Full-text resources of CEJSH and other databases are now available in the new Library of Science.
Visit https://bibliotekanauki.pl

Results found: 28

first rewind previous Page / 2 next fast forward last

Search results

Search:
in the keywords:  użytkowanie wieczyste
help Sort By:

help Limit search:
first rewind previous Page / 2 next fast forward last
PL
W Polsce od początku lat dziewięćdziesiątych XX w. trwa dyskusja nad celowością utrzymania w systemie prawnym instytucji użytkowania wieczystego. Prawo to zostało wprowadzone ustawą z 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach i zastąpiło wcześniejsze prawnorzeczowe formy korzystania z gruntów publicznych, czyli prawo zabudowy i własność czasową. Użytkowanie wieczyste jest traktowane jako prawo szczególne, zbliżone swoją treścią i funkcją do własności, ale będące prawem na rzeczy cudzej, chociaż nie zaliczanym do kategorii praw ograniczonych. Ten szczególny charakter użytkowania wieczystego sprawił, że dyskusja nad jego przyszłością koncentruje się przede wszystkim wokół zagadnienia celowości jego utrzymania, jak również możliwości jego zastąpienia przez wprowadzenie do kodeksu cywilnego nowej instytucji w postaci prawa zabudowy. Jest to prawo, które pod pewnymi względami byłoby zbliżone do użytkowania wieczystego i mogłoby służyć do realizacji tych samych, a także innych celów ekonomicznych, a w konsekwencji w dalszej perspektywie czasowej miałoby zastąpić użytkowanie wieczyste.
EN
The article contains a comparison of two legal institutions – perpetual usufruct and permanent administration. The conducted comparative analysis has proven differences and similarities between both institutions as far as their legal nature and functions they fulfil are concerned. Later on, the procedure of annual fees due to availing oneself of a real property based on perpetual usufruct and permanent administration will be discussed. The author is of the opinion that the procedure of annual payment charging raises doubts and it should constitute a subject of a discussion on the direction of changes, whereas the aspect of admissibility of the solutions suggested in the text should constitute a subject of other authors’ deliberations.
PL
Przedstawiona w artykule ocena racjonalności ekonomicznej sprzedaży na własność gruntów Skarbu Państwa dotychczasowym użytkownikom wieczystym wykorzystuje metodę symulacji –rozpatrywana jako prognozowanie skutków podejmowanych przez administrację publiczną działań. Ocena ta dotyczy specyficznego zjawiska alokacji zasobów, a ekonomiczne przesłanki decyzyjne rozwiązania dylematu: pozostawić użytkowanie wieczyste czy sprzedać nieruchomość gruntową jej dotychczasowemu użytkownikowi wieczystemu wynikają z porównania wyników dwóch – niżej przedstawionych rachunków symulujących: • przyszłą wartość uzyskiwanego z wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej ciągu płatności rocznych oraz • przyszłej wartość lokaty kapitałowej, środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości gruntowej. Zaprezentowane w artykule rachunki symulacyjne wykazują generalną prawidłowość mówiącą, że: oddawanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste na obecnie obowiązujących zasadach (tj. przy stawce procentowej opłat rocznych równej lub niższej od 3%) jest - w sensie ekonomicznym – nieopłacalne dla Skarbu Państwa. Wynika to z rachunków mówiących, że: przyszła wartość sumy płatności rocznych, określona dla 40 lat ich wnoszenia, jest prawie dwa razy niższa od przyszłej wartości kapitału uzyskanego ze sprzedaży tej nieruchomości, ulokowanej w instytucji finansowej (np. w banku) na 40 lat. Prawidłowość tą należy uwzględnić w toku rozpatrywania wniosków dotyczących sprzedaży gruntów Skarbu Państwa dotychczasowym użytkownikom wieczystym. Należy jednak pamiętać, że istota instytucji użytkowania wieczystego ma sens logistyczny, umożliwiając wykorzystanie gruntów Skarbu Państwa dla realizacji ważnych dla kraju lub społeczności lokalnej przedsięwzięć inwestycyjnych (np. mieszkalnictwa, infrastruktury technicznej, sportu i rekreacji, działalności charytatywnej).
