycznie Styl Życia, Dobry Obywatel, Konkurencyjność, Wysoki Status Kariery, Wzmocnienie Poczucia Własnej Wartości i Status Społeczny oraz Robienie Postępów. Wyniki. Częstotliwość, zestawienie procentowe, średnia i odchylenie standardowe zostały przedstawione w tabeli 2, która pokazuje ogólne wyniki i profil respondentów (płeć i wiek, pochodzenie etniczne). W badaniu wzięło udział 69 zawodników i 54 zawodniczki, w tym 57 ćwiczyło silat, 35 taekwondo, a 31 karate-do. Należy zauważyć, że większość biorących udział w sztuce walki sportu stanowili Malezyjczycy. Najczęstszym motywem zawodników uprawiających malajski silat i taekwondo okazała się kategoria Aktywny Fizycznie Styl Życia. Wyniki tego badania wykazały także, że głównym motywem dla karateków była kategoria Status Społecznym lub Robienie Postępów. Wnioski. Określenie zakresu motywów podanych przez różnych uczestników sztuk walki pomogą psychologom sportowym zapewnić odpowiednie i różnorodne programy sportowe, aby utrzymać odpowiedni poziom zainteresowania. Skoncentrowanie się i rozwój tych konkretnych motywów może zachęcić więcej osób do zaangażowania się w wymienione powyżej sporty.
Aim. The aim of this study was to determine differences in muscular activation and the moment of maximum electromyography amplitude pre- and post-impact of the roundhouse (bandalchagui) kick between novice and advanced taekwondo athletes. Method. Sixteen taekwondo competitors (four women) were categorized according to years of practice into novice (n = 8, < 3 years of experience) and advanced athletes (n = 8, > 3 years of experience). The soleus, tibialis anterior, lateral gastrocnemius, vastus medialis, vastus lateralis, rectus femoris, biceps femoris and semitendinosus muscles were analyzed with surface electromyography. The variables of muscle activation and the moment of maximum electromyography amplitude were expressed as a percentage with respect to the maximum voluntary isometric contraction and the kick cycle, respectively. The effect size was calculated with Cohen’s d and a significance level of p < .05 was established. Results. The results showed differences in the percentage of activation of soleus, rectus and biceps femoris for the pre-impact phase between novice and advanced athletes (p <.05; d >.5). Post-impact differences between groups were observed for the vastus medialis (p =.041; d =.761). The moment of maximum electromyography amplitude reflected differences in both phases for biceps femoris and semitendinosus muscles (p <.05; d >.5). Conclusion. Differences in electromyography activity by years of experience among taekwondo athletes were observed, which could be considered for training control.
PL
Tło: Według Moreiry, Goethel’a i Goncalves’a [2016a], kopnięcie okrężne (bandalchagui) jest najczęściej używaną techniką w zawodach. Stąd w kilku badaniach sprawdzono wykonanie kopnięcia bandalchagui za pomocą analizy biomechanicznej lub własnej skuteczności, z zamiarem zrozumienia związku tej techniki z wynikami sportowymi. Elektromiografia powierzchniowa (EMG) jest najczęściej stosowaną metodą w analizach biomechanicznych stosowaną do pomiaru aktywności mięśni podczas kopnięć. Udział grup mięśniowych, gdy technika jest podzielona na fazy, jest słabo znany. W związku z tym, celem niniejszego badania było określenie różnic w aktywacji mięśni i momentu maksymalnej amplitudy EMG przed i po kopnięciu okrężnym (bandalchagui) wśród początkujących i zaawansowanych zawodników taekwondo. Dyskusja: Jeśli chodzi o aktywację mięśni, nowicjusze i zaawansowani sportowcy wykazywali istotne różnice w trzech grupach mięśni (tj. płaszczkowatych, prostych uda i dwugłowych uda) w fazie przed kopnięciem. Mięśnie płaszczkowate i proste uda były mniej aktywne u zaawansowanych sportowców, co wskazywałoby na większą oszczędność tych mięśni podczas inicjowania ruchu w stosunku do początkujących sportowców. Z drugiej strony, mięsień dwugłowy uda miał wyższą aktywację wśród zaawansowanych sportowców, prawdopodobnie przez kurczenie się ścięgna, które spowodowało spowolnienie i stabilizację kolana w momencie uderzenia. Ta sytuacja została również opisana w poprzednich badaniach, które wskazywały na większą aktywację tego mięśnia u intensywnie trenujących sportowców taekwondo. W odniesieniu do fazy po kopnięciu istotne różnice zostały osiągnięte jedynie w przypadku mięśni obszernych przyśrodkowych. Jeśli chodzi o moment maksymalnej amplitudy EMG podczas fazy przed kopnięciem, zaawansowani zawodnicy osiągnęli najwyższą aktywację mięśni dwugłowych i półścięgnistych uda w cyklu kopnięcia wcześniej niż początkujący sportowcy. Metody: Szesnastu zawodników taekwondo (w tym cztery kobiety) zostało zaklasyfikowanych według lat praktyki od początkujących (n = 8, <3 lat doświadczenia) do zaawansowanych sportowców (n = 8,> 3 lata doświadczenia). Mięśnie piszczelowe przednie, boczne mięśnie brzuchate, obszerne przyśrodkowe, obszerne lateralne, mięśnie proste uda, dwugłowe uda i półścięgniste zanalizowano za pomocą powierzchniowego EMG. Zmienne aktywacji mięśni i moment maksymalnej amplitudy EMG wyrażono, jako procent odpowiednio w odniesieniu do maksymalnego dobrowolnego skurczu izometrycznego i cyklu kopnięcia. Wielkość efektu obliczono za pomocą d Cohena i ustalono poziom istotności p <0,05. Wyniki: Stwierdzono różnice w odsetku aktywacji mięśnia płaszczkowatego, prostego i dwugłowego uda w fazie przed kopnięciem u początkujących i zaawansowanych zawodników (p <0,05; d> .5). Różnice pomiędzy grupami obserwowano również dla mięśnia obszernego przyśrodkowego (p = 0,041; d = 0,761). Moment maksymalnej amplitudy EMG odzwierciedlał różnice w obu fazach dla mięśnia dwugłowego uda i półścięgnistego (p <.05; d> .5). Wnioski: Zaawansowani zawodnicy taekwondo mają większą wytrzymałość mięśni płaszczkowatych i mięśni prostych uda niż zawodnicy początkujący, a także większą aktywację mięśni dwugłowych uda i mięśnia obszernego przyśrodkowego podczas wykonywania kopnięcia bandalchagui. Jednocześnie rozwijają swój maksymalny poziom zaangażowania mięśni dwugłowych uda i półścięgnistych w początkowej fazie cyklu kopnięcia. Mięśnie ścięgien są ważne dla technicznej realizacji kopnięcia bandalchagui. W ten sposób nauczyciele, trenerzy i praktycy taekwondo są zachęcani do włączenia ćwiczeń w swoje treningi, aby wzmocnić opisane grupy mięśniowe w celu poprawy zarówno wydajności, jak i efektywności kopnięcia bandalchagui.
