W artykule ukazano obecne w nauce o stosunkach międzynarodowych sposoby rozumienia miejsca indukcyjnego i dedukcyjnego wnioskowania w procesie budowania teorii i wiedzy o stosunkach międzynarodowych oraz wynikające z nich spory. Autor argumentuje, że w badaniu stosunków międzynarodowych, podobnie jak w naukach przyrodniczych, niezbędne jest łączenie empirycznej obserwacji z kreatywnym budowaniem teorii. Autor dokonuje krytycznej analizy stanowisk wybranych teoretyków stosunków międzynarodowych w kwestiach związanych z problemami indukcji i dedukcji oraz teoretyzowania stosunków międzynarodowych.
EN
The article presents the ways of understanding the place of induction and deductive reasoning in the process of building the theory and knowledge of international relations and the resulting disputes present in the International Relations. The author argues that in the study of international relations, as in the natural sciences, it is necessary to combine empirical observation with creative building of theory. The author performs a critical analysis of the positions of selected theoreticians of international relations on issues related to the problems of induction and deduction and theorizing of international relations.
Contrary to appearances, it is difficult to make a straightforward distinction between „internationalism” and „imperiality”. On the one hand, from the point of view of a normative theory of international politics, crossing this line seems to lead from legitimization of international relations (internationalism) to a lack of it (imperiality), and from normality to uniqueness. On the other hand, from a historical point of view, the empire is a ubiquitous form of participation in the internationalism of the social world. One of the „sacred” rules in the discourse on the modern international system seems to be the prohibition of the empire. During the last twenty years the notions „empire” and „imperialism” have returned to the language of analysis of international relations. One can observe a specific rehabilitation of the notion of empire as a unit of analysis and imperialism as an international relation practice. The article presents the understanding of the notions „empire” and „imperialism” in the studies of international relations and the history of international relations. The author discusses often ignored in the international relations studies ideas and practices shared by empires and the influence that the overseas empires exerted on Europe and its culture. A significant problem discussed by the author is the explanation of a lack of particular interest in imperialism in the main research streams in studies of international relations. Therefore, the author presents the essence of understanding of the problem of imperialism in the streams of theorizing in international relations inspired by Marxist critique of capitalism, starting with W. Lenin and K. Kautsky, through E. Wood, A. Gunder Franka, I. Wallerstein, and finishing with M. Hardt, A. Negri and theorists of new imperialism. In the last part of the article the author motivates his thesis that one hundred years of theoretical reflection over the empire and imperialism, in which a significant place is taken by research carried out in the 2nd half of the 20st century in the form of dependency theory and analysis of world-systems, has taken a roundabout way, returning at the beginning of the 21st century to the problem of violence and strength within the capitalist social relations. Recent events in international relations have shown troublesome relations between the ideal of social agreements, especially in the economic sphere, and using military force in international relations.
PL
Wbrew pozorom trudno przeprowadzić jednoznaczny rozdział pomiędzy „międzynarodowością” i „imperialnością”. Z jednej strony, z punktu widzenia normatywnej teorii polityki międzynarodowej przekraczanie tej linii wydaje się prowadzić od legitymizacji stosunków międzynarodowych (międzynarodowość) do jej braku (imperialność) i od normalności do wyjątkowości. Z drugiej strony, z historycznego punktu widzenia imperium jest wszechobecną formą uczestnictwa w międzynarodowości świata społecznego. Jedną ze „świętych” zasad w dyskursie o nowożytnym systemie międzynarodowym wydaje się być zakaz imperium. W ostatnich dwudziestu latach pojęcia „imperium” i „imperializm” wróciły do języka analizy stosunków międzynarodowych. Dokonuje się swoista rehabilitacja pojęcia imperium jako jednostki analizy i imperializmu jako praktyki stosunków międzynarodowych. Artykuł przedstawia rozumienie pojęć imperium i imperializm w nauce o stosunkach międzynarodowych i historii stosunków międzynarodowych. Autor omawia często pomijane w nauce o stosunkach międzynarodowych idee i praktyki podzielane przez imperia oraz wpływ jaki zamorskie imperia wywarły na Europę i jej kulturę. Istotnym problemem omawianym przez Autora jest wyjaśnienie braku szczególnego zainteresowania imperializmem w głównych nurtach badawczych w nauce o stosunkach międzynarodowych. Autor przedstawia zatem istotę rozumienia problemu imperializmu w nurtach teoretyzowania o stosunkach międzynarodowych inspirowanych marksowską krytyką kapitalizmu poczynając od W. Lenina i K. Kautskiego przez E.Wood, A. Gunder Franka, I. Wallersteina na M. Hardt, A. Negri oraz teoretykach nowego imperializmu kończąc. W końcowej części artykułu Autor uzasadnia tezę, że sto lat refleksji teoretycznej nad imperium i imperializmem, w której istotne miejsce zajmują także badania prowadzone w drugiej połowie XX w. w formie teorii zależności i analizy systemów-światów, zatoczyło koło powracając na pocz. XXI w. do problemu przemocy i siły w ramach kapitalistycznych stosunków społecznych. Ostatnie wydarzenia w stosunkach międzynarodowych ukazują kłopotliwe związki między ideałem umów społecznych, szczególnie w sferze ekonomicznej a stosowaniem siły militarnej w stosunkach międzynarodowych.
