Al-Andalus becomes a deterritorialized space of memory in which the notions of past cultural and intellectual excellence are used as a legitimisation for the contemporary aspirations of new societies, such as those of the United Arab Emirates. Andalusian texts and figures, such as the Lament for the Fall of Seville by Abu’l-Baqa’ al-Rundi or the legendary “aviator” Abbas Ibn Firnas are being digitalised in new interpretations made accessible on the Internet and reinvented in the consumerist culture. The memory of Al-Andalus forms a basis for a non-Western formulation of new universalism, fostering, at the same time, the necessity of reintroducing the term into the discourse of the contemporary humanities.
The Desire of Nowhere – Nadine Gordimer’s Burger’s Daughter in a Transcultural PerspectiveThe article marks an attempt to read the book Burger’s Daughter by Nadine Gordimer from the transcultural perspective. Gordimer is one of the most famous South African novelists and an active anti-apartheid activist, hence her novels already have a plethora of analysis. However, the use of transcultural perspective would introduce into the existing critical outlook the more general issue of the struggle for freedom from any cultural and societal ties imposed on the individual. Although the local political situation is an important background for Gordimer’s book, the article situates its key issue in a possibility of creating a space of individual freedom, i.e. space situated beyond the cultural and societal entanglements that seem to resemble the transcultural endeavor.Conceptualization and expression of a space of ultimate liberation is a difficult venture, as the main tool of a literary text – language – is culturally bounded. However, transcultural literature, phenomenon just entering into the sight of literary research, displays the creative strategies of undermining the language in literary creation, i.a. the pluralization of narrative voices, the introduction of the unreliable narrator, extensive use of irony, multinational settings of the storyline. This article is an attempt to detect some other literary strategies of creating space beyond words and beyond culture. The analysis underlines how the use of visual strategies help to decenter the narrative voice and to actuate the text into the transcultural movement. It also exposes the importance of first-person narration in the performative process of distancing to oneself – appearing to herself as “a place where things happen”. Finally, the article detects the crucial gestures – moments of increased tension, both visual and deeply personal, that lead beyond the text to the experiences of “life itself”, i.e. blood, agony, and death. Pragnienie nigdzie – Córka Burgera Nadine Gordimer w perspektywie transkulturowejArtykuł zestawia książkę Nadine Gordimer Córka Burgera z „pragnieniem nigdzie” („the desire of nowhere”), odczytanym przez autorkę w perspektywie transkulturowej. Gordimer to jedna z najbardziej rozpoznawanych południowoafrykańskich pisarek i aktywistek anty-apartheidu. Sytuacja polityczna Południowej Afryki jest tym samym ważnym tłem jej książek. Mimo to, kluczowym problemem twórczości autorki wydaje się być bardziej uniwersalne poszukiwanie przestrzeni indywidualnej wolności jednostki. Podjęta przez Gordimer refleksja nad „pragnieniem nigdzie” w swojej istocie przypomina transkulturowe poszukiwania przestrzeni znajdującej się poza kulturą, choć odmiennie rozkłada akcenty. Wyrażenie przestrzeni wolności od kultury w literaturze nie jest łatwe, jako że jej podstawowe narzędzie – język – jest mocno zapośredniczone kulturowo. Dlatego też, literatura transkulturowa posługuje się zestawem kreatywnych strategii podważania języka, e.g. poprzez pluralizację głosów, wprowadzenie narratora niewiarygodnego, intensywne użycie ironii lub międzynarodową lokalizację narracji. Artykuł jest próbą znalezienia innych metod wyrażenie tego, czego nie może oddać język. Prezentowana analiza powieści Gordimer skupia się na użyciu wizualnych strategii, które pomagają zdecentralizować narrację i nadać tekstowi transkulturową dynamikę. Refleksji poddany zostaje także performatywny proces dystansowania się narratora do własnego „ja” – pojawiania się sobie jako „miejsce, gdzie coś się dzieje”. W konsekwencji, artykuł dochodzi do analizy kluczowych „gestów” – momentów intensywnego napięcia narracyjnego, które poprzez wykorzystanie motywów krwi, agonii oraz śmierci, prowadzą czytelnika poza tekst, aż do doświadczenia „samego życia”.
In the Olena Rebrova’s article “Artistic Identification as the Factor of Music and Choreography Teacher’s Training in Multicultural Education Condition”, two concepts: “artistic identity” and “artistic identification” are clarified. This paper then defines pedagogical functions of artistic identification and helps establish the artistic competence for music/ choreography teachers. In addition, this article discovers and evaluates experimental results of music/choreography students based on the surrounding multicultural environment as well as their artistic identity.
The article aims to present the topographies in the prose and essays of the Polish-German writer Artur Becker. Becker comes from Warmia and Masuria, and constantly returns to the land of his youth, which by modern literary scholars, following William Blake and Czesław Miłosz, is called ‘The Land of Nod’ or no-man's- land. Both the writer and his literary heroes resemble the mythological Odysseus, who returns to his homeland driven by longing. Artur Becker is an emigrant like Adam Mickiewicz and Czesław Miłosz, and he perceives his homeland through the prism of socio-political changes after 1989. Becker's essay writing promotes Polish culture and literature. Becker refers not only to well-known and respected Polish poets, but also acquaints the reader with the literary and translation output of less-known Polish authors.
DE
Der Beitrag hat zum Ziel, dem Leser die Topographie im Prosawerk und in den Essays des deutsch-polnischen Schriftstellers Artur Becker näherzubringen. Der aus der Region Ermland und Masuren stammende Autor kehrt in seinen Texten zu seiner Heimat zurück, die von zeitgenössischen Literaturwissenschaftlern nach William Blake und Czesław Miłosz "Das Land Nod" oder "Niemandsland" genannt wurde. Sowohl der Schriftsteller als auch seine literarischen Gestalten ähneln dem mythologischen Odysseus, der von der Sehnsucht getrieben in seine Heimat zurückkommt. So wie Adam Mickiewicz und Czesław Miłosz bleibt Artur Becker Migrant. Seine Heimat nimmt er durch das Prisma der sozialen und politischen Wende von 1989 wahr. In seinem essayistischen Schaffen wird dem deutschen Leser polnische Literatur und Kultur vermittelt. Becker bringt nicht nur namhafte polnische Dichter ins Gedächtnis, sondern er macht auch den Leser mit dem literarischen und translatorischen Schaffen von weniger bekannten polnischen Autoren vertraut.
PL
Artykuł ma na celu przybliżenie twórczości prozatorskiej i eseistycznej polsko-niemieckiego pisarza Artura Beckera. Wywodzący się z Warmii i Mazur Becker nieustannie powraca do krainy swojej młodości, która przez współczesnych literaturoznawców – w ślad za Blake’iem i Miłoszem – nazywana jest „Krainą Nod” lub ziemią wygnańców. Zarówno pisarz, jak i jego literaccy bohaterowie przypominają mitologicznego Odyseusza, który wiedziony tęsknotą za ojczyzną jednak do niej powraca. Becker jest emigrantem podobnie jak Mickiewicz i Miłosz, a swoją ojczyznę postrzega przez pryzmat zmian społeczno-politycznych dokonanych po roku 1989. Twórczość eseistyczna Beckera propaguje kulturę i literaturę polską. Becker przywołuje nie tylko znanych i cenionych poetów polskich, ale też zapoznaje czytelnika z twórczością literacką i dorobkiem translatorskim mniej znanych polskich autorów.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.