The paper presents an analysis of the state of enforcement of the principle of self-financing of companies (one of the 3 basic principles of the economic reform in Poland) and of its connection with the undertaking initiative of industrial companies. The analysis was made on the basis of materials published in 4 periodicals over the period of 3 years: 1982-1984. By "entrepreneurship is meant an undertaking initiative in the sphere of economy, mainly in the field of production, with the prospect of profit and of non-routine (and thereby risky) character. The state of enforcement of the reform legislation in the field of self-financing is far from satisfactory. Among the most popular practices is the so called "soft financing" expressed mainly in subsidizing and conceding tax (and other) exemptions without objective justification. This has certain negative effects in the sphere of economic behavior of companies, especially with regard to their entrepreneurship. Most generally, instead of undertaking profitable initiatives which could establish their position on the market the companies concentrate their efforts on the "game" with agencies of the Government in view of gaining profits without carrying out their proper activity. Thus make-believe entrepreneurship supersedes real initiative.
Wczesny fenomenolog Roman Ingarden uważany jest raczej za teoretyka z dziedziny estetyki i ontologii niż filozofa politycznego. Celem artykułu jest rekonstrukcja nieistniejącej filozofii państwa, która mogłaby być rozwijana przez Ingardena, biorąc za punkt wyjścia jego analizy ontologiczne struktury dzieła literackiego. W swojej książce z 1931 roku Ingarden zdefiniował pojęcie dzieła literackiego bardzo szeroko, włączając do niego jako jego przypadki graniczne między innymi dzieła naukowe, listy itp. Tezą artykułu jest twierdzenie, że jako przypadek graniczny dzieła literackiego może być interpretowana również konstytucja państwa. W nawiązaniu do analiz Ingardena dotyczących spektaklu jako konkretyzacji sztuki teatralnej, w artykule podjęta zostanie próba rekonstrukcji w kategoriach jego ontologii relacji pomiędzy konstytucją państwa a samym państwem.
EN
Roman Ingarden the early phenomenologist is regarded as a theorist in the area of aesthetics and ontology rather than being a political philosopher. The aim of the article is to reconstruct a non-existent philosophy of the state, one that could have been developed by Ingarden by taking as a starting point his ontological analysis of the structure of a literary work of art. In his book of 1931 Ingarden defined very broadly the literary work of art, including as its borderline cases among others scientific works, letters, memoirs etc. The thesis of the article is that state constitution may be also interpreted as a borderline case of that work. In reference to Ingarden’s analysis of stage play as the concretisation of a piece of drama, an attempt will be made to reconstruct in terms of his ontology the relation between the state constitution and the state itself.
The aim of the paper is to reconstruct the theoretical background and practical meaning of the so called war writings which emerged within the phenomenological movement during the First World War. The author exemplifies it by researching the works of two German representatives of this movement, Max Scheler and Kurt Stavenhagen. He focuses on their application of the phenomenological method to the analysis of Russian national identity, and historical as well as cultural foundations of Russian state. The paper’s main thesis is that the politicization and militarization of phenomenology consisted in both “personalization” and “sociologization” of the phenomenological approach to the problem of the state. While interpreting Scheler’s personalism as an exemplification of the approach to the state as a problem of social ontology, the author reconstructs the theoretical conditions of analyzing the Russian imperial state in terms of the “world.” The focus of the paper is particularly on the phenomenology of, as Scheler put it, Russian collective personality and Russian national consciousness or “soul” as well as on the question of legitimacy of Ukrainian resistance against Russian imperialism.
The article discusses some aspects of participation of workers in creation and improvement of technologies. After presentation of basic terms and concepts connected with the subject (inventiveness, rationalization) in the introductory part of the article, and of statistical data illustrating the employees’ inventive movement in Poland with a special emphasis laid on workers, in the following paragraphs there are analyzed such problems as: 1) Opportunities for creative inventiveness Of workers in conditions of modern technology, and its most important forms; 2) social (noneconomic) functions of inventiveness of workers in the work establishment; 3) some problems of managing technical creativeness of workers.
Celem artykułu jest przedstawienie rezultatów badań z zakresu historii idei zarówno europejskiego republikanizmu, jak i radykalizmu politycznego. Punktem wyjścia podjętych analiz jest rekonstrukcja interpretacji historycznego sensu sarmackiego republikanizmu szlacheckiego wypracowanej przez jednego z głównych przedstawicieli Warszawskiej Szkoły Historii Idei – Andrzeja Walickiego. W nawiązaniu do tej interpretacji, argumentacja przedstawiona w artykule kieruje się przeciwko szeroko akceptowanej tezie o jednoznacznym konserwatyzmie tej formy republikanizmu. Drogą argumentacji jest wskazanie na wewnętrzną paradoksalność opisywanego zjawiska intelektualnego, będącego z perspektywy historii idei anty-absolutystyczną, obywatelską ideologią wolności politycznej. Tym, co stanowi w artykule przedmiot krytyki, jest podjęta przez Walickiego próba interpretacji republikanizmu szlacheckiego jako „zalążkowej” postaci nowoczesnego nacjonalizmu obywatelskiego. Argumentem przeciwko tej interpretacji jest stwierdzenie, iż jest ona oparta na normatywnym, a nie tylko opisowym podejściu do idei nowoczesności oraz ukrytej tezie na temat wewnętrznej logiki historii. W myśl głównej tezy artykułu, właściwszą drogą rozwiązania paradoksu związanego z interpretacją sarmackiego republikanizmu szlacheckiego jako „konserwatyzmu wolności” jest wpisanie tego zjawiska w europejską tradycję radykalizmu politycznego. Oryginalność przedstawionych tu badań z zakresu historii radykalizmu polega na wypracowaniu w ich ramach uogólnionego pojęcia „radykalizmu stanowego”. Celem tej konstrukcji pojęciowej jest umożliwienie zidentyfikowania idei samej nowoczesności jako integralnego elementu ideologii radykalizmu trzeciego stanu względnie radykalizmu klasy średniej. Zgodnie z przedstawioną w artykule interpretacją, sarmacki republikanizm szlachecki należałoby z kolei zidentyfikować tak samo, jak francuski „frondyzm” – jako swoisty radykalizm szlachecki, w którym można widzieć pewną sekularną religię polityczną.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.