International Relations is uncertain about its status as a „science” and as a rational enterprise capable of producing knowledge about the world of international politics. Throughout a long disciplinary history of attempts to legitimate the field as „scientific”, International Relations scholars have imported many positions from Philosophy of Science in order to ground International Relations on an unshakable foundation. Philosophical questions are commonly seen as universal, timeless, and abstract in nature. As for Philosophy of Science, it is conceived to involve the study of abstract questions of logic, epistemology, and ontology, specifically in relations to how scientific claims are justified or structured. Alas, no such unshakable foundation exists. The Philosophy of Science is itself a contested field of study, in which no consensus exists on the proper foundation for science. There are at least three well-supported foundational positions: Instrumentalism, Social Constructivism and Scientific Realism. None of them has produced consensus among philosophers. In this article, author presents tensions between different Philosophy of Science and International Relations Theory. The „science” debates in International Relations has divided the discipline on the possibility of a science international relations. Foundational positions have become part and parcel of the way International Relations scholars think about their scientific work. The ongoing division among positivists, anti-positivists, and post-positivists is the inevitable result of each side’s claim to represent the right position in the Philosophy of Science.
PL
Nauka o stosunkach międzynarodowych nie jest pewna swojego statusu jako „nauka” i racjonalne przedsięwzięcie zdolne do wytwarzania wiedzy o świecie polityki międzynarodowej. W długiej dyscyplinarnej historii legitymizacji pola badawczego jako „naukowego” badacze stosunków międzynarodowych importowali wiele stanowisk z filozofii nauki w celu ustanowienia pewnych fundamentów nauki o stosunkach międzynarodowych. Kwestie filozoficzne są zazwyczaj traktowane jako uniwersalne, ponadczasowe i abstrakcyjne w swojej naturze. Filozofia nauki zajmuje się badaniem abstrakcyjnych kwestii logicznych, epistemologicznych i ontologicznych związanych w szczególności z problemem w jaki sposób sądy naukowe są uzasadniane lub strukturyzowane. Niestety, żadne takie pewne fundamenty nie istnieją. Filozofia nauki sama stanowi kontestowane pole badań, w którym nie istnieje konsensus odnośnie właściwych fundamentów nauki. Na jej gruncie ustanowiono co najmniej trzy dobrze uzasadnione stanowiska fundacyjne: instrumentalizm, społeczny konstruktywizm i naukowy realizm. Żadne z nich nie uzyskało powszechnej akceptacji. Artykuł przedstawia napięcia między różnymi filozofiami nauki. Debaty nad „nauką” w stosunkach międzynarodowych podzieliły dyscyplinę w kwestii możliwości ustanowienia naukowych stosunków międzynarodowych. Stanowiska fundacyjne stały się istotnym elementem w sposobie myślenia badaczy stosunków międzynarodowych o swojej pracy naukowej. Podziały między pozytywistami, antypozytywistami i postpozytywistami stały się nieuniknionym rezultatem roszczeń poszczególnych grup badaczy do zajmowania słusznego stanowiska w filozofii nauki.
