Basing on the facts of the case the author on the basis presents general theses regarding the functioning of unions of municipalities. The author underlines that when it comes to a union of municipalities there is no presumption of competence. Moreover, a deprivation of one of union’s statutory tasks does not automatically result in a deprivation of shares in a limited-liability company formed by this union. The author also claims that a gratuitous disposal of shares to a unit of local government is admissible but requires an undisputed legal title. Such a sort of disposal might be considered as an infringement of public finances discipline in case it leads to making an expense from public finances without a authorization requires by a budgetary act, a financial plan or when the scope of authorization has been exceeded or when relevant provisions hasve been infringed.
The function of Marshal of the Sejm was transformed into an office in 1558. Marshal was responsible not only for welcoming the king and bidding farewell to him, but, above all, for supervision of works and contacts between senators and the ruler. Stanisław Sedziwój Czarnkowski – Crown referendary – was chosen Marshal during the 1569 Lublin Union Sejm. Cooperating closely with Sigismund II Augustus, he strongly opted for the union between the Crown and the Grand Duchy of Lithuania. His oratory talent and political intuition assured the positive final to the parliamentary sitting that he headed. Czarnkowski’s speeches and argumentation contained in them importantly contributed to softening of the Sejm antagonisms. There are two especially important Czarnkowski’s speeches: the one in which he welcomed the king and the one of 2 June 1569, about the incorporation of new lands into the Crown. Due to his liking for the Habsburgs, S. S. Czarnkowski was considered to be a controversial person, which occasionally caused discord during the sittings. Still, at the most important moments in the Sejm he helped overcome difficulties and positively finalize the deliberations of the Sejm in Lublin. His contribution in the Act of the Union must not be forgotten.
Jesus constituted Eucharist in the atmosphere of love: „having loved His own who were in the world, He loved them to the end” (Joh 13:1). It is especially stressed in the anaphora and all The Divine Liturgy of Saint John Chrysostom. In this article author considers liturgical hymn about God’s source of love and he recalls 150th anniversary of the Congregation of the Resurrection’s participation in the mission in aid of the Bulgarian Union. First of all he shows genesis of this congregation. Next he analysis a history of its work in Bulgaria: years of beautiful and creative apostolate, the difficult and tragic time of war, and after that the period of communistic regime. The great works of this congregation were canceled and some of friars were imprisoned. Members of the Congregation of the Resurrection treated a time of prisoning as a „second university” and to the end of their lives they served to the people with joy.
The article focuses on the process, events and attempts from the end of the 17ᵗʰ and the beginning of the 18ᵗʰ century to unite the Romanian Orthodox Church or rather a part of it belonging to the Orthodox Metropolitan of Transylvania with the Roman Catholic Church. The author analyzes the challenges and consequences of such a union for the Romanian identity. To overcome the controversies and strengthen a common Romanian identity, the cultural program of the Transylvanian School movement was initiated.
The paper views human sciences as a kind of cultural bond, building unity across all divisions and boundaries. For this purpose it uses arguments proposed by such intellectuals as Nussbaum, Rorty, Markowski and Assmann. It aims at justification of the thesis that humanities serve intrinsic integration and development of personality, social integration, maintaining bonds with the past and history, and creating a sense of common destiny of all human beings. Human sciences expand our horizons, allowing us to transcend the limits of our inborn egoism, they teach us how to imaginatively reach beyond and above the local perspective, creating foundations for interpersonal solidarity, respect, tolerance and compassion. The present political trends in Poland and in the world clearly favor natural and technical sciences, tending to devaluate and to marginalize humanities, which can be a prognostic of cultural regress, with unpredictable consequences for the future.
The paper is an introduction to the discussion devoted to literary evidence of “unification initiatives” (unions, alliances, international agreements and other unification projects) as witnessed in the history of Europe over many centuries. Artistic writings have long presented the dialogue between union partners, taking place both in public (international or national) as well as private space. Among these phenomena, particularly noteworthy are unification visions, cultural osmosis, evidence of individual participation in unification processes, acts of building the collective awareness, ways of interpreting both shared and alien cultural or religious symbols, literary expressions of the relations between “I” and “You”, strategies used in constructing the linguistic image of the shared world and alien worlds. The paper attempts to systematize specific issues related to these problems and is an introduction to the discussion carried out in the latest issue of „Tematy i Konteksty”.