EN
The paper presents appraisal of the economic rationale for sales of the Treasury lands to their lessees. Appraisal has been conducted using the method of simulation, applied here to elaborate prognoses of effects onsequences of actions undertaken by public administration bodies. The appraisal refers to particular case of resources’ allocation and the economic conditions of making the decision whether to keep the land under perpetual land lease contract or to sale it to its hitherto lessee. The conditions of such decision are the result of comparison between two simulated calculations: - future value of annual cash flows from the perpetual land lease contract - future value of capital gained from the sale contract of the same land. Simulation of calculations, presented in the paper, confirm the general rule that perpetual land lease under current legal conditions i.e. lease rents amounting to maximum 3% of land price, is not effective for the Treasury in economic terms. This conclusion has been the result of comparisons and simulations stating that future value of annual cash flows lasting for 40 years amounts to half of the future value of capital allocated in bank account for 40 years. This conclusion should be taken into account while assessing the requests for land sales issued by their lessees. Though, it should be added that institution of perpetual land leases has additional logistic rationale, enabling utilization of the Treasury land for strategic local investments such as housing, technical infrastructure, sports and recreational infrastructure, charity purposes.
4
Content available remote

Rynek nieruchomości gruntowych Skarbu Państwa

86%
PL
Rola gospodarki gruntami w realizacji polityki państwa nabrała szczególnego znaczenia po przystąpieniu Polski z dniem 1 maja 2004 r. do Unii Europejskiej. Ważnych instrumentów prawnych, pomocnych w realizacji polityki państwa w zakresie gospodarowania gruntami dostarcza administracji publicznej ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.). Przedmiotem artykułu są zagadnienia własnościowe, w praktyce wpływające na racjonalność gospodarowania gruntami Skarbu Państwa. Przyjęto przy tym założenie, że zagospodarowanie to powinno być zgodne z interesem społecznym i jednocześnie spełniać wymogi efektywnego zarządzania majątkiem narodowym. W szczególności naświetlono: 1) Dylemat: użytkowanie wieczyste – własność. 2) Problem racjonalnego pogodzenia dwóch podstawowych sposobów traktowania nieruchomości gruntowych Skarbu Państwa: • jako incydentalnego, jednorazowego źródła zasilenia budżetu dochodami ze sprzedaży gruntów, oraz • jako regularnego i długotrwałego zasilanie budżetu z tytułu najmu, dzierżawy, oddania w użytkowanie wieczyste itp. 3) Treść umowy dotyczącej oddania nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste, stanowiącej, że: • użytkownik wieczysty powinien zagospodarować nieruchomość gruntową w określonym terminie, a także zagospodarować i użytkować zgodnie z celem, na który nieruchomość wieczysta została oddana w użytkowanie wieczyste; • będąca przedmiotem umowy nieruchomość gruntowa została oddana w wieczyste użytkowanie w określonym celu i cel ten nie może być dowolnie i jednostronnie (samowolnie) zmieniany przez użytkownika wieczystego lub jego następcę prawnego. 4) Ustawowo określone zasady sprzedaży i oddawania w użytkowanie wieczyste gruntów Skarbu Państwa, w tym dotyczące: • drogi przetargowej lub bezprzetargowej, • ustalania ceny nieruchomości, • ustalania stawek procentowych opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego, 5) Możliwości przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntów Skarbu Państwa w prawo własności nieruchomości.