The author of the article formulates a thesis about the analogy and discursive relations between anthropophagy as well as fabrication of anarchy and study of international relations and fabrication of anarchy as the essence of internationalism. Referring to William Arens’s thesis about the necessity to consider anthropophagy as a discursive practice in relations between communities and on the basis of chosen travel stories, the article presents the causes of cannibalism and its fabrication methods as the justification of conquest, colonialism, proselytism and extermination practices. Similarly, referring to the analysis of political philosophy of T. Hobbes, the author shows the lack of legitimacy in its use to formulate the thesis about anarchy of international relations as the most important rule according to which they are organized. A thesis is formulated that fabrication of anarchy as the essence of internationalism was the product of political science, study of international relations and international law born at the turn of 20th century. Eventually, just as the discourse on cannibalism is hard to erase, it is equally difficult to remove from the study of international relations the thesis about their anarchy which defines national identities through reference to the „other”. As a result, the foundations of foreign policies are still created by fabrication of the „others” which stem from the anarchy discourse.
PL
W artykule autor stawia tezę o analogii i dyskursywnych związkach między antropofagią i fabrykacja anarchiczności a nauką o stosunkach międzynarodowych i fabrykacją anarchiczności jako istoty międzynarodowości. Odwołując się do tezy Williama Arensa o konieczności uznania antropofagii za dyskursywną praktykę w relacjach między społecznościami i w oparciu o wybrane relacje z podróży ukazano przyczyny i sposób fabrykowania kanibalizmu jako uzasadnienia dla praktyk podboju, kolonializmu, prozelityzmu i eksterminacji. Podobnie, odwołując się do analizy filozofii politycznej T. Hobbesa, ukazano brak zasadności w jej wykorzystaniu do sformułowania tezy o anarchiczności stosunków międzynarodowych jako najważniejszej regule według której są one zorganizowane. Autor stawia tezę, że fabrykacja anarchiczności jako istoty międzynarodowości była produktem rodzących się na przełomie XIX i XX wieku nauk politycznych i nauki o stosunkach międzynarodowych oraz prawa międzynarodowego. Ostatecznie, tak jak dyskurs o kanibalizmie jest trudny do wymazania, równie trudno usunąć z nauki o stosunkach międzynarodowych tezę o ich anarchiczności definiującej narodowe tożsamości poprzez odniesienie do „innego”. W rezultacie fundament dla polityk zagranicznych nadal stanowią wyrastające z dyskursu o anarchiczności fabrykacje „innych”.
Dlaczego nie ma filozofii nauki o stosunkach międzynarodowych? Dlaczego pomimo istotnego intelektualnego i instytucjonalnego rozwoju nauki o stosunkach międzynarodowych po II wojnie światowej, nie wygenerowała ona żadnych „wielkich idei”, które wywarłyby wpływ na szeroko rozumiane nauki humanistyczne? Żadna z teorii stosunków międzynarodowych nie wskazuje jako swojego fundamentu wyjątkowych własności międzynarodowości. Żadna z tych teorii nie formułuje fundacyjnego rosz- czenia do własnego przedmiotu w nauce o stosunkach międzynarodowych na sposób w jaki robią to geografia, historia czy socjologia. Prowadzi to do przekonania, że stosunki międzynarodowe nie muszą być kształtowane przez swoiste dla nich aspekty świata społecznego i można je interpretować za pomocą idei importowanych z dyscyplin, które zajmują się badaniem właściwych dla nich aspektów. Podstawową wadą tej otwartości nauki o stosunkach międzynarodowych na inne dyscypliny jest brak namysłu nad własną „głęboką ontologią”. W tym wydaje się tkwić najważniejsza przyczyna braku filozofii nauki o stosunkach międzynarodowych. Autor realizuje w swoim tekście dwa podstawowe cele. Po pierwsze, podważa zasadność dominujących w NSM stanowisk w kwestii rozumienia międzynarodowości, które nazywa internalizmem, eksternalizmem i korelacjonizmem. Po drugie, przedstawia istotę i konsekwencje negatywnego charakteru NSM polegającego na braku filozofii dyscypliny i badaniu międzynarodowości na wzór nauk politycznych. Autor przekonuje, że zrozumienie tej „dziwnej ortodoksji” może otworzyć drogę do jej przezwyciężenia. Jej pokonanie zaś otworzyć możliwość pomyślenia ontologii NSM, czyli zarysować drogę prowadzącą do filozofii nauki o stosunkach międzynarodowych. Ostatecznie, odwołując się do propozycji J. Rosenberga, przedstawia ideę ontologii, na której można budować filozofię nauki o stosunkach międzynarodowych.