Background. Self-talk has been proven to be an effective method in helping athletes improve performance. As many types of self-talk can be performed by athletes, it is important to know the effectiveness of different variations of self-talk. Problem and aim. The lack of studies has been done comparing the effectiveness of motivational and instructional self-talk among Taekwondo athletes. Thus, it is the aim of this study to identify the effects of instructional and motivational self-talk on axe kick performance in taekwondo. Material and methods. Thirty (N=30) black belt taekwondo athletes (mean age=22.21 years old) were recruited as participants in this study. Participants were asked to attend three testing sessions separated by three days between sessions, each session with different self-talk; i) instructional, ii) motivational and ii) no self-talk. The kinematics of the kicking was analyzed and compared between the three types of self-talk using one-way repeated measure analysis of variances. Results. Results showed performing motivational self-talk produced significantly greater maximum kick height, the angle between thighs during maximal kick height, maximal hip, knee and foot velocity than instructional and no self-talk. No significant differences were found between instructional self-talk and a control condition. Conclusions. The findings showed the importance of cues during self-talk training for the athletes in order to enhance their performance. Motivational self-talk was found to be more effective for gross skills execution as an athlete could fully focus on performing the best performance rather than instructional self-talk which will cause athlete to give focus on following the instruction that they have in their mind.
PL
Tło. Udowodniono, że monolog wewnętrzny (self-talk) jest skuteczną metodą pomagającą sportowcom w poprawieniu wyników. Ponieważ wiele rodzajów monologu wewnętrznego, który może być wykonywanych przez sportowców, ważne jest, aby poznać skuteczność jego różnych odmian. Problem i cel. Brakuje badań porównujących skuteczność motywacyjnego i instruktażowego monologu wewnętrznego wśród zawodników Taekwondo. Dlatego też celem niniejszej pracy było określenie wpływu instruktażowego i motywacyjnego monologu wewnętrznego na wydajność kopnięcia axe kick w taekwondo. Materiał i metody. Trzydziestu (N=30) zawodników taekwondo z czarnym pasem (średnia wieku=22,21 lat) zostało zrekrutowanych do badania. Uczestnicy zostali poproszeni o wzięcie udziału w trzech sesjach testowych oddzielonych trzema dniami pomiędzy sesjami, każda sesja z innym monologiem wewnętrznym; i) instruktażowym, ii) motywacyjnym i ii) bez monologu wewnętrznego. Kinematyka kopnięć była analizowana i porównywana pomiędzy trzema rodzajami monologu wewnętrznego przy użyciu jednokierunkowej analizy wariancji. Wyniki. Wyniki wykazały, że wykonywanie motywacyjnej rozmowy z samym sobą powodowało istotnie większą maksymalną wysokość kopnięcia, kąt między udami podczas maksymalnej wysokości kopnięcia, maksymalną prędkość bioder, kolan i stóp niż w czasie instruktażowego monologu wewnętrznego i braku monologu wewnętrznego. Nie stwierdzono istotnych różnic pomiędzy monologiem wewnętrznym instruktażowym a stanem kontrolnym. Wnioski. Wyniki pokazały znaczenie wskazówek podczas treningu monologu wewnętrznego dla sportowców w celu zwiększenia ich wydajności. Motywacyjny monolog wewnętrzny okazał się być ogółnie bardziej efektywny w przypadku wykonania aktywności, ponieważ sportowiec może w pełni skupić się na wykonaniu najlepszego zadania, niż w przypadku instruktażowego monologu wewnętrznego, który powoduje, że sportowiec skupia się na wykonaniu instrukcji, którą ma w głowie.
Background. Forrest-Blincoe is a 4th dan black belt master in Tang Soo Do which he has studied in the United States and Korea. He has also studied Taekkyon in South Korea.1 During this time, he has been interested in the official histories of these martial arts in contrast with documented histories (which often differ significantly). Both Forrest and Forrest-Blincoe are trained anthropologists. Forrest specializes in symbols and national identity, and has published extensively on the anthropology of movement and dance. Problem and Aim. The martial arts Taekwondo, Tang Soo Do, and Taekkyon have competed within Korea for some time to represent Korean culture, and Korea has used martial arts as an export as one component in its drive to gain legitimacy as a world power competitive with its more powerful neighbors of China and Japan. This paper examines the process of using martial arts as symbols of Korean national identity. Methods. The authors use both analysis of historical texts and anthropological fieldwork. Available sources are explored in as much detail as possible (especially linguistic), challenging several common beliefs about the martial arts’ origins and evolution. Results. Historical sources paint a murky picture of the history of Korean martial arts, obscured by early practitioners, and not completely understood by recent scholars. Conclusions. This paper goes beyond showing that Korean martial arts have roots in China and Japan (which is generally acknowledged), to emphasize that they have become distinctively Korean over time, evolving in their own special ways in Korea, and, thus, becoming legitimate exports as symbols of Korean national identity and individuality.