EN
Land properties economics and management has become particularly important for the implementation of the State policy after Poland joined European Union on the 1st Mai 2004. Legal tools, facilitating implementation of the State policy in the field of land properties economics, have been created by the Act on Real Estate Economics from 21st August 1997. The paper focuses on ownership issues, important for effectiveness of the process of the Treasury land properties management. The precondition of further discussion is that properties management should fulfill the requirement of public interest and economic efficiency of the national property management. In particular, discussed were following issues: 1. dilemma between eternal land-lease and ownership 2. problem of how to rationally agree two different and basic attitudes towards Treasury land properties; a. as a source of incidental, one-off budget incomes in consequence of land sales b. as a source of regular, long-term rental incomes 3. contents of the eternal land-lease contract, the following clauses: a. land - leaseholder should develop land property within determined period of time, and also develop and utilize according to purpose for which the property has been leased; b. land property has been leased for defined purpose and the purpose cannot be freely and changed by the eternal land-lessee or his legal successor. 4. determined in the Act on Real Estate Economics, rules of the Treasury land properties sales and eternal land-lease, referring to: a. tender or non-tender sale / lease b. determination of real estate sale price c. determination of percentage rate of annual payments for eternal land-lease contract 5. possibilities of conversion of eternal land-lease right of the Treasury land into ownership right
PL
W ramach opracowania opisano podstawy do wypowiedzenia wysokości opłaty z tytułu użytkowania wieczystego, wyjaśniono zasady sporządzania operatu szacunkowego nieruchomości. Przedstawiono także znaczenie aktualności operatu szacunkowego nieruchomości, jego charakter prawny oraz omówiono sposób postępowania w wypadku wypowiedzenia wysokości opłaty użytkownikowi wieczystemu.
EN
As part of the study, the grounds for terminating the perpetual usufruct fee were described, the rules for preparing the appraisal report of the property were explained. The relevance of the current appraisal of the property, its legal nature and the procedure in the event of termination of the fee perpetual usufructuary were also presented.
PL
Zarządzanie nieruchomościami publicznymi obejmuje m.in. kontrolę sposobu zagospodarowania nieruchomości oddanych w użytkowanie wieczyste. Umowa jest, oprócz przepisów ustaw oraz zasad współżycia społecznego, istotnym elementem kształtującym treść prawa użytkowania wieczystego. Konsekwencją niezagospodarowania nieruchomości oddanych w użytkowanie wieczyste może być ustalenie dodatkowych opłat rocznych. Zagadnienie to w praktyce rodzi wiele problemów i kontrowersji a także jest przedmiotem niejednolitych rozstrzygnięć. Tezą badawczą artykułu jest stwierdzenie, że aktualne przepisy w zakresie dodatkowych opłat rocznych zawarte w ustawie o gospodarce nieruchomościami są nieprecyzyjne. Celem opracowania jest identyfikacja prawnych uregulowań dotyczących ustanawiania dodatkowych opłat rocznych obciążających użytkowników wieczystych. Analizy dokonano w oparciu o wyniki badań procesu ustanawiania dodatkowych opłat przez Gminę Miejską Kraków w latach 2010–2014.
EN
Public property management includes, among others, the control of the manner in which the real estate let into perpetual usufruct was developed. Besides the provisions of the acts and the rules of social interaction, an agreement appears to be a significant element shaping the content of the right of perpetual usufruct. The consequence of a failure to develop real estate let into perpetual usufruct may be imposing additional annual fees. In practice, this issue raises numerous problems and controversies, and it is also subject to non-uniform decisions. The research thesis of this article is that the current regulations regarding additional annual fees contained in the Real Estate Management Act are imprecise. The aim of the study is to analyse the problems relating to the imposition of additional annual fees. The analysis was carried out based on the results of the study of the process of imposing additional fees by the Municipality of Krakow in the years 2010-2014.
EN
The Gloss is a partially critical analysis of the resolution of 7 judges of the Supreme Court of May 16, 2017, III CZP 101/16, in which the Court decided that transmission easement may be established under the right of perpetual usufruct. The author takes the view that Art. 233 of the Civil Code authorizing the perpetual usufructuary to dispose of his right, due to the applicable numerus clausus principle of establishing limited rights in rem, does not constitute a sufficient basis for encumbering the perpetual usufruct with the easement of transmission. In the absence of any specific regulation providing for the admissibility of the perpetual usufruct burden with transmission easement, the author is against this possibility. At the same time, the author shares the position expressed in the resolution of the Supreme Court that the perpetual usufructuary cannot effectively demand the establishment of transmission easement if the transmission equipment - installed by a state-owned enterprise during the period of uniform state property - was located on the property of the State Treasury before it was put into perpetual usufruct.