The relationship the Holy Spirit – Mary is a signpost to reach a mature Christian personality. The aim of human development is to recreate in himself God’s similarity, lost by sin. The Holy Spirit restores God’s image by the aptitude of man to a right relationship with God and neighbor, and the tasks assigned by the Creator. Most perfectly God’s image shines forth in Mary of the Immaculate Conception united with the divine Paraclete, supportive relationships with God and people, and the implementation of the threefold mission of Christ. In the person of Mary anthropological ideal reaches its highest expression and fulfillment. To understand the term ‘anthropology fulfilled’ and get to know the influence of the Holy Spirit on the formation of members of the Church, it is needed to understand how union with the Holy Spirit bears fruit in Mary, aiming to fully divine humanity.
PL
Relacja Duch Święty – Maryja jest drogowskazem do osiągnięcia dojrzałej osobowości chrześcijańskiej. Celem formacji i rozwoju człowieka jest odtworzenie w sobie Bożego podobieństwa, utraconego przez grzech pierworodny i osobisty. Misją Ducha Świętego wewnątrz Trójcy Świętej i w ekonomii zbawienia są więzi międzyosobowe. Działając w duszy, przywraca On Boże podobieństwo przez uzdolnienie człowieka do właściwych relacji z Bogiem i bliźnimi oraz realizacji zadań wyznaczonych przez Stwórcę. Najdoskonalej Boże podobieństwo jaśnieje w Maryi, zjednoczonej od niepokalanego poczęcia z Boskim Parakletem, pomagającym w budowaniu Jej relacji z Bogiem i ludźmi oraz realizacji potrójnej misji Chrystusa. Maryja wskazuje drogę do tego zjednoczenia, gdyż uosabia szczyt stworzenia powracającego do Boga. WJej Osobie antropologiczny ideał osiąga najwyższy wyraz i swoje spełnienie.Aby pojąć określenie „antropologia spełniona” i poznać wpływ Ducha Świętego na kształtowanie członków Kościoła, trzeba zrozumieć, jak zjednoczenie z Duchem Świętym owocuje w Maryi, dążącej do pełni Bożego człowieczeństwa.
Relacja Duch Święty – Maryja jest drogowskazem do osiągnięcia dojrzałej osobowości chrześcijańskiej. Celem formacji i rozwoju człowieka jest odtworzenie w sobie Bożego podobieństwa, utraconego przez grzech pierworodny i osobisty. Misją Ducha Świętego wewnątrz Trójcy Świętej i w ekonomii zbawienia są więzi międzyosobowe. Działając w duszy, przywraca On Boże podobieństwo przez uzdolnienie człowieka do właściwych relacji z Bogiem i bliźnimi oraz realizacji zadań wyznaczonych przez Stwórcę. Najdoskonalej Boże podobieństwo jaśnieje w Maryi, zjednoczonej od niepokalanego poczęcia z Boskim Parakletem, pomagającym w budowaniu Jej relacji z Bogiem i ludźmi oraz realizacji potrójnej misji Chrystusa. Maryja wskazuje drogę do tego zjednoczenia, gdyż uosabia szczyt stworzenia powracającego do Boga. W Jej Osobie antropologiczny ideał osiąga najwyższy wyraz i swoje spełnienie. Aby pojąć określenie „antropologia spełniona” i poznać wpływ Ducha Świętego na kształtowanie członków Kościoła, trzeba zrozumieć, jak zjednoczenie z Duchem Świętym owocuje w Maryi, dążącej do pełni Bożego człowieczeństwa
EN
The relationship the Holy Spirit – Mary is a signpost to reach a mature Christian personality. The aim of human development is to recreate in himself God’s similarity, lost by sin. The Holy Spirit restores God’s image by the aptitude of man to a right relationship with God and neighbor, and the tasks assigned by the Creator. Most perfectly God’s image shines forth in Mary of the Immaculate Conception united with the divine Paraclete, supportive relationships with God and people, and the implementation of the threefold mission of Christ. In the person of Mary anthropological ideal reaches its highest expression and fulfillment. To understand the term ‘anthropology fulfilled’ and get to know the influence of the Holy Spirit on the formation of members of the Church, it is needed to understand how union with the Holy Spirit bears fruit in Mary, aiming to fully divine humanity.
