The study, carried out with the use of in-depth interviews, comprised two communities of the Kłodzko district: Nowa Ruda (rural community) and Szczytna. They referred to the perceptions of cross-border cooperation. The cooperation was initiated in the 90s of the twentieth century. Since the accession of Poland and the Czech Republic to the EU it has been intensified. Cross-border cooperation is not the subject well-known to the residents of these communities. They evaluate these actions positively as contributing to a better mutual understanding and frequent direct contacts between Poles and Czechs. This cooperation has a significant impact on the positive perception of the southern neighbours. Many speakers even considered the Czech Republic as a model of economy. This assessment was, however, superficial and was not supported by any specific evidence. Cross-border cooperation in the district of Kłodzko concerns mainly such spheres as tourism and culture, and it is mostly coordinated by the municipal offices and their subordinate units. The involvement of NGOs in these processes is, in the opinion of respondents, hardly noticeable. To strengthen the cooperation it would be necessary to improve the communication network, in particular railway connections.
PL
Badania, prowadzone metodą wywiadów pogłębionych, objęły dwie gminy pow. kłodzkiego: Nową Rudę (gmina wiejska) i Szczytną. Dotyczyły postrzegania współpracy transgranicznej. Ma ona miejsce na ziemi kłodzkiej od początku lat 90. XX stulecia, choć zwraca uwagę fakt, iż po wejściu Polski i Czech do UE nastąpiło jej zauważalne pogłębienie. Badania wykazały, iż kooperacja ponadgraniczna nie jest tematem szeroko znanym wśród mieszkańców tych gmin. Mimo to formułują oni pozytywne oceny tego rodzaju działań uznając, iż przyczyniają się do lepszego wzajemnego poznania i częstych kontaktów bezpośrednich między Polakami i Czechami. W istotnym stopniu kooperacja ta ma wpływ na postrzeganie południowych sąsiadów, które należy ocenić jako pozytywne. Wielu rozmówców uznało Republikę Czeską wręcz za wzór gospodarności. Ocena ta była jednak powierzchowna, nie poparta konkretnymi dowodami. Współpraca transgraniczna na ziemi kłodzkiej dotyczy głównie takich sfer jak turystyka i kultura, w większości przypadków jest koordynowana przez urzędy gmin i podległe im jednostki. Zaangażowanie organizacji pozarządowych w te procesy jest, w ocenie pytanych, mało zauważalne. Dla jej wzmocnienia niezbędne byłoby ulepszenie sieci komunikacyjnej, w szczególności połączeń kolejowych.
Odrębne systemy partyjne Czech i Słowacji zaczęły się kształtować jeszcze przed rozpadem wspólnego państwa czechosłowackiego. Początkowo oba systemy cechowała dominacja ugrupowań stanowiących opozycję wobec dawnego systemu komunistycznego. Ewolucję obu systemów różniła się. W Czechach dominowały przez długi okres prawicowe ODA i socjaldemokratyczna ČSSD, na Słowacji doszło do dominacji pojedynczych ugrupowań: najpierw HZDS, następnie Smer, które de facto zdominowały scenę polityczną. Niemałą rolę w tym procesie odegrały wyraziste osobistości słowackiej sceny politycznej: V. Mečiar i R. Fico. W Czechach taką rolę odgrywał jedynie V. Klaus. Słowacki system partyjny był bardziej rozdrobniony, cechował się poza tym rosnącym znaczeniem ugrupowań nacjonalistycznych i stała obecnością ugrupowań mniejszości węgierskiej. Obecnie na scenie partyjnej obu państw zauważalne są ugrupowania budujące swe poparcie na hasłach populistycznych (ANO 2011 w Czechach) bądź nacjonalistycznych (LSNS i SNS na Słowacji).
EN
After the breaking the monopoly of the Communist Party’s a formation of two independent systems – the Czech and Slovakian – has began in this still joint country. The specificity of the party scene in the Czech Republic is reflected by the strength of the Communist Party. The specificity in Slovakia is support for extreme parties, especially among the youngest voters. In Slovakia a multi-party system has been established with one dominant party (HZDS, Smer later). In the Czech Republic former two-block system (1996–2013) was undergone fragmentation after the election in 2013. Comparing the party systems of the two countries one should emphasize the roles played by the leaders of the different groups, in Slovakia shows clearly distinguishing features, as both V. Mečiar and R. Fico, in Czech Republic only V. Klaus.