PL
Glosa stanowi częściowo krytyczną analizę uchwały 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2017 r., III CZP 101/16, w którym Sąd ten uznał, że służebność przesyłu może być ustanowiona na prawie użytkowania wieczystego. Autor staje na stanowisku, że art. 233 Kodeksu cywilnego uprawniający wieczystego użytkownika do rozporządzania przysługującym mu prawem, ze względu na obowiązującą zasadę numerus clausus ustanawiania na prawach ograniczonych praw rzeczowych, nie stanowi wystarczającej podstawy do obciążenia użytkowania wieczystego służebnością przesyłu. Wobec braku szczególnej regulacji przewidującejdopuszczalność obciążenia użytkowania wieczystego służebnością przesyłu autor opowiada się przeciwko takiej możliwości. Jednocześnie autor podziela wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego stanowisko, że użytkownik wieczysty nie może skutecznie żądać ustanowienia służebności przesyłu, jeżeli urządzenia przesyłowe – zainstalowane przez przedsiębiorstwo państwowe w okresie obowiązywania zasady jednolitej własności państwowej – znajdowały się na nieruchomości Skarbu Państwa przed oddaniem jej w użytkowanie wieczyste.
PL
Opracowanie opisuje genezę powstania prawa użytkowania wieczystego, oraz jego celowy charakter. Przedstawiono aktualne problemy prawno – inwestycyjne związane z określeniem celu użytkowania wieczystego w decyzjach uwłaszczeniowych przy badaniu zgodności z realizowanymi przez użytkowników wieczystych zamierzeniami we współczesnych realiach. W artykule tym wskazano w jakim trybie może nastąpić zmiana treści prawa użytkowania wieczystego. Opisano roszczenia właściciela nieruchomości w przypadku stwierdzenia oczywistej sprzeczności korzystania przez użytkownika wieczystego z przeznaczeniem określonym w umowie. Przedstawiono trudności związane z rozwiązaniem prawa użytkowania wieczystego.
EN
The paper describes the origin, the purpose and the character of the law of perpetual usufruct. It presents current legal and investment problems pertaining to defining the purpose of perpetual usufruct in enfranchisement decisions when studying compliance with investment plans realized by perpetual leaseholders in present realities. The article indicates the procedure according to which the wording of the law of perpetual usufruct may be amended. It describes claim of the land owner in case of manifest contradiction between the perpetual leaseholder’s usage of property and the purposes specified in the contract. The paper also talks about difficulties relating to the dissolution of the law of perpetual usufruct.
Zeszyty Prawnicze
|
2017
|
vol. 17
|
issue 1
33-61
EN
Summary The right of perpetual usufruct was introduced to the Polish legal order in 1961, i.e. during the period of so-called actually existing socialism. Amongst the reasons of its introduction were political and ideological factors, and in particular the conception, according to which a socialist state should not alienate the ownership of land to natural and legal persons. Apart from political and ideological functions, the institution in question also fulfilled a number of socio-economic functions, inter alia it enabled natural persons and housing cooperatives to gain access to land for housing construction. Following the transformation of 1989, the institution of perpetual usufruct was not eliminated from the Polish legal order and it also continues to function in practice. From a socio-legal perspective, this continuity is a result of the adaptation of the social functions of the institution in question to the changed conditions folloing the systemic transformation.