EN
Why is there no philosophy of International Relations? Why, despite the significant intellectual and institutional development of International Relations after World War II, has IR failed to generate any ‘grand ideas’ that would influence the broadly understood humanities? None of the theories of international relations indicates the exceptional features of interna- tionality as its foundation. None of these theories formulates a fundamental claim to its subject matter in International Relations the way geography, history or sociology do. This leads to the conviction that international relations do not have to be formed by aspects of the social world that are specific to them, and can be interpreted in terms of ideas imported from the disciplines that deal with examining aspects relevant to them. The basic disadvantage of this openness of International Relations to other disciplines is the lack of reflection on its own ‘deep ontology.’ This seems to be the most important reason for the lack of a philosophy of International Rela- tions. The author accomplishes two basic goals in his text. Firstly, he undermines the legitimacy of the three attitudes prevailing in IR on understanding internationality, which he calls internal- ism, externalism and correlationism. Secondly, he presents the essence and consequences of the negative character of IR, which involves the absence of the philosophy of IR and studying internationality in the same manner as political science does. The author argues that understanding this ‘strange orthodoxy’ can be a means to overcom- ing it, thereby opening up the possibility of conceiving the ontology of IR, or outlining the path leading to the philosophy of International Relations. Finally, the author refers to the proposal of Justin Rosenberg, to then present an idea for an ontology on which the philosophy of Interna- tional Relations could be founded.
The article presents a qualitative method known as process tracing and exemplifies its use in the study of international relations. Firstly, the general characteristics of process tracing are shown. Secondly, the debate in social sciences on the understanding of causal mechanisms and causal inference is discussed, and whether process tracing is useful in testing hypotheses. Thirdly, different types of directives that guide the research procedure within the framework of process tracing are presented. Fourthly, the final part of the article demonstrates the implementation of process tracing in International Relations on the example of the analysis of the end of the Cold War. The article is concluded with a few doubts the method raises. The aim of the article is to introduce a qualitative research method to the Polish studies of International Relations. This method has not been used by Polish researchers, although most of them declare their methodological standpoint as a qualitative approach. The author justifies and illustrates the belief that the method of process tracing can be strongly recommended in solving problems related to the identification of causal relations in International Relations. The author uses the content analysis method in the article. The method of process tracing is presented based on the analysis of the texts of renowned supporters of the method in the Philosophy of Science and International Relations and of works dedicated to the problems of international relations studied using this method. The results of the analysis make it possible to formulate recommendations for the application of the method to study international relations. The author also presents the weaknesses of this method, which every scholar employing it should be aware of.
PL
W artykule przedstawiono jakościową metodę śledzenia procesu (process tracing) i jej przykładowe wykorzystanie w badaniu stosunków międzynarodowych. Po pierwsze, dokonano ogólnej charakterystyki metody. Po drugie, przedstawiono debatę toczoną w naukach społecznych na temat rozumienia mechanizmów przyczynowych i przyczynowego wnioskowania oraz użyteczności metody śledzenia procesu do testowania hipotez. Po trzecie, omówiono różnego rodzaju dyrektywy kierujące postępowaniem badawczym w ramach metody śledzenia procesu. Po czwarte, w końcowej części artykułu zademonstrowano implementację metody w nauce o stosunkach międzynarodowych na przykładzie analizy zakończenia zimnej wojny. W końcu sformułowano pewne wątpliwości związane z metodą. Celem artykułu jest wprowadzenie do polskiej nauki o stosunkach międzynarodowych jakościowej metody badawczej, która nie jest wykorzystywana przez polskich badaczy, chociaż większość z nich określa swoje stanowisko metodologiczne jako jakościowe. Autor w szczególności uzasadnia i ilustruje przekonanie, że metoda śledzenia procesu może stanowić mocną propozycję w rozwiązywaniu problemów związanych z rozpoznawaniem stosunków przyczynowych w nauce o stosunkach międzynarodowych. Autor posługuje się w artykule metodą analizy treści. Metoda śledzenia procesu została przedstawiona w oparciu o analizę tekstów uznanych zwolenników metody w filozofii nauki i nauce o stosunkach międzynarodowych oraz prac poświęconych problemom stosunków międzynarodowych badanych przy zastosowaniu tej metody. Wyniki przeprowadzonej analizy pozwalają na sformułowanie rekomendacji do stosowania metody do badania stosunków międzynarodowych. Autor przedstawia również słabe strony metody, których istnienia powinien być świadomy każdy z niej korzystający.