The miners’ strike of 1984–1985 is a political turning point in the history of post-war Britain. It began in March 1984 as a reaction to pit closures. Well prepared Government refused to give in to the miners’ pressure, which led to a record length strike. Thanks to Government preparedness and to tactical and strategic mistakes of the miners’ leadership the strike failed. This broke the power of the trade unions in Britain and the Conservative government was able to continue its reforms.
CS
Stávka horníku v letech 1984–1985 je přelomovou politickou událostí poválečné Británie. Začala v březnu 1984 kvůli sporu o uzavírání šachet. Dobře připravená vláda odmítla ustoupit tlaku horníků, což mělo za následek rekordní dlouhou dobu stávky. Díky připravenosti vlády a taktickým i strategickým chybám vedení horníků nakonec stávka selhala. Tím byla v Británii zlomena moc odborů a konzervativní vláda mohla pokračovat ve svých reformách.
Spółdzielnia - w świetle art. 54 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) - błędnie uznawana jest za spółkę, co prowadzi do zahamowania rozwoju spółdzielczości w Europie. Przykład stanowić może uchwalenie na gruncie prawa polskiego ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o spółdzielni europejskiej (Dz. U. Nr 149, poz. 1077), która powiela wadliwe - przygotowane przy założeniu art. 54 TFUE, że spółdzielnia jak spółką - postanowienia Rozporządzenia (WE) nr 1435/2003. W celu usunięcia wątpliwości co do charakteru prawnego spółdzielni na gruncie prawa Unii Europejskiej Autorzy proponują nowe brzmienie przepisu art. 54 TFUE o następującej treści: 1. Przez spółki rozumie się spółki prawa cywilnego lub handlowego oraz inne osoby prawne prawa publicznego lub prywatnego, z wyjątkiem tych, których działalność nie jest nastawiona na osiąganie zysków; 2. Przez spółdzielnie rozumie się dobrowolne i samorządne zrzeszenia o zmiennym składzie osobowym i zmiennym funduszu udziałowym nieograniczonej liczy osób, które zrzeszyły się w celu wspólnego prowadzenia działalności gospodarczej dla zaspokajania swych dążeń i potrzeb ekonomicznych, kulturalnych i socjalnych. Spółdzielnia prowadzi także działalność społeczną na rzecz swych członków, ich rodzin oraz lokalnego środowiska społecznego. Proponowane nowe brzmienie przepisu art. 54 TFUE stanowić będzie asumpt dla stworzenia systemu usług wspierających spółdzielnie na etapie nie tylko zakładania nowych spółdzielni, ale i rozwoju istniejących, umożliwienia lepszego dostępu do środków finansowych i programów unijnych, w tym powołania specjalnych programów adresowanych do spółdzielni, włączenia wiedzy o spółdzielczym modelu przedsiębiorstwa do programów szkolnych i uniwersyteckich oraz zapewnienia spółdzielniom we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej właściwych ram prawnych i podatkowych, które nie dyskryminowałyby spółdzielni wobec innych podmiotów gospodarczych i umożliwiały ich rozwój uwzględniając odrębność spółdzielczego modelu przedsiębiorstwa.