PL
Streszczenie Prawo użytkowania wieczystego zostało wprowadzone do polskiego porządku prawnego w 1961 r., a zatem w okresie tzw. realnego socjalizmu. Do przyczyn wprowadzenia tej instytucji prawnej zaliczyć należy istotne czynniki polityczne i ideologiczne, a w szczególności realizację koncepcji, wedle której państwo socjalistyczne nie powinno zbywać gruntów na rzecz osób fizycznych i prawnych. Poza funkcjami polityczno-ideologicznymi, omawiana instytucja pełniła także określone funkcje społeczno-gospodarcze, do których należało m.in. udostępnianie osobom fizycznym oraz spółdzielniom mieszkaniowym gruntów pod budownictwo mieszkaniowe. Po transformacji ustrojowej w 1989 r. instytucja użytkowania wieczystego nie została wyeliminowana z polskiego porządku prawnego, występuje też w obrocie prawnym. W perspektywie socjologicznoprawnej wynika to przede wszystkim z dopasowania funkcji społecznych omawianej instytucji do zmienionych warunków po transformacji ustrojowej.
EN
The article makes an attempt to determine whether the legal regulations provide a perpetual lessee with, first of all, stable conditions to hold agricultural lands and to run a business activity on these lands and, second of all, whether the regulations make it easier for perpetual lessees to acquire the right to own the lands they possess. The first part of the article concentrates on the legal nature of perpetual usufruct as well as the rights and financial obligations of a perpetual lessee. Then, the paper focuses on the transformation of perpetual usufruct into the right of ownership and the expiry of perpetual usufruct. Next, the article analyses the issue of a perpetual lessee as an agricultural producer. At the end, the Author states that perpetual lessee possesses a wide range of rights and can freely run an agricultural activity on agricultural lands. The legislator has acknowledged perpetual usufruct, along with the most popular forms of holding lands such as ownership and lease, to be a stable element of rural relations. Thus, a perpetual lessee can be granted the European funds, agricultural tax reliefs and insurance in KRUS.
PL
Celem artykułu była próba ustalenia, czy regulacje prawne zapewniają użytkownikom wieczystym stabilne warunki władania gruntami rolnymi oraz prowadzenia na nich działalności rolniczej, a także, czy ułatwiają tym podmiotom nabycie własności posiadanych gruntów. W pierwszej kolejności rozważania skupiały się na charakterze prawnym użytkowania wieczystego oraz uprawnieniach i obowiązkach finansowych użytkownika wieczystego. Następnie podjęto tematykę przekształcania użytkowania wieczystego we własność oraz wygaśnięcia użytkowania wieczystego. Kolejna część artykułu odnosiła się do zagadnienia użytkownik wieczysty jako producent rolny. W podsumowaniu stwierdzono, że rozważania wykazały, iż użytkownik wieczysty ma szeroki zakres uprawnień i może on swobodnie prowadzić działalność rolniczą na gruntach rolnych. Ustawodawca uznał bowiem, że użytkowanie wieczyste, obok najpopularniejszych form władania gruntami rolnymi, jak własność i dzierżawa, wpisało się trwale w stosunki wiejskie i dlatego użytkownik wieczysty może korzystać ze środków unijnych, ulg w podatku rolnym czy ubezpieczenia w KRUS.
EN
De lege lata the transformation of the right of perpetual usufruct of land built for residential purposes into ownership is done by law. Yet, it requires a determination in the form of a certificate from the relevant authority. The issued certificate entitles the holder to register ownership in the land and mortgage register and the court makes such an entry ex officio. However, it is possible to sell a residential unit before obtaining the relevant certificate since the share in the joint ownership of the property is the right related to the ownership of the unit. This requires drawing up a notarial deed pursuant to the present status of entries in the land and mortgage register whereas a further correction is made after obtaining the relevant certificate.