The main goal of this article is introduction to the Actor-Network Theory (ANT) to raise questions about its role in International Relations. While concepts of ANT are very promising we propose to treat ANT as a new theoretical model for international relations scholarship. ANT argues us to recognize that such things as currency, weapons, computers, ships, silk, and others objects are inherent part of international relations. The interest of ANT in International Relations reflects a growing dissatisfaction with the cultural reductionism (constructivism) and methodological nationalism. ANT abandons the dichotomy between the idea and material and argue that such dualisms might prevent us from understanding of international relations. Rejecting this dualisms is to argue for ontological multiplicity of international relations.We initiating in polish International Relations what we hope will be example to bring ANT and International Relations into conversation.
Despite close connections between technology and international relations, there are few works in international relations studies that would make an attempt to theoretically connect both of these two spheres of social reality. The main aim of the article is a historization of military technology in a social history of international relations. The author presents the process of historical growth of importance of military technology in functioning of societies and its destructive influence on social life. He convinces one that new technologies are developed, not „discovered” by human beings. Inventions reflect specific interests, owning proper resources to develop them and the existence of determined institutional support. In this understanding, science, technology and innovations are functions of human choices, interests, ideas, institutions and resources. In the first part of the article, the author presents relations between science, technology and innovations, as well as main attitudes in international relations studies in the context of comprehending these relations. Problems caused by technological development are also discussed. In the second part of the article, the author presents the meaning of military technology in international relations through its historization. By showing different contexts of „war machines” (horse, chariot, cavalry, cannons, conventional and nuclear weapon, information technology),one can observe the influence of military technology on international relations in the process of uneven and related development of different societies in different times from antiquity to the present day. In particular, the results of transformation of relations between armed forces and scientific institutions after World War II into permanent structures of society and government are shown. On the example of United States of America, the author points negative consequences of forming bureaucratic national security services for many aspects of social life. Finally, referring to James Der Derian’s analysis, the author presents transformative influence of information technology on international relations.
PL
Mimo ścisłych związków między technologią i stosunkami międzynarodowymi istnieje niewiele prac w nauce o stosunkach międzynarodowych, które podejmują próbę teoretycznego połączenia obu tych sfer rzeczywistości społecznej. Podstawowym celem artykułu jest historyzacja technologii militarnej w społecznej historii stosunków międzynarodowych. Autor przedstawia proces historycznego wzrostu znaczenia technologii militarnej w funkcjonowaniu społeczeństw i jej destruktywny wpływ na życie społeczne. Przekonuje, że nowe technologie rozwinaje są przez istoty ludzkie, a nie "odkrywane". Dokonane wynalazki odzwierciedlają określone interesy, posiadanie adekwatnych zasobów do ich dokonania i istnienie określonego instytucjonalnego wsparcia. W takim rozumieniu nauka, technologia i innowacje są funkcją ludzkich wyborów, interesów, idei, instytucji i zasobów.
The paper focuses on a major question: should we abandon balance of power theory or seek to amend it in light many recent challenges? Author also raises crucial conceptual concerns: how should we define concepts such as „balancing”, „the balance of power”, and „balance of power theory”? Article elaborates a distinction between three related theories: balance of power theory, theories of power balances, and theories of balancing. In section II author discuss the concept balance of power in works of Edmund Burke. In section III he presents a survey of three historical international systems: ancient Middle Eastern system, the Greek city-state system and ancient China system. The weight of historical evidence casts significant doubt on the balancing efforts. This evidence shows that balancing processes rarely blocked the emergence of a prominent power or undermined it once it came into being. The balancing dynamics often failed in the face of the logics of domination. The balance of power theory is metaphor for the peculiar, impersonal form through which our collective human agency is expressed in the history of international relations. If and when it do disappear it will be through a process of social transformation, not one of cognitive reformulation. Balance of power theory must not any longer be the integrating theory of international relations.