EN
Cooperative - in the light of the Art. 54 of the Treaty on the Functioning of the European Union (TFEU) - is incorrectly considered to be a company, which leads to the inhibition of the development of co-operatives in Europe. An example might be passing in the Polish law the Act of 22 July 2006 on the European Cooperative Society (Journal of Laws No. 149, item. 1077), which reproduces defective - prepared on the basis of Article 54 TFEU, that the cooperative is a company - provisions of Regulation (EC) No 1435 /2003. In order to remove doubts as to the legal nature of cooperatives on the basis of EU law the Authors propose a new wording of the Art. 54 TFEU as follows: 1. A company means civil or commercial law companies and other legal persons governed by public or private law, except for those which are non-profit; 2. Cooperatives mean voluntary and self-governing associations of variable composition and variable share fund of an unlimited number of persons who come together to jointly conduct a business in order to satisfy their economic, cultural and social aspirations and needs. The cooperative also runs social activities for its members, their families and the local social environment. The proposed new wording of the Art. 54 TFEU will be an inducement to create a system of services to support cooperatives not only at the stage of creating new cooperatives, but also the development of ones already existing, to allow better access to funds and programs of the EU, including the appointment of special programs addressed to cooperatives, the inclusion of knowledge about the cooperative business model to school and university curricula, and to ensure that cooperatives in all Member States of the European Union have appropriate legal and fiscal framework, which does not discriminate cooperatives against other entities, and enable their growth, taking into account the autonomy of the cooperative business model.
The written legacy of the Transylvanian princes preserved in Ukrainian archival funds is a less researched area. The aim of the article is to shed light on the documentary heritage of two Transylvanian princes preserved by the archival funds of Ukraine. The methodology of the research is based on the description of the sources, with the help of which new data is introduced into the scientific stream. Archival-descriptive methods were applied that can be used to exploit the historical data in the records. The scientific novelty of the article is about exploring sources that have not been published so far or have already been mentioned in the foreign literature, but are less known in the historical literature of Ukraine. Conclusions: The present study covers the documentary legacy of two princes, György Rákóczi I (1593-1648) and his great-grandson Ferenc Rákóczi II (1676-1735), examining the letters in the State Archives of the Transcarpathian Region, which were signed by them. Although the Transylvanian princes were not independent rulers, they left a significant mark in European history in the administrative, military and political spheres. Their military-political careers had an impact on the peoples of the region, the Ukrainians, the Hungarians, the Poles and the Germans alike. Of all the princes of the Rákóczi dynasty, the documentary legacy of the princes mentioned above is the richest in the State Archives of the Transcarpathian Region. The princes in question were suffering in the European space between the two great powers of the time, the Habsburgs and the Turkish Empire, and could succeed only with great effort. Letters, decrees, and other orders written or issued in the princely chancelleries, the description of which appears in this article, are essentially the result of the present research. These expand the image of the relationship between the peoples living in the principality and the Rákóczis, who often acted in political coercion. A detailed examination of the princes' letters of donation, the treaties with the rulers, or the relations with the poor peasantry may be of interest for further research.
The Polish authorities had a negative attitude towards the central government of the Czechoslovak Republic at that time. Therefore, the Polish reprezentatives were in active contact with the opposition Glinka Slovak People’s Party. They had a number of common ideological values such as Slavic reciprocity, Catholicism, Anti-Bolshevism, and positive assessment of authoritarianism. The Polish politics assured that Warsaw supports state-building plans of the Slovak leaders and solemnly welcomed their delegation to Poland in May 1938. Polish-Slovak relations were marked by contradictions during and shortly after the Munich crisis. The Slovaks suggested state association and submitted a declaration on the Polish-Slovak union. But they did not receive an answer, so they agreed with the Prague government about granting Slovakia autonomy. The Polish authorities expected more pronounced separatism from the Slovaks. Warsaw made territorial claims for Slovak lands in the area of Spis and Orava because Poles wanted to push indecisive oppositionists. The ultimate form of the demands and the forceful nature of Polish actions demonstrated