PL
Tło. Forrest-Blincoe ma tytuł mistrza, jest posiadaczem czarnego pasa i 4 dana w stylu Tang Soo Do, który studiował w Stanach Zjednoczonych i Korei. Studiował on także Taekkyon w Korei Południowej. W tym czasie interesował się oficjalną historią tych sztuk walki, która często znacznie różni się od udokumentowanej historii. Zarówno Forrest, jak i Forrest-Blincoe posiadają wykształcenie antropologiczne. Forrest specjalizuje się w symbolach i tożsamości narodowej, a także opublikował wiele prac dotyczących antropologii ruchu i tańca. Problem i cel. Sztuki walki Taekwondo, Tang Soo Do i Taekkyon od jakiegoś czasu rywalizowały w Korei o reprezentowanie koreańskiej kultury, a Korea używała sztuk walki jako produktu eksportowego i jednego z komponentów w dążeniu do zyskania uznania jako światowej potęgi konkurującej ze swoimi mocniejszymi sąsiadami tj. China i Japonią. Niniejszy artykuł analizuje proces używania sztuk walki, jako symboli koreańskiej tożsamości narodowej i koncentruje się na Korei Południowej jako kraju. Autorzy starali się zachować ostrożność, aby odróżnić Koreę jako całość, a zwłaszcza Koreę Południową. Ściśle mówiąc, termin „Korea” powinien odnosić się do półwyspu jako całości, a „Korea Południowa” do obecnego narodu. Metody. Autorzy wykorzystują zarówno analizę tekstów historycznych, jak i antropologiczną pracę w terenie. Dostępne źródła są badane tak szczegółowo, jak to tylko możliwe (zwłaszcza językowe), kwestionując kilka powszechnych przekonań na temat pochodzenia i ewolucji sztuk walki. Wyniki. Źródła historyczne malują mroczny obraz historii koreańskich sztuk walki, utajony przez wczesnych praktyków, i nie do końca zrozumiały przez współczesnych uczonych. Wnioski. Artykuł ten nie tylko pokazuje, że koreańskie sztuki walki mają korzenie w Chinach i Japonii (co jest powszechnie uznawane), podkreślając, że z biegiem czasu stały się wyraźnie koreańskie, rozwijając się w szczególny sposób w Korei, a tym samym stając się legalnym produktem eksportowym będącym symbolem koreańskiej tożsamości narodowej i indywidualności
Problem. Although some of the potential benefits of taekwondo are still untapped for the safety of adolescents, there are important specific functions and physical preparations like flexibility to meet task requirements. Some of these soft skills are still missing on the ground though they enable practitioners to develop such movements in terms of technical skills. Knowing the flexibility of students’ bodies during rehearsal time or competition, especially in Kyorugi and Poomsae is crucial. In those games, a good performer is recognised through points awarded especially if the kick hits the head of the rival. In truth, the precision, flexibility of the limbs, and perfection of motions are believed to help the accuracy of the kicks and are still missing in many Taekwondo practitioners as well as an appropriate tool. Therefore, the aim is to develop a flexibility test model known as the BFS test. Method. This research is R&D (Research and Development) using the ADDIE model and aims to develop a flexibility test model in Taekwondo kicking. This proposed test model would enable the measurement of flexibility in the front, side, and rear kicks. Importantly, its validity and reliability were both tested by experts’ judgments along with the value of Aiken’s V model. Results and Conclusions. Results showed that the new model was appraised as a suitable model, with the highest score of 0.929 against 0.74 as calculated values. We concluded that the Flexibility Test Model was completely designated and tested with the BFS Flexibility Test under P <0.05. It can be said that all aspects measured were positively loaded, which implies that the Test is good and would be useful to use.
PL
Tło. Chociaż niektóre z potencjalnych korzyści płynących z taekwondo są nadal niewykorzystane dla dobra nastolatków, ważne są określone funkcje i przygotowanie fizyczne, takie jak elastyczność do wymagań zadania. W związku z tym nadal brakuje umiejętności miękkich, chociaż umożliwiają one adeptom sztuk walki rozwijanie ruchu pod względem umiejętności technicznych. Znajomość elastyczności ciała uczniów podczas treningów lub zawodów, szczególnie w Kyorugi i Poomsae, jest kluczowa. W tych walkach dobry zawodnik jest doceniany punktami, zwłaszcza jeśli kopnięcie trafi w głowę rywala. W rzeczywistości uważa się, że precyzja, elastyczność kończyn i perfekcja ruchów pomagają w dokładności kopnięć i wielu trenującym taekwondo wciąż brakuje odpowiedniego narzędzia. Dlatego celem jest opracowanie modelu testu elastyczności znanego jako test BFS. Metoda. Badania autorów miały na celu opracowanie modelu testu elastyczności w kopnięciach w taekwondo. Zaproponowany model testowy umożliwiłby elastyczność pomiaru w postaci kopnięć przednich, bocznych i tylnych. Co ważne, jego trafność i rzetelność zostały przetestowane przez ekspertów wraz z wartością modelu V Aikena. Wyniki i wnioski. Wyniki pokazały, że nowy model został oceniony jako odpowiedni model, z najwyższym wynikiem 0,929 wobec 0,74 jako wartości obliczonych. Stwierdzono, że model testu elastyczności został całkowicie wyznaczony i przetestowany za pomocą testu elastyczności BFS przy P <0,05. Można powiedzieć, że wszystkie mierzone aspekty były pozytywnie obciążone, co oznacza, że test jest dobry i przydatny do zastosowania.
The aim of this study is to identify and to compare the integral indicators of cardiovascular, an autonomic nervous system and a physical performance between the taekwondo wrestlers and the boxers of high-class qualification. Materials and methods. The study involved 223 high-class sportsmen, training and competitive activity which is accompanied by beats to the head and practically does not differ. There are 96 taekwondo wrestlers among them (14 Masters of sports of international class (MSIC), 25 Masters of Sport (MS), 57 candidates of master of sports and athletes of the 1 level qualification (CMS-1 level) and 127 boxers (11 - MSIC, 26 – MS, 90 - CMS-1 level). The temporal and frequency parameters of heart rate variability (HRV) were studied. The central hemodynamics was studied by an automated tetrapolar rheography by W. Kubiček which is modified by Yu.T. Pushkar. The physical performance was determined by the conventional method, using a cycle ergometer, submaximal test PWC170. The index of the functional state (IFS) was calculated, using the formula, proposed and patented by the author. Conclusions. 1. The comparison parameters of HRV, central hemodynamics and PWC170/ kg showed that the taekwondo wrestlers of MSIC qualification in comparison with the similar qualifications of the boxers had the domination of parasympathetic autonomic nervous system (ANS), a significantly lower heart rate, while in both groups hypokinetic type of circulation (TC) dominated and no athletes with hyperkinetic TC; among PWC170/ kg and IFS there were no significant differences. 2. The comparison of the studied parameters among the sportsmen of MS qualifications showed the predominance of sympathetic influences of ANS of the taekwondo wrestlers, presence in both groups of sportsmen with hypokinetic TC and lack sportsmen with hyperkinetic TK, as well as the absence of significant differences among the PWC170/ kg and IFS compared to the boxers. 3. The taekwondo wrestlers and boxers of the CMS-1 level qualifications had the predominanceof a parasympathetic link of ANS, eukinetic TC, among the taekwondo wrestlers there are by 4 times more sportsmen with hyperkinetic TC and lack of significant differences among the PWC170/ kg and IFS. 4. The correlation analysis between the studied indicators showed the relationship according to which the taekwondo wrestlers of MSIC qualification increase PWC170/ kg and IFS accompanied by decrease of CI to economical hypokinetic TC. In qualifications of MS, CMS-1 level the taekwondo wrestlers and the boxers of qualifications of CMS-1 level had the decrease of influences of parasympathetic ANS accompanied with decrease of CI CI to economical hypokinetic TC. Perspectives future research is to study the influence of the same training loadings in a year cycle of training process on HRV, central hemodynamics and physical performance among the repsentatives of other sports.