EN
The Regulation from 20th July 2018 on Transformation the Right of Perpetual Usufruct of built-up land for residential purposes into Ownership Title came into force on 5th October 2018 (Journal of Law 2020 it.139 with further amendments). This regulation evoked numerous doubts that appeared in practice. Pursuant to assumption of the legislator this transformation supposed to be a paid service. However, a few exceptions to the above law were provided for i.e. relating to natural persons or their heirs in case when they paid an annual one-off payment for the whole period of perpetual usufruct. A personal nature of this entitlement justifies its rationing exclusively to natural persons who acquired both rights and obligations of their predecessor. The above entitlement is closely related to the way (mode) in which a perpetual user acquired a perpetual usufruct right. This means that not every case of a legal succession entitles to acquiring a real estate on preferential principles (i.e. free of charge) and only this case related to a hereditable succession. The purpose of my article is to prove that in case of legal successors there is no grounds for limitation (on a legal analogy basis) to free-of charge transformation only to the successors under a general title (i.e. heirs), excluding the acquirers of a perpetual usufruct right on a contract basis. The manifestation of a legislator’s will was granting privileges to the persons towards whom minimising the encumbrance resulted from a nature of the transformation (a paid service) would be justified. However, the above came into force with ‘a detriment’ for a specific category of entities. This problem is the consequence of a highly complex character of the transformation matter with regards to its legal effects, ambiguity of regulations, and above all, it is related to the fact that a legislator seems not to notice relevant issues connected to the above matter. In this article I analyse and evaluate the latest legislative changes as well as present the review of the attempts to liquidate a perpetual usufruct leading to transforming this right into a ownership title. The research method applied for the purpose of this article is the analysis of current laws and regulations as well as selected judicial decisions.
PL
5 października 2018 roku weszła w życie ustawa z dnia 20 lipca 2018 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe, w prawo własności tych gruntów (Dz.U. z 2020 r., poz. 139 z późn. zm.). Wywołała ona szereg wątpliwości, które znalazły swoje odzwierciedlenie w praktyce. Zgodnie z założeniem ustawodawcy, przekształcenie miało być odpłatne. Od powyższego przewidziano jednak wyjątki, które dotyczyć miały np. osób fizycznych lub ich spadkobierców, przy założeniu, że wniosły jednorazowo opłaty roczne za cały okres użytkowania wieczystego. Osobisty charakter tego uprawnienia uzasadnia zatem jego reglamentację wyłącznie do osób fizycznych, które wstąpiły w ogół praw i obowiązków poprzednika. Powyższe uprawnienie związane jest ściśle z określonym sposobem (trybem), w jaki użytkownik wieczysty uzyskał prawo użytkowania wieczystego. Oznacza to, że nie każdy przypadek następstwa prawnego uprawnia do nabycia prawa własności nieruchomości na zasadach preferencyjnych (tj. nieodpłatnie), a jednie ten związany ze spadkobraniem. W artykule wykazano, że w przypadku następców prawnych, nie ma podstaw do ograniczenia, na zasadzie analogii, prawa do nieodpłatnego przekształcenia jedynie do następców pod tytułem ogólnym (spadkobierców), z wyłączeniem nabywców prawa użytkowania wieczystego na podstawie umowy. Przejawem woli ustawodawcy było szerokie uprzywilejowanie osób, w stosunku do których uzasadnione byłoby zminimalizowanie obciążeń wynikających z odpłatnego charakteru przekształcenia. Do powyższego jednakże doszło z „pokrzywdzeniem” określonej kategorii podmiotów. Problem ten jest konsekwencją dużego skomplikowania materii przekształcenia w kwestii skutków prawnych, nieprzejrzystości unormowań a nadto niedostrzegania przez prawodawcę ważnych problemów związanych z regulowaną materią. W artykule poddano analizie, a następnie oceniono najnowsze zmiany legislacyjne, a następnie przedstawiono przegląd prób likwidacji użytkowania wieczystego, prowadzących do przekształcenia tego prawa w prawo własności. Jako metody badawcze przyjęto w tej pracy analizę aktów prawnych analizę oraz orzecznictwa sądowego.
13
Publication available in full text mode
Content available

Użytkowanie wieczyste

72%
EN
The right of perpetual usufruct is regulated in two effective normative acts: Civil Code as well as the Real Estate Management Act from 21st August 1997. The right of perpetual usufruct was introduced in 1961 with the Act on Urban Land Management. In accordance to the present understanding the right of perpetual usufruct is an indirect law between ownership and a limited property right. This right is the form of a paid, long-term use of the land belonging to State Treasury or to the units of local government units or related organs. The validity of keeping the right of perpetual usufruct as a legal tool has been the subject of numerous debates in Poland for many years. This article is devoted to the characteristic of this kind of ownership.
