The article gives a view on the problematic of genocide as the most cruel crime of both international law and internal laws. It shows a the evolution of the term : “genocide”, including the draft conventions. There is also a comparison between the elements of genocide and the crimes against humanity in Rome Statue of International Criminal Court. In conclusion it is said, that the difference between the creative elements of genocide and the elements of chosen crimes against humanity (murder, extermination, enslavement, deportation or forcible transfer of population, imprisonment or other severe deprivation of physical liberty in violation of fundamental rules of international law, torture, rape, sexual slavery, enforced prostitution, forced pregnancy, enforced sterilization, or any other form of sexual violence of comparable gravity, persecution against any identifiable group or collectivity on political, racial, national, ethnic, cultural, religious, gender or other grounds that are universally recognized as impermissible under international law, enforced disappearance of persons, the crime of apartheid, other inhuman acts of a similar character intentionally causing great suffering, or serious injury to body or mental or physical health).
The civil war in Bosnia and Herzegovina2 was one of the bloodiest armed conflicts after the end of the Second World War. Despite the passage of years, it is still a painful part of reality for a large group of the country's population. During the war, human rights were violated in the form of ethnic cleansing, murders, and so-called genocidal rapes. Women who were raped face social stigma to this day. According to conservative estimates, approx. 4000 children were born as a result of rapes. Today, the adult generation of "children of shame" experiences social ostracism in almost all spheres of life. Their situation is affected by the fact that they are not recognized as "victims of war" under the current regulations. This situation is slowly beginning to change, but it is a long-term process that requires intensified efforts not only in Bosnia and Herzegovina, but also in the international arena.
EN
Wojna domowa w Bośni i Hercegowinie była jednym z najkrwawszych konfliktów zbrojnych po zakończeniu II wojny światowej. Mimo upływu lat nadal jest bolesnym elementem rzeczywistości dla dużej części mieszkańców tego kraju. W czasie wojny dochodziło do łamania praw człowieka w postaci czystek etnicznych, mordów i tzw. ludobójczych gwałtów. Zgwałcone kobiety do dziś spotykają się z napiętnowaniem społecznym. Według ostrożnych szacunków w wyniku gwałtów urodziło się ok. 4000 dzieci. Dziś dorosłe pokolenie „dzieci wstydu” doświadcza ostracyzmu społecznego w niemal wszystkich sferach życia. Na ich sytuację wpływa fakt, że w świetle obowiązujących przepisów nie są uznawani za „ofiary wojny”. Sytuacja ta powoli zaczyna się zmieniać, ale jest to proces długotrwały, wymagający wzmożonych wysiłków nie tylko w Bośni i Hercegowinie, ale także na arenie międzynarodowej.
Autor przeprowadza analizę trzech rodzajów zbrodni: ludobójstwa, przeciwko ludzkości oraz wojennych z punktu widzenia możliwości ich popełnienia na skutek użycia broni nuklearnej. Artykuł składa się z: wprowadzenia (podrozdziały: broń masowego rażenia a broń nuklearna oraz międzynarodowe prawo karne), merytorycznego rozwinięcia oraz podsumowania, gdzie zaprezentowane zostały wnioski z przeprowadzonych badań.
EN
The author conducts the analysis of three kinds of crimes: genocide, crimes against humanity and war crimes from the point of view of the possibilities of their committing as a result of the use of nuclear weapon. The article consists of: introduction (sub-chapters: weapon of mass destruction vs. nuclear weapon, international criminal law), substantive analysis and summary where the conclusions after conducted research were presented.
The aim of this paper is to present the prognosis of the judgment of the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia (ICTY) in the Ratko Mladic´ case. Mladic´, who served as a general of the Bosnian Serb army, is responsible for the crimes committed in Srebrenica and Sarajevo. Based on the list of charges against Mladic´, and taking into account the previous ICTY judgments, the authoress makes an attempts to prove that Mladic´ will be convicted for crimes of genocide as well as unlawful attacks and terrorising the civilian population (the latter ones being war crimes). Moreover, General Mladic´ as the chief of staff of the Bosnian Serb army was giving orders to his subordinates including generals Krstic´ and Galic´. An analysis of their cases has also been made for the purpose of the paper, to the extent useful and meaningful to the Mladic´ case. It is then concluded that having been the Krtic´’s and Galic´’s commander, Mladic´ should also be found guilty of the same crimes they have been found to have committed.