In the elections to the Bundestag and the parliaments of federal states the inhabitants of the socalled new federal states of Germany participate noticeably less frequently than people in Western lands. This is demonstrated by the analysis of the turnout in the elections that took place after the reunification of Germany. The differences are not visible only in case of the elections to the European Parliament, but these are of a specific character. The reasons for this are varied. They include different understanding of democracy, not fully developed civil society, a low level of trust in political parties, the outflow of population from the east and a higher level of unemployment there. In the author’s opinion, due to the lack of prospects for changes of these factors, the level of turnout in eastern Germany will probably not increase in the future.
PL
Zarówno w wyborach do Bundestagu, jak i parlamentów krajów związkowych, frekwencja na wschodzie Niemiec jest niższa niż na zachodzie. Jest to jedna z pochodnych innego rozwoju tej części państwa (obszar byłej NRD), a zarazem dowód na „niedokończone zjednoczenie”. W artykule porównano frekwencję wyborczą w obu częściach RFN, próbując nakreślić przyczyny rozbieżności. Mimo upływu lat różnice w poziomie frekwencji są widoczne. Należy to wiązać z innym wzorem zachowań politycznych na obszarze byłej NRD, innym postrzeganiem roli państwa w demokracji, demograficznymi następstwami zjednoczenia, jak i wyższym poziomem bezrobocia. Z kolei rozbieżności nie są zauważalne w wyborach do Parlamentu Europejskiego, co należy tłumaczyć mniejszym zainteresowaniem wyborców dla tego rodzaju elekcji.
Among other things, the transformation in Romania has allowed for the participation o f the representatives of national minorities in the political system o f state. This is illustrated by the case of Hungarians, who according to the 2011 census account for over 1,237,000 of the population, and that of approximately 37,000 Germans. Both groups take a regular and active part in both national and local elections. Hungarians are represented by the UDMR, a group that wins support in excess o f 5% o f the votes, thus regularly getting over 20 seats in the Chamber of Deputies and approximately ten seats in the Senate. The Germans are represented by the FDGR, with considerably weaker support, which translates into only a single seat in the parliament. Both minorities play a significant role in regional elections, even though the German population is considerably smaller than that o f the Hungarians. The town o f Sibiuis one example o f their electoral success. The significance o f both groups should not be expected to change significantly in the future. Unlike in the case o f the Hungarians, support for the Germans is higher than might be expected from their number. This follows from the fact that the issue of the German minority in Romania has never stirred such tensions as that o f the Hungarians, both in domestic and international relations. Therefore, casting a vote for the FDGR does not have to follow from being a member o f the German minority, allowing the party to win potential voters.
PL
Transformacja w Rumunii umożliwiła m.in. udział reprezentantów mniejszości narodowych w systemie politycznym państwa. Przykładem ilustrującym to zjawisko są Węgrzy, licząc wg spisu z 2011 r. ponad 1,237 mln osób, oraz Niemcy, liczący ok. 37 tys. osób. Obie grupy biorą regularny, aktywny udział w wyborach na szczeblu ogólnopaństwowym jak i lokalnym. Węgrzy są reprezentowani przez UDMR, ugrupowanie osiągające poparcie wyższe niż 5% głosów, co umożliwia regularne posiadanie w Izbie Deputowanych ponad 20, a w Senacie około 10 miejsc. Niemcy są z kolei reprezentowani przez FDGR. Dużo niższe poparcie przekłada się na zaledwie 1 miejsce w parlamencie. Mniejszości te odgrywają istotną rolę w wyborach lokalnych, także Niemcy, przykładem wyborczych sukcesów jest miasto Sibiu. W przyszłości nie należy oczekiwać zasadniczej zmiany w znaczeniu odgrywanym przez obie grupy. W odróżnieniu od Węgrów, poparcie dla Niemców jest wyższe niż liczebność grupy. Jest to pochodnąfaktu, iż kwestia mniejszości niemieckiej w Rumunii nigdy nie wywoływała takich napięć jak Węgrzy, zarówno w stosunkach wewnętrznych, jak i międzypaństwowych. Z tego powodu oddanie głosu na FDGR nie musi się łączyć z przynależnością do mniejszości niemieckiej, co pozwala na pozyskanie wyborców.