the real content of Warsaw’s policy towards Slovakia. These events resulted to the improvement of Czech-Slovak relations within the framework of Post Munich Czechoslovakia and also led to the appeal of Slovak politicians to Germany. Both sides tried to improve the atmosphere of bilateral relations during the winter of 1938-1939. Meetings of delegations were organized for discuss different ways to intensify positive cooperation. An influence of Nazi Germany was increasing in the region at that time. So, the realization of the danger, posed by Germans, was the main factor to Polish-Slovak rapprochement. In early March, Berlin organized a campaign to put pressure on Slovak politicians and persuaded them to secession. They tried in vain to put forward a Polish counterweight. The declaration of independence of Slovakia according to the German scenario marked the strategic failure of Polish foreign policy, because the southern border of the state became a zone of potential danger
UK
Тогочасна польська влада негативно ставилася до центрального уряду Чехословацької республіки. Тому вона активно контактувала з опозиційною Глінковою словацькою народною партією, з якою мала низку спільних ідеологічних цінностей: слов’янська взаємність, католицизм, антибільшовизм, позитивне ставлення до авторитаризму. Польські діячі запевняли, що Варшава підтримує державотворчі плани словацьких лідерів, урочисто вітали їх делегацію в Польщі у травні 1938 р. Під час та відразу після мюнхенської кризи польсько-словацькі взаємини відзначалися суперечністю. Словаки запропонували державне об’єднання і представили декларацію про польсько-словацьку унію. Проте, не отримавши відповіді, домовилися з празьким урядом про надання Словаччині автономії. Польська сторона очікувала від словаків більш вираженого сепаратизму. Аби підштовхнути нерішучих опозиціонерів Варшава висунула територіальні претензії на словацькі землі в районі Спіша та Орави. Ультимативний характер вимог та силові дії польської влади продемонстрували дійсний характер її політики щодо Словаччини. Це мало наслідком покращення чесько-словацьких відносин у рамках помюнхенської Чехо-Словаччини, а також зумовило звернення поглядів словацьких політиків до Німеччини. Взимку 1938-1939 рр. обидві сторони намагалися поліпшити атмосферу двосторонніх взаємин. Відбувалися зустрічі делегацій, на яких обговорювалися шляхи активізації позитивної співпраці. Головним чинником польсько-словацького зближення в цей час було усвідомлення небезпеки з боку Німеччини, яка збільшувала свій вплив у регіоні. На початку березня Берлін організував кампанію тиску на словацьких діячів, схиляючи їх до сецесії, водночас вони марно намагалися висунути цьому польську противагу. Проголошення незалежності Словаччини за німецьким сценарієм ознаменувало стратегічну невдачу польської зовнішньої політики, адже південний кордон держави ставав зоною потенційної небезпеки.
This article discusses the sacramental marriage indissolubility which comes from the fact that the spouses are permanently incorporated into the unity that binds Jesus Christ and the Church, his Mystical Body. In the same way that Christ – the Head and his Church are a singular, united organism, also the spouses with the help of the Divine grace are one body till death sets them apart. The sacramental marriage is more than just a civil contract and a promise of love (even though the civil contract and the promise of love alone would bind the both parties to fulfil what was pledged). A solemn declaration once made compels us to be faithful to the word that was given. The very nature of love demands the marital indissolubility. The fundamental task undertaken at the celebration of marriage is being faithful to the other spouse.
PL
Celem artykułu jest ukazanie nierozerwalności małżeństwa sakramentalnego, która wynika stąd, że przez ten sakrament nowożeńcy zostali włączeni w trwałą jedność, jaka istnieje między Chrystusem i Kościołem, będącym Jego Mistycznym Ciałem. Jak Chrystus-Głowa i Kościół tworzą jeden, nierozerwalny organizm, tak i małżonkowie, uświęceni przez łaskę Chrystusa, stanowią aż do śmierci jedno nierozerwalne ciało. Małżeństwo sakramentalne jest zatem czymś więcej niż czysto ludzką umową i przyrzeczeniem wzajemnej miłości, choć nawet ludzka tylko przysięga domaga się spełnienia tego, co się obiecało. Raz dane słowo zobowiązuje do wierności obietnicy. Sama natura miłości wymaga trwałości małżeństwa. Najważniejszym zobowiązaniem wynikającym z przymierza małżeńskiego jest dochowanie wzajemnej wierności.
The aim of the article is to present the primary goal of the modern humanity, that is the unity of the world civilization. The author of the text explains the term of world civilization, defines the means that are necessary to achieve the aforementioned unity and displays its results. One of the described means necessary to achieve the unity of the world civilization is reconstruction of the educational programs and also of the attitudes of the contemporary societies towards the humankind of the whole world. That is why the author explains the main assumptions of the social reconstruction and presents education not only as a means, but also as the aim of profound reconstruction.
