War rape is a phenomenon that occurs in almost every armed conflict. The circle of victims includes not only the persons directly affected by this crime, but also their next of kin. Unwanted pregnancies as a result of wartime rape result in children who, from the moment they are born, are treated as inferior persons. Apart from marginal cases, the internal laws of individual states do not grant them any protection or compensation. For some time now, however, a change in this direction has been evident on the international stage. Bosnia and Herzegovina is the first European country which has responded to these calls and has taken steps to change the status of children from war rape.
EN
Gwałty wojenne są zjawiskiem występującym niemal w każdym konflikcie zbrojnym. Krąg osób pokrzywdzonych obejmuje przy tym nie tylko osoby bezpośrednio dotknięte tym przestępstwem, ale także ich osoby najbliższe. Z niechcianych ciąż będących wynikiem wojennych gwałtów rodzą się dzieci, które od momentu swojego przyjścia na świat są traktowane, jako osoby gorszej kategorii. Poza marginalnymi przypadkami, prawodawstwa wewnętrzne poszczególnych państw, nie przyznają im żadnej ochrony, ani odszkodowań. Od pewnego jednak czasu na arenie międzynarodowej widać zmianę tego kierunku. Bośnia i Hercegowina jest pierwszym europejskim krajem, które odpowiedziało na te wezwania i poczyniło kroki zmierzające do zmiany statusu dzieci z wojennych gwałtów.
Sexual minorities are present in every society. Unlike heterosexual orientation, an LGBT orientation often meets with a lack of acceptance and discrimination. Until 1991, the World Health Organization included homosexuality in the list of diseases. In some countries, the death penalty is the punishment for talking about sexual preferences openly. Discrimination due to sexual orientation and gender identity is socially accepted in Poland. The provisions of the Polish Penal Code do not contain effective mechanisms which can protect this group against homophobic hate speech. This often results in distrust with regard to law enforcement agencies and is the reason why many of these cases are not reported. The law should provide protection to every person, regardless of their differentiating characteristics.
PL
Mniejszości seksualne występują w każdym społeczeństwie. Odmienna od heteroseksualnej orientacja często jest przyczyną braku akceptacji i dyskryminacji. Do 1991 r. homoseksualizm znajdowała się na liście chorób Światowej Organizacji Zdrowia. W niektórych krajach grozi nawet kara śmierci za otwarte mówienie o swoich upodobaniach seksualnych. W Polsce istnieje społeczne przyzwolenie na dyskryminację z uwagi na orientację seksualną i tożsamość płciową. Przepisy polskiego Kodeksu karnego nie zawierają skutecznych mechanizmów, które chroniłyby tę grupę przed homofobiczną mową nienawiści. Takie podejście często jest przyczyną braku zaufania do organów ścigania i powoduje, że wiele takich przypadków nie jest zgłaszanych. Prawo jednak nie powinno stać nad bezprawiem i zapewnić ochronę każdemu człowiekowi bez względu na cechy go różnicujące.
The civil war in Bosnia and Herzegovina2 was one of the bloodiest armed conflicts after the end of the Second World War. Despite the passage of years, it is still a painful part of reality for a large group of the country's population. During the war, human rights were violated in the form of ethnic cleansing, murders, and so-called genocidal rapes. Women who were raped face social stigma to this day. According to conservative estimates, approx. 4000 children were born as a result of rapes. Today, the adult generation of "children of shame" experiences social ostracism in almost all spheres of life. Their situation is affected by the fact that they are not recognized as "victims of war" under the current regulations. This situation is slowly beginning to change, but it is a long-term process that requires intensified efforts not only in Bosnia and Herzegovina, but also in the international arena.