PL
Prawo użytkowania wieczystego jest uregulowane w dwóch podstawowych aktach normatywnych: Kodeksie cywilnym oraz w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Zostało wprowadzone w 1961 roku ustawą o gospodarce terenami w miastach i osiedlach. Według panującego współcześnie poglądu prawo użytkowania wieczystego jest prawem pośrednim między własnością i ograniczonymi prawami rzeczowymi. Stanowi formę odpłatnego, długotrwałego korzystania z gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa czy też jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków. Od wielu lat w Polsce trwa dyskusja nad zasadnością utrzymywania konstrukcji prawnej w postaci prawa użytkowania wieczystego gruntu. Artykuł poświęcony jest charakterystyce tej instytucji.
PL
GUS udostępnił od 2003 r. informacje o liczbie i wartości zawieranych corocznie umów notarialnych dot. nieruchomości. Szczegółową informacją objęto dotąd ok. 75% transakcji rynkowych w liczbie ponad 300 tys. o wartości ok. 44 mld zł (dane za 2007 r.). Dostępny jest podział tego rynku na segmenty (lokale, grunty, budynki, nieruchomości zabudowane) oraz obroty w powiatach grodzkich, ziemskich i miastach wojewódzkich. Można wyodrębnić transakcje w trybie przetargu i wolnorynkowe w sferze własności i użytkowania wieczystego. Wyprowadzono także średnie wartości transakcji według segmentów. Poszerzyło to naszą wiedzę o rynku nieruchomości w poszczególnych latach 2003-2007.
EN
The GUS Central Statistical Office has since 2003 been providing information on the number and value of property deals, concluded annually in the form of notarial deeds. Since then, detailed information has been available on ca. 75% market deals, in the amount of more than 300,000 and valued at ca. 44 billion Polish zlotys (2007 data). The data are split according to market segments (business premises and office space, land, developed properties) and to deals (those in urban counties, in rural counties, and in provincial cities). One can identify transactions that were based on auctions, as well as those freemarket ones, in the fields of ownership and perpetual usufruct. Also average deal values are included, based on the respective segments. That information has extended our knowledge on the property market in particular years of the 2003-2007 period.
Roczniki Nauk Prawnych
|
2019
|
vol. 29
|
issue 3
237-254
PL
W glosie do uchwały z dnia 28 marca 2019 r., III CZP 90/18, autor zaaprobował stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w jej tezie, zgodnie z którym hipoteka ustanowiona przez dłużnika na użytkowaniu wieczystym nie wygasa z chwilą przejęcia długu, gdy użytkowanie wieczyste zostało zbyte na rzecz osoby trzeciej (art. 525 k.c.). Przemawia za nim nie tylko wzgląd na argument wykładni językowej, ale także funkcjonalnej (celowościowej). Ponadto odwołanie się do przepisów zwiększających ochronę dłużnika rzeczowego poprzez wprowadzenie wymogu uzyskania jego zgody na zmiany zabezpieczonej wierzytelności, tj. art. 248 k.c. oraz art. 684 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece również nie pozwala uznać za słuszne przeciwstawnego zapatrywania, za którym opowiadał się sąd odwoławczy.
EN
In the gloss to the decision of 28 March 2019, III CZP 90/18, the author expressed his approval for the opinion of the Supreme Court included in its thesis according to which the mortgage established by the debtor on perpetual usufruct does not expire at the time the debt is taken over when perpetual usufruct has been sold to a third party (art. 525 of the Civil Code). This is supported not only by the argument of linguistic but also functional (teleological) interpretation. Moreover, reference to provisions increasing the protection of the property debtor by introducing the requirement to obtain his consent to change the secured receivables, i.e. art.248 of the Civil Code and art.684 of the Land and Mortgage Register Act dated 6 July 1982, neither allows to consider the opposite view to be correct, which the appeal court was in favour of.