Background. Taekwondo (TKD) like many combat sports utilizes weight as a measure to categorize competitors. In an attempt to gain advantage over opponents, athletes practice rapid weight loss to qualify for the lowest weight class possible. This practice is routine despite being fundamentally dangerous to the health of athletes. Height is a measurement that cannot be exploited for competitive advantage and has the potential to be a healthier alternative for sport classifications. Purpose and aim. This study evaluated the relationship between weight and height categories in classifying competitive senior TKD athletes for the potential of using height as a healthier grouping method. Methods. The height and weight of 118 male (n=83) and female (n=35) athletes were measured by either physical measurement during weigh-in at the Canadian National Taekwondo Championships (n=31) or following Covid-19 restrictions, athletes (n=87) were given an online survey for height and weight. The athletes were categorized by sex and senior Olympic weight category. The athletes were then grouped by 4 proposed height categories based on CDC height weight growth charts. Results. We found that 80.72% of male athletes remained within ±1 category when categorized by height and 94.29% of female athletes remained within ±1 category when categorized by height. Conclusions. Height categorization does little to disrupt current competition cohorts while disincentivizing unhealthy rapid weight loss practices in TKD athletes and providing more equitable competition by matching athletes of similar height and reach.
PL
Tło. Taekwondo (TKD), podobnie jak wiele sportów walki, wykorzystuje wagę jako miarę do kategoryzacji zawodników. Próbując uzyskać przewagę nad przeciwnikami, sportowcy ćwiczą szybką utratę wagi, aby zakwalifikować się do najniższej możliwej kategorii wagowej. Ta praktyka jest rutynowa, mimo, że jest zasadniczo niebezpieczna dla zdrowia sportowców. Wzrost jest miarą, której nie można wykorzystać do przewagi konkurencyjnej i może być zdrowszą alternatywą dla klasyfikacji sportowych. Cel i cel. Badanie to oceniało związek między kategoriami masy i wzrostu w klasyfikacji startujących zawodników Taekwondo seniorów pod kątem potencjalnego wykorzystania wzrostu jako zdrowszej metody grupowania. Metody. Wzrost i wagę 118 zawodników płci męskiej (n=83) i kobiet (n= 35) mierzono za pomocą pomiarów fizycznych podczas ważenia na Narodowych Mistrzostwach Kanady w Taekwondo (n=31) lub zgodnie z ograniczeniami Covid-19, zawodnicy (n =87) otrzymali ankietę online dotyczącą wzrostu i wagi. Sportowcy zostali podzieleni na kategorie według płci i olimpijskiej kategorii wagowej seniorów. Sportowcy zostali następnie pogrupowani według 4 proponowanych kategorii wzrostu na podstawie wykresów wzrostu masy ciała CDC. Wyniki. Autorzy stwierdzili, że 80,72% sportowców płci męskiej mieściło się w zakresie +/-1 kategorii przy podziale według wzrostu, a 94,29% sportowców płci żeńskiej mieściło się w przedziale +/-1 kategorii przy podziale według wzrostu. Wnioski. Kategoryzacja wzrostu w niewielkim stopniu zakłóca obecne grupy zawodów, jednocześnie zniechęcając do niezdrowych praktyk szybkiego odchudzania u sportowców z TKD i zapewniając bardziej wyrównane współzawodnictwo poprzez dopasowywanie sportowców o podobnym wzroście i zasięgu.
Background. The broad humanistic and socio-cultural theoretical perspectives applied in this study provide a foundation for the Humanistic Theory of Martial Arts, the General Theory of Fighting Arts, and a philosophical-anthropological approach to martial arts. Hence, conceptual language has been adopted for this investigation. Problem. The aim is to assess and identify the ethical values and axiology that create a general canon of karate and taekwondo philosophy. Specifically, this paper seeks to identify the values which are most often emphasised and prioritised. Method. The discussion is based on an analysis of a comprehensive review of scientific and specialist literature. The author here uses the method of long-term (over 40 years) participant observation in the karate and other martial arts environment, and a method of qualitative analysis of the content of the related literature. The analysis also uses a deduction method and a comparative method. Results. Values for trainees vary significantly. While young people are interested in sport as a way to compete, for some individuals the practice of karate or taekwondo mainly means a search for values transcending the world of sport. In the multiform ways of karate and taekwondo, which continue to change in a number of directions (trends), it is not easy to determine a common or basic axiological canon. The essential values presumably include utilitarian gains, i.e. combat skills, and – indirectly – a sense of security. There are also social gains: the teacher’s authority, an attitude of respect for tradition and for another human being, courage and responsibility; self-realisation gains: self-discipline and perseverance, emotional self-control, humility and perfectionism; vital gains: development of positive health potential and psychophysical competence. Conclusions. The ethical values and ‘symbolic security’ are specific within the cultural tradition of Confucian civilisation. Together they are a set of generally accepted universal values.