PL
Zamierzeniem artykułu jest przedstawienie głównego celu współczesnej ludzkości, jakim jest jedność cywilizacji światowej. Autor tekstu wyjaśnia pojęcie cywilizacji światowej, określa środki niezbędne do osiągnięcia wspomnianej jedności i przedstawia jej efekty. Jednym z opisanych środków niezbędnych do osiągnięcia jedności cywilizacji światowej jest rekonstrukcja programów edukacyjnych, a także postaw współczesnych społeczeństw wobec ludzkości całego świata. Dlatego autor wyjaśnia główne założenia rekonstrukcji społecznej i przedstawia edukację nie tylko jako środek, ale także jako cel głębokiej rekonstrukcji.
W niniejszym artykule autorzy badają wpływ procesów integracyjnych na konkurencyjność gospodarek narodowych krajów uczestniczących w Eurazjatyckiej Unii Gospodarczej (EAEU). Jakiekolwiek procesy integracyjne, w tym integracja w ramach EAEA, oddziałują na gospodarki uczestniczących w niej państw na dwa sposoby: z jednej strony promują korzyści wynikające z multilateralnych kontaktów biznesowych, a z drugiej wzmacniają znaczenie konkurujących ze sobą poszczególnych gospodarek narodowych. Autorzy dokonują wyczerpującej analizy obecnej sytuacji i problemów EAEU, korzystając z różnych metod analizy politycznej (analizy porównawczej i systemowej analizy treści, analizy zdarzeń, analizy SWOT i innych). W dość ostrej polemice, opartej na wiarygodnych materiałach źródłowych, artykuł pokazuje nie tylko integrację współzależności, ale również konkurencję wewnątrz EAEU, przyczyny konfliktu, a także konsekwencje, które doprowadziły do dewaluacji rubla oraz spadku poziomu cen w Rosji, co z kolei ma negatywny wpływ na konkurencyjność gospodarek Kazachstanu i Białorusi.
EN
In this article the authors examine the impact of integration processes on the competitiveness of national economies of the participating countries of the Eurasian Economic Union (EAEC). Any integration, including integration within the EAEC affects the economy of participants in two ways: on the one hand it favorably promotes multilateral mutually beneficial business contacts, and on the other hand, it feels the strength, competing with each other, the individual national economies. The authors comprehensively investigated the current situation and problems of the EAEC with the use of different methods of political analysis (comparative and system analysis, content analysis, event analysis, SWOT-analysis, and others.). In a sufficiently sharp polemical form, based on credible evidence materials, the article shows not only the integration of interaction, but also features of competition within the EAEC, the causes of conflict, as well as the consequences that resulted in the devaluation of ruble and dumping prices in Russia, which in turn all have a negative impact on competitiveness of the economies of Kazakhstan and Belarus.
The article considers the grounds for man’s fulfillment through his union with God. It analyzes the problem through the writings of St. John of the Cross. The analysis is focused on: (1) the need for accommodation of bodily elements to the soul in man, (2) the ways of knowing God as the highest degree of qualities present imperfectly in man, and experiencing God as the One who supports man’s life, grants him His graces, and loves him, (3) the adaptational relationship between man and God. The author concludes that man’s union with God transforms him into God through his personal (i.e., conscious and voluntary) participation.
According to a generally accepted conception, members of a nation foster their national identity through assorting their memories of the past, elaborating and preserving their symbols collectively. We have to look for the original unity forming the basis of national unity either in the cohesive force of common origin and residence, or in the self-conscious contracts of the individuals, or in both. The European Union as such does not have sovereignty; those of the Member States overrule its legislative and executive institutions. Perhaps we can speak about the European Union as a community on a cultural basis. This will raise the question of multiculturalism. Recently an interesting polemic has been developing on the concept and role ofLeitkultur. In antiquity the Imperium Romanum, in the Middle Ages the Republica Christiana seem to have been the multicultural forerunners of the European Union.