THE PAPER FOCUSES on the problem of refounded study of International Relations on the basis of International Political Theory. The first section summarizes what kind of assistance can theorists of International Relations expect to receive from the International Political Theory? One answer is M. Wight’s essay Why is there no international Theory?. M. Wight wrote that with a few exceptions, the great political philosophers either ignored international relations, or treated them on the margins of their work. Second answer is that the great political philosophers have, indeed, a great deal to say about international relations. The second section presents context for understanding the underlying purposes to bridge the gap that has developed between the two fields. The third section presents more radical proposition to resolve this gap. Justin Rosenberg contends that the means of achieving it are available in idea o “uneven and combined development”. Furthermore, it is that the intellectual requirements of social theory and international theory are one and the same.
The aim of the article is an introduction to the understanding of causality in the International Relations. Different conceptualizations of causality determine different approaches to research and knowledge. The article discusses four different ways of understanding the causality inspired by certain philosophies of science: neo-positivism, critical realism, reflectivism and pragmatism. Author selected the philosophies of science that created categories to be helpful to explain and discuss issue relevant to the study of international relations and are present in the works of scholars of International Relations. Consciousness of the importance of the problem causality and the different ways of understanding its can serve as an inspiration for polish researchers of international relations.
PL
Artykuł przedstawia konceptualizacje przyczynowości w nauce o stosunkach międzynarodowych. Autor objaśnia jak różne sposoby rozumienia przyczynowości decydują o odmiennym podejściu do prowadzenia badań i wiedzy. W artykule omówiono sposoby rozumienia przyczynowości inspirowane wybranymi filozofiami nauki: neopozytywizmem, krytycznym realizmem, refleksywizmem i pragmatyzmem. Wybrano filozofie, które wytworzyły kategorie pomocne do objaśnienia dyskusji i problemów istotnych dla nauki o stosunkach międzynarodowych i są obecne w pracach badaczy stosunków międzynarodowych, a także w istotny sposób różnią się między sobą. Świadomość znaczenia problemu przyczynowości i odmiennych sposobów jej rozumienia może stanowić wskazówkę dla polskich badaczy stosunków międzynarodowych.
The author focuses on the selected aspect of the problem connected with the understanding of the history genesis of the theorizing in the International Relations. In particular, it shows how paying more attention to the relationship between text and context can prevent misinterpretation of collective historiographic understanding of discipline, and in particular genesis of theorizing in International Relations. This proceeding was based on an analysis of the texts and contexts of theoretical relations between two authors symbolizing the idealist approach –Ralph Norman Angell Lane (1872–1967) and the realistic approach – Hans J. Morgenthau (1904-1980). The article also discusses the most important findings of the revisionist literature on the First “Great Debate” and the development of the myth of the “Great Debates” as a description of the theoretical history of International Relations.
PL
W artykule autor koncentruje się na wybranym aspekcie problemu związanym z rozumieniem historii genezy teoretyzowania w nauce o stosunkach międzynarodowych. W szczególności ukazuje jak zwrócenie większej uwagi na stosunek między tekstem i kontekstem może uchronić przed błędną interpretacją kolektywnego historiograficznego rozumienia dyscypliny, a w szczególności genezy teoretyzowania w NSM. Postępowanie to zostało przeprowadzone w oparciu o analizę tekstów i kontekstów teoretyzowania stosunków międzynarodowych dwóch autorów symbolizujących: podejście idealistyczne – Ralpha Normana Angella Lane’a (1872–1967) oraz podejście realistyczne – Hansa J. Morgenthau (1904–1980). Artykuł omawia także najważniejsze ustalenia rewizjonistycznej literatury o Pierwszej „Wielkiej Debacie” i kształtowanie się mitu „Wielkich Debat” jako opisu historii teoretyzowania o stosunkach międzynarodowych.