The new EU Strategy for the Danube Region came into force on April 13, 2011. Referred to as the Danube Initiative it assumes cooperation within a greater European macro-region covering 1,080,000 km2 with over 115,000,000 inhabitants. The region encompasses as many as fourteen states, six of which are currently outside the European Union. Brussels aims to develop an improved transportation network inside the region by means of water, rail and roads, achieve stronger commitment to environmental protection, contribute to increased prosperity in this part of Europe and improve institutional cooperation in order to fight corruption and organized crime. Achieving these challenging goals is to result in increased unification of the region, in particular its less developed territories, with the UE in terms of economy and social development. The implementation of the Danube Initiative does not involve the establishment of any new institutions or resources. The goals are to be achieved by making better use of current measures.
After the end of World War II, the territory of the Saarland became a contentious problem between France and Germany. For economic reasons (hard coal deposits and developed industry), France tried to make this area dependent on itself, which was reflected first by the occupation, then by economic and monetary union, and finally by an attempt to make the political independence of Saar from Germany. These activities ended in failure. The reason was that the inhabitants of the Saarland did not accept the so-called Statute of the Saarland in a referendum in 1955. From 1957, the area was incorporated into Germany as a result of the so-called little reunification (kleine Wiedervereinigung). This would probably not be possible without the positive progressive integration of Western Europe (creation of the ECSC and EEC).
PL
Po zakończeniu II wojny światowej terytorium Kraju Saary stało się problemem spornym między Francją a Niemcami. Francja z powodów ekonomicznych (złoża węgla kamiennego i rozwinięty przemysł) próbowała uzależnić ten obszar od siebie, czego wyrazem była najpierw okupacja, później unia gospodarcza i walutowa, wreszcie próba politycznego uniezależnienia Saary od RFN. Działania te zakończyły się fiaskiem. Powodem było nieprzyjęcie przez mieszkańców Kraju Saary tzw. statutu Saary w referendum w 1955 r. Od 1957 r. obszar został włączony do RFN w wyniku tzw. małego zjednoczenia. Zapewne nie byłoby to możliwe bez pozytywnie postępującej integracji zachodniej Europy (utworzenie EWWiS i EWG).
The Communist Party of Bohemia and Moravia is basically the only example of a communist party that, after the political transformation of the late 1980s and early 1990s, survived in the political system of a state in Central Europe under an unchanged name and only slightly modified programme. For almost 30 years, the party has played an important role in the Czech party system, although it has not been part of any Czech government, only supporting Prime Minister Babiš’s government in individual votes since 2018. As a result of the 2021 parliamentary elections, the Communists did not find themselves in the Chamber of Deputies for the first time, and a year later they achieved a poor result during the municipal elections. In the author’s opinion, these events are probably the beginning of the party’s disappearance from the political landscape of the Czech Republic. In 2023 KSČM was unable to field its own candidate in the presidential elections, further deepening the crisis. The decline in support is due to the electoral structure of voters for this party (they are generally older people), the lack of an interesting offer for other voters and the targeting of its message mainly at those who are dissatisfied with the transformation. A significant proportion of the party’s electorate votes for other parties, including those on the right – such as T. Okamura’s SPD.
PL
Komunistyczna Partia Czech i Moraw jest w zasadzie jedynym przykładem ugrupowania komunistycznego, które po transformacji ustrojowej przełomu lat 80. i 90. XX wieku przetrwało w systemie politycznym państwa w Europie Środkowej pod niezmienioną nazwą i tylko lekko zmodyfikowanym programie. Przez prawie 30 lat ugrupowanie odgrywało istotną rolę w czeskim systemie partyjnym, choć nie wchodziło w skład żadnego rządu czeskiego, wspierało jedynie od 2018 r. rząd premiera Babiša podczas poszczególnych głosowań. W wyniku wyborów parlamentarnych z 2021 r. komuniści po raz pierwszy nie znaleźli się w Izbie Poselskiej, rok później uzyskali słaby wynik podczas wyborów samorządowych. W opinii autora wydarzenia te są prawdopodobnie początkiem znikania tej partii z krajobrazu politycznego Republiki Czeskiej. W 2023 r. KSČM nie była w stanie wystawić własnego kandydata w wyborach prezydenckich, co dodatkowo pogłębia kryzys. Spadek poparcia jest spowodowany strukturą wyborczą głosujących na tę partię (są to z reguły ludzie starsi), brakiem interesującej oferty dla pozostałych wyborców, jak i kierowaniem swego przekazu głównie do niezadowolonych z transformacji. Znaczna część wyborców tej partii wybiera podczas głosowań inne ugrupowania, także prawicowe – jak SPD T. Okamury.