LT
Remdamasis bendrąja nuostata, esą savasis tautinis tapatumas yra puoselėjamas, saugant prisiminimus apie praeitį ir tobulinant jų bendruosius simbolius, straipsnio autorius pabrėžia vienos ar kitos tautos narių vienybės paieškų būtinybę. Būtent ji turėtų tapti tautinio tapatumo pagrindu, pabrėžiant istorinių tautos šaknų ir gyvenamojo arealo bei sąmoningo tautiečių bendra(darbia)vimo svarbą. Europos Sąjunga, straipsnio autoriaus teigimu, nėra suvereni, ir tik tam tikroms jos narėms lyderėms priklauso įstatymų leidžiamoji ir vykdomoji institucijos. Todėl galbūt galima kalbėti apie Europos Sąjungą kaip apie bendruomenę, vienijamą tos pačios europietiškosios kultūros. Taip kyla multikultūralizmo klausimas. Ypač įdomi polemika šiuolaikinėje Europoje plėtojama, pasak straipsnio autoriaus,Leitkultursampratos ir vaidmens klausimu. Europos Sąjungos pirmtakėmis lyg ir galima laikyti senovės Romos imperiją ir viduramžiškąją Krikščioniškąją Respubliką. Jos abi turėjo vadinamąjąLeitkulturirlingua franca. Dabar nežinoma, kokialingua francapadėtų išspręsti itin sudėtingas komunikacijos Europoje problemas.Leitkulturpagrindą Europos kontinente visgi turėtų sudaryti senosios europietiškosios politikos ir kultūros tradicijos.
Associations can undertake business activity if it serves to fulfill their statutory objectives. This entitlement is regulated by the Law on Associations as well as by separate provisions. Business activity can be conducted directly or by holding shares in commercial companies and partnerships. Associations willing to conduct business activity are subject to compulsory registration in the National Court Register. They benefit from economic freedom, which, however, is not absolute and is subject to numerous restrictions under special provisions. The pursuit of business activity by associations significantly facilitates acquisition of financial funds for the execution of objectives outlined in their statutes. Upon registration in the National Court Register, an association has an obligation to maintain full accounts. Due to high costs, such a solution does not fit the reality of Polish associations. Changes in the law of this area could not only enable a more complete implementation of the statutory objectives of associations that do not conduct business activity, but would also affect favourably the number of created entities, which constitute foundations of the idea of a civil society.
In the time preceding the partitions of Poland, the basic foundations were laid out for the formal organizations of units that were fighting with fires and other natural disasters. From 1772 to 1918, regional fire brigade associations were operating in the occupied territories, gathering more and more fire brigades (in the Russian partition - fire brigades). And although their activities were subject to the control of the partitioning powers, they were the mainstay of Polishness until Poland regained independence. Despite the difficulties and repressions related to the national liberation activities of fire brigades and regional associations, they gathered more and more fire brigades. Thanks to the efforts of the unions, the guards and their individual members were awarded corporate medals, decorations, and badges. First form of the rewards were badges sticked on the uniform, primarily used in the Austrian partition and after several years also in the Russian one. There were no such gratuities in the Prussian partition though. The regaining of independence by Poland in 1918 was a strong impulse to undertake efforts to unite the firefighting movement, which had so far been broken up into district unions. The General Council of the Main Fire Brigade Association of the Republic of Poland has been established and adopted on December 9, 1922 the regulations of uniform awards for all members of fire brigades in Poland. Since then, district unions gathered in the new organization have ceased to award their own distinctions established in previous years. The below case study presents and illustrates all the crosses, medals and badges that functioned from 1896 to 1939, as well as the badges of firefighters operating in that period. On the one hand, the number of given awards had been admirable, and on the other hand, it was often the only form of rewarding firefighters that participated in the fight against the element and for long-term humanitarian duty. Due to this reason, the pre-World War I and inter-war phaleristics have permanently entered the history of not only Polish honorable mentions, but also the history of Polish firefighting. The decorations, badges and distinctions quoted in the material do not fully exhaust the topic. For this reason and from the point of historical research, the issue of numerous corporate decorations and unique commemorative badges related to the jubilees of individual fire brigades makes it so interesting. Therefore, this topic undoubtedly should be the subject of further research.