EN
Wojna domowa w Bośni i Hercegowinie była jednym z najkrwawszych konfliktów zbrojnych po zakończeniu II wojny światowej. Mimo upływu lat nadal jest bolesnym elementem rzeczywistości dla dużej części mieszkańców tego kraju. W czasie wojny dochodziło do łamania praw człowieka w postaci czystek etnicznych, mordów i tzw. ludobójczych gwałtów. Zgwałcone kobiety do dziś spotykają się z napiętnowaniem społecznym. Według ostrożnych szacunków w wyniku gwałtów urodziło się ok. 4000 dzieci. Dziś dorosłe pokolenie „dzieci wstydu” doświadcza ostracyzmu społecznego w niemal wszystkich sferach życia. Na ich sytuację wpływa fakt, że w świetle obowiązujących przepisów nie są uznawani za „ofiary wojny”. Sytuacja ta powoli zaczyna się zmieniać, ale jest to proces długotrwały, wymagający wzmożonych wysiłków nie tylko w Bośni i Hercegowinie, ale także na arenie międzynarodowej.
The article considers the problem of responsibility for executing an unlawful order, according to the regulations of the international criminal law, using the example of Dražen Erdemović, a soldier of the 10th Sabotage Detachment of the Bosnian Serb Army, who was accused of crimes against humanity, including his participation in the massacre of the unarmed Muslims from Srebrenica on 16th July 1995. His case deserves scrutiny as he pleaded guilty and thus adopted a certain line of defense strategy at the International Tribunal Court for the former Yugoslavia. The accused was aware of having violated the rules of the international criminal law and the charges filed against him accordingly, but – at the same time – he stated that if he had not executed the order, he would have been killed.
This article is an attempt to show the problem of the violation of human rights in the communist Democratic People’s Republic of Korea, based on the example of forced labour camps functioning there. North Korea is a country in which there is no political opposition, as all forms of disobedience to the existing dictatorship are severely punished. The regime uses terror in the form of capital punishment or labour camps to maintain control over society. These camps markedly resemble the concentration camps that existed in Europe during the Second World War. The methods used there are crimes against humanity. Torture, human experiments and complete disregard for human life occur there on level that is very similar to methods employed by the Nazis in their death camps. Public opinion has long tried not to perceive the problem and to maintain a wall of silence. However on the international stage, this wall is beginning to crumble. More and more voices can be heard calling for international intervention and prosecution of perpetrators for responsibility for crimes before a competent international body.
Russia’s armed attack on Ukraine has sparked a discussion on the possibility of prosecuting on the possibility of prosecuting those responsible for international crimes committed in this war. The subject of the article is an analysis of the provisions of the Rome Statute of the ICC in terms of their possible prosecution. The presented considerations answer the question what actions could be attributed to the Russian soldiers taking part in the invasion of Ukraine. The possibility of prosecuting the president of the Russian Federation was also presented and it was pointed out that performing the function of the head of state does not exclude his individual liability. By the way, it was noticed that the actions of the Russian troops in Ukraine are very similar to the methods used by Serbian soldiers during the war in Bosnia and Herzegovina.
PL
Zbrojna napaść Rosji na Ukrainę zapoczątkowała dyskusję o możliwości postawienia w stan oskarżenia osób odpowiedzialnych za popełnienie zbrodni międzynarodowych w tym konflikcie. Celem artykułu jest analiza przepisów Rzymskiego Statutu MTK pod kątem ewentualnego ich oskarżenia. W rozważaniach udzielono odpowiedzi na pytanie, jakie czyny mogłyby zostać przypisane żołnierzom rosyjskim biorącym udział w inwazji na Ukrainę. Przedstawiono także możliwość pociągnięcia do odpowiedzialności karnej prezydenta Federacji Rosyjskiej i zwrócono uwagę, że pełnienie funkcji głowy państwa nie wyłącza jego indywidualnej odpowiedzialności. Zauważono też, że działania wojsk rosyjskich w Ukrainie są bardzo zbliżone do metod, jakimi posługiwali się serbscy żołnierze w czasie wojny w Bośni i Hercegowinie.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.