PL
Celem artykułu jest przedstawienie prognozy wyroku Międzynarodowego Trybunału Karnego ds. Zbrodni w b. Jugosławii (MTKJ) w sprawie Ratko Mladicia, generała armii bośniackich Serbów odpowiedzialnego za zbrodnie popełnione w Srebrenicy oraz Sarajewie. Po wskazaniu stawianych mu zarzutów autorka próbuje wykazać, że – biorąc pod uwagę dotychczasowe orzecznictwo MTKJ – Mladić zostanie uznany winnym zbrodni ludobójstwa w Srebrenicy oraz bezprawnych ataków i terroryzowania ludności cywilnej (te ostatnie jako zbrodnie wojenne). Mladić jako szef sztabu głównego armii bośniackich Serbów wydawał rozkazy swoim podwładnym (m.in. generałom Krsticiowi i Galiciowi). W artykule zostały przeanalizowane ich sprawy w takim zakresie, w jakim mają znaczenie dla sprawy Mladicia. Ten ostatni jako ich przełożony wydający im rozkazy powinien zostać uznany winnym takich samych zbrodni jak oni, to jest tych wymienionych wyżej.
Zbrodnie przeciwko ludzkości to jedna z czterech kategorii zbrodni prawa międzynarodowego, obok ludobójstwa, zbrodni wojennych i zbrodni agresji. Mimo, że koncepcja zbrodni przeciwko ludzkości znana jest prawu międzynarodowemu co najmniej od czasu umieszczenia ich w Karcie MTW w Norymberdze, samo pojęcie wciąż nie jest do końca jasne. Pełne jego zrozumienie wymaga zatem prześledzenia ich rodowodu ideowego, w tym zwłaszcza okoliczności, które sprawiły, że pojawiły się one jako jeden z zarzutów stawianych w procesie przed MTW. Kluczową rolę w umieszczeniu ich w Karcie MTW przypisuje się Herschowi Lauterpachtowi, który w swojej wcześniejszej twórczości nie podejmował co prawda problematyki zbrodni przeciwko ludzkości, jednak ich fundamenty aksjologiczne i normatywne, można wyinterpretować z całokształtu jego dorobku naukowego.
EN
Crimes against humanity is one of the four major categories of international crimes together with genocide, war crimes and the crime of aggression. Although the concept of crimes against humanity has been recognized in international law since its inclusion in the Charter of the International Military Tribunal in Nuremberg, the very idea of this crime still seems elusive. In order to properly understand its character, the analysis of its philosophical and doctrinal background will be conducted, with a special emphasis on circumstances that led to placing crimes against humanity among the charges during the Nuremberg trial. It is believed that it was Hersch Lauterpacht who contributed to this development, which may seem surprising, considering the fact that he had never taken up the issue of crimes against humanity in his research. Ethical and normative foundations of the concept can however be traced throughout his work in the field of international law.
Autor publikacji rozważa historyczny aspekt odpowiedzialności jednostki za zbrodnie przeciwko ludzkości w prawie międzynarodowym. Przybliża definicje zbrodni ludobójstwa i zbrodni wojennych. Wskazuje czynniki, które mogą przyczynić się do zwiększenia skuteczności zwalczania tego typu przestępczości.
EN
The author of the publication considers the historical aspect of individual responsibility for crimes against humanity under international law, gives definitions of genocide and war crimes and points to factors which may contribute to increase the effectiveness in combating this type of crime.
Artykuł interdycyplinarnie przedstawia eksperymenty prowadzone przez niemieckich lekarzy w KL Ravensbrück na Polkach i ich wpływ na losy operowanych. Omówiono eksperymenty na kończynach dolnych: czyste kostne i septyczno-kostne. W oparciu o materiał dowodowy, ekspertyzy lekarskie i wspomnienia operowanych przedstawiono przebieg operacji i ich następstwa. Po wojnie eksperymenty te uznano za zbrodnie wojenne i przeciwko ludzkości. W zależności od stopnia okaleczenia podczas operacji oraz braku opieki pooperacyjnej i rehabilitacji, stresu wojennego, złych warunków obozowych u operowanych wystąpiło pogorszenie stanu zdrowia. Autorzy uznali doświadczenia za zbrodnicze eksperymenty medyczne. Dokonywali ich lekarze, ale z pogwałceniem etyki lekarskiej. Przeprowadzano je na zdrowych kobietach. Na skutek doświadczeń dochodziło do upośledzenia sprawności fizycznej, co prowadziło nawet do kalectwa. Ponadto wystąpił silny zespół stresu pourazowego, na który nałożyła się trauma poboozowa i krzywda związana z eksperymentami. Z racji dolegliwości chorobowych część kobiet została wyłączona z ról społecznych.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.