Można postawić pytanie: czy tego rodzaju publikacje są potrzebne? Odpowiedź jest, moim zdaniem, jednoznaczna: tak. Nie mają one co prawda charakteru naukowego – to pozostaje poza dyskusją – jednak przyczyniają się do poszerzenia naszych informacji na temat danego miejsca, w tym wypadku Witanowic. Mamy tu rzecz jasna do czynienia ze skupieniem się na jednym, wybranym, ważnym wątku dotyczącym funkcjonowania tejże miejscowości. Dostarcza on jednak materiału do przemyśleń osobom, które być może w przyszłości podejmą trud pogłębionych i kompleksowych badań nad dziejami Witanowic. Choćby z tego punktu widzenia książkę warto polecić każdemu, dla kogo istotna jest mała ojczyzna.
EN
A question may be asked: are such publications needed? The answer, in my opinion, is unequivocal: yes. Although they are not scientific in nature - it is beyond discussion - they contribute to broadening our information about a given place, in this case Witanowice. Of course, we are dealing here with focusing on one, selected, important thread regarding the functioning of this town. However, it provides food for thought for people who may in the future undertake the task of in-depth and comprehensive research on the history of Witanowice. At least from this point of view, the book is worth recommending to everyone for whom a small homeland is important.
The election of the President of the Czech republic has only been held directly since 2013. this system of holding them allows a wide range of diverse candidates to run and promotes greater democratisation of the political system. In the final run-off in 2023, nine people were in the running, with three counting until the end: Petr Pavel, andrej babiš and Danuše Nerudová. Pavel won strongly in the second round, defeating former Prime Minister babiš. the turnout was over 70%, a figure never before recorded in an election of a Czech head of state.the election was a clash of two visions of what foreign policy the Czech republic should pursue. Pavel is a strong advocate of rapprochement with the West, advocating support for Ukraine in its war with russia. babiš took a different position on these issues and his unfortunate statements before the decisive vote decided his defeat. The elections highlighted once again and confirmed the political division in society. Pavel enjoyed the greatest support in the capital, large cities (except ostrava), and generally among supporters of the ruling coalition. the former prime minister, on the other hand, was supported by voters from regions negatively affected by the political transition and by opposition parties.
PL
Wybory prezydenta Republiki Czeskiej odbywają się bezpośrednio dopiero od 2013 r. taki system ich przeprowadzania umożliwia start wielu zróżnicowanych kandydatów i sprzyja większej demokratyzacji systemu politycznego. W ostatecznej rozgrywce w 2023 r. startowało 9 osób, do końca liczyła się trójka: Petr Pavel, Andrej Babiš i Danuše Nerudová. W II turze zdecydowanie zwyciężył Pavel, pokonując byłego premiera Babiša. Frekwencja wyniosła ponad 70%, była to wielkość nienotowana dotąd w wyborach głowy czeskiego państwa. Elekcja była starciem dwóch wizji polityki zagranicznej, jaką powinny prowadzić Czechy. Pavel jest zdecydowanym zwolennikiem zbliżenia z zachodem, opowiada się za wsparciem Ukrainy w wojnie z Rosją. Babiš w tych sprawach zajmował odmienne stanowisko, a jego niefortunne wypowiedzi przed decydującym głosowaniem zdecydowały o jego porażce. Wybory uwidoczniły po raz kolejny i potwierdziły podział polityczny w społeczeństwie. Pavel cieszył się największym poparciem w stolicy, dużych miastach (oprócz ostrawy), generalnie wśród zwolenników rządzącej koalicji. byłego premiera z kolei popierali wyborcy z regionów negatywnie dotkniętych transformacją ustrojową i ugrupowania opozycyjne.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.