The aim of the article is to comprehend and reinterpret nomadism in social history of international relations. In a theoretical perspective of uneven and combined development, the author includes nomadism in the history of international relations and presents its fundamental significance in shaping historical and contemporary world. The article consists of four parts. In the first part, the author presents theoretical explanation of political multiplicity, and at the same time, shows genealogy of internationalism. The second part contains a short reconstruction of understanding nomadism in a historic tradition. The author discusses historic ideas on nomadism in Chinese, Greek, Islamic and Western traditions. In the third part, the author presents nomadism as a construct, presenting its two different interpretations: “stereotypical” and “alternative”. The fourth part of the article presents a reconstruction of the history of Eurasian international relations from their beginning till contemporary times, understood as a process of nations and peripheral cultures of central Eurasia moving in the direction of Eurasian peripheries, and the peripheral people and cultures moving in the direction of central Eurasia. To conclude, the author illustrates the processes of rebirth of nomads’ ancestors, both in central Asia and the United States of America. The author convinces one that without proper understanding of nomadism and recognizing its essential role in shaping contemporary world, one will not comprehend the history of international relations properly. Removing nomadism from history of the world is equivalent to removing thousands of years of history of human societies, which created this world to a fundamental degree.
Artykuł opiera się na konceptualizacji, że to społeczna wielość, a nie polityka stanowi najgłębszy kod międzynarodowości jako cechy ludzkiej egzystencji. Konsekwencją takiego rozumienia międzynarodowości jest wyjście IR poza tradycyjne zajmowanie się polityką i ekonomią. Wszystkie przejawy aktywności społecznej pojawiają się w kontekście wielości społeczeństw, których członkowie są świadomi innych dróg rozwojowych niż ich własna, a idee, techniki i zasoby są nieustannie wyprowadzane z jednego środowiska społecznego i następnie łączone z innymi, aby wytworzyć w rezultacie nowe i oryginalne rezultaty. W tej perspektywie przedmiotem IR jest prawie wszystko: wielość i tożsamość; wielość i seksualność; interaktywne życie języków; struktura światowej literatury; nierówny i połączony rozwój muzyki; międzynarodowe stosunki żywności i gotowania; strategie radzenia sobie przez społeczeństwa z różnicą, a także doświadczanie międzynarodowości poprzez zmysły. Artykuł ilustruje obecność olfakcji w stosunkach międzynarodowych poprzez stosunki władzy, zapachowych Innych, problemy imigracji i azylu, zapachową trawelogię i alternatywne kultury zapachu. Analiza uzasadnia przekonanie, że sensualna międzynarodowość może ukazać nowe pole rozumienia stosunków między zorganizowanymi politycznie społecznościami. Zmysłowość – doświadczanie zmysłowe – dostarcza podstawy, na której można zbudować pomijany dotąd sposób rozumienia międzynarodowości. Sensualna IR umożliwia dyscyplinie powrót do żywego świata codziennego życia międzynarodowości. Pomaga ona doświadczyć międzynarodowości i uporać się z dominującym w IR przekonaniem, że międzynarodowości nie można zobaczyć lub że nie wiadomo gdzie i czym jest to „między.”
EN
The tenet of this article is the conceptualisation of social multiplicity, rather than politics, being the deepest code of internationality as a property of human existence. As a consequence of that understanding of internationality, International Relations (IR) extends beyond dealing with the traditional concepts of politics and economy. All the manifestations of human activity arise in a context of social multiplicity, in which individuals are aware of paths of development separate from their own, and in which ideas, technologies and resources are constantly taken from one social environment and combined with others, in order to produce new and original results. From this perspective, IR concerns nearly everything: multiplicity and identity; multiplicity and sexuality; the interactive life of languages; structures of world literature; the unequal yet connected development of music; international relations of food and cooking; social strategies of dealing with difference, and internationality experienced through the senses. This article illustrates how olfaction is present in international relations through power relations, olfactory others, the issues of migration and asylum, olfactory travelogy and alternative cultures of smell. The analysis confirms that sensual internationality may show a new aspect in understanding relations between politically organised societies. Sensuality – sensory experience – may be a foundation for a hitherto neglected way of understanding internationality. Sensual IR enables the discipline to return to the everyday life of internationality. It helps us to experience internationality and to dispose of the dominant belief in IR that internationality cannot be seen, or that we do not know where its “inter” is located or what it is.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.