EN
In Poland, perpetual usufruct is a property right encumbering public land (state or local government land). This property right is established for a long period of time, generally for 99 years. This article concerns the termination agreement that may be concluded between the perpetual usufructuary and the state or local government as the owner of the land. The issues of concluding this agreement, its content and consequences raise serious doubts, which are discussed in this study.
17
Content available remote

Użytkowanie wieczyste -aspekty prawne i finansowe

72%
PL
Artykuł dotyczy prawnych i finansowych aspektów prawa użytkowania wieczystego. Szczególną uwagę zwrócono na rolę dochodów z użytkowania wieczystego w gospodarce finansowej gmin oraz optymalne ujęcie definicyjne tego prawa. Przedstawiono również wyniki badań obrazujące wysokość dochodów z użytkowania wieczystego w wybranych dużych miastach.
EN
The aim of the article is introduction to law and economies aspects of perpetuar usufruct - law. Especially important were incomes os ususfruct in financial economy of communes. There was introduced also results of examinations about incomes of perpetual usufruct in big polish cities.
EN
The aim of this article is to determine the formula and role of perpetual usufruct in Szczecin Metropolitan Area municipalities. The municipalities immediately bordering with Szczecin (included in the Szczecin Metropolitan Area): rural-urban municipality of Goleniów, rural-urban municipality of Police and rural border municipality of Dobra Szczecinska were all under a detailed study. The analysis was made for the years 2007-2010, specifying the underlying the direction in which the municipal authorities granted the perpetual usufruct right, the extent of the land on lease and its purpose. As a partial objective of the article both a data analysis and statistical research were carried out.
PL
Celem artykułu jest określenie, jaką formułę i rolę przybiera użytkowanie wieczyste w wybranych gminach Szczecińskiego Obszaru Metropolitalnego. Badaniom zostały poddane gminy bezpośrednio graniczące ze Szczecinem (wchodzące w skład Szczecińskiego Obszaru Metropolitalnego): gmina wiejsko – miejska Goleniów, gmina wiejsko – miejska Police oraz gmina wiejska przygraniczna Dobra Szczecińska Dokonano analizy za lata 2007 – 2010, określając, w jakim kierunku organy gminy ukierunkowywały użytkowanie wieczyste, w jakim zakresie oddawały grunty w użytkowanie wieczyste oraz na jakie przeznaczenie.
EN
In existing law there are several legal institutions that enable holders of a perpetual usufruct to gain an ownership right instead of previously mentioned right in rem. The institution of conversion of perpetual usufruct into ownership right by operation of law has been recognized by Polish legislator as the most significant one. At the same time, provisions of law provide that the new owner of the land property and each owner for the time being shall pay a fee for a conversion of rights in rem that occurs ex lege. The charge is payable to the State or a local authority and is determined in administrative proceedings. The basis for calculating the payment for the conversion is the amount of annual charge for perpetual usufruct determined by statutory pre-conditions. Moreover, the identification of traits of fee for the conversion is necessary to properly fulfill the obligation to pay such fee.
EN
Subject of article is presentation of a legal conception of real obligation, which is a tool to make settlements between holders of property rights.. Its scope of application is wide, so first in this papers are cover main features, which are common for all case of its application. However, further considerations are focused on a particular scope of its application. These are financial settlements between public entities and entities that acquired the ownership of land from them, ex lege, on the basis of transformation of perpetual usufruct into ownership. In particular, the scope of settlements for public land on which multi-unit buildings with residential premises were located (acquired by natural persons) is being considered. Additionally, to improve the safety on a real property market, this claim about payment is entered to land register. The main goal is to show, in what way these both legal measures protect interest of public subjects as the creditor of a payment for a loss of his land for private subjects. Especially, in this article is analysed who is the debtor of the previous owner (public subject) of the land in the event of a change of subjects of ownership (after an grant of ownership by law, which is dated on 1st January 2019 ) and who takes liability for arrears payment. A research is coming to the conclusion that real obligation indicates the current debtor proportional to time of holding property right (pro rata temporis). No one is liable for a debt of his successor.
first rewind previous Page / 2 next fast forward last
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.