PL
W okresie poprzedzającym rozbiory Polski tworzyły się podwaliny formalnego zorganizowania oddziałów walczących z pożarami i innymi klęskami żywiołowymi. Od 1772 do 1918 r. na terenach okupowanych działały regionalne związki straży pożarnych skupiające coraz liczniej powstające straże pożarne (w zaborze rosyjskim – ogniowe). I choć ich działalność podlegała kontroli władz zaborczych, to były one ostoją polskości aż do momentu odzyskania niepodległości przez naszą Ojczyznę. Mimo stosowanych utrudnień w służbie straży pożarnych ustawicznie rozwijała i pogłębiała się ich działalności narodowo-wyzwoleńcza. Dzięki staraniom związków straże oraz poszczególni ich członkowie wyróżniani byli korporacyjnymi medalami, odznaczeniami i odznakami. Najpierw formę na gradzania, w postaci odznaki na mundurze, zastosowano w zaborze austriackim i po kilkunastu latach także w zaborze rosyjskim. Nie odnotowuje się tego typu gratyfikacji w zaborze pruskim. Odzyskanie przez Polskę, w 1918 r., niepodległości stanowiło impuls do podjęcia starań o zjednoczenie rozbitego dotychczas na związki dzielnicowe ruchu strażackiego. Powstała Rada Naczelna Głównego Związku Straży Pożarnych RP przyjęła 9 grudnia 1922 r. regulamin jednolitych odznaczeń dla wszystkich członków straży pożarnych w Polsce. Od tego czasu związki dzielnicowe skupione w nowej organizacji zaprzestały nadawania własnych wyróżnień ustanowionych w latach wcześniejszych. W opracowaniu przedstawiono i zilustrowano krzyże, medale i odznaki, które funkcjonowały w latach 1896-1939 oraz oznaki formacji strażackich działających w tym okresie. Z jednej strony ich liczba budzi podziw, a z drugiej była częstokroć jedyną formą nagradzania strażaków za udział w walce z żywiołami oraz za długoletnią humanitarną służbę. Z tego też powodu falerystyka pożarnicza sprzed I wojny światowej oraz międzywojnia na trwałe wpisała się w historię nie tylko polskich wyróżnień zaszczytnych, ale również w historię polskiego pożarnictwa. Przytoczone w materiale odznaczenia, odznaki i wyróżnienia nie wyczerpują do końca zagadnienia. Z tego też tytułu interesująco, z pozycji historycznych dociekań, przedstawia się problematyka licznych odznaczeń korporacyjnych i unikalnych odznak pamiątkowych związanych z jubileuszami poszczególnych straży pożarnych. W związku z tym tematyka ta winna być przedmiotem dalszych badań.
Zwiastowanie przełomowo rozpoczęło czynną rolę Maryi w komunijnej ekonomii zbawienia. Dzięki temu powstało w Niej „środowisko zbawcze” i dokonała się unia hipostatyczna. W zwiastowaniu po raz pierwszy ukazała się jasno Trójca Święta, stająca się źródłem komunijnego błogosławieństwa dla Maryi i wszystkich ludzi. Komunijne posłuszeństwo wiary Maryi ukazało Jej współpracę z łaską Bożą i wrażliwość na Ducha Świętego. Jak wiara Abrahama stanowiła początek Starego Przymierza, tak wiara Maryi stała się początkiem komunii Nowego Przymierza.
EN
The Annunciation in a groundbreaking way began the active role of Mary in the communional economy of salvation. Thanks to this, a ‘saving environment’ was created in her and a hypostatic union took place. In the Annunciation, the Holy Trinity appeared clearly for the first time, becoming the source of the communional blessing for Mary and all people. Communional obedience of the faith of Mary showed her cooperation with God’s grace and sensitivity to the Holy Spirit. As Abraham’s faith was the beginning of the Old Covenant, so the faith of Mary became the beginning of the communion of the New Covenant.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.