PL
Perspektywa. Szeroka humanistyczna i społeczno-kulturowa perspektywa teoretyczna zastosowana w tym studium stanowi podstawę dla Humanistycznej Teorii Sztuk Walki, Ogólnej Teorii Sztuk Walki oraz filozoficzno-antropologicznego podejścia do sztuk walki. Stąd przyjęto język koncepcyjny do tego badania. Problem. Celem jest ocena i identyfikacja wartości etycznych i aksjologii, które tworzą ogólny kanon filozofii karate i taekwondo. W szczególności niniejszy artykuł stara się zidentyfikować wartości, które są najczęściej podkreślane i traktowane priorytetowo. Metoda. Dyskusja opiera się na analizie kompleksowego przeglądu literatury naukowej i specjalistycznej. Autor posługuje się tutaj metodą długoterminowej (ponad 40-letniej) obserwacji uczestniczącej w środowisku karate i innych sztuk walki oraz metodą analizy jakościowej treści literatury pokrewnej. Analiza wykorzystuje również metodę dedukcji i metodę porównawczą. Wyniki. Wartości dla uczestników są bardzo zróżnicowane. Podczas gdy młodzi ludzie interesują się sportem jako sposobem współzawodnictwa, dla niektórych osób praktyka karate lub taekwondo oznacza głównie poszukiwanie wartości wykraczających poza świat sportu. W wielopostaciowych drogach karate i taekwondo, które wciąż zmieniają się w wielu kierunkach (trendach), nie jest łatwo określić wspólny lub podstawowy kanon aksjologiczny. Podstawowe wartości obejmują przypuszczalnie zyski utylitarne, tj. umiejętności walki i – pośrednio – poczucie bezpieczeństwa. Występują też korzyści społeczne: autorytet nauczyciela, postawa szacunku dla tradycji i dla drugiego człowieka, odwaga i odpowiedzialność; zdobycze samorealizacji: samodyscyplina i wytrwałość, emocjonalna samokontrola, pokora i perfekcjonizm; zyski życiowe: rozwój pozytywnego potencjału zdrowotnego i kompetencji psychofizycznych. Wnioski. Wartości etyczne i „bezpieczeństwo symboliczne” są tu specyficzne dla tradycji kulturowej cywilizacji konfucjańskiej (czworokąt: Chiny, Korea, Japonia, Okinawa). Łącznie jest to zbiór ogólnie przyjętych wartości uniwersalnych.
Background. Improved leg strength in taekwondo athletes has been suggested as a way to help prevent hamstrings injuries. Problem and Aim. Research on isokinetic leg strength in Malaysian taekwondo [WTF] athletes has been scarce, especially in recreational participants. The aim of this study was to compare isokinetic leg strength in adolescent Malaysian recreational taekwondo participants. Methods. Strength was assessed in 7 females and 8 males on a Biodex System 3 during leg extension and flexion at 120o/sec and 300o/sec. A 3-way (Gender x Movement x Velocity) ANOVA with repeated measurements of the second and third factors was used to determine differences between gender, extension/flexion and angular velocity. A 2-way (Gender x Velocity) ANOVA with repeated measurements of the second factor was employed to determine differences in hamstrings/quadriceps (H/Q) ratios between the genders by angular velocity. Results. Collapsed over angular velocity and movement, the boys recorded a higher peak torque: eta2=0.47, 80% CI: 0.14 – 0.71, d= 1.93, 80% CI: 0.00 – 9.03 albeit unclear. When scaled to height (m2), relative peak torque was still higher for the boys: eta2=0.38, 80% CI: 0.03 – 0.65 albeit unclear but the pairwise comparison was clear: d= 1.50, 80% CI: 0.49 – 0.69. Dimensional scaling did not fully control for the effect of height on isokinetic leg strength in the girls: r=0.17, 80% CI: 0.00 – 0.67. However, it did not in the boys: r=0.72, 80% CI: 0.32 – 0.90. Conclusions. The results seem to partially support the claim that, as far as isokinetic leg strength is concerned, geometric similarity may not apply. Future studies should compare theoretical strength exponents to those empirically derived in a larger sample.
PL
Tło. Zwiększenie siły nóg u zawodników taekwondo zostało zasugerowane jako sposób zapobiegania urazom ścięgien. Problem i cel. Badania nad izokinetyczną siłą nóg malezyjskich sportowców taekwondo [WTF] są rzadkością, zwłaszcza tych ćwiczących rekreacyjnie. Celem pracy było porównanie izokinetycznej siły nóg nastoletnich malezyjskich zawodników rekreacyjnego taekwondo. Metody. Siłę oceniano u 7 kobiet i 8 mężczyzn w systemie Biodex 3 podczas rozciągania i zginania nóg w temp. 120o/s i 300o/sec. W celu określenia różnic ze względu na płeć, rozciągnięcie/zginanie i prędkość kątową wykorzystano 3-trójstronną (płeć x ruch x prędkość) analizę ANOVA z powtarzającymi się pomiarami drugiego i trzeciego czynnika. W celu określenia różnic w stosunkach między płciami za pomocą prędkości kątowej zastosowano dwustronną (Gender x Velocity) analizę ANOVA z powtarzającymi się pomiarami drugiego czynnika. Wyniki. Przy pomiarach prędkości kątowej i ruchu u chłopców odnotowano wyższy szczytowy moment obrotowy: eta2=0,47, 80% CI: 0,14 - 0,71, d=1,93, 80% CI: 0,00 - 9,03 aczkolwiek wyniki były niejasne. W odniesieniu do skali wysokości (m2), względny szczytowy moment obrotowy był jeszcze wyższy dla chłopców: eta2=0,38, 80% CI: 0,03 - 0,65, co nie dawało jasnych wyników, w przeciwieństwie do porównania w parach, które było jasne: d=1,50, 80% CI: 0,49 - 0,69. Skalowanie wymiarowe nie w pełni kontrolowało wpływ wzrostu na wytrzymałość izokinetyczną nóg u dziewcząt: r=0,17, 80% CI: 0,00 – 0,67, u chłopców wynosiło: r = 0,72, 80% CI: 0,32 - 0,90. Wnioski. Wyniki wydają się częściowo potwierdzać twierdzenie, że w odniesieniu do wytrzymałości izokinetycznej nóg podobieństwo geometryczne może nie mieć zastosowania. Przyszłe badania powinny porównywać teoretyczne wykładniki wytrzymałości z wykładnikami uzyskanymi empirycznie u większej grupy badanej.
Problem. The main purpose of this paper is to explain, using theories, how practicing martial arts could help enhance the well- being of adolescents. Method. The paper reviews and discusses literature regarding the nature of martial arts and the nature of adolescents and their well-being. In addition, study findings regarding the effects of martial arts and theories of well-being are discussed. The paper synthesizes these discussions into theoretical and conceptual frameworks. To do so, the paper emphasizes taekwondo (TKD) and the need-based theories of well-being. Results. The paper showed that (1) the well-being of adolescents has different dimensions or adolescents have various fundamental needs; (2) the training of TKD has different components; and (3) the different components of the training help adolescents meet their fundamental needs, thereby improving adolescents’ well-being Conclusion. Need-based theories of well-being could be used by researchers and others to understand and explain why martial arts training improve the well-being of adolescents.
PL
Problem. Głównym celem niniejszej pracy było wyjaśnienie, za pomocą teorii, jak ćwiczenie sztuk walki może przyczynić się do zwiększenia dobrego samopoczucia młodzieży. Metoda. W artykule dokonano przeglądu literatury dotyczącej sztuk walki i charakteru młodych ludzi oraz ich dobrego samopoczucia. Ponadto omówione zostały wyniki badań dotyczących wpływu sztuk walki i teorii dobrego samopoczucia. Artykuł jest syntezą owych rozważań ujętą w ramy teoretyczne i pojęciowe. Podkreślona została rola taekwondo (TKD) i teorie potrzeb w zakresie dobrego samopoczucia. Wyniki. W pracy wykazano, że (1) dobre samopoczucie młodzieży ma różne wymiary i młodzież ma zróżnicowane potrzeby podstawowe; (2) szkolenie TKD ma różne komponenty; oraz (3) urozmaicone elementy treningu pomagają młodzieży w zaspokojeniu ich podstawowych potrzeb, tym samym poprawiając ich dobre samopoczucie. Wniosek. Teorie oparte o analizę potrzeb w zakresie dobrego samopoczucie mogą być wykorzystywane przez naukowców i inne osoby, aby zrozumieć i wyjaśnić, dlaczego trening sztuk walki poprawia samopoczucie młodzieży.
This article presents a sociological approach to the study of martial arts in Spanish society. With few exceptions, martial arts have not received much attention from Spanish social scientists. After carrying out a historical contextualization of the emergence and evolution of martial arts, specifically judo, karate and taekwondo, the study offers a sociological analysis of the practice of these martial arts based on data from various annual statistical directories and surveys on sport participation. These sources make it possible, on the one hand, to examine the evolution of the number of clubs and federative licenses included in the category of martial arts and, on the other, to provide a more in-depth view of the characteristics and socio-demographic profile of their practitioners.
PL
W artykule przedstawiono socjologiczne podejście do studiowania sztuk walki w społeczeństwie hiszpańskim. Z kilkoma wyjątkami, sztuki walki nie zwróciły na siebie większej uwagi hiszpańskich badaczy społecznych. Po przeprowadzeniu historycznej kontekstualizacji powstawania i rozwoju sztuk walki, w szczególności judo, karate i taekwondo, niniejsze studium socjologiczne oferuje analizę praktyki tych sztuk walki, na podstawie danych z różnych rocznych katalogów statystycznych i badań dotyczących partycypacji w sportach. Źródła te umożliwiają, z jednej strony, zbadanie rozwoju liczby klubów i federacyjnych licencji zawartych w kategorii sztuk walki oraz, z drugiej strony, zapewniają lepszy wgląd w pogłębioną charakterystykę i społeczno-demograficzny profil ćwiczących. W okresie między rokiem 1987 a 1995 nastąpił największy wzrost liczby ćwiczących judo, karate i taekwondo. W 1990 roku wydano w Hiszpanii 290 595 pozwoleń, co stanowiło 12,5% ogólnej liczby licencji sportowych istniejących w tym czasie w kraju. Obecnie ponad dwieście tysięcy osób (202 161) ćwiczy w stowarzyszeniach. Judo jest najbardziej powszechnie praktykowane z trzech wymienionych sportów (106 466 stowarzyszonych licencji), następnie karate (61 395) i taekwondo (34 300). Co więcej, 79% z tych licencji należy do mężczyzn, a 21% do kobiet. Taekwondo jest sztuką walki z największym odsetkiem kobiet (39,1%), w porównaniu do 29,2% w przypadku karate i 19,8% judo. Jeśli chodzi o ogólną praktykę (innymi słowy, co jest zawarte w badaniach dotyczących udziału w sporcie całej populacji, w ramach federacji lub nie), 0,8% populacji między 15 a 65 lat praktykowało sztuki walki w 1975 roku. Ta ilość wzrosła osiągając 2,1% w roku 1990. Od tego czasu nastąpił stopniowy spadek aż do 0,9% w 2014 roku. W artykule podkreślono również, że sztuki walki są praktykowane coraz częściej w klubach lub stowarzyszeniach z wykorzystaniem urządzeń klubów lub prywatnych siłowni. Ponadto dowiedziono również, że praktykujący sztuki walki dużo częściej uczestniczą w lokalnych, wojewódzkich i krajowych ligach i zawodach niż ludzie, którzy praktykują inne sporty. Rezultaty badań wykazały, że sztuki walki są praktykowane częściej przez młodszych mężczyzn o wysokim statusie społeczno-ekonomicznym.
Problem and Method. On the one hand, this is a factsheet and a case study. On the other hand, it is an exchange of opinions and a review of them – a review article. It concerns the recent history of martial arts We draw on the practical experience, knowledge and statements of one of the highest-ranking masters with great experience in several types of martial arts. We quote and analyze his and others’ opinions. The analysis also considers the content of selected films and books, and reviews of them. Results. Two workshops, 10 videos and a book series were described and analysed, as well as lectures and discussions. Controversial issues were shown and facts illustrating the functioning of several organizations based on cyclical meetings of their leaders, were quoted. Selected events were photographically documented. Conclusions. An interesting symposium, which was an expert small group meeting, For the participants, it was an opportunity to gain new knowledge, draw on the teaching of the highest-ranking masters, analyze activities on the mat, recordings and literature, as well as the content of documents. It is knowledge about both the history and practical application of martial arts – technical and tactical solutions in self-defense.
PL
Problem i metoda. Jest to z jednej strony faktografia i studium przypadku. Z drugiej zaś wymiana opinii i ich swego rodzaju recenzja – artykuł recenzyjny. Rzecz dotyczy historii najnowszej sztuk walki. Sięgamy do doświadczenia praktycznego, wiedzy i wypowiedzi mistrza najwyższej rangi o wielkim doświadczeniu w kilku odmianach sztuk walki. Jego i inne opinie przytaczamy i analizujemy. Analizy dotyczą także treści wybranych filmów i książek, i ich recenzji. Wyniki. Opisano i przeanalizowano dwa zajęcia warsztatowe, 10 nagrań wideo i serię książek, a także wykłady i dyskusje. Ukazano kwestie kontrowersyjne. Przytoczono fakty ilustrujące funkcjonowanie kilku organizacji na przykładzie cyklicznych spotkań ich liderów. Wybrane zdarzenia udokumentowano fotograficznie. Wnioski. W nielicznym gronie miało miejsce interesujące sympozjum, będące spotkaniem eksperckim. Dla uczestników była to okazja do zdobycia nowej wiedzy, czerpiąc z nauczania mistrzów najwyższej rangi, analizując działania na macie nagrania i literaturę, a także treść dokumentów. Jest to wiedza zarówno dotycząca historii, jak też praktycznego zastosowania sztuk walki – rozwiązań techniczno-taktycznych w samoobronie.
Background, Problem and Aim. Despite the use of four types of headgear in taekwondo. A high prevalence of head injuries has been reported in competitions. It is important to ensure that headgear can effectively reduce the parameters related to head injuries. However, headgear is usually evaluated only based in linear acceleration at the moment of collision and on an unreal competition situation. The purpose of this study is to investigate and compare some selected dynamic parameters related to head injury among four types of common taekwondo headgear in a simulated protocol. Methods. A device included an artificial head equipped with force and acceleration sensors and a lever arm to simulate roundhouse kick skill, was used. Before testing the four types of headgear, the foot force of 15 taekwondo elite male athletes with a mean weight of 77.7 ± 6.27 Kg and height of 182.1 ± 5.05 cm was obtained. The device then delivered 10 impacts to the artificial head with and without the four types of headgear. One-way repeated measures ANOVA and Bonferony were used for statistical analysis.Results. All four headgear reduced maximum impact force and maximum linear acceleration by more than 80% (p< 0.01) as compared to no headgear condition. Furthermore, headgear A (density 86 kg/m3, thickness 20 mm and mass 0.203 kg) and B (density 125 kg/m3, thickness 37 mm and mass 0.293 kg ) reduced maximum rotational acceleration about 7.47% and 23.6% respectively, while C (density 65 kg/ m3, thickness 20 mm and mass 0.190 kg) and D (density 58 kg/m3, thickness 18 mm and mass 0.150 kg) increased it by 57.8 and 85%, respectively, when compared to no headgear condition (p< 0.01). Headgear B with the highest thickness, density and mass has the best performance in reducing impact force, and linear and rotational accelerations (23.64%, 3555 rad/s2). Conclusion. All Taekwondo headgear tested in this study provided sufficient protection against injuries caused by impact force and linear acceleration, but not against rotational acceleration. Only headgear B reduced the rotational acceleration by about 24%.
PL
Tło, problem i cel. Pomimo stosowania czterech rodzajów kasków ochronnych do taekwondo, podczas zawodów odnotowano wysoką częstotliwość występowania urazów głowy. Ważne jest, aby upewnić się, że nakrycia głowy mogą skutecznie zmniejszyć parametry związane z urazami głowy. Jednak kaski są zwykle oceniane tylko na podstawie przyspieszenia liniowego w momencie zderzenia i nierealnej sytuacji podczas zawodów. Celem tego badania było zbadanie i porównanie niektórych wybranych parametrów dynamicznych związanych z urazami głowy w czterech typach popularnych kasków ochronnych do taekwondo w symulowanym protokole. Metody. Użyto urządzenia zawierającego sztuczną głowę wyposażoną w czujniki siły i przyspieszenia oraz ramię dźwigni do symulacji umiejętności kopnięcia okrężnego. Przed przetestowaniem czterech rodzajów nakryć głowy, uzyskano siłę nacisku na stopę u 15 elitarnych zawodników taekwondo o średniej wadze 77,7 ± 6,27 kg i wzroście 182,1 ± 5,05 cm. Następnie urządzenie wykonało 10 uderzeń w sztuczną głowę z czterema rodzajami kasków ochronnych i bez nich. Do analizy statystycznej wykorzystano jednoczynnikową analizę wariancji ANOVA i Bonferony. Wyniki. Wszystkie cztery nakrycia głowy zmniejszyły maksymalną siłę uderzenia i maksymalne przyspieszenie liniowe o ponad 80% (p<0,01) w porównaniu do sytuacji bez kasku. Co więcej, kaski A (gęstość 86 kg/m3, grubość 20 mm i masa 0,203 kg) i kaski B (gęstość 125kg/m3 , grubość 37 mm i masa 0,293 kg) zmniejszyły maksymalne przyspieszenie obrotowe odpowiednio o 7,47% i 23. 6%, podczas gdy C (gęstość 65 kg/m3, grubość 20 mm i masa 0,190 kg) i D (gęstość 58 kg/m3, grubość 18 mm i masa 0,150 kg) zwiększyły je odpowiednio o 57,8 i 85% w porównaniu do stanu bez kasku (p< 0,01). Kask B o największej grubości, gęstości i masie ma najlepszą skuteczność w zmniejszaniu siły uderzenia oraz przyspieszeń liniowych i obrotowych (23,64%, 3555 rad/s2). Wnioski. Wszystkie kaski ochronne do taekwondo testowane w tym badaniu zapewniały wystarczającą ochronę przed urazami spowodowanymi siłą uderzenia i przyspieszeniem liniowym, ale nie przed przyspieszeniem obrotowym. Tylko kask ochronny B zmniejszył przyspieszenie rotacyjne o około 24%.
Background: At the beginning of the new millennium, the WTF was entangled in a variety of high-level scandals involving its leadership. In addition, taekwondo matches were often considered too boring to watch for audiences, and the IOC demanded more transparency in taekwondo’s scoring process. As a result, the taekwondo establishment feared for its continuing membership as an official discipline in the Olympic Games. Therefore, the WTF initiated a variety of far-reaching rule and equipment changes during the past decade. Aim: The aim of this study is to examine the results of the rule changes and equipment modifications introduced to the competition system of the WTF after the year 2000. Method: The methodology used included the analysis of documents. In addition, general observations and interviews played a role in the process of deduction and synthesis. Results and Conclusion: Presently, the desired outcomes of the rule changes and equipment modifications have not been entirely accomplished. While there have been various improvements in the overall competition system, several unintended and unanticipated consequences have arisen from recent modifications. Moreover, it seems that the single-minded focus by the WTF on keeping taekwondo’s Olympic membership status has not always been the best for the sport.
PL
Na początku nowego tysiąclecia, WTF (Światowa Federacja Taekwondo) została uwikłana w szereg skandali na wysokim szczeblu, z udziałem jej liderów. Ponadto turnieje taekwondo były często uznawane za zbyt nudne do oglądania dla widzów, w związku z czym dalsza obecność taekwondo, jako oficjalnej dyscypliny w igrzyskach olimpijskich, stanęła pod znakiem zapytania. Międzynarodowy Komitet Olimpijski zażądał także większej przejrzystości procesu punktacji taekwondo. Ponieważ metoda oceniania została uznana przez sędziów sportowych za zbyt subiektywną, miała zostać zastąpiona przez bardziej obiektywny system. W konsekwencji, WTF zainicjowała szereg daleko idących zmian w przepisach i sprzęcie w ciągu ostatniej dekady. Najbardziej znaczące modyfikacje sprzętu dotyczyły wprowadzenia elektronicznego ochraniacza ciała i, bardzo niedawno, elektronicznego systemu nakrycia głowy, do wskazania automatycznej punktacji kopnięć dla ciała i głowy, eliminując w ten sposób element ludzki. Kilku różnych producentów rywalizowało o oficjalne prawa do dostarczania sprzętu elektronicznego do turniejów, jednak niektóre systemy zostały wprowadzone przedwcześnie. Ponadto, po ponad dziesięciu latach badań i testów, działanie owych systemów ma zapewne wiele istotnych braków. Największym problemem wydaje się fakt, że sportowcy często muszą dostosować swój styl walki do ograniczeń systemów elektronicznych. Zamiast poprawy jakości walk, systemy elektroniczne, często ograniczają i/lub „dyktują" techniki wykorzystywane przez zawodników. Choć wiele osób uważa, że jest to mniejsze zło, niż niekończące się spory wśród sędziów dotyczące punktacji. Ponadto, stopniowo po roku 2000, wprowadzono wiele zmian reguł, mających na celu uatrakcyjnienie konkurencji taekwondo dla widzów. Najważniejszą zmianą dotyczącą reguł było zniesienie pojedynczych punktów (za ciosy i kopnięcia), na rzecz wielu punktów za niektóre spektakularne i trudne kopnięcia, takich jak wysokie kopnięcia w głowę. Poza tym, wprowadzono wiele drobnych alternacji reguł, które znacząco wpłynęły na przebieg walki. Jednak pożądane rezultaty modyfikacji reguł i sprzętu nie zostały w całości zrealizowane. Pomimo różnych ulepszeń całego systemu współzawodnictwa, z ostatnich zmian wyniknęło kilka niezamierzonych i nieoczekiwanych konsekwencji. Nowe zasady, w połączeniu z elektronicznym systemem punktacji, zmieniły znacznie styl walki zawodników, nie zawsze w pozytywny sposób. Wśród różnych efektów, zawody taekwondo częściowo przekształcono z walki full contact w kierunku walki light-contact, przypominającej karate sportowe. Ponadto przyjęcie taekwondo, jako oficjalnej dyscypliny olimpijskiej w 2000 roku, wymagało również zmiany systemu kwalifikacji, ponieważ uczestnicząca liczba sportowców biorących udział w igrzyskach olimpijskich została ograniczona. Podjęto próby przekształcenia taekwondo w bardziej przyjazny dla widza i profesjonalny sport, choć powodzenie tych działań będzie widoczne dopiero w przyszłości. Podsumowując, większość reform reguł taekwondo i modyfikacji sprzętu zostało wprowadzone z myślą o zagwarantowaniu miejsca taekwondo w udziale w igrzyskach olimpijskich. Jednak podejmowane często w pośpiechu i nie zawsze przejrzyste decyzje dotyczące zmian reguł i modyfikacji sprzętu doprowadziły do wielu nieoczekiwanych rezultatów, które nie zawsze były korzystne dla sportowców i sportu. W rezultacie, krytyczna analiza zalet i wad obecnego systemu reguł i urządzeń jest od dawna potrzebna.
У ході проведеного дослідження авторами вдосконалені комплекси спеціальних підготовчих вправ з урахуванням особливостей фазової структури ударних дій юних таеквондистів з урахуванням необхідності використання тренажерів. Дослідниками виявлена структура атакуючих ударів в змагальних двобоях юних таеквондистів. Експериментально обґрунтована методика застосування комплексів спеціальних підготовчих вправ при навчанні юних таеквондистів ударам ногами на етапі початкової підготовки з урахуванням доцільності використання тренажерів. Доведена ефективність застосування спеціальних підготовчих вправ для навчання основним технічним діям на етапі початкової підготовки юних таеквондистів.
EN
In the course of study the authors developed a set of special preparatory exercises with consideration of the phase structure peculiarities of young taekwondo sportsmen’s attacking actions, considering the need for training apparatuses. Researchers discovered the structure of attacking strokes in competitive duels of young taekwondo sportsmen. The technique of using the complex of special training exercises in teaching young taekwondo sportsmen kicks during initial training, taking into account the feasibility of using training simulators is experimentally grounded. The effectiveness of special preparatory exercises for teaching basic technical actions during the initial training of young taekwondo fighters is proved.
У статті авторами вирішені актуальні наукові завдання: 1) проаналізована база наукових досліджень в сфері управління підготовкою таеквондистів; 2) виявлені особливості виконання складно-координаційних технічних дій в таеквондо; 3) визначені закономірності зв’язків і стосунків між елементами системи рухових дій таеквондо в безопорному положенні; 4) обґрунтована специфіка фізичної підготовки до виконання безопорних складно-координаційних технічних дій таеквондо.
EN
The article addresses the topical scientific problems: 1) the research base in the field of management of taekwondo sportsmen training are analyzed; 2) the features of hard-coordination technical actions performance in taekwondo are revealed; 3) the patterns of connections and relationships between the elements of motor actions in taekwondo unsupported position are defined; 4) the specificity of physical fitness to perform unsupported hard-coordination technical actions in taekwondo is substantiated.
Розкрита наукова концепція дослідження моделювання техніко-тактичної підготовки в таеквондо. Визначені особливості техніко-тактичної підготовки таеквондистів. Доведені доцільність впровадження в спортивну практику таеквондо спеціальних тренажерів. Визначені основні завдання управління підготовкою таеквондистів з урахуванням етапів становлення спортивної майстерності.
EN
The article discloses the concept of scientific research of modeling technical and tactical training in taekwondo. The peculiarities of taekwondists’ technical and tactical training are identified. The expediency of introducing special training equipment into taekwondo sports practice is proved. The main tasks of taekwondo training management with regard to the stages of formation of sports